விமுக்தாஸ்தஸ்ய வேகேந முக்த்வா புஷ்பாணி தே த்ருமாஃ। வ்யவஶீர்யந்த ஸலிலே நிவ்ரு'த்தாஃ ஸுஹ்ரு'தோ யதா
அவனது வேகத்தால் மரங்கள் தங்கள் மலர்களை விட்டுவிட்டன; அவை நீரில் சிதறின; அது, நண்பர்கள் பிரிந்து செல்லும் போல் இருந்தது.
லகுத்வேநோபபந்நம் தத் விசித்ரம் ஸாகரேऽபதத்। த்ருமாணாம் விவிதம் புஷ்பம் கபிவாயுஸமீரிதம்। தாராசிதமிவாகாஶம் ப்ரபபௌ ஸ மஹார்ணவஃ
அந்த மரங்களிலிருந்து கிளம்பிய வண்ணமயமான மலர்கள், குரங்கின் காற்றால் தூக்கப்பட்டு, மெதுவாக கடலில் விழுந்தன; அதன் மேல் விண்மீன்கள் பரவியுள்ள ஆகாயம் போல, அந்தப் பெருங்கடல் ஜொலித்தது.
புஷ்பௌகேண ஸுகந்தேந நாநாவர்ணேந வாநரஃ। பபௌ மேக இவோத்யந் வை வித்யுத்கணவிபூஷிதஃ
வாசமுள்ள பலவகை மலர்களால் மூடப்பட்டு, அந்த வானரன், மின்னல் கூட்டங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு எழும் மேகத்தைப் போல பிரகாசித்தான்.
தஸ்ய வேகஸமுத்பூதைஃ புஷ்பைஸ்தோயமத்ரு'ஶ்யத। தாராபிரிவ ராமாபிருதிதாபிரிவாம்பரம்
அவனது வேகத்தில் சிதறிய மலர்களால் நீர் மூடப்பட்டது; அது விண்மீன்களால் அல்லது விளக்குகளால் ஒளிரும் ஆகாயத்தைப் போல் தெரிந்தது.
தஸ்யாம்பரகதௌ பாஹூ தத்ரு'ஶாதே ப்ரஸாரிதௌ। பர்வதாக்ராத் விநிஷ்க்ராந்தௌ பஞ்சாஸ்யாவிவ பந்நகௌ
விண்ணில் விரிந்த அவனது இரண்டு கைபிடிகள், மலை உச்சியில் இருந்து வெளியேறும் ஐந்து வாயுள்ள பாம்புகளைப் போல் தெரிந்தன.
பிபந்நிவ பபௌ சாபி ஸோர்மிஜாலம் மஹார்ணவம்। பிபாஸுரிவ சாகாஶம் தத்ரு'ஶே ஸ மஹாகபிஃ
அந்தப் பெருங்குரங்கு, அலைகளுடன் கூடிய பெருங்கடலை குடிப்பதுபோல் பிரகாசித்தான்; மேலும், ஆகாயத்தை அடைய ஆசைப்படும் ஒருவனைப் போல் தெரிந்தான்.
தஸ்ய வித்யுத்ப்ரபாகாரே வாயுமார்காநுஸாரிணஃ। நயநே விப்ரகாஶேதே பர்வதஸ்தாவிவாநலௌ
வாயு வழியில் பறக்கும் அவனது கண்கள், மின்னல்போல் ஜொலித்து, மலைமேல் எரியும் நெருப்பைப் போல் பிரகாசித்தன.
பிங்கே பிங்காக்ஷமுக்யஸ்ய ப்ரு'ஹதீ பரிமண்டலே। சக்ஷுஷீ ஸம்ப்ரகாஶேதே சந்த்ரஸூர்யாவிவ ஸ்திதௌ
மஞ்சள் நிறக் கண்களும், பெரிய வட்டமான அவனது கண்களும், நிலவும் சூரியனும் போல நிலைத்திருந்தன.
முகம் நாஸிகயா தஸ்ய தாம்ரயா தாம்ரமாபபௌ। ஸம்த்யயா ஸமபிஸ்ப்ரு'ஷ்டம் யதா ஸ்யாத் ஸூர்யமண்டலம்
அவனது முகம், சிவந்த மூக்குடன், மாலை நேரத்தில் தொடும் சூரிய வட்டம் போல சிவப்பாக ஜொலித்தது.
லாங்கூலம் ச ஸமாவித்தம் ப்லவமாநஸ்ய ஶோபதே। அம்பரே வாயுபுத்ரஸ்ய ஶக்ரத்வஜ இவோச்ச்ரிதம்
அவன் பாயும் போது உயர்த்திய அவனது வால், வானில் இந்திரனின் கொடியைப் போல் ஒளிர்ந்தது.
லாங்கூலசக்ரோ ஹநுமாந் ஶுக்லதம்ஷ்ட்ரோऽநிலாத்மஜஃ। வ்யரோசத மஹாப்ராஜ்ஞஃ பரிவேஷீவ பாஸ்கரஃ
அந்த அனிலபுத்திரன் ஆன ஹனுமான், வாலை வட்டமாகச் சுற்றி, பளிச்சென்ற வெண்தந்தங்களுடன், சூரியன் தனது ஒளிவட்டத்துடன் பிரகாசிப்பதைப் போல, பிரமையுடன் தோன்றினார்.
ஸ்பிக்தேஶேநாதிதாம்ரேண ரராஜ ஸ மஹாகபிஃ। மஹதா தாரிதேநேவ கிரிர்கைரிகதாதுநா
மிகவும் சிவப்பாக இருந்த இடுப்புப் பகுதியில், அந்த பெரிய குரங்கு, செங்கல் பூச்சு பூசப்பட்டு பிளந்த மலை போல ஒளிர்ந்தான்.
தஸ்ய வாநரஸிம்ஹஸ்ய ப்லவமாநஸ்ய ஸாகரம்। கக்ஷாந்தரகதோ வாயுர்ஜீமூத இவ கர்ஜதி
அந்த வானரசிங்கம் கடலைத் தாண்டி பாயும் போது, அவன் இருபுறங்களுக்குள் ஊடுருவிய காற்று, மேகங்கள் இடியெழுப்புவது போல் ஒலித்தது.
கே யதா நிபதத்யுல்கா உத்தராந்தாத் விநிஃஸ்ரு'தா। த்ரு'ஶ்யதே ஸாநுபந்தா ச ததா ஸ கபிகுஞ்ஜரஃ
வடக்கு திசையிலிருந்து வானில் விழும் நட்சத்திரம் போல, அதன் பின்னணியில் ஒளியுடன், அந்த வலிமையான குரங்கு தோன்றினான்.
பதத்பதங்கஸம்காஶோ வ்யாயதஃ ஶுஶுபே கபிஃ। ப்ரவ்ரு'த்த இவ மாதங்கஃ கக்ஷ்யயா பத்யமாநயா
வானில் பறக்கும் தீக்குச்சி போல் நீளமாக விரிந்து, அந்தக் குரங்கு, பக்கத்தில் கட்டப்பட்ட கயிறு உடன் பெரிதாக வளர்ந்த யானை போல பிரகாசித்தான்.
உபரிஷ்டாச்சரீரேண ச்சாயயா சாவகாடயா। ஸாகரே மாருதாவிஷ்டா நௌரிவாஸீத் ததா கபிஃ
மேலிருந்து அவன் உடலும் ஆழமான நிழலும் விழுந்ததால், அந்தக் குரங்கு, கடலில் காற்றால் செலுத்தப்படும் படகு போல் தோன்றினான்.
யம் யம் தேஶம் ஸமுத்ரஸ்ய ஜகாம ஸ மஹாகபிஃ। ஸ து தஸ்யாங்கவேகேந ஸோந்மாத இவ லக்ஷ்யதே
அந்த பெரிய குரங்கு கடலில் எங்கு சென்றாலும், அவன் உறுப்புகளின் வலிமையால் அந்த இடம் பைத்தியக்காரமாக மாறியது போலத் தெரிந்தது.
ஸாகரஸ்யோர்மிஜாலாநாமுரஸா ஶைலவர்ஷ்மணாம்। அபித்நம்ஸ்து மஹாவேகஃ புப்லுவே ஸ மஹாகபிஃ
அந்த வலிமையான குரங்கு, மலைபோல் உயர்ந்த கடல் அலைகளின் உச்சிகளை, மிகுந்த வேகத்தில் தாண்டி பாய்ந்தான்.
கபிவாதஶ்ச பலவாந் மேகவாதஶ்ச நிர்கதஃ। ஸாகரம் பீமநிர்ஹ்ராதம் கம்பயாமாஸதுர்ப்ரு'ஶம்
குரங்கின் வேகமான காற்றும், மேகங்களிலிருந்து வந்த காற்றும் சேர்ந்து, பயங்கரமாக ஒலிக்கும் கடலை மிகவும் அசைத்தன.
விகர்ஷந்நூர்மிஜாலாநி ப்ரு'ஹந்தி லவணாம்பஸி। புப்லுவே கபிஶார்தூலோ விகிரந்நிவ ரோதஸீ
உப்புக் கடலில் பெரிய அலைகளை இழுத்துக்கொண்டு, வானரசிங்கம், வானத்தையும் பூமியையும் சிதறவிட்டது போல பாய்ந்தான்.
மேருமந்தரஸம்காஶாநுத்கதாந் ஸுமஹார்ணவே। அத்யக்ராமந்மஹாவேகஸ்தரங்காந் கணயந்நிவ
மேரு, மந்தர மலை போன்ற உயரமான அலைகளை, எண்ணிக்கொண்டே, அந்த வலிமைமிகு குரங்கு விரைவாக கடந்து சென்றான்.
தஸ்ய வேகஸமுத்குஷ்டம் ஜலம் ஸஜலதம் ததா। அம்பரஸ்தம் விபப்ராஜே ஶரதப்ரமிவாததம்
அந்த நேரத்தில், அவன் வேகத்தால் முழங்கும், மேகங்கள் நிறைந்த நீர், வானில் பரவியுள்ள சரத்கால மேகங்களைப் போல பிரகாசித்தது.
திமிநக்ரசஷாஃ கூர்மா த்ரு'ஶ்யந்தே விவ்ரு'தாஸ்ததா। வஸ்த்ராபகர்ஷணேநேவ ஶரீராணி ஶரீரிணாம்
அப்போது, ஆமைகள், மீன்கள், முதலைகள், சுறா போன்றவை, உடலை மறைக்கும் ஆடைகள் களைந்தபோல் வெளிப்படையாகக் காணப்பட்டன.
க்ரமமாணம் ஸமீக்ஷ்யாத புஜகாஃ ஸாகரம்கமாஃ। வ்யோம்நி தம் கபிஶார்தூலம் ஸுபர்ணமிவ மேநிரே
அவன் பாய்ந்து செல்லும் 모습을 பார்த்த கடல் பாம்புகள், வானில் அந்த வானரசிங்கத்தை, கருடன் என்று எண்ணின.
தஶயோஜநவிஸ்தீர்ணா த்ரிம்ஶத்யோஜநமாயதா। சாயா வாநரஸிம்ஹஸ்ய ஜவே சாருதராபவத்
அந்த வானரசிங்கத்தின் நிழல், அவன் வேகத்தில், பத்து யோஜனை அகலமும், முப்பது யோஜனை நீளமும் கொண்டு அழகாக இருந்தது.
ஶ்வேதாப்ரகநராஜீவ வாயுபுத்ராநுகாமிநீ। தஸ்ய ஸா ஶுஶுபே சாயா பதிதா லவணாம்பஸி
அந்த அனிலபுத்திரனைப் பின்தொடர்ந்த அவன் நிழல், உப்புக் கடலில் விழுந்து, வெண்மையான அடர்ந்த மேக வரிசையைப் போல ஒளிர்ந்தது.
ஶுஶுபே ஸ மஹாதேஜா மஹாகாயோ மஹாகபிஃ। வாயுமார்கே நிராலம்பே பக்ஷவாநிவ பர்வதஃ
அந்த பெரும் ஒளியுடன், பெரிய உடலுடன் இருந்த வானரன், காற்றின் பாதையில் ஆதரவின்றி பறக்கும் சிறகு கொண்ட மலை போல் பிரகாசித்தான்.
யேநாஸௌ யாதி பலவாந் வேகேந கபிகுஞ்ஜரஃ। தேந மார்கேண ஸஹஸா த்ரோணீக்ரு'த இவார்ணவஃ
அந்த வலிமைமிகு குரங்கு-யானை சென்ற பாதையில், கடல் திடீரென பெரிய பள்ளமாக மாறியது போலத் தோன்றியது.
ஆபாதே பக்ஷிஸங்காநாம் பக்ஷிராஜ இவ வ்ரஜந்। ஹநுமாந் மேகஜாலாநி ப்ரகர்ஷந் மாருதோ யதா
அவன் பறவைகளின் கூட்டங்களை ஊடறுத்து இறங்கும் போது, பறவைகளின் அரசனைப் போலவும், மேகக் கூட்டங்களை தள்ளிச் செல்லும் காற்றைப் போலவும், அனுமன் அந்த மேகங்களை விரட்டிச் சென்றான்.
பாண்டுராருணவர்ணாநி நீலமஞ்ஜிஷ்டகாநி ச। கபிநாऽऽக்ரு'ஷ்யமாணாநி மஹாப்ராணி சகாஶிரே
அந்தக் குரங்கால் இழுக்கப்பட்ட வெண்மை, சிவப்பு, நீலம், செம்பட்டுப் போன்ற நிறமுடைய பெரிய மேகங்கள் ஒளிவிட்டு தோன்றின.