தஸ்மிந் பாபே க்ரு'தக்நே து ஸ்ம்ரு'திபிந்நே சலாத்மநி। ஆர்யஃ கோ விஶ்வஸேஜ்ஜாது தத்குலீநோ விஶேஷதஃ
பாவம் செய்பவன், நன்றி அறியாதவன், நினைவற்றவன், மனம் நிலை இல்லாதவன் — அவனை யார் நம்புவார்கள், அதிலும் உயர்ந்த குலத்தவர்கள் யார் நம்புவார்கள்?
ராஜ்யே புத்ரஃ ப்ரதிஷ்டாப்யஃ ஸகுணோ நிர்குணோऽபி வா। கதம் ஶத்ருகுலீநம் மாம் ஸுக்ரீவோ ஜீவயிஷ்யதி
ஒரு மகன் நல்ல பண்புகள் இருந்தாலும் இல்லையெனினும், அரசில் அமர்த்தப்பட வேண்டும்; பகைவர் குலத்தில் பிறந்த என்னை சுக்ரீவன் உயிரோடு விடுவானா?
பிந்நமந்த்ரோऽபராத்தஶ்ச பிந்நஶக்திஃ கதம் ஹ்யஹம்। கிஷ்கிந்தாம் ப்ராப்ய ஜீவேயமநாத இவ துர்பலஃ
என் ஆலோசனை உடைந்துவிட்டது, தவறு செய்துவிட்டேன், என் வலிமையும் சிதறிவிட்டது; ஆதரவில்லாமல் பலவீனமாக, கிஷ்கிந்தாவில் நான் எப்படி உயிர் வாழ முடியும்?
உபாம்ஶுதண்டேந ஹி மாம் பந்தநேநோபபாதயேத்। ஶடஃ க்ரூரோ ந்ரு'ஶம்ஸஶ்ச ஸுக்ரீவோ ராஜ்யகாரணாத்
அரசுக்காக சுக்ரீவன், மோசமானவன், கொடூரன், இரக்கம் இல்லாதவன், என்னை மறைவாகத் தண்டித்து, பிணையிலும் போடுவான்.
பந்தநாச்சாவஸாதாந்மே ஶ்ரேயஃ ப்ராயோபவேஶநம்। அநுஜாநந்து மாம் ஸர்வே க்ரு'ஹம் கச்சந்து வாநராஃ
பிணைபோட்டு அவமானப்படுத்தப்படுவதற்கும், உயிரை விட்டுவிடுவதற்கும் இடையில், எனக்கு உயிர் நீத்தல் மேல்; எல்லா வானரங்களும் எனக்கு அனுமதி அளித்து, வீடு திரும்பட்டும்.
அஹம் வஃ ப்ரதிஜாநாமி ந கமிஷ்யாம்யஹம் புரீம்। இஹைவ ப்ராயமாஸிஷ்யே ஶ்ரேயோ மரணமேவ மே
நான் உங்களிடம் உறுதி கூறுகிறேன், நகரத்திற்குச் செல்லமாட்டேன்; இங்கேயே உண்ணாமலிருந்து உயிர் விடுவேன், எனக்கு அது தான் சிறந்தது.
அபிவாதநபூர்வம் து ராஜா குஶலமேவ ச। அபிவாதநபூர்வம் து ராகவௌ பலஶாலிநௌ
மன்னரிடம் மரியாதையுடன் வணக்கம் தெரிவிக்க வேண்டும்; அதுபோல் இரு வலிமைமிகு ராகவர்கள் இருவரிடமும் வணக்கம் சொல்ல வேண்டும்.
வாச்யஸ்தாதோ யவீயாந் மே ஸுக்ரீவோ வாநரேஶ்வரஃ। ஆரோக்யபூர்வம் குஶலம் வாச்யா மாதா ருமா ச மே
என் தம்பி சுக்ரீவன், வானரர்களின் தலைவன், அவனிடம் என் சார்பாக வணக்கம் சொல்ல வேண்டும்; என் தாயாருக்கும், ரூமாவுக்கும் ஆரோக்கியம் வேண்டி வாழ்த்து சொல்ல வேண்டும்.
மாதரம் சைவ மே தாராமாஶ்வாஸயிதுமர்ஹத। ப்ரக்ரு'த்யா ப்ரியபுத்ரா ஸா ஸாநுக்ரோஶா தபஸ்விநீ
என் தாய் தாராவையும் நீங்கள் சென்று ஆறுதல் கூற வேண்டும்; இயல்பாகவே அவள் மகனை மிக நேசிப்பவள், இரக்கமுள்ளவள், தவம் செய்பவள்.
விநஷ்டமிஹ மாம் ஶ்ருத்வா வ்யக்தம் ஹாஸ்யதி ஜீவிதம்। ஏதாவதுக்த்வா வசநம் வ்ரு'த்தாம்ஸ்தாநபிவாத்ய ச
இங்கே நான் இல்லை என்று கேள்விப்பட்டால், அவள் நிச்சயம் உயிரை விட்டுவிடுவாள்; இவ்வாறு கூறி, மூத்தவர்களுக்கு வணங்கி,
விவேஶ சாங்கதோ பூமௌ ருதந் தர்பேஷு துர்மநாஃ। தஸ்ய ஸம்விஶதஸ்தத்ர ருதந்தோ வாநரர்ஷபாஃ
அங்கதன் மனம் வருந்தி அழுதவாறே தர்ப்பையில் பூமியில் படுத்தான்; அவனைப் பார்த்து மற்ற முன்னணி வானரங்களும் அழத் தொடங்கினர்.
நயநேப்யஃ ப்ரமுமுசுருஷ்ணம் வை வாரி துஃகிதாஃ। ஸுக்ரீவம் சைவ நிந்தந்தஃ ப்ரஶம்ஸந்தஶ்ச வாலிநம்
துக்கத்தில் அவர்கள் கண்களில் இருந்து சூடான கண்ணீர் வழிந்தது; சிலர் சுக்ரீவனை குறை கூறினர், சிலர் வாலியைப் புகழ்ந்தனர்.
பரிவார்யாங்கதம் ஸர்வே வ்யவஸந் ப்ராயமாஸிதும்। தத் வாக்யம் வாலிபுத்ரஸ்ய விஜ்ஞாய ப்லவகர்ஷபாஃ
அனைவரும் அங்கதனைச் சுற்றி நின்று, உயிர் நீத்த தவம் செய்ய முடிவு செய்தனர்; வாலியின் மகன் கூறிய வார்த்தைகளை அவர்கள் புரிந்துகொண்டனர்.
உபஸ்ப்ரு'ஶ்யோதகம் ஸர்வே ப்ராங்முகாஃ ஸமுபாவிஶந்। தக்ஷிணாக்ரேஷு தர்பேஷு உதக்தீரம் ஸமாஶ்ரிதாஃ
அனைத்து முன்னணி வானரங்களும் கிழக்கு நோக்கி, நீர் தொட்டுத் தர்ப்பையில் அமர்ந்து, நதிக்கரையில் கூடி உட்கார்ந்தனர்.
முமூர்ஷவோ ஹரிஶ்ரேஷ்டா ஏதத் க்ஷமமிதி ஸ்ம ஹ। ராமஸ்ய வநவாஸம் ச க்ஷயம் தஶரதஸ்ய ச
மரணத்தை விரும்பிய அந்த வானரர்கள், 'இது நியாயம்' என்று கூறினார்கள்; ராமனின் காட்டுவாசமும் தசரதனின் மரணமும் நினைவில் வந்தது.
ஜநஸ்தாநவதம் சைவ வதம் சைவ ஜடாயுஷஃ। ஹரணம் சைவ வைதேஹ்யா வாலிநஶ்ச வதம் ததா। ராமகோபம் ச வததாம் ஹரீணாம் பயமாகதம்
ஜனஸ்தானத்தில் நடந்த கொலை, ஜடாயுவின் மரணம், சீதைப் பிடிக்கப்பட்டது, வாலியின் வீழ்ச்சி, இவை எல்லாம் நினைவில் வந்து, ராமனின் கோபத்தைப் பற்றி பேசும் போது வானரர்களுக்கு பயம் வந்தது.
ஸ ஸம்விஶத்பிர்பஹுபிர்மஹீதரோ மஹாத்ரிகூடப்ரதிமைஃ ப்லவம்கமைஃ। பபூவ ஸம்நாதிதநிர்தராந்தரோ ப்ரு'ஶம் நதத்பிர்ஜலதைரிவாம்பரம்
பெரும் மலைப்பிரதேசங்களைப் போல் இருந்த பல வானரர்கள் அங்கு படுத்துக் கொண்டபோது, அந்த மலை முழுவதும் அவர்கள் உரக்க அழுததால், மேகங்கள் இடியுடன் முழங்கும் போல ஒலித்தது.
thumb|ஷட்பஞ்சாஶஃ ஸர்கஃ ஶ்ரூயதாம்|center ஶ்ரீமத்வால்மீகியராமாயணே கிஷ்கிந்தாகாண்டே ஷட்பஞ்சாஶஃ ஸர்கஃ ॥௪-
வால்மீகி இராமாயணத்தில் கிஷ்கிந்தா காண்டத்தின் ஐம்பத்தாறுாவது அதிகாரம் இப்போது கேட்கப்படட்டும்.
உபவிஷ்டாஸ்து தே ஸர்வே யஸ்மிந் ப்ராயம் கிரிஸ்தலே। ஹரயோ க்ரு'த்ரராஜஶ்ச தம் தேஶமுபசக்ரமே
அந்த மலைத் தளத்தில் அனைவரும் உட்கார்ந்திருந்த போது, வானரர்களும் கழுகு அரசனும் அந்த இடத்தை அடைந்தார்கள்.
ஸம்பாதிர்நாம நாம்நா து சிரஜீவீ விஹம்கமஃ। ப்ராதா ஜடாயுஷஃ ஶ்ரீமாந் விக்யாதபலபௌருஷஃ
சிறந்த வீரமும் வலிமையும் கொண்ட, ஜடாயுவின் சகோதரனான, சிரமம் இல்லாமல் நீண்ட நாட்கள் வாழ்ந்த சம்பாதி என்ற கழுகு அங்கு வந்தான்.
கந்தராதபிநிஷ்க்ரம்ய ஸ விந்த்யஸ்ய மஹாகிரேஃ। உபவிஷ்டாந் ஹரீந் த்ரு'ஷ்ட்வா ஹ்ரு'ஷ்டாத்மா கிரமப்ரவீத்
விந்த்யா என்ற பெரிய மலையின் ஒரு குகையிலிருந்து வெளியே வந்த சம்பாதி, அங்கு உட்கார்ந்திருந்த வானரர்களை பார்த்து மகிழ்ச்சியுடன் பேசினான்.
விதிஃ கில நரம் லோகே விதாநேநாநுவர்ததே। யதாயம் விஹிதோ பக்ஷ்யஶ்சிராந்மஹ்யமுபாகதஃ
'இந்த உலகில் மனிதனுக்கு விதி எப்படி நடக்குமோ, அதுபோலவே, எனக்காக நிர்ணயிக்கப்பட்ட இந்த உணவு இவ்வளவு நாட்கள் கழித்து வந்துள்ளது,' என்று கூறினான்.
பரம்பராணாம் பக்ஷிஷ்யே வாநராணாம் ம்ரு'தம் ம்ரு'தம்। உவாசைதத் வசஃ பக்ஷீ தாந் நிரீக்ஷ்ய ப்லவம்கமாந்
'இப்போது இறந்துள்ள வானரங்களை ஒன்றன்பின் ஒன்றாக உண்ணப்போகிறேன்,' என்று அந்த பறவை, வானரர்களை நோக்கி சொன்னது.
தஸ்ய தத் வசநம் ஶ்ருத்வா பக்ஷ்யலுப்தஸ்ய பக்ஷிணஃ। அங்கதஃ பரமாயஸ்தோ ஹநூமந்தமதாப்ரவீத்
உணவுக்காக ஆசைப்பட்ட அந்த பறவையின் வார்த்தைகளை கேட்ட அங்கதன், மிகுந்த கவலையுடன் அனுமனை நோக்கி பேசினான்.
பஶ்ய ஸீதாபதேஶேந ஸாக்ஷாத் வைவஸ்வதோ யமஃ। இமம் தேஶமநுப்ராப்தோ வாநராணாம் விபத்தயே
'சீதையின் விதியால், இறப்பின் கடவுளான யமன், வானரர்களை அழிக்கவே இந்த இடத்திற்கு வந்திருக்கிறார்' என்று கூறினான்.
ராமஸ்ய ந க்ரு'தம் கார்யம் ந க்ரு'தம் ராஜஶாஸநம்। ஹரீணாமியமஜ்ஞாதா விபத்திஃ ஸஹஸாऽऽகதா
ராமனின் பணியும் முடிக்கப்படவில்லை; அரசரின் கட்டளையும் நிறைவேறவில்லை; இந்த எதிர்பாராத துயரம் வானரர்களுக்கு தெரியாமல் திடீரென வந்துவிட்டது.
வைதேஹ்யாஃ ப்ரியகாமேந க்ரு'தம் கர்ம ஜடாயுஷா। க்ரு'த்ரராஜேந யத் தத்ர ஶ்ருதம் வஸ்ததஶேஷதஃ
வைதேஹிக்கு அன்பால், ஜடாயு என்ற கழுகு அரசன் செய்த காரியம் அங்கு எதுவும் மறைக்காமல் முழுமையாகக் கேட்டோம்.
ததா ஸர்வாணி பூதாநி திர்யக்யோநிகதாந்யபி। ப்ரியம் குர்வந்தி ராமஸ்ய த்யக்த்வா ப்ராணாந் யதா வயம்
அதேபோல், எல்லா உயிரினங்களும்—even விலங்குகளாகப் பிறந்தவர்களும்—ராமனுக்குப் பிடித்ததைச் செய்வார்கள்; நாங்கள் செய்தது போலவே, தங்கள் உயிரையும் தியாகம் செய்கிறார்கள்.
அந்யோந்யமுபகுர்வந்தி ஸ்நேஹகாருண்யயந்த்ரிதாஃ। ததஸ்தஸ்யோபகாரார்தம் த்யஜதாத்மாநமாத்மநா
அன்பும் இரக்கமும் காரணமாக, ஒருவருக்கொருவர் உதவி செய்கிறார்கள்; அதனால், உதவிக்காக தன்னையே தியாகம் செய்யும் மனப்பான்மையுடன் இருக்கிறார்கள்.
ப்ரியம் க்ரு'தம் ஹி ராமஸ்ய தர்மஜ்ஞேந ஜடாயுஷா। ராகவார்தே பரிஶ்ராந்தா வயம் ஸம்த்யக்தஜீவிதாஃ
நியாயத்தை அறிந்த ஜடாயு, ராமனுக்குப் பிடித்ததைச் செய்தான்; ராகவனுக்காக நாங்களும் இப்போது மிகவும் சோர்ந்து, உயிரை விட்டுவிட்டோம்.