ஸ ஸாகரஜலம் பித்த்வா பபூவாத்யுச்ச்ரிதஸ்ததா। யதா ஜலதரம் பித்த்வா தீப்தரஶ்மிர்திவாகரஃ
அப்போது, அந்த மலை கடல் நீரை உடைத்து, உயரமாக எழுந்தான்; அது, மேகங்களை உடைத்து ஒளிவீசும் சூரியனைப் போன்று இருந்தது.
ஸ மஹாத்மா முஹூர்தேந பர்வதஃ ஸலிலாவ்ரு'தஃ। தர்ஶயாமாஸ ஶ்ரு'ங்காணி ஸாகரேண நியோஜிதஃ
அந்த மகாத்மா மலை, கடல் நீரில் மூழ்கியிருந்தும், ஒரு கணத்தில் தனது சிகரங்களை காட்டினான்; கடலின் கட்டளையின்படி அவ்வாறு செய்தான்.
ஶாதகும்பமயைஃ ஶ்ரு'ங்கைஃ ஸகிம்நரமஹோரகைஃ। ஆதித்யோதயஸம்காஶைருல்லிகத்பிரிவாம்பரம்
பொன்னிறச் சிகரங்களும், கின்னரர்களும் பெரும் பாம்புகளும் அலங்கரித்தும், உதயசூரியனைப் போல ஒளிர்ந்தும், அவை வானத்தைத் தொடும் போல் இருந்தன.
தஸ்ய ஜாம்பூநதைஃ ஶ்ரு'ங்கைஃ பர்வதஸ்ய ஸமுத்திதைஃ। ஆகாஶம் ஶஸ்த்ரஸம்காஶமபவத் காஞ்சநப்ரபம்
ஜாம்பூநதப் பொன்னால் ஆன சிகரங்கள் மேலெழ, வானம் ஆயுதங்கள் நிறைந்த புலம்போல் பொன்னிற ஒளியில் மின்னியது.
ஜாதரூபமயைஃ ஶ்ரு'ங்கைர்ப்ராஜமாநைர்மஹாப்ரபைஃ। ஆதித்யஶதஸம்காஶஃ ஸோऽபவத் கிரிஸத்தமஃ
தூய பொன்னால் ஆன, மிகுந்த ஒளியுடன் பிரகாசிக்கும் அந்தச் சிறந்த மலை, நூறு சூரியர்கள் போலத் தோன்றியது.
ஸமுத்திதமஸங்கேந ஹநூமாநக்ரதஃ ஸ்திதம்। மத்யே லவணதோயஸ்ய விக்நோऽயமிதி நிஶ்சிதஃ
வானில் திடீரென எழுந்து, உவர்நீரின் நடுவில் நின்று கொண்டிருக்கும் மலையை ஹனுமான் பார்த்து, 'இது ஒரு தடையாக இருக்கிறது' என்று எண்ணினான்.
ஸ தமுச்ச்ரிதமத்யர்தம் மஹாவேகோ மஹாகபிஃ। உரஸா பாதயாமாஸ ஜீமூதமிவ மாருதஃ
அந்த வேகமான பெரிய குரங்கு, அந்த உயர்ந்த மலையை மார்பால் தள்ளி வீழ்த்தினான்; அது, காற்று மேகத்தை தள்ளும் போல் இருந்தது.
ஸ ததாஸாதிதஸ்தேந கபிநா பர்வதோத்தமஃ। புத்த்வா தஸ்ய ஹரேர்வேகம் ஜஹர்ஷ ச நநாத ச
அப்போது, அந்த வானரன் மலையைத் தொட்டதும், அவன் வலிமையை உணர்ந்த அந்தச் சிறந்த மலை மகிழ்ந்து முழங்கினான்.
தமாகாஶகதம் வீரமாகாஶே ஸமுபஸ்திதஃ। ப்ரீதோ ஹ்ரு'ஷ்டமநா வாக்யமப்ரவீத் பர்வதஃ கபிம்
வானில் வருகிற அந்த வீரனைப் பார்த்து, அந்த மலை ஆனந்தத்துடன், மகிழ்ச்சியுடன், இவ்வாறு பேசினான்.
மாநுஷம் தாரயந் ரூபமாத்மநஃ ஶிகரே ஸ்திதஃ। துஷ்கரம் க்ரு'தவாந் கர்ம த்வமிதம் வாநரோத்தம
மனித உருவம் கொண்டு, தன் சிகரத்தில் நின்று, 'வானரர்களில் சிறந்தவனே! நீ செய்தது மிக கடினமான செயல்' என்று கூறினான்.
நிபத்ய மம ஶ்ரு'ங்கேஷு ஸுகம் விஶ்ரம்ய கம்யதாம்। ராகவஸ்ய குலே ஜாதைருததிஃ பரிவர்திதஃ
என் சிகரங்களில் இறங்கி, சுகமாக ஓய்வெடுத்து, பிறகு செல்லலாம்; ராகுவின் வம்சத்தில் பிறந்தவரால் இந்தக் கடல் பெருகியது.
ஸ த்வாம் ராமஹிதே யுக்தம் ப்ரத்யர்சயதி ஸாகரஃ। க்ரு'தே ச ப்ரதிகர்தவ்யமேஷ தர்மஃ ஸநாதநஃ
இப்போது, ராமனுக்காக முயற்சி செய்கிற கடல் உன்னை மதிக்கிறான்; செய்த உதவிக்கு பதிலளிக்க வேண்டும் என்பதே நிலையான தர்மம்.
ஸோऽயம் தத்ப்ரதிகாரார்தீ த்வத்தஃ ஸம்மாநமர்ஹதி। த்வந்நிமித்தமநேநாஹம் பஹுமாநாத் ப்ரசோதிதஃ
அதனால், அந்த நன்மைக்கு பதில் செய்ய விரும்பி, அவன் உன்னிடம் மரியாதை பெறவேண்டும்; உன்னை நினைத்து, அவன் என்னை மிக மதிப்புடன் தூண்டினான்.
யோஜநாநாம் ஶதம் சாபி கபிரேஷ கமாப்லுதஃ। தவ ஸாநுஷு விஶ்ராந்தஃ ஶேஷம் ப்ரக்ரமதாமிதி
இந்தக் குரங்கு நூறு யோஜனை வானில் தாவி வந்தான்; உன் சிகரங்களில் ஓய்வெடுத்து, மீதியுள்ள தூரத்தை தொடரட்டும்.
திஷ்ட த்வம் ஹரிஶார்தூல மயி விஶ்ரம்ய கம்யதாம்। ததிதம் கந்தவத் ஸ்வாது கந்தமூலபலம் பஹு
வனராசிகளுக்குள் சிறந்தவனே, இங்கேயே தங்கிப் போய், என்னை நம்பி ஓய்வெடுத்து பிறகு புறப்படு. இங்கே மணமுள்ள இனிப்பான கிழங்குகள், மூலிகைகள், பழங்கள் நிறைய இருக்கின்றன.
ததாஸ்வாத்ய ஹரிஶ்ரேஷ்ட விஶ்ராந்தோऽத கமிஷ்யஸி। அஸ்மாகமபி ஸம்பந்தஃ கபிமுக்ய த்வயாஸ்தி வை। ப்ரக்யாதஸ்த்ரிஷு லோகேஷு மஹாகுணபரிக்ரஹஃ
இவை எல்லாம் சுவைத்து ஓய்வெடுத்த பின் நீ புறப்படலாம், வனராசிகளுக்குள் முதல்வனே. நமக்கும் உன்னுடன் உறவு உண்டு; மூன்று உலகிலும் உன் நல்ல பண்புகள் புகழ்பெற்றுள்ளன.
வேகவந்தஃ ப்லவந்தோ யே ப்லவகா மாருதாத்மஜ। தேஷாம் முக்யதமம் மந்யே த்வாமஹம் கபிகுஞ்ஜர
வேகமாக பாயும் வானரர்களில், வாயுவின் மகனே, உன்னை நான் எல்லாம் வனரர்களிலும் முதன்மையானவனாக நினைக்கிறேன்.
அதிதிஃ கில பூஜார்ஹஃ ப்ராக்ரு'தோऽபி விஜாநதா। தர்மம் ஜிஜ்ஞாஸமாநேந கிம் புநர்யாத்ரு'ஶோ பவாந்
ஒரு சாதாரண விருந்தாளியையே அறிந்தவன் மதிக்க வேண்டும் என்று சொல்கிறார்கள்; தர்மத்தை அறிய விரும்பும் ஒருவன், அதிலும் உன்னைப் போல் ஒருவரை எவ்வளவு மதிக்க வேண்டும்.
த்வம் ஹி தேவவரிஷ்டஸ்ய மாருதஸ்ய மஹாத்மநஃ। புத்ரஸ்தஸ்யைவ வேகேந ஸத்ரு'ஶஃ கபிகுஞ்ஜர
நீ தேவர்களில் சிறந்தவனான, பெரும் ஆன்மாவான வாயுவின் மகன்; வனரர்களுக்குள் யானை போன்றவனே, வேகத்தில் அவனைப் போலவே இருக்கிறாய்.
பூஜிதே த்வயி தர்மஜ்ஞே பூஜாம் ப்ராப்நோதி மாருதஃ। தஸ்மாத் த்வம் பூஜநீயோ மே ஶ்ரு'ணு சாப்யத்ர காரணம்
தர்மத்தை அறிந்த உன்னை மதிக்கும்போது, வாயுவும் மதிக்கப்படுகிறார். அதனால் நீ என் மதிப்புக்கு உரியவன்; இதற்கான காரணத்தையும் கேள்.
பூர்வம் க்ரு'தயுகே தாத பர்வதாஃ பக்ஷிணோऽபவந்। தேऽபி ஜக்முர்திஶஃ ஸர்வா கருடா இவ வேகிநஃ
முன்னொரு கிருதயுகத்தில், மகனே, மலைகளுக்கு இறக்கைகள் இருந்தன; அவையும் கருடனைப் போல் வேகமாக எல்லா திசைகளிலும் பறந்தன.
ததஸ்தேஷு ப்ரயாதேஷு தேவஸங்காஃ ஸஹர்ஷிபிஃ। பூதாநி ச பயம் ஜக்முஸ்தேஷாம் பதநஶங்கயா
அப்போது அவை பறக்கும் போது, தேவகணங்களும் முனிவர்களும் மற்ற உயிர்களும், அவை விழும் என்று பயந்தனர்.
ததஃ க்ருத்தஃ ஸஹஸ்ராக்ஷஃ பர்வதாநாம் ஶதக்ரதுஃ। பக்ஷாம்ஶ்சிச்சேத வஜ்ரேண ததஃ ஶதஸஹஸ்ரஶஃ
அப்போது கோபமடைந்த இந்திரன், மலைகளின் இறக்கைகளை தனது வஜ்ராயுதத்தால் வெட்டினான்; ஆயிரக்கணக்கானவை அப்போது வெட்டப்பட்டன.
ஸ மாமுபகதஃ க்ருத்தோ வஜ்ரமுத்யம்ய தேவராட்। ததோऽஹம் ஸஹஸா க்ஷிப்தஃ ஶ்வஸநேந மஹாத்மநா
அப்போது கோபமடைந்த தேவராஜா, வஜ்ராயுதத்தை தூக்கி என்னை நோக்கி வந்தபோது, பெரிய ஆன்மாவான வायु என்னை உடனே தள்ளி விட்டான்.
அஸ்மிँல்லவணதோயே ச ப்ரக்ஷிப்தஃ ப்லவகோத்தம। குப்தபக்ஷஃ ஸமக்ரஶ்ச தவ பித்ராபிரக்ஷிதஃ
அப்படி, வனரர்களில் சிறந்தவனே, நான் இந்த உப்புக் கடலில் வீசப்பட்டேன்; என் இறக்கைகள் மறைந்தும், உடல் முழுமையாகவும், உன் தந்தையால் பாதுகாக்கப்பட்டேன்.
ததோऽஹம் மாநயாமி த்வாம் மாந்யோऽஸி மம மாருதே। த்வயா மமைஷ ஸம்பந்தஃ கபிமுக்ய மஹாகுணஃ
அதனால், வாயுவின் மகனே, நான் உன்னை மதிக்கிறேன்; நீ என் மதிப்புக்கு உரியவன். உன்னால் எனக்கு இந்த நல்ல உறவு ஏற்பட்டுள்ளது, நல்ல பண்புகளையுடைய வனரர்களுக்குள் முதல்வனே.
அஸ்மிந் நேவம்கதே கார்யே ஸாகரஸ்ய மமைவ ச। ப்ரீதிம் ப்ரீதமநாஃ கர்தும் த்வமர்ஹஸி மஹாமதே
இந்தச் சூழ்நிலையில், எனக்கும் கடலுக்கும் தொடர்புடைய காரியத்தில், பெரிய புத்திசாலியே, நீ என் மனம் மகிழும்படி செயல் செய்ய வேண்டும்.
ஶ்ரமம் மோக்ஷய பூஜாம் ச க்ரு'ஹாண ஹரிஸத்தம। ப்ரீதிம் ச மம மாந்யஸ்ய ப்ரீதோऽஸ்மி தவ தர்ஶநாத்
உன் சோர்வை நீக்கிக்கொள், என் விருந்தோம்பலை ஏற்று, வனரர்களில் சிறந்தவனே. நீ மதிப்புக்குரியவன்; உன்னைப் பார்த்ததில் எனக்கு மகிழ்ச்சி.
ஏவமுக்தஃ கபிஶ்ரேஷ்டஸ்தம் நகோத்தமமப்ரவீத்। ப்ரீதோऽஸ்மி க்ரு'தமாதித்யம் மந்யுரேஷோऽபநீயதாம்
இவ்வாறு அந்த மலைக்கு, வனரர்களில் தலைவன் கூறினான்: 'நான் மகிழ்ச்சி அடைந்தேன்; விருந்தோம்பல் செய்தாய். இப்போல் உன்னுடைய கோபத்தை விட்டு விடு.'
த்வரதே கார்யகாலோ மே அஹஶ்சாப்யதிவர்ததே। ப்ரதிஜ்ஞா ச மயா தத்தா ந ஸ்தாதவ்யமிஹாந்தரா
எனக்கு செய்ய வேண்டிய வேலை அவசரமாக உள்ளது; பகலும் கடந்து செல்கிறது. நான் ஒரு வாக்குறுதி அளித்துள்ளேன்; இங்கு இனி தங்க முடியாது.