ஸ சசாலாசலஶ்சாஶு முஹூர்தம் கபிபீடிதஃ। தரூணாம் புஷ்பிதாக்ராணாம் ஸர்வம் புஷ்பமஶாதயத்
அந்த மலை, வானரன் அழுத்தியதால், ஒரு கணம் அதிர்ந்தது; பூத்திருந்த மரங்களின் எல்லா மலர்களும் கீழே விழுந்தன.
தேந பாதபமுக்தேந புஷ்பௌகேண ஸுகந்திநா। ஸர்வதஃ ஸம்வ்ரு'தஃ ஶைலோ பபௌ புஷ்பமயோ யதா
மரங்களில் இருந்து வீழ்ந்த மணமுள்ள மலர்களால், அந்த மலை முழுவதும் மூடப்பட்டு, மலர்களால் ஆனது போல் பிரகாசித்தது.
தேந சோத்தமவீர்யேண பீட்யமாநஃ ஸ பர்வதஃ। ஸலிலம் ஸம்ப்ரஸுஸ்ராவ மதமத்த இவ த்விபஃ
அந்த வல்லமை மிகுந்தவனால் அழுத்தப்பட்ட மலை, மதம் கொண்ட யானை போல நீர் பெருக்கினது.
பீட்யமாநஸ்து பலிநா மஹேந்த்ரஸ்தேந பர்வதஃ। ரீதீர்நிர்வர்தயாமாஸ காஞ்சநாஞ்ஜநராஜதீஃ
அந்த வலிமைமிக்க வானரனால் அழுத்தப்பட்ட மகேந்திர மலை, பொன், கருஞ்சாணம், வெள்ளி ஆகிய நதிகளை வெளியிட்டது.
முமோச ச ஶிலாஃ ஶைலோ விஶாலாஃ ஸமநஃஶிலாஃ। மத்யமேநார்சிஷா ஜுஷ்டோ தூமராஜீரிவாநலஃ
அந்த மலை, பெரிய சமமான கற்களை உதிர்த்து, நடுவில் ஜ்வாலையுடன், புகை வரிசையுடன் எரியும் நெருப்பைப் போல் தெரிந்தது.
ஹரிணா பீட்யமாநேந பீட்யமாநாநி ஸர்வதஃ। குஹாவிஷ்டாநி ஸத்த்வாநி விநேதுர்விக்ரு'தைஃ ஸ்வரைஃ
அந்த வானரனால் அழுத்தப்பட்டதால், எல்லா பக்கமும் குகைகளில் இருந்த உயிரினங்கள் வித்தியாசமான சத்தங்களுடன் கத்தின.
ஸ மஹாந் ஸத்த்வஸந்நாதஃ ஶைலபீடாநிமித்தஜஃ। ப்ரு'திவீம் பூரயாமாஸ திஶஶ்சோபவநாநி ச
மலையின் அழுத்தத்தால் ஏற்பட்ட அந்த பெரிய உயிரினங்களின் ஓசை, பூமி முழுவதும், திசைகளிலும், வனங்களிலும் பரவியது.
ஶிரோபிஃ ப்ரு'துபிர்நாகா வ்யக்தஸ்வஸ்திகலக்ஷணைஃ। வமந்தஃ பாவகம் கோரம் ததம்ஶுர்தஶநைஃ ஶிலாஃ
பெரிய தலைகளுடன், தெளிவாக சுவஸ்திக குறியுடன், அந்த நாகங்கள் கொடிய நெருப்பை ஊற்றி, தங்கள் பற்களால் கற்களை கடித்தன.
தாஸ்ததா ஸவிஷைர்தஷ்டாஃ குபிதைஸ்தைர்மஹாஶிலாஃ। ஜஜ்வலுஃ பாவகோத்தீப்தா பிபிதுஶ்ச ஸஹஸ்ரதா
அந்த நஞ்சுள்ள கோபமான நாகங்கள் கடித்த பெரிய கற்கள், நெருப்பில் எரிந்து, ஆயிரக்கணக்கான துண்டுகளாக உடைந்தன.
யாநி த்வௌஷதஜாலாநி தஸ்மிஞ்ஜாதாநி பர்வதே। விஷக்நாந்யபி நாகாநாம் ந ஶேகுஃ ஶமிதும் விஷம்
அந்த மலையில் வளர்ந்த நஞ்சை நீக்கும் மூலிகைகள் கூட, அந்த நாகங்களின் நஞ்சை அடக்க முடியவில்லை.
பித்யதேऽயம் கிரிர்பூதைரிதி மத்வா தபஸ்விநஃ। த்ரஸ்தா வித்யாதராஸ்தஸ்மாதுத்பேதுஃ ஸ்த்ரீகணைஃ ஸஹ
இந்த மலை உயிரினங்களால் உடைக்கப்படுகிறது என்று எண்ணி, பயந்த தவசிகள் பெண்கள் கூட்டத்துடன் அங்கிருந்து ஓடினர்.
பாநபூமிகதம் ஹித்வா ஹைமமாஸவபாஜநம்। பாத்ராணி ச மஹார்ஹாணி கரகாம்ஶ்ச ஹிரண்மயாந்
பானம் குடிக்கும் இடத்தில் இருந்த பொன்னால் ஆன மதுபான பாத்திரங்களையும், விலைமதிப்புள்ள பாத்திரங்களையும், பொன்னால் ஆன கிண்ணங்களையும் அவர்கள் விட்டுவிட்டார்கள்.
லேஹ்யாநுச்சாவசாந் பக்ஷ்யாந் மாம்ஸாநி விவிதாநி ச। ஆர்ஷபாணி ச சர்மாணி கட்காம்ஶ்ச கநகத்ஸரூந்
வகை வகையான இனிப்புகள், உணவுகள், பலவகை இறைச்சிகள், எருமை தோல்கள், பொன்னால் ஆன பிடியுள்ள வாள்கள் ஆகியவற்றையும் அவர்கள் விட்டுவிட்டார்கள்.
க்ரு'தகண்டகுணாஃ க்ஷீபா ரக்தமால்யாநுலேபநாஃ। ரக்தாக்ஷாஃ புஷ்கராக்ஷாஶ்ச ககநம் ப்ரதிபேதிரே
அழகான மாலை அணிந்து, மதுபோதையில், சிவப்பு மலர் மாலையாலும், வாசனைத் திரவியங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டு, சிவப்பு கண்ணும் தாமரைக் கண்ணும் உடைய அவர்கள் ஆகாயத்தில் எழுந்தனர்.
ஹாரநூபுரகேயூரபாரிஹார்யதராஃ ஸ்த்ரியஃ। விஸ்மிதாஃ ஸஸ்மிதாஸ்தஸ்துராகாஶே ரமணௌஃ ஸஹ
முத்துமாலையும் சிலம்பும் வளையும் அணிகலன்களும் அணிந்த பெண்கள், தங்கள் காதலர்களுடன் வானில் நின்று, ஆச்சரியத்துடன் புன்னகையுடன் பார்த்தார்கள்.
தர்ஶயந்தோ மஹாவித்யாம் வித்யாதரமஹர்ஷயஃ। ஸஹிதாஸ்தஸ்துராகாஶே வீக்ஷாம்சக்ருஶ்ச பர்வதம்
பெரும் ஞானம் கொண்ட வித்யாதர முனிவர்கள், தங்கள் வல்லமையை காட்டி, வானில் சேர்ந்து நின்று, அந்த மலைக்குப் பார்த்தார்கள்.
ஶுஶ்ருவுஶ்ச ததா ஶப்தம்ரு'ஷீணாம் பாவிதாத்மநாம்। சாரணாநாம் ச ஸித்தாநாம் ஸ்திதாநாம் விமலேऽம்பரே
அப்போது, தூய மனம் கொண்ட முனிவர்களின் குரலும், வானில் நின்று கொண்டிருந்த சாரணர், சித்தர் ஆகியோரின் குரலும் அவர்கள் கேட்டார்கள்.
ஏஷ பர்வதஸம்காஶோ ஹநுமாந் மாருதாத்மஜஃ। திதீர்ஷதி மஹாவேகஃ ஸமுத்ரம் வருணாலயம்
இந்த மலை போல் தோற்றமுடைய, வாலியின் மகன் ஆன ஹனுமான், மிகுந்த வேகத்துடன், கடலை, அதாவது வருணனின் இல்லத்தை கடக்க விரும்புகிறான்.
ராமார்தம் வாநரார்தம் ச சிகீர்ஷந் கர்ம துஷ்கரம்। ஸமுத்ரஸ்ய பரம் பாரம் துஷ்ப்ராபம் ப்ராப்துமிச்சதி
ராமனுக்காகவும், வானரர்களுக்காகவும், கடினமான காரியத்தைச் செய்ய விரும்பி, கடல் கடந்த கடினமாக அடையக்கூடிய அப்பாறை அடைய ஆசைப்படுகிறான்.
இதி வித்யாதரா வாசஃ ஶ்ருத்வா தேஷாம் தபஸ்விநாம்। தமப்ரமேயம் தத்ரு'ஶுஃ பர்வதே வாநரர்ஷபம்
வித்யாதரரும் தவமிருக்கும் முனிவர்களும் சொன்ன வார்த்தைகளை கேட்டபின், அவர்கள் அந்த அளவிட முடியாத வானரத் தலைவனை மலையில் பார்த்தார்கள்.
துதுவே ச ஸ ரோமாணி சகம்பே சாநலோபமஃ। நநாத ச மஹாநாதம் ஸுமஹாநிவ தோயதஃ
அவன் உடம்பில் முடிகள் எழுந்து, நெருப்பைப் போல் நடுங்கி, பெரும் இடியொலி போன்ற ஒரு பெரும் சத்தத்தை எழுப்பினான்.
ஆநுபூர்வ்யா ச வ்ரு'த்தம் தல்லாங்கூலம் ரோமபிஶ்சிதம்। உத்பதிஷ்யந் விசிக்ஷேப பக்ஷிராஜ இவோரகம்
அவன் முடிகள் நிறைந்த வளைந்த வாலை, பறவை அரசன் பாம்பை தூக்கும் போல், பாயத் தயாராகச் சுழற்றினான்.
தஸ்ய லாங்கூலமாவித்தமதிவேகஸ்ய ப்ரு'ஷ்டதஃ। தத்ரு'ஶே கருடேநேவ ஹ்ரியமாணோ மஹோரகஃ
அந்த மிகுந்த வேகத்துடன் சென்ற ஹனுமானின் பின்னால் சுற்றிய வால், கருடன் பாம்பை எடுத்துச் செல்லும் போல் தெரிந்தது.
பாஹூ ஸம்ஸ்தம்பயாமாஸ மஹாபரிகஸம்நிபௌ। ஆஸஸாத கபிஃ கட்யாம் சரணௌ ஸம்சுகோச ச
அந்த வானரன், பெரிய இரும்புக் கம்பிகளைப் போல் வலிமையான தன் கை들을 இறுக்கி, இடுப்பை நோக்கி அருகில் கொண்டு வந்து, கால்களைச் சுருக்கினான்.
ஸம்ஹ்ரு'த்ய ச புஜௌ ஶ்ரீமாம்ஸ்ததைவ ச ஶிரோதராம்। தேஜஃ ஸத்த்வம் ததா வீர்யமாவிவேஶ ஸ வீர்யவாந்
அவன் தன் கை மற்றும் கழுத்தைச் சுருக்கி, தன் சக்தி, மனவலிமை, வீரத்தை உள்ளுக்குள் சேர்த்தான்.
மார்கமாலோகயந் தூராதூர்த்வப்ரணிஹிதேக்ஷணஃ। ருரோத ஹ்ரு'தயே ப்ராணாநாகாஶமவலோகயந்
தூரத்தில் பாதையைப் பார்த்து, மேலே பார்வையை நிலைநிறுத்தி, வானத்தை நோக்கி, தன் மூச்சை உள்ளுக்குள் அடக்கினான்.
பத்ப்யாம் த்ரு'டமவஸ்தாநம் க்ரு'த்வா ஸ கபிகுஞ்ஜரஃ। நிகுச்ய கர்ணௌ ஹநுமாநுத்பதிஷ்யந் மஹாபலஃ
அந்த வானரக் குலத்திலேயே சிறந்த ஹனுமான், தன் கால்களை நிலையாக வைத்துக் கொண்டு, காதுகளைச் சுருக்கி, பாயத் தயாரானான்.
வாநராந் வாநரஶ்ரேஷ்ட இதம் வசநமப்ரவீத்। யதா ராகவநிர்முக்தஃ ஶரஃ ஶ்வஸநவிக்ரமஃ
வானரர்களில் சிறந்தவன், மற்ற வானரர்களிடம் இவ்வாறு சொன்னான்:
கச்சேத் தத்வத் கமிஷ்யாமி லம்காம் ராவணபாலிதாம்। நஹி த்ரக்ஷ்யாமி யதி தாம் லம்காயாம் ஜநகாத்மஜாம்
ராகவன் விடும் அம்பு எவ்வாறு காற்று வேகத்தில் பாயுமோ, அதுபோல் நான் இராவணன் ஆளும் இலங்கைக்குச் செல்வேன். அங்கே ஜனகனின் மகளை நான் காணவில்லை என்றால்,
அநேநைவ ஹி வேகேந கமிஷ்யாமி ஸுராலயம்। யதி வா த்ரிதிவே ஸீதாம் ந த்ரக்ஷ்யாமி க்ரு'தஶ்ரமஃ
இந்த வேகத்துடன் தேவலோகத்திற்கே செல்வேன்; அங்கு சீதையைப் பார்க்க முடியவில்லை என்றாலும், முயற்சி செய்து பார்த்துவிட்டேன்.