உத்பபாதாத வேகேந வேகவாநவிசாரயந்। ஸுபர்ணமிவ சாத்மாநம் மேநே ஸ கபிகுஞ்ஜரஃ
அந்த வானரத் தலைவன், தன் மனதில் உறுதி கொண்டு, மிகுந்த வேகத்துடன் பாய்ந்தான்; அவன் தன்னை கருடனுக்கு ஒப்பாக எண்ணினான்.
ஸமுத்பததி வேகாத் து வேகாத் தே நகரோஹிணஃ। ஸம்ஹ்ரு'த்ய விடபாந் ஸர்வாந் ஸமுத்பேதுஃ ஸமந்ததஃ
அவன் வலிமையுடன் பாய்ந்தபோது, அந்த மலைமீது இருந்த மரங்கள் தங்கள் கிளைகளை ஒட்டிக் கொண்டு, எல்லாத் திசைகளிலும் மேலே எழுந்தன.
ஸ மத்தகோயஷ்டிபகாந் பாதபாந் புஷ்பஶாலிநஃ। உத்வஹந்நுருவேகேந ஜகாம விமலேऽம்பரே
தேன் குடித்து மயங்கும் பறவைகளும் மலர்ச்சியுடன் நிறைந்த மரங்களையும் தன் வேகத்தில் எடுத்துக்கொண்டு, அவன் வெளிச்சமான ஆகாயத்தில் பறந்தான்.
ஊருவேகோத்திதா வ்ரு'க்ஷா முஹூர்தம் கபிமந்வயுஃ। ப்ரஸ்திதம் தீர்கமத்வாநம் ஸ்வபந்துமிவ பாந்தவாஃ
அவனது தொடைகளின் வலிமையால் உயர்ந்த மரங்கள், நீண்ட பயணத்திற்கு புறப்படும் உறவினரைப் போல, ஒரு கணம் அந்தக் குரங்கனைத் தொடர்ந்து சென்றன.
தமூருவேகோந்மதிதாஃ ஸாலாஶ்சாந்யே நகோத்தமாஃ। அநுஜக்முர்ஹநூமந்தம் ஸைந்யா இவ மஹீபதிம்
அவனது தொடை வலியால் பிடியிழந்த பெரிய மரங்கள், சேனைகள் அரசனைப் பின்தொடர்வதைப் போல, அனுமனைப் பின்தொடர்ந்தன.
ஸுபுஷ்பிதாக்ரைர்பஹுபிஃ பாதபைரந்விதஃ கபிஃ। ஹநூமாந் பர்வதாகாரோ பபூவாத்புததர்ஶநஃ
பல மலர்ச்சியுடன் கூடிய மரங்களால் சூழப்பட்டு, மலை போன்ற உருவமுடைய அனுமன், பார்ப்பவர்களுக்கு ஆச்சரியமளிக்கும் தோற்றமாக இருந்தான்.
ஸாரவந்தோऽத யே வ்ரு'க்ஷா ந்யமஜ்ஜँல்லவணாம்பஸி। பயாதிவ மஹேந்த்ரஸ்ய பர்வதா வருணாலயே
படிகட்டிய வேர்களுடன் இருந்த அந்த மரங்கள், பயத்தில் போல, உப்புக் கடலில் மூழ்கின; அது மகேந்திர மலைகள் வருணனின் இல்லத்தில் மறைவதைப் போன்று இருந்தது.
ஸ நாநாகுஸுமைஃ கீர்ணஃ கபிஃ ஸாங்குரகோரகைஃ। ஶுஶுபே மேகஸம்காஶஃ கத்யோதைரிவ பர்வதஃ
விதவிதமான மலர்களும் புதுமுளைகளும் அவனை மூடியிருந்தன; அந்தக் குரங்கு, விண்ணில் ஜொலிக்கும் நிழல் மேகத்தைப் போல், தீப்பூச்சிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட மலை போல் பிரகாசித்தான்.
விமுக்தாஸ்தஸ்ய வேகேந முக்த்வா புஷ்பாணி தே த்ருமாஃ। வ்யவஶீர்யந்த ஸலிலே நிவ்ரு'த்தாஃ ஸுஹ்ரு'தோ யதா
அவனது வேகத்தால் மரங்கள் தங்கள் மலர்களை விட்டுவிட்டன; அவை நீரில் சிதறின; அது, நண்பர்கள் பிரிந்து செல்லும் போல் இருந்தது.
லகுத்வேநோபபந்நம் தத் விசித்ரம் ஸாகரேऽபதத்। த்ருமாணாம் விவிதம் புஷ்பம் கபிவாயுஸமீரிதம்। தாராசிதமிவாகாஶம் ப்ரபபௌ ஸ மஹார்ணவஃ
அந்த மரங்களிலிருந்து கிளம்பிய வண்ணமயமான மலர்கள், குரங்கின் காற்றால் தூக்கப்பட்டு, மெதுவாக கடலில் விழுந்தன; அதன் மேல் விண்மீன்கள் பரவியுள்ள ஆகாயம் போல, அந்தப் பெருங்கடல் ஜொலித்தது.
புஷ்பௌகேண ஸுகந்தேந நாநாவர்ணேந வாநரஃ। பபௌ மேக இவோத்யந் வை வித்யுத்கணவிபூஷிதஃ
வாசமுள்ள பலவகை மலர்களால் மூடப்பட்டு, அந்த வானரன், மின்னல் கூட்டங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு எழும் மேகத்தைப் போல பிரகாசித்தான்.
தஸ்ய வேகஸமுத்பூதைஃ புஷ்பைஸ்தோயமத்ரு'ஶ்யத। தாராபிரிவ ராமாபிருதிதாபிரிவாம்பரம்
அவனது வேகத்தில் சிதறிய மலர்களால் நீர் மூடப்பட்டது; அது விண்மீன்களால் அல்லது விளக்குகளால் ஒளிரும் ஆகாயத்தைப் போல் தெரிந்தது.
தஸ்யாம்பரகதௌ பாஹூ தத்ரு'ஶாதே ப்ரஸாரிதௌ। பர்வதாக்ராத் விநிஷ்க்ராந்தௌ பஞ்சாஸ்யாவிவ பந்நகௌ
விண்ணில் விரிந்த அவனது இரண்டு கைபிடிகள், மலை உச்சியில் இருந்து வெளியேறும் ஐந்து வாயுள்ள பாம்புகளைப் போல் தெரிந்தன.
பிபந்நிவ பபௌ சாபி ஸோர்மிஜாலம் மஹார்ணவம்। பிபாஸுரிவ சாகாஶம் தத்ரு'ஶே ஸ மஹாகபிஃ
அந்தப் பெருங்குரங்கு, அலைகளுடன் கூடிய பெருங்கடலை குடிப்பதுபோல் பிரகாசித்தான்; மேலும், ஆகாயத்தை அடைய ஆசைப்படும் ஒருவனைப் போல் தெரிந்தான்.
தஸ்ய வித்யுத்ப்ரபாகாரே வாயுமார்காநுஸாரிணஃ। நயநே விப்ரகாஶேதே பர்வதஸ்தாவிவாநலௌ
வாயு வழியில் பறக்கும் அவனது கண்கள், மின்னல்போல் ஜொலித்து, மலைமேல் எரியும் நெருப்பைப் போல் பிரகாசித்தன.
பிங்கே பிங்காக்ஷமுக்யஸ்ய ப்ரு'ஹதீ பரிமண்டலே। சக்ஷுஷீ ஸம்ப்ரகாஶேதே சந்த்ரஸூர்யாவிவ ஸ்திதௌ
மஞ்சள் நிறக் கண்களும், பெரிய வட்டமான அவனது கண்களும், நிலவும் சூரியனும் போல நிலைத்திருந்தன.
முகம் நாஸிகயா தஸ்ய தாம்ரயா தாம்ரமாபபௌ। ஸம்த்யயா ஸமபிஸ்ப்ரு'ஷ்டம் யதா ஸ்யாத் ஸூர்யமண்டலம்
அவனது முகம், சிவந்த மூக்குடன், மாலை நேரத்தில் தொடும் சூரிய வட்டம் போல சிவப்பாக ஜொலித்தது.
லாங்கூலம் ச ஸமாவித்தம் ப்லவமாநஸ்ய ஶோபதே। அம்பரே வாயுபுத்ரஸ்ய ஶக்ரத்வஜ இவோச்ச்ரிதம்
அவன் பாயும் போது உயர்த்திய அவனது வால், வானில் இந்திரனின் கொடியைப் போல் ஒளிர்ந்தது.
லாங்கூலசக்ரோ ஹநுமாந் ஶுக்லதம்ஷ்ட்ரோऽநிலாத்மஜஃ। வ்யரோசத மஹாப்ராஜ்ஞஃ பரிவேஷீவ பாஸ்கரஃ
அந்த அனிலபுத்திரன் ஆன ஹனுமான், வாலை வட்டமாகச் சுற்றி, பளிச்சென்ற வெண்தந்தங்களுடன், சூரியன் தனது ஒளிவட்டத்துடன் பிரகாசிப்பதைப் போல, பிரமையுடன் தோன்றினார்.
ஸ்பிக்தேஶேநாதிதாம்ரேண ரராஜ ஸ மஹாகபிஃ। மஹதா தாரிதேநேவ கிரிர்கைரிகதாதுநா
மிகவும் சிவப்பாக இருந்த இடுப்புப் பகுதியில், அந்த பெரிய குரங்கு, செங்கல் பூச்சு பூசப்பட்டு பிளந்த மலை போல ஒளிர்ந்தான்.
தஸ்ய வாநரஸிம்ஹஸ்ய ப்லவமாநஸ்ய ஸாகரம்। கக்ஷாந்தரகதோ வாயுர்ஜீமூத இவ கர்ஜதி
அந்த வானரசிங்கம் கடலைத் தாண்டி பாயும் போது, அவன் இருபுறங்களுக்குள் ஊடுருவிய காற்று, மேகங்கள் இடியெழுப்புவது போல் ஒலித்தது.
கே யதா நிபதத்யுல்கா உத்தராந்தாத் விநிஃஸ்ரு'தா। த்ரு'ஶ்யதே ஸாநுபந்தா ச ததா ஸ கபிகுஞ்ஜரஃ
வடக்கு திசையிலிருந்து வானில் விழும் நட்சத்திரம் போல, அதன் பின்னணியில் ஒளியுடன், அந்த வலிமையான குரங்கு தோன்றினான்.
பதத்பதங்கஸம்காஶோ வ்யாயதஃ ஶுஶுபே கபிஃ। ப்ரவ்ரு'த்த இவ மாதங்கஃ கக்ஷ்யயா பத்யமாநயா
வானில் பறக்கும் தீக்குச்சி போல் நீளமாக விரிந்து, அந்தக் குரங்கு, பக்கத்தில் கட்டப்பட்ட கயிறு உடன் பெரிதாக வளர்ந்த யானை போல பிரகாசித்தான்.
உபரிஷ்டாச்சரீரேண ச்சாயயா சாவகாடயா। ஸாகரே மாருதாவிஷ்டா நௌரிவாஸீத் ததா கபிஃ
மேலிருந்து அவன் உடலும் ஆழமான நிழலும் விழுந்ததால், அந்தக் குரங்கு, கடலில் காற்றால் செலுத்தப்படும் படகு போல் தோன்றினான்.
யம் யம் தேஶம் ஸமுத்ரஸ்ய ஜகாம ஸ மஹாகபிஃ। ஸ து தஸ்யாங்கவேகேந ஸோந்மாத இவ லக்ஷ்யதே
அந்த பெரிய குரங்கு கடலில் எங்கு சென்றாலும், அவன் உறுப்புகளின் வலிமையால் அந்த இடம் பைத்தியக்காரமாக மாறியது போலத் தெரிந்தது.
ஸாகரஸ்யோர்மிஜாலாநாமுரஸா ஶைலவர்ஷ்மணாம்। அபித்நம்ஸ்து மஹாவேகஃ புப்லுவே ஸ மஹாகபிஃ
அந்த வலிமையான குரங்கு, மலைபோல் உயர்ந்த கடல் அலைகளின் உச்சிகளை, மிகுந்த வேகத்தில் தாண்டி பாய்ந்தான்.
கபிவாதஶ்ச பலவாந் மேகவாதஶ்ச நிர்கதஃ। ஸாகரம் பீமநிர்ஹ்ராதம் கம்பயாமாஸதுர்ப்ரு'ஶம்
குரங்கின் வேகமான காற்றும், மேகங்களிலிருந்து வந்த காற்றும் சேர்ந்து, பயங்கரமாக ஒலிக்கும் கடலை மிகவும் அசைத்தன.
விகர்ஷந்நூர்மிஜாலாநி ப்ரு'ஹந்தி லவணாம்பஸி। புப்லுவே கபிஶார்தூலோ விகிரந்நிவ ரோதஸீ
உப்புக் கடலில் பெரிய அலைகளை இழுத்துக்கொண்டு, வானரசிங்கம், வானத்தையும் பூமியையும் சிதறவிட்டது போல பாய்ந்தான்.
மேருமந்தரஸம்காஶாநுத்கதாந் ஸுமஹார்ணவே। அத்யக்ராமந்மஹாவேகஸ்தரங்காந் கணயந்நிவ
மேரு, மந்தர மலை போன்ற உயரமான அலைகளை, எண்ணிக்கொண்டே, அந்த வலிமைமிகு குரங்கு விரைவாக கடந்து சென்றான்.
தஸ்ய வேகஸமுத்குஷ்டம் ஜலம் ஸஜலதம் ததா। அம்பரஸ்தம் விபப்ராஜே ஶரதப்ரமிவாததம்
அந்த நேரத்தில், அவன் வேகத்தால் முழங்கும், மேகங்கள் நிறைந்த நீர், வானில் பரவியுள்ள சரத்கால மேகங்களைப் போல பிரகாசித்தது.