ததஸ்தத்ர மஹாதேஜா த்விவிதஃ ப்ரத்யபாஷத। கமிஷ்யாமி ந ஸம்தேஹஃ ஸப்ததிம் யோஜநாந்யஹம்
அப்போது அங்கு பெரும் வீரியமுள்ள த்விவிதன், "நான் எழுபது யோஜனை தூரம் செல்ல முடியும்; இதில் சந்தேகம் இல்லை," என்று சொன்னான்.
ஸுஷேணஸ்து மஹாதேஜாஃ ஸத்த்வவாந் கபிஸத்தமஃ। அஶீதிம் ப்ரதிஜாநேऽஹம் யோஜநாநாம் பராக்ரமே
பெரும் ஒளியுடன், மனம் வலிமையுடன் கூடிய குரங்குகளுக்குள் சிறந்த சுஷேணன், "நான் என் வீரத்தால் எண்பது யோஜனை தூரம் செல்ல வாக்குறுதி அளிக்கிறேன்," என்றான்.
தேஷாம் கதயதாம் தத்ர ஸர்வாம்ஸ்தாநநுமாந்ய ச। ததோ வ்ரு'த்ததமஸ்தேஷாம் ஜாம்பவாந் ப்ரத்யபாஷத
அவர்கள் அனைவரும் இவ்வாறு பேசிக் கொண்டிருக்கும் போது, அவர்களை ஒப்புக்கொண்டு, அவர்களில் வயதில் முதிய ஜாம்பவான் அப்போது பேசினான்.
பூர்வமஸ்மாகமப்யாஸீத் கஶ்சித் கதிபராக்ரமஃ। தே வயம் வயஸஃ பாரமநுப்ராப்தாஃ ஸ்ம ஸாம்ப்ரதம்
முன்னர் நம்மிடமும் வேகத்திலும் வீரத்திலும் சிறந்த திறன் இருந்தது; ஆனால் இப்போது வயது எல்லையை எட்டிவிட்டோம்.
கிம் து நைவம் கதே ஶக்யமிதம் கார்யமுபேக்ஷிதும்। யதர்தம் கபிராஜஶ்ச ராமஶ்ச க்ரு'தநிஶ்சயௌ
ஆனால் இப்படி இருந்தாலும், இந்த வேலையை நாம் புறக்கணிக்க முடியாது; ஏனெனில் குரங்குகளின் அரசனும் இராமனும் உறுதியுடன் இருக்கிறார்கள்.
ஸாம்ப்ரதம் காலமஸ்மாகம் யா கதிஸ்தாம் நிபோதத। நவதிம் யோஜநாநாம் து கமிஷ்யாமி ந ஸம்ஶயஃ
இப்போது நமக்குள்ள வேகம் எவ்வளவு என்பதை கேளுங்கள்: நான் தொண்ணூறு யோஜனை தூரம் செல்ல முடியும்; இதில் சந்தேகம் இல்லை.
தாம்ஶ்ச ஸர்வாந் ஹரிஶ்ரேஷ்டாஞ்ஜாம்பவாநிதமப்ரவீத்। ந கல்வேதாவதேவாஸீத் கமநே மே பராக்ரமஃ
அந்தக் குரங்குகளுக்குள் சிறந்தவர்களிடம் ஜாம்பவான், "நான் பயணத்தில் காட்டும் வீரியம் இதுவே எல்லை அல்ல," என்று கூறினான்.
மயா வைரோசநே யஜ்ஞே ப்ரபவிஷ்ணுஃ ஸநாதநஃ। ப்ரதக்ஷிணீக்ரு'தஃ பூர்வம் க்ரமமாணஸ்த்ரிவிக்ரமம்
வைரோசனனின் யாகத்தில், எல்லா வல்லமையும் கொண்ட நித்யனாகிய விஷ்ணுவை அவர் மூன்று அடிகள் எடுத்து நடந்தபோது, நான் சுற்றி வணங்கினேன்.
ஸ இதாநீமஹம் வ்ரு'த்தஃ ப்லவநே மந்தவிக்ரமஃ। யௌவநே ச ததாஸீந்மே பலமப்ரதிமம் பரம்
இப்போது நான் முதுமையில், பாய்வதில் எனக்கு வேகம் குறைந்துவிட்டது; ஆனால் என் இளமையில் என் வலிமை ஒப்பில்லாதது, மிக உயர்ந்தது.
ஸம்ப்ரத்யேதாவதேவாத்ய ஶக்யம் மே கமநே ஸ்வதஃ। நைதாவதா ச ஸம்ஸித்திஃ கார்யஸ்யாஸ்ய பவிஷ்யதி
இப்போது எனக்குத் தானாக இயன்ற அளவு இவ்வளவு தூரம் மட்டுமே செல்ல முடியும்; ஆனால் இதனால் இந்த வேலை முழுமை பெறாது.
அதோத்தரமுதாரார்தமப்ரவீதங்கதஸ்ததா। அநுமாந்ய ததா ப்ராஜ்ஞோ ஜாம்பவந்தம் மஹாகபிஃ
அப்போது உயர்ந்த நோக்கத்திற்காக, அங்கதன், முதலில் புத்திசாலியான ஜாம்பவானிடம் ஆலோசனை செய்து, மேலும் பேசினான்.
அஹமேதத் கமிஷ்யாமி யோஜநாநாம் ஶதம் மஹத்। நிவர்தநே து மே ஶக்திஃ ஸ்யாந்ந வேதி ந நிஶ்சிதம்
நான் இந்த நூறு யோஜனை பெரிய தூரத்தைச் சென்று வருவேன்; ஆனால் திரும்ப வர எனக்கு வலிமை இருக்கும் அல்லது இல்லையா என்பது உறுதி இல்லை.
தமுவாச ஹரிஶ்ரேஷ்டம் ஜாம்பவாந் வாக்யகோவிதஃ। ஜ்ஞாயதே கமநே ஶக்திஸ்தவ ஹர்ய்ரு'க்ஷஸத்தம
அந்தக் குரங்குகளுக்குள் சிறந்தவரான அவனை நோக்கி, சொற்களில் நிபுணனான ஜாம்பவான், "உனது பயணத்திற்கான வலிமை நமக்குத் தெரியும், குரங்குகளுக்கும் கரடிகளுக்கும் சிறந்தவனே," என்றார்.
காமம் ஶதஸஹஸ்ரம் வா நஹ்யேஷ விதிருச்யதே। யோஜநாநாம் பவாந் ஶக்தோ கந்தும் ப்ரதிநிவர்திதும்
நீ விரும்பினால் நூறு ஆயிரம் யோஜனை தூரம் சென்று திரும்பவும் முடியும்; ஆனால் இது முறையானது அல்ல.
நஹி ப்ரேஷயிதா தாத ஸ்வாமீ ப்ரேஷ்யஃ கதம்சந। பவதாயம் ஜநஃ ஸர்வஃ ப்ரேஷ்யஃ ப்லவகஸத்தம
எந்த நேரத்திலும், தலைவன் தூதனாக அனுப்பப்படக் கூடாது, இனியவனே; இந்தக் கூட்டத்தில் உள்ள அனைவரும் உன் கட்டளைக்குப் பின்பற்ற வேண்டியவர்கள், குரங்குகளுக்குள் சிறந்தவனே.
பவாந் கலத்ரமஸ்மாகம் ஸ்வாமிபாவே வ்யவஸ்திதஃ। ஸ்வாமீ கலத்ரம் ஸைந்யஸ்ய கதிரேஷா பரம்தப
நீ எங்களுக்கு மனைவியைப் போலவும், தலைவராகவும் இருக்கிறாய்; தலைவன் படைக்கு மனைவியும் வழிகாட்டியும் ஆவான், பகைவரை வெல்வோனே.
அபி வை தஸ்ய கார்யஸ்ய பவாந் மூலமரிம்தம। தஸ்மாத் கலத்ரவத் தாத ப்ரதிபால்யஃ ஸதா பவாந்
இந்தப் பணிக்குத் தாங்களே மூலமாக இருக்கிறீர்கள், பகைவர்களை அழிப்பவரே. அதனால், தாயே, தங்களை வாழ்க்கைத் துணைவியைப் போல எப்போதும் பாதுகாக்க வேண்டும்.
மூலமர்தஸ்ய ஸம்ரக்ஷ்யமேஷ கார்யவிதாம் நயஃ। மூலே ஹி ஸதி ஸித்யந்தி குணாஃ ஸர்வே பலோதயாஃ
ஒரு காரியத்தின் அடிப்படையை பாதுகாக்க வேண்டும் என்பதே, காரியங்களை அறிந்தவர்களின் வழிமுறை. காரணம், அடிப்படை உறுதியாக இருந்தால் எல்லா நற்குணங்களும், பலன்களும் கிடைக்கும்.
தத் பவாநஸ்ய கார்யஸ்ய ஸாதநம் ஸத்யவிக்ரம। வுத்திவிக்ரமஸம்பந்நோ ஹேதுரத்ர பரம்தப
அதனால், இந்தக் காரியம் நிறைவேறுவதற்கு தாங்களே காரணம், உண்மையும் வலிமையும் நிறைந்தவர்; புத்தியும் வீரமும் கொண்டவரே, இங்கு முக்கியமான காரணம் தாங்களே.
குருஶ்ச குருபுத்ரஶ்ச த்வம் ஹி நஃ கபிஸத்தம। பவந்தமாஶ்ரித்ய வயம் ஸமர்தா ஹ்யர்தஸாதநே
நீங்கள் எங்கள் மூத்தவரும், மூத்தவரின் மகனும் கூட, குரங்குகளுக்குள் சிறந்தவரே. தங்களை நம்பி நாங்கள் இந்தக் காரியத்தைச் செய்யும் வல்லமை பெற்றுள்ளோம்.
உக்தவாக்யம் மஹாப்ராஜ்ஞம் ஜாம்பவந்தம் மஹாகபிஃ। ப்ரத்யுவாசோத்தரம் வாக்யம் வாலிஸூநுரதாங்கதஃ
அவ்வாறு அறிவுடன் கூடிய ஜாம்பவானிடம், வாலியின் மகன் ஆங்கதன், அந்தப் பெரிய குரங்கு, மறுமொழியாக இவ்வாறு சொன்னான்.
யதி நாஹம் கமிஷ்யாமி நாந்யோ வாநரபுங்கவஃ। புநஃ கல்விதமஸ்மாபிஃ கார்யம் ப்ராயோபவேஶநம்
நானோ, வேறு எந்தச் சிறந்த குரங்கும் போகவில்லை என்றால், இந்தப் பணிக்காக நாங்கள் செய்ய வேண்டியது உயிரை விட்டுப் பசிப்பிரதிகாரம் செய்வதுதான்.
நஹ்யக்ரு'த்வா ஹரிபதேஃ ஸம்தேஶம் தஸ்ய தீமதஃ। தத்ராபி கத்வா ப்ராணாநாம் ந பஶ்யே பரிரக்ஷணம்
அந்த அறிவாளியான குரங்குத் தலைவரின் கட்டளையை நிறைவேற்றாமல், அங்கே சென்றாலும், நம் உயிரைக் காப்பாற்ற வழி எனக்குத் தெரியவில்லை.
ஸ ஹி ப்ரஸாதே சாத்யர்தகோபே ச ஹரிரீஶ்வரஃ। அதீத்ய தஸ்ய ஸம்தேஶம் விநாஶோ கமநே பவேத்
அவர் மகிழ்ச்சியோ கோபமோ கொண்டவராக இருந்தாலும், குரங்குகளின் தலைவரே உயர்ந்தவர். அவருடைய கட்டளையை மீறினால், அழிவே நம்மை எதிர்கொள்ளும்.
தத்ததா ஹ்யஸ்ய கார்யஸ்ய ந பவத்யந்யதா கதிஃ। தத் பவாநேவ த்ரு'ஷ்டார்தஃ ஸம்சிந்தயிதுமர்ஹதி
இந்தப் பணிக்காக வேறு வழியே இல்லை. ஆகவே, தாங்களே பொருளை அறிந்தவர் என்பதால், என்ன செய்ய வேண்டும் என்று யோசிக்க வேண்டும்.
ஸோऽங்கதேந ததா வீரஃ ப்ரத்யுக்தஃ ப்லவகர்ஷபஃ। ஜாம்பவாநுத்தமம் வாக்யம் ப்ரோவாசேதம் ததோऽங்கதம்
அப்போது ஆங்கதன் கூறியதை கேட்ட வீரமான குரங்குகளுக்குள் சிறந்த ஜாம்பவான், ஆங்கதனிடம் சிறந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.
தஸ்ய தே வீர கார்யஸ்ய ந கிம்சித் பரிஹாஸ்யதே। ஏஷ ஸம்சோதயாம்யேநம் யஃ கார்யம் ஸாதயிஷ்யதி
வீரா, இந்தப் பணிக்காக எதையும் புறக்கணிக்கக் கூடாது. இந்தக் காரியத்தை நிறைவேற்றுவாரை இப்போது நான் தூண்டுகிறேன்.
ததஃ ப்ரதீதம் ப்லவதாம் வரிஷ்ட- மேகாந்தமாஶ்ரித்ய ஸுகோபவிஷ்டம்। ஸம்சோதயாமாஸ ஹரிப்ரவீரோ ஹரிப்ரவீரம் ஹநுமந்தமேவ
பின்னர், தனியாக அமைதியாக அமர்ந்திருந்த குரங்குகளுக்குள் சிறந்தவரை, வீரமான குரங்குத் தலைவர், ஹனுமானை ஊக்குவித்தான்.
thumb|ஷட்ஷஷ்டிதமஃ ஸர்கஃ ஶ்ரூயதாம்|center ஶ்ரீமத்வால்மீகியராமாயணே கிஷ்கிந்தாகாண்டே ஷட்ஷஷ்டிதமஃ ஸர்கஃ ॥௪-
பெருமைமிக்க வால்மீகி இராமாயணத்தில், கிஷ்கிந்தா காண்டத்தில் அறுபத்து ஆறாவது அதிகாரம் இப்போது கேளுங்கள்.
அநேகஶதஸாஹஸ்ரீம் விஷண்ணாம் ஹரிவாஹிநீம்। ஜாம்பவாந் ஸமுதீக்ஷ்யைவம் ஹநூமந்தமதாப்ரவீத்
நூற்றுக்கணக்கான ஆயிரக்கணக்கான குரங்குப் படை மனம் தளர்ந்திருப்பதை ஜாம்பவான் பார்த்து, அப்போது ஹனுமானிடம் இவ்வாறு கூறினான்.