லக்ஷ்மணேந ஸஹ ப்ராத்ரா வைதேஹ்யா ஸஹ பார்யயா। பிதுர்நிதேஶநிரதோ தர்மம் பந்தாநமாஶ்ரிதஃ
லட்சுமணனுடன் தம்பியாகவும், சீதையுடன் மனைவியாகவும், தந்தையின் கட்டளையை முழுமையாக ஏற்று, தர்மத்தின் பாதையில் நடந்தார்.
தஸ்ய பார்யா ஜநஸ்தாநாத் ராவணேந ஹ்ரு'தா பலாத்। ராமஸ்ய து பிதுர்மித்ரம் ஜடாயுர்நாம க்ரு'த்ரராட்
அவரது மனைவியான சீதை, ஜனஸ்தானத்தில் இருந்து இராவணனால் வலியுடன் பறிக்கப்பட்டாள்; இராமனின் தந்தையின் நண்பர், கழுகுகளின் அரசன் ஜடாயு என்பவர்.
ததர்ஶ ஸீதாம் வைதேஹீம் ஹ்ரியமாணாம் விஹாயஸா। ராவணம் விரதம் க்ரு'த்வா ஸ்தாபயித்வா ச மைதிலீம்। பரிஶ்ராந்தஶ்ச வ்ரு'த்தஶ்ச ராவணேந ஹதோ ரணே
ஜடாயு, விதேஹியின் மகளான சீதை வானில் இழுத்துச் செல்லப்படுவதை பார்த்தார்; இராவணனின் ரதத்தை வீழ்த்தி, மைதிலியை தரையில் இறக்கி, வயதானும் சோர்வானும் இருந்த அவர், இராவணனால் போரில் கொல்லப்பட்டார்.
ஏவம் க்ரு'த்ரோ ஹதஸ்தேந ராவணேந பலீயஸா। ஸம்ஸ்க்ரு'தஶ்சாபி ராமேண ஜகாம கதிமுத்தமாம்
அந்த வலிமைமிக்க இராவணனால் அந்தக் கழுகு கொல்லப்பட்டது; இராமனால் மரியாதை செய்யப்பட்டு, உயர்ந்த நிலையை அடைந்தான்.
ததோ மம பித்ரு'வ்யேண ஸுக்ரீவேண மஹாத்மநா। சகார ராகவஃ ஸக்யம் ஸோऽவதீத் பிதரம் மம
பின்னர் என் பாட்டனார் சுக்ரீவனுடன் இராமன் நட்பு ஏற்படுத்தினார்; அவர் என் தந்தையை கொன்றார்.
மம பித்ரா நிருத்தோ ஹி ஸுக்ரீவஃ ஸசிவைஃ ஸஹ। நிஹத்ய வாலிநம் ராமஸ்ததஸ்தமபிஷேசயத்
என் தந்தை சுக்ரீவனை அமைச்சர்களுடன் சிறையில் அடைத்திருந்தார்; பின்னர் இராமன் வாலியை கொன்று, சுக்ரீவனை அரசராக அமர்த்தினார்.
ஸ ராஜ்யே ஸ்தாபிதஸ்தேந ஸுக்ரீவோ வாநரேஶ்வரஃ। ராஜா வாநரமுக்யாநாம் தேந ப்ரஸ்தாபிதா வயம்
அவ்வாறு இராமனால் அரசில் அமர்த்தப்பட்ட சுக்ரீவன், வானரர்களின் தலைவராக ஆனார்; அவரால் நாங்கள் முன்னணி வானரர்கள் அனுப்பப்பட்டோம்.
ஏவம் ராமப்ரயுக்தாஸ்து மார்கமாணாஸ்ததஸ்ததஃ। வைதேஹீம் நாதிகச்சாமோ ராத்ரௌ ஸூர்யப்ரபாமிவ
இவ்வாறு இராமனால் அனுப்பப்பட்ட நாங்கள் எல்லா இடங்களிலும் தேடியோம்; ஆனால், இரவில் சூரியனின் ஒளியை காண முடியாதது போல, சீதையை காணவில்லை.
தே வயம் தண்டகாரண்யம் விசித்ய ஸுஸமாஹிதாஃ। அஜ்ஞாநாத் து ப்ரவிஷ்டாஃ ஸ்ம தரண்யா விவ்ரு'தம் பிலம்
நாங்கள் தண்டகாரண்யத்தை முழுமையாக ஆராய்ந்து, அறியாமல் பூமியில் திறந்த ஒரு குகைக்குள் நுழைந்தோம்.
மயஸ்ய மாயாவிஹிதம் தத் பிலம் ச விசிந்வதாம்। வ்யதீதஸ்தத்ர நோ மாஸோ யோ ராஜ்ஞா ஸமயஃ க்ரு'தஃ
மாயனின் மாயையால் உருவான அந்தக் குகையை நாங்கள் தேடிக்கொண்டிருந்தபோது, அரசர் அளித்த ஒரு மாத காலம் அங்கே முடிந்துவிட்டது.
தே வயம் கபிராஜஸ்ய ஸர்வே வசநகாரிணஃ। க்ரு'தாம் ஸம்ஸ்தாமதிக்ராந்தா பயாத் ப்ராயமுபாஸிதாஃ
நாங்கள் எல்லோரும் வானர அரசரின் கட்டளையை கேட்டு, நிர்ணயிக்கப்பட்ட காலத்தை மீறி, பயத்தில் உண்ணாமை மேற்கொண்டோம்.
க்ருத்தே தஸ்மிம்ஸ்து காகுத்ஸ்தே ஸுக்ரீவே ச ஸலக்ஷ்மணே। கதாநாமபி ஸர்வேஷாம் தத்ர நோ நாஸ்தி ஜீவிதம்
காகுத்ஸ்தன் கோபித்தால், சுக்ரீவன் மற்றும் லட்சுமணனும் கூட கோபித்தால், இங்கு வந்த நமக்கு உயிர் வாழ்வதற்கே வாய்ப்பு இல்லை.
thumb|அஷ்டபஞ்சாஶஃ ஸர்கஃ ஶ்ரூயதாம்|center ஶ்ரீமத்வால்மீகியராமாயணே கிஷ்கிந்தாகாண்டே அஷ்டபஞ்சாஶஃ ஸர்கஃ ॥௪-
பெருமைமிக்க வால்மீகி இராமாயணத்தில் கிஷ்கிந்தா காண்டத்தின் ஐம்பத்தெட்டாவது அத்தியாயத்தை கேளுங்கள்.
இத்யுக்தஃ கருணம் வாக்யம் வாநரைஸ்த்யக்தஜீவிதைஃ। ஸபாஷ்போ வாநராந் க்ரு'த்ரஃ ப்ரத்யுவாச மஹாஸ்வநஃ
வாழ்க்கையை இழந்துவிட்டோம் என்று துக்கமாக வானரர்கள் கூறிய போது, பெரும் ஒலியுடன் கண்ணீர் மல்கிய கழுகு அவர்களுக்கு பதிலளித்தான்.
யவீயாந் ஸ மம ப்ராதா ஜடாயுர்நாம வாநராஃ। யமாக்யாத ஹதம் யுத்தே ராவணேந பலீயஸா
என் இளைய சகோதரர் ஜடாயு என்பவர், வானரர்களே, நீங்கள் கூறியபடி வலிமைமிக்க இராவணனால் போரில் கொல்லப்பட்டார்.
வ்ரு'த்தபாவாதபக்ஷத்வாச்ச்ரு'ண்வம்ஸ்ததபி மர்ஷயே। நஹி மே ஶக்திரஸ்த்யத்ய ப்ராதுர்வைரவிமோக்ஷணே
வயதாகியும், இறக்கைகள் இழந்தும் இருந்ததால், அந்த செய்தியைக் கேட்டும் பொறுத்தேன்; இன்று எனக்குத் தம்பியின் பகையை தீர்க்கும் வலிமை இல்லை.
புரா வ்ரு'த்ரவதே வ்ரு'த்தே ஸ சாஹம் ச ஜயைஷிணௌ। ஆதித்யமுபயாதௌ ஸ்வோ ஜ்வலந்தம் ரஶ்மிமாலிநம்
முன்னொரு காலத்தில், விற்றனை அழித்த பிறகு, நாங்கள் இருவரும் வெற்றி பெற விரும்பி, ஒளியுடன் ஜொலிக்கும் சூரியனை நோக்கி சென்றோம்.
ஆவ்ரு'த்யாகாஶமார்கேண ஜவேந ஸ்வர்கதௌ ப்ரு'ஶம்। மத்யம் ப்ராப்தே து ஸூர்யே து ஜடாயுரவஸீததி
வானில் வேகமாக பறந்து, விண்ணை மூடிச் சென்று, சூரியனின் நடுவில் அடைந்தபோது, ஜடாயு சோர்ந்துவிட்டான்.
தமஹம் ப்ராதரம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஸூர்யரஶ்மிபிரர்திதம்। பக்ஷாப்யாம் சாதயாமாஸ ஸ்நேஹாத் பரமவிஹ்வலம்
என் சகோதரன் சூரியனின் கதிர்களால் வெந்து தவித்துக் கொண்டிருப்பதைப் பார்த்து, நான் மிகுந்த பாசத்தால் என் இரு இறக்கைகளால் அவனை நிழலாக்கி பாதுகாத்தேன்.
நிர்தக்தபத்ரஃ பதிதோ விந்த்யேऽஹம் வாநரர்ஷபாஃ। அஹமஸ்மிந் வஸந் ப்ராதுஃ ப்ரவ்ரு'த்திம் நோபலக்ஷயே
என் இறக்கைகள் எரிந்து, நான் விந்திய மலையில் விழுந்தேன், வானரர்களே. இங்கு என் சகோதரனின் செய்தி எனக்குத் தெரியாமல் வாழ்ந்தேன்.
ஜடாயுஷஸ்த்வேவமுக்தோ ப்ராத்ரா ஸம்பாதிநா ததா। யுவராஜோ மஹாப்ரஜ்ஞஃ ப்ரத்யுவாசாங்கதஸ்ததா
அப்போது ஜடாயுவின் சகோதரன் சம்பாதி இவ்வாறு கூறியதும், அறிவில் சிறந்த இளவரசன் அங்கதன் பதிலளித்தான்.
ஜடாயுஷோ யதி ப்ராதா ஶ்ருதம் தே கதிதம் மயா। ஆக்யாஹி யதி ஜாநாஸி நிலயம் தஸ்ய ரக்ஷஸஃ
ஜடாயுவின் சகோதரனைப் பற்றி நான் சொன்னதை நீ கேட்டிருந்தால், அந்த ராட்சசனின் இருப்பிடத்தை நீ அறிந்தால் எங்களுக்குச் சொல்லுங்கள்.
அதீர்கதர்ஶிநம் தம் வை ராவணம் ராக்ஷஸாதமம்। அந்திகே யதி வா தூரே யதி ஜாநாஸி ஶம்ஸ நஃ
அந்த குறுகிய பார்வையுள்ள ராவணன், ராட்சசர்களில் மிகக் கெட்டவன், அவன் அருகிலும் இருந்தாலும், தொலைவிலும் இருந்தாலும், நீ அறிந்தால் எங்களுக்குச் சொல்லு.
ததோऽப்ரவீந்மஹாதேஜா ப்ராதா ஜ்யேஷ்டோ ஜடாயுஷஃ। ஆத்மாநுரூபம் வசநம் வாநராந் ஸம்ப்ரஹர்ஷயந்
அப்போது ஜடாயுவின் மூத்த சகோதரன், பெரும் ஒளியுடன், தனக்கே உரிய வார்த்தைகளைச் சொல்லி, வானரர்களை மகிழ்வித்தான்.
நிர்தக்தபக்ஷோ க்ரு'த்ரோऽஹம் கதவீர்யஃ ப்லவங்கமாஃ। வாங்மாத்ரேண து ராமஸ்ய கரிஷ்யே ஸாஹ்யமுத்தமம்
என் இறக்கைகள் எரிந்துவிட்டன, எனக்கு வலிமை இல்லை, வானரர்களே. ஆனாலும், என் வார்த்தைகளால் மட்டும் ராமனுக்கு சிறந்த உதவி செய்வேன்.
ஜாநாமி வாருணாँல்லோகாந் விஷ்ணோஸ்த்ரைவிக்ரமாநபி। தேவாஸுரவிமர்தாம்ஶ்ச ஹ்யம்ரு'தஸ்ய விமந்தநம்
நான் வருணனுடைய உலகங்களையும், விஷ்ணுவின் மூன்று படிகளையும், தேவர்கள்-அசுரர்கள் போரையும், அமுதம் கடைந்ததையும் அறிவேன்.
ராமஸ்ய யதிதம் கார்யம் கர்தவ்யம் ப்ரதமம் மயா। ஜரயா ச ஹ்ரு'தம் தேஜஃ ப்ராணாஶ்ச ஶிதிலா மம
ராமனுக்காக செய்ய வேண்டிய காரியம் எதுவும் இருந்தால், முதலில் அதை நான் செய்ய வேண்டும். ஆனால் வயதால் என் சக்தியும், உயிரும் தளர்ந்துவிட்டன.
தருணீ ரூபஸம்பந்நா ஸர்வாபரணபூஷிதா। ஹ்ரியமாணா மயா த்ரு'ஷ்டா ராவணேந துராத்மநா
இளமையான, அழகான உருவமும், அணிகலன்களும் அணிந்த ஒரு பெண்ணை, தீய மனம் கொண்ட ராவணன் கடத்திச் செல்லும் போது நான் பார்த்தேன்.
க்ரோஶந்தீ ராமராமேதி லக்ஷ்மணேதி ச பாமிநீ। பூஷணாந்யபவித்யந்தீ காத்ராணி ச விதுந்வதீ
அவள் 'ராமா! ராமா!' என்றும், 'லக்ஷ்மணா!' என்றும் அழைத்தாள்; அந்த ஒளிவீசும் பெண், தன் ஆபரணங்களை எறிந்து, உடலை அசைத்தாள்.
ஸூர்யப்ரபேவ ஶைலாக்ரே தஸ்யாஃ கௌஶேயமுத்தமம்। அஸிதே ராக்ஷஸே பாதி யதா வா தடிதம்புதே
அவளுடைய நறுமணமான பட்டு, மலை உச்சியில் சூரிய ஒளிபோல் பிரகாசித்து, அந்த கருப்பு ராட்சசனின் மேல் மின்னலைப்போல் தெரிந்தது.