தே ஶாரதாப்ரப்ரதிமம் ஶ்ரீமத்ரஜதபர்வதம்। ஶ்ரு'ங்கவந்தம் தரீவந்தமதிருஹ்ய ச வாநராஃ
வானரர்கள், அகிலம் போன்ற மேகங்களைப் போல் தோன்றும், உச்சிகளும் குகைகளும் நிறைந்த அந்த அழகிய வெள்ளி மலையை ஏறினார்கள்.
தத்ர லோத்ரவநம் ரம்யம் ஸப்தபர்ணவநாநி ச। விசிந்வந்தோ ஹரிவராஃ ஸீதாதர்ஶநகாம்க்ஷிணஃ
சீதையைப் பார்க்க விரும்பிய அந்த சிறந்த வானரர்கள், அங்கு உள்ள அழகிய லோத்ரா காடுகளையும், ஏழு இலை மரங்களும் நிறைந்த வனங்களையும் ஆராய்ந்தார்கள்.
தஸ்யாக்ரமதிரூடாஸ்தே ஶ்ராந்தா விபுலவிக்ரமாஃ। ந பஶ்யந்தி ஸ்ம வைதேஹீம் ராமஸ்ய மஹிஷீம் ப்ரியாம்
அந்த வலிமைமிக்க, சோர்வடைந்த வானரர்கள் உச்சியில் ஏறியும், ராமனின் அன்பு மனைவியான வைதேஹியை காணவில்லை.
தே து த்ரு'ஷ்டிகதம் த்ரு'ஷ்ட்வா தம் ஶைலம் பஹுகந்தரம்। அத்யாரோஹந்த ஹரயோ வீக்ஷமாணாஃ ஸமந்ததஃ
அவர்கள் பல குகைகள் கொண்ட அந்த மலையைத் தங்கள் பார்வைக்குள் பார்த்தவுடன், வானரர்கள் அதை ஏறி, எல்லா பக்கங்களும் ஆராய்ந்தார்கள்.
அவருஹ்ய ததோ பூமிம் ஶ்ராந்தா விகதசேதஸஃ। ஸ்திதா முஹூர்தம் தத்ராத வ்ரு'க்ஷமூலமுபாஶ்ரிதாஃ
பின்னர், நிலத்தில் இறங்கி, சோர்வும் மனச்சோர்வும் அடைந்த அவர்கள், ஒரு மரத்தின் அடியில் சிறிது நேரம் நின்று ஓய்ந்தார்கள்.
தே முஹூர்தம் ஸமாஶ்வஸ்தாஃ கிம்சித்பக்நபரிஶ்ரமாஃ। புநரேவோத்யதாஃ க்ரு'த்ஸ்நாம் மார்கிதும் தக்ஷிணாம் திஶம்
அவர்கள் சிறிது நேரம் ஓய்வெடுத்து, சோர்வு குறைந்ததும், மீண்டும் முழு தெற்குப் பகுதியையும் தேடத் தொடங்கினார்கள்.
ஹநுமத்ப்ரமுகாஸ்தாவத் ப்ரஸ்திதாஃ ப்லவகர்ஷபாஃ। விந்த்யமேவாதிதஃ க்ரு'த்வா விசேருஶ்ச ஸமந்ததஃ
அப்போது அனுமான் தலைமையில் அந்த சிறந்த வானரர்கள், விந்தியத்தைத் துவக்கமாகக் கொண்டு, எல்லா பக்கங்களும் ஆராய்ந்தார்கள்.
thumb|பஞ்சாஶஃ ஸர்கஃ ஶ்ரூயதாம்|center ஶ்ரீமத்வால்மீகியராமாயணே கிஷ்கிந்தாகாண்டே பஞ்சாஶஃ ஸர்கஃ ॥௪-
பெருமைமிக்க வால்மீகி இராமாயணத்தில், கிஷ்கிந்தா காண்டத்தில், ஐம்பதாவது சர்கம் இப்போது கேளுங்கள்.
ஸஹ தாராங்கதாப்யாம் து ஸம்கம்ய ஹநுமாந் கபிஃ। விசிநோதி ச விந்த்யஸ்ய குஹாஶ்ச கஹநாநி ச
அனுமான், தாரா மற்றும் அங்கதனுடன் சேர்ந்து, விந்திய மலையின் குகைகளையும் அடர்ந்த காடுகளையும் ஆராய்ந்தான்.
ஸிம்ஹஶார்தூலஜுஷ்டாஶ்ச குஹாஶ்ச பரிதஸ்ததா। விஷமேஷு நகேந்த்ரஸ்ய மஹாப்ரஸ்ரவணேஷு ச
அங்கு, அந்த மலையில் சிங்கங்களும் புலிகளும் வாழும் குகைகளும், கடும் இடர்களும், பெரிய அருவிகளும் இருந்தன.
ஆஸேதுஸ்தஸ்ய ஶைலஸ்ய கோடிம் தக்ஷிணபஶ்சிமாம்। தேஷாம் தத்ரைவ வஸதாம் ஸ காலோ வ்யத்யவர்தத
அவர்கள் அந்த மலையின் தென் மேற்கு உச்சிக்குச் சென்றார்கள்; அங்கே தங்கியிருந்தபோது, அந்த நாட்கள் அவர்களுக்கு கடந்து போனது.
ஸ ஹி தேஶோ துரந்வேஷ்யோ குஹாகஹநவாந் மஹாந்। தத்ர வாயுஸுதஃ ஸர்வம் விசிநோதி ஸ்ம பர்வதம்
அந்த இடம் தேட மிகவும் கடினமானது, பெரியது, குகைகளும் அடர்ந்த காடுகளும் நிறைந்தது; அங்கு வாயுபுத்திரன் முழு மலையையும் ஆராய்ந்தான்.
பரஸ்பரேண ரஹிதா அந்யோந்யஸ்யாவிதூரதஃ। கஜோ கவாக்ஷோ கவயஃ ஶரபோ கந்தமாதநஃ
ஒருவரை ஒருவர் பிரிந்து இருந்தாலும், அவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் அருகிலேயே இருந்தார்கள். அங்கே கஜன், கவாக்ஷன், கவயன், சரபன், கந்தமாதனன் ஆகியோரும் இருந்தனர்.
மைந்தஶ்ச த்விவிதஶ்சைவ ஹநூமாந் ஜாம்பவாநபி। அங்கதோ யுவராஜஶ்ச தாரஶ்ச வநகோசரஃ
மைந்தன், த்விவிதன், அனுமன், ஜாம்பவன், இளவரசன் அங்கதன், காட்டில் வாழும் தாரன் ஆகியோரும் அங்கு சேர்ந்திருந்தனர்.
கிரிஜாலாவ்ரு'தாந் தேஶாந் மார்கித்வா தக்ஷிணாம் திஶம்। விசிந்வந்தஸ்ததஸ்தத்ர தத்ரு'ஶுர்விவ்ரு'தம் பிலம்
மலைகளால் சூழப்பட்ட தெற்குப் பகுதியை அவர்கள் தேடி, அப்போது ஒரு திறந்த குகையை கண்டார்கள்.
துர்கம்ரு'க்ஷபிலம் நாம தாநவேநாபிரக்ஷிதம்। க்ஷுத்பிபாஸாபரீதாஸ்து ஶ்ராந்தாஸ்து ஸலிலார்திநஃ
அது 'துர்கமிருக்ஷ' என்று அழைக்கப்படும், அரக்கனால் காவல் காக்கப்படும் கடினமாக நுழையக்கூடிய குகை. பசிப்பும் தாகமும் கொண்டு சோர்ந்து, தண்ணீர் தேடி அவர்கள் அங்கு வந்தார்கள்.
அவகீர்ணம் லதாவ்ரு'க்ஷைர்தத்ரு'ஶுஸ்தே மஹாபிலம்। தத்ர க்ரௌஞ்சாஶ்ச ஹம்ஸாஶ்ச ஸாரஸாஶ்சாபி நிஷ்க்ரமந்
அந்த பெரிய குகை கொடிகளாலும் மரங்களாலும் மூடப்பட்டிருந்தது; அங்கே கிரெஞ்சுகள், அன்னப்பறவைகள், சாரசப் பறவைகள் வெளியே வந்துகொண்டிருந்தன.
ஜலார்த்ராஶ்சக்ரவாகாஶ்ச ரக்தாங்காஃ பத்மரேணுபிஃ। ததஸ்தத் பிலமாஸாத்ய ஸுகந்தி துரதிக்ரமம்
அங்கே தண்ணீரால் நனைந்த சக்கரவாகப் பறவைகளும், தாமரைத் தூளால் சிவந்த உடல்களும் இருந்தன; அப்போது அவர்கள் அந்த மணம் வீசும் கடினமாக நுழையக்கூடிய குகையை அடைந்தார்கள்.
விஸ்மயவ்யக்ரமநஸோ பபூவுர்வாநரர்ஷபாஃ। ஸம்ஜாதபரிஶங்காஸ்தே தத் பிலம் ப்லவகோத்தமாஃ
வானரர்களின் மனம் ஆச்சரியத்தாலும் கவலையாலும் நிரம்பியது; அந்த சிறந்த வானரர்கள் அந்தக் குகையைப் பற்றி சந்தேகமடைந்தார்கள்.
அப்யபத்யந்த ஸம்ஹ்ரு'ஷ்டாஸ்தேஜோவந்தோ மஹாபலாஃ। நாநாஸத்த்வஸமாகீர்ணம் தைத்யேந்த்ரநிலயோபமம்
ஆனால், மகிழ்ச்சியோடும் வலிமையோடும் கூடிய அந்த வலிமைமிக்கவர்கள், பலவிதமான உயிரினங்கள் நிரம்பிய, அரக்கராஜாவின் இல்லத்தைப் போல் தோன்றும் அந்த இடத்துக்குள் நுழைந்தார்கள்.
துர்தர்ஶமிவ கோரம் ச துர்விகாஹ்யம் ச ஸர்வஶஃ। ததஃ பர்வதகூடாபோ ஹநூமாந் மாருதாத்மஜஃ
அது பார்ப்பதற்கும் பயமூட்டும், முழுவதும் நுழைய முடியாதது போல் இருந்தது; அப்போது மலைச்சிகரத்தைப் போல் தோன்றும் வாயுவின் மகன் அனுமன்—
அப்ரவீத் வாநராந் கோராந் காந்தாரவநகோவிதஃ। கிரிஜாலாவ்ரு'தாந் தேஶாந் மார்கித்வா தக்ஷிணாம் திஶம்
காட்டிலும் காடிலும் நிபுணரான அந்த அனுமன், வானரர்களிடம் சொன்னான்: 'மலைகளால் சூழ்ந்த தெற்குப் பகுதியை நாம் தேடியோம்—'
வயம் ஸர்வே பரிஶ்ராந்தா ந ச பஶ்யாம மைதிலீம்। அஸ்மாச்சாபி பிலாத்தம்ஸாஃ க்ரௌஞ்சாஶ்ச ஸஹ ஸாரஸைஃ
'நாம் எல்லோரும் மிகவும் சோர்ந்துள்ளோம்; மைதிலியையோ காணவில்லை. ஆனாலும், இந்தக் குகையிலிருந்து அன்னப்பறவைகள், கிரெஞ்சுகள், சாரசப் பறவைகள் வெளியே வருகிறன.'
ஜலார்த்ராஶ்சக்ரவாகாஶ்ச நிஷ்பதந்தி ஸ்ம ஸர்வஶஃ। நூநம் ஸலிலவாநத்ர கூபோ வா யதி வா ஹ்ரதஃ
தண்ணீரால் நனைந்த சக்கரவாகப் பறவைகள் எல்லா திசைகளிலும் பறந்து செல்கின்றன; கண்டிப்பாக இங்கே எங்காவது கிணறு அல்லது ஏரி இருக்க வேண்டும்.
ததா சேமே பிலத்வாரே ஸ்நிக்தாஸ்திஷ்டந்தி பாதபாஃ। இத்யுக்தாஸ்தத் பிலம் ஸர்வே விவிஶுஸ்திமிராவ்ரு'தம்
அதேபோல், இந்தக் குகை வாயிலில் பசுமைமிக்க மரங்கள் நிற்கின்றன; இப்படிச் சொல்லப்பட்டதும், அனைவரும் அந்த இருளில் மூடிய குகைக்குள் நுழைந்தார்கள்.
அசந்த்ரஸூர்யம் ஹரயோ தத்ரு'ஶூ ரோமஹர்ஷணம்। நிஶாம்ய தஸ்மாத் ஸிம்ஹாம்ஶ்ச தாம்ஸ்தாம்ஶ்ச ம்ரு'கபக்ஷிணஃ
சந்திரனும் சூரியனும் இல்லாத இடத்தை அந்த வானரர்கள் பார்த்தார்கள்; அது அவர்களுக்கு உடம்பு புளகிப்பை உண்டாக்கியது. அங்கிருந்து அவர்கள் சிங்கங்களையும் பலவிதமான காட்டுமிருகங்களையும் பறவைகளையும் கண்டார்கள்.
ப்ரவிஷ்டா ஹரிஶார்தூலா பிலம் திமிரஸம்வ்ரு'தம்। ந தேஷாம் ஸஜ்ஜதே த்ரு'ஷ்டிர்ந தேஜோ ந பராக்ரமஃ
புலி போல் வலிமைமிக்க வானரர்கள் அந்த இருளால் சூழப்பட்ட குகைக்குள் நுழைந்தார்கள்; அவர்களுக்கு பார்வையும், ஒளியும், வலிமையும் செயல்படவில்லை.
வாயோரிவ கதிஸ்தேஷாம் த்ரு'ஷ்டிஸ்தமஸி வர்ததே। தே ப்ரவிஷ்டாஸ்து வேகேந தத் பிலம் கபிகுஞ்ஜராஃ
அவர்களின் பார்வை இருளில் காற்றைப் போல் நகர்ந்தது; அந்த வானர யானைகள் வேகமாக அந்தக் குகைக்குள் நுழைந்தார்கள்.
ப்ரகாஶம் சாபிராமம் ச தத்ரு'ஶுர்தேஶமுத்தமம்। ததஸ்தஸ்மிந் பிலே பீமே நாநாபாதபஸம்குலே
அவர்கள் ஒளிமிக்க, அழகான, சிறந்த இடத்தை கண்டார்கள்; பின்னர், அந்த பயமூட்டும் குகையில் பலவிதமான மரங்கள் அடர்த்தியாக இருந்தன.
அந்யோந்யம் ஸம்பரிஷ்வஜ்ய ஜக்முர்யோஜநமந்தரம்। தே நஷ்டஸம்ஜ்ஞாஸ்த்ரு'ஷிதாஃ ஸம்ப்ராந்தாஃ ஸலிலார்திநஃ
அவர்கள் ஒருவரை ஒருவர் கட்டிப்பிடித்து, ஒரு யோஜனை தூரம் சென்றார்கள்; தண்ணீர் தேடி, தாகத்தால் சோர்ந்து, குழம்பிய நிலையில் இருந்தார்கள்.