கந்தராதபிநிஷ்க்ரம்ய ஸ விந்த்யஸ்ய மஹாகிரேஃ। உபவிஷ்டாந் ஹரீந் த்ரு'ஷ்ட்வா ஹ்ரு'ஷ்டாத்மா கிரமப்ரவீத்
விந்த்யா என்ற பெரிய மலையின் ஒரு குகையிலிருந்து வெளியே வந்த சம்பாதி, அங்கு உட்கார்ந்திருந்த வானரர்களை பார்த்து மகிழ்ச்சியுடன் பேசினான்.
விதிஃ கில நரம் லோகே விதாநேநாநுவர்ததே। யதாயம் விஹிதோ பக்ஷ்யஶ்சிராந்மஹ்யமுபாகதஃ
'இந்த உலகில் மனிதனுக்கு விதி எப்படி நடக்குமோ, அதுபோலவே, எனக்காக நிர்ணயிக்கப்பட்ட இந்த உணவு இவ்வளவு நாட்கள் கழித்து வந்துள்ளது,' என்று கூறினான்.
பரம்பராணாம் பக்ஷிஷ்யே வாநராணாம் ம்ரு'தம் ம்ரு'தம்। உவாசைதத் வசஃ பக்ஷீ தாந் நிரீக்ஷ்ய ப்லவம்கமாந்
'இப்போது இறந்துள்ள வானரங்களை ஒன்றன்பின் ஒன்றாக உண்ணப்போகிறேன்,' என்று அந்த பறவை, வானரர்களை நோக்கி சொன்னது.
தஸ்ய தத் வசநம் ஶ்ருத்வா பக்ஷ்யலுப்தஸ்ய பக்ஷிணஃ। அங்கதஃ பரமாயஸ்தோ ஹநூமந்தமதாப்ரவீத்
உணவுக்காக ஆசைப்பட்ட அந்த பறவையின் வார்த்தைகளை கேட்ட அங்கதன், மிகுந்த கவலையுடன் அனுமனை நோக்கி பேசினான்.
பஶ்ய ஸீதாபதேஶேந ஸாக்ஷாத் வைவஸ்வதோ யமஃ। இமம் தேஶமநுப்ராப்தோ வாநராணாம் விபத்தயே
'சீதையின் விதியால், இறப்பின் கடவுளான யமன், வானரர்களை அழிக்கவே இந்த இடத்திற்கு வந்திருக்கிறார்' என்று கூறினான்.
ராமஸ்ய ந க்ரு'தம் கார்யம் ந க்ரு'தம் ராஜஶாஸநம்। ஹரீணாமியமஜ்ஞாதா விபத்திஃ ஸஹஸாऽऽகதா
ராமனின் பணியும் முடிக்கப்படவில்லை; அரசரின் கட்டளையும் நிறைவேறவில்லை; இந்த எதிர்பாராத துயரம் வானரர்களுக்கு தெரியாமல் திடீரென வந்துவிட்டது.
வைதேஹ்யாஃ ப்ரியகாமேந க்ரு'தம் கர்ம ஜடாயுஷா। க்ரு'த்ரராஜேந யத் தத்ர ஶ்ருதம் வஸ்ததஶேஷதஃ
வைதேஹிக்கு அன்பால், ஜடாயு என்ற கழுகு அரசன் செய்த காரியம் அங்கு எதுவும் மறைக்காமல் முழுமையாகக் கேட்டோம்.
ததா ஸர்வாணி பூதாநி திர்யக்யோநிகதாந்யபி। ப்ரியம் குர்வந்தி ராமஸ்ய த்யக்த்வா ப்ராணாந் யதா வயம்
அதேபோல், எல்லா உயிரினங்களும்—even விலங்குகளாகப் பிறந்தவர்களும்—ராமனுக்குப் பிடித்ததைச் செய்வார்கள்; நாங்கள் செய்தது போலவே, தங்கள் உயிரையும் தியாகம் செய்கிறார்கள்.
அந்யோந்யமுபகுர்வந்தி ஸ்நேஹகாருண்யயந்த்ரிதாஃ। ததஸ்தஸ்யோபகாரார்தம் த்யஜதாத்மாநமாத்மநா
அன்பும் இரக்கமும் காரணமாக, ஒருவருக்கொருவர் உதவி செய்கிறார்கள்; அதனால், உதவிக்காக தன்னையே தியாகம் செய்யும் மனப்பான்மையுடன் இருக்கிறார்கள்.
ப்ரியம் க்ரு'தம் ஹி ராமஸ்ய தர்மஜ்ஞேந ஜடாயுஷா। ராகவார்தே பரிஶ்ராந்தா வயம் ஸம்த்யக்தஜீவிதாஃ
நியாயத்தை அறிந்த ஜடாயு, ராமனுக்குப் பிடித்ததைச் செய்தான்; ராகவனுக்காக நாங்களும் இப்போது மிகவும் சோர்ந்து, உயிரை விட்டுவிட்டோம்.
காந்தாராணி ப்ரபந்நாஃ ஸ்ம ந ச பஶ்யாம மைதிலீம்। ஸ ஸுகீ க்ரு'த்ரராஜஸ்து ராவணேந ஹதோ ரணே। முக்தஶ்ச ஸுக்ரீவபயாத் கதஶ்ச பரமாம் கதிம்
நாங்கள் காட்டில் புகுந்தும், மைதிலியை காணவில்லை; ஆனால் கழுகு அரசன் ராவணனால் போரில் வீழ்ந்ததால், சுக்ரீவனின் பயத்திலிருந்து விடுபட்டு, உயர்ந்த நிலையை அடைந்தான்.
ஜடாயுஷோ விநாஶேந ராஜ்ஞோ தஶரதஸ்ய ச। ஹரணேந ச வைதேஹ்யாஃ ஸம்ஶயம் ஹரயோ கதாஃ
ஜடாயுவும் அரசன் தசரதனும் அழிந்ததும், வைதேஹி பிடிக்கப்பட்டதும், வானரர்கள் சந்தேகத்துக்குள் சிக்கிக்கொண்டார்கள்.
ராமலக்ஷ்மணயோர்வாஸமரண்யே ஸஹ ஸீதயா। ராகவஸ்ய ச பாணேந வாலிநஶ்ச ததா வதஃ
ராமரும் லக்ஷ்மணனும் சீதையுடன் காட்டில் வாழ்ந்தது, ராகவனின் அம்பால் வாலி வதம் செய்யப்பட்டதும்,
ராமகோபாதஶேஷாணாம் ரக்ஷஸாம் ச ததா வதம்। கைகேய்யா வரதாநேந இதம் ச விக்ரு'தம் க்ரு'தம்
ராமனின் கோபத்தால் எல்லா ராட்சசர்களும் அழிக்கப்பட்டது, கைகேயியின் வரப்பிரசாதத்தால் இந்த அநியாயம் நடந்ததும்,
ததஸுகமநுகீர்திதம் வசோ புவி பதிதாம்ஶ்ச நிரீக்ஷ்ய வாநராந்। ப்ரு'ஶசகிதமதிர்மஹாமதிஃ க்ரு'பணமுதாஹ்ரு'தவாந் ஸ க்ரு'த்ரராஜஃ
இந்த துயரமான வார்த்தைகளை கூறி, வானரர்கள் தரையில் விழுந்ததை பார்த்து, மனம் மிகுந்த கலக்கத்துடன் அந்த பெரிய புத்திசாலியான கழுகரசன் இரங்கலுடன் பேசினான்.
தத் து ஶ்ருத்வா ததா வாக்யமங்கதஸ்ய முகோத்கதம்। அப்ரவீத் வசநம் க்ரு'த்ரஸ்தீக்ஷ்ணதுண்டோ மஹாஸ்வநஃ
அங்கதன் வாயிலிருந்து வந்த அந்த வார்த்தைகளை கேட்ட கழுகு, கூரிய மூக்கும் பெரும் சப்தமும் உடையவன், இவ்வாறு கூறினான்:
கோऽயம் கிரா கோஷயதி ப்ராணைஃ ப்ரியதரஸ்ய மே। ஜடாயுஷோ வதம் ப்ராதுஃ கம்பயந்நிவ மே மநஃ
என் உயிரைவிட அதிகம் நேசித்த சகோதரன் ஜடாயுவின் மரணத்தை, என் மனதை உலுக்கும் வகையில், இந்தக் குரலில் அறிவிப்பது யார்?
கதமாஸீஜ்ஜநஸ்தாநே யுத்தம் ராக்ஷஸக்ரு'த்ரயோஃ। நாமதேயமிதம் ப்ராதுஶ்சிரஸ்யாத்ய மயா ஶ்ருதம்
ஜனஸ்தானத்தில் ராட்சசனும் கழுகும் இடையே எப்படி போர் நடந்தது? என் சகோதரனின் பெயரை இத்தனை நாட்கள் கழித்து இன்று தான் கேட்கிறேன்.
இச்சேயம் கிரிதுர்காச்ச பவத்பிரவதாரிதும்। யவீயஸோ குணஜ்ஞஸ்ய ஶ்லாகநீயஸ்ய விக்ரமைஃ
நீங்கள் எல்லோரும் இளம் வயதிலும், நல்ல பண்பும், புகழும் பெற்றவர்கள்; இந்த மலைக்கோட்டையிலிருந்து என்னை இறக்கி விட விரும்புகிறேன்.
அதிதீர்கஸ்ய காலஸ்ய பரிதுஷ்டோऽஸ்மி கீர்தநாத்। ததிச்சேயமஹம் ஶ்ரோதும் விநாஶம் வாநரர்ஷபாஃ
இவ்வளவு நாட்கள் கழித்து இந்த கதையை கேட்டு மனம் மகிழ்ந்தேன்; வானரர்களில் சிறந்தவர்களே, அவர் எப்படி அழிந்தார் என்பதை கேட்க விரும்புகிறேன்.
ப்ராதுர்ஜடாயுஷஸ்தஸ்ய ஜநஸ்தாநநிவாஸிநஃ। தஸ்யைவ ச மம ப்ராதுஃ ஸகா தஶரதஃ கதம்
ஜனஸ்தானத்தில் வாழ்ந்த என் சகோதரன் ஜடாயுவும், என் சகோதரனின் நண்பன் தசரதனும் எப்படி இருக்கிறார்?
யஸ்ய ராமஃ ப்ரியஃ புத்ரோ ஜ்யேஷ்டோ குருஜநப்ரியஃ। ஸூர்யாம்ஶுதக்தபக்ஷத்வாந்ந ஶக்நோமி விஸர்பிதும்। இச்சேயம் பர்வதாதஸ்மாதவதர்துமரிம்தமாஃ
ராமன், பெரிய மகனாகவும், மூப்பினவர்களுக்கு மிகவும் பிடித்தவராகவும் இருப்பவன்; என் இறக்கைகள் சூரியனின் வெப்பத்தால் கரைந்ததால் பறக்க முடியவில்லை; பகைவரை அழிப்பவர்கள், இந்த மலைக்கோட்டையிலிருந்து இறக்கி விட விரும்புகிறேன்.
thumb|ஸப்தபஞ்சாஶஃ ஸர்கஃ ஶ்ரூயதாம்|center ஶ்ரீமத்வால்மீகியராமாயணே கிஷ்கிந்தாகாண்டே ஸப்தபஞ்சாஶஃ ஸர்கஃ ॥௪-
புகழ் பெற்ற வால்மீகி இராமாயணத்தில், கிஷ்கிந்தா காண்டத்தில் ஐம்பத்தேழாவது சர்கம் கேட்கப்படட்டும்.
ஶோகாத் ப்ரஷ்டஸ்வரமபி ஶ்ருத்வா வாநரயூதபாஃ। ஶ்ரத்ததுர்நைவ தத்வாக்யம் கர்மணா தஸ்ய ஶங்கிதாஃ
துயரத்தால் சோர்ந்த குரலைக் கேட்டும், அந்தக் கழுகின் செயல்களில் சந்தேகம் கொண்ட வானர சேனாதிபதிகள் அவன் சொன்னதை நம்பவில்லை.
தே ப்ராயமுபவிஷ்டாஸ்து த்ரு'ஷ்ட்வா க்ரு'த்ரம் ப்லவம்கமாஃ। சக்ருர்புத்திம் ததா ரௌத்ராம் ஸர்வாந் நோ பக்ஷயிஷ்யதி
அவர்கள் விரதம் இருந்து அமர்ந்திருந்தபோது, அந்தக் கழுகை பார்த்த வானர்கள், 'இவன் நம்மை எல்லாம் உண்ணப்போகிறான்' என்று கடுமையான முடிவை எடுத்தார்கள்.
ஸர்வதா ப்ராயமாஸீநாந் யதி நோ பக்ஷயிஷ்யதி। க்ரு'தக்ரு'த்யா பவிஷ்யாமஃ க்ஷிப்ரம் ஸித்திமிதோ கதாஃ
நாம் இங்கே விரதம் இருந்து அமர்ந்திருக்க, அவன் நம்மை உண்ணவில்லை என்றால், நம்முடைய கடமை முடிந்ததாகவும், விரைவில் இலக்கை அடைந்ததாகவும் கருதலாம்.
ஏதாம் புத்திம் ததஶ்சக்ருஃ ஸர்வே தே ஹரியூதபாஃ। அவதார்ய கிரேஃ ஶ்ரு'ங்காத் க்ரு'த்ரமாஹாங்கதஸ்ததா
அப்போது அந்த வானர சேனாதிபதிகள் அனைவரும் இந்த முடிவை எடுத்தனர்; அங்கதன் மலை உச்சியிலிருந்து இறங்கி, அந்தக் கழுகிடம் பேசினான்.
பபூவர்க்ஷரஜோ நாம வாநரேந்த்ரஃ ப்ரதாபவாந்। மமார்யஃ பார்திவஃ பக்ஷிந் தார்மிகௌ தஸ்ய சாத்மஜௌ
ரிக்ஷராஜன் என்ற வலிமைமிக்க வானரராஜா இருந்தார்; அவர் என் முன்னோரும், பறவையே, அவருக்கு இருவரும் தர்மத்துடன் கூடிய மகன்கள்.
ஸுக்ரீவஶ்சைவ வாலீ ச புத்ரௌ கநபலாவுபௌ। லோகே விஶ்ருதகர்மாபூத் ராஜா வாலீ பிதா மம
சுக்ரீவனும் வாலியும், இருவரும் பெரும் பலம் உடையவர்கள்; உலகில் புகழ்பெற்ற வீரனாக இருந்தவர் வாலி, அவர் என் தந்தை.
ராஜா க்ரு'த்ஸ்நஸ்ய ஜகத இக்ஷ்வாகூணாம் மஹாரதஃ। ராமோ தாஶரதிஃ ஶ்ரீமாந் ப்ரவிஷ்டோ தண்டகாவநம்
முழு உலகுக்கும் அரசனாக இருந்த இக்ஷ்வாகு வம்சத்தைச் சேர்ந்த வீரனும், தசரதனின் மகனும் ஆன ராமன், தண்டக வனத்திற்குள் சென்றார்.