ஏவம் ஸம்சோதிதாஃ ஸர்வே ராஜ்ஞா வாநரயூதபாஃ। ஸ்வாம் ஸ்வாம் திஶமபிப்ரேத்ய த்வரிதாஃ ஸம்ப்ரதஸ்திரே
அப்படியே அரசனால் தூண்டப்பட்ட அனைத்து குரங்குத் தலைவர்களும் தங்கள் திசைதோறும் விரைந்து புறப்பட்டார்கள்.
நதந்தஶ்சோந்நதந்தஶ்ச கர்ஜந்தஶ்ச ப்லவம்கமாஃ। க்ஷ்வேடந்தோ தாவமாநாஶ்ச விநதந்தோ மஹாபலாஃ
அந்த வலிமைமிகு குரங்குகள் கர்ஜித்து, ஆரவாரம் செய்து, ஓடிக்கொண்டே பலவித சத்தங்களுடன் கத்தினார்கள்.
ஏவம் ஸம்சோதிதாஃ ஸர்வே ராஜ்ஞா வாநரயூதபாஃ। ஆநயிஷ்யாமஹே ஸீதாம் ஹநிஷ்யாமஶ்ச ராவணம்
அப்படியே அரசனால் தூண்டப்பட்ட அனைத்து குரங்குத் தலைவர்களும், 'நாம் சீதையை மீட்டு வருவோம்; ராவணனையும் அடித்து வீழ்த்துவோம்' என்று உறுதியுடன் கூறினார்கள்.
அஹமேகோ வதிஷ்யாமி ப்ராப்தம் ராவணமாஹவே। ததஶ்சோந்மத்ய ஸஹஸா ஹரிஷ்யே ஜநகாத்மஜாம்
'போரில் ராவணன் வந்தால், ஒருவராக நான் அவனை அழித்துவிடுவேன்; உடனே அவனை வீழ்த்தி ஜனகனின் மகளையும் மீட்டு வருவேன்.'
வேபமாநாம் ஶ்ரமேணாத்ய பவத்பிஃ ஸ்தீயதாமிதி। ஏக ஏவாஹரிஷ்யாமி பாதாலாதபி ஜாநகீம்
'சீதா சோர்வால் நடுங்கினாலும், நீங்கள் உறுதியாக இருங்கள்; நான் மட்டும் போய் பாதாளத்திலிருந்தாலும் ஜனகியின் மகளை மீட்டு வருவேன்.'
விதமிஷ்யாம்யஹம் வ்ரு'க்ஷாந் தாரயிஷ்யாம்யஹம் கிரீந்। தரணீம் தாரயிஷ்யாமி க்ஷோபயிஷ்யாமி ஸாகராந்
'நான் மரங்களை உடைப்பேன், மலைகளைப் பிளப்பேன், பூமியையே பிளப்பேன், கடல்களைக் கிளறுவேன்.'
அஹம் யோஜநஸம்க்யாயாஃ ப்லவேயம் நாத்ர ஸம்ஶயஃ। ஶதயோஜநஸம்க்யாயாஃ ஶதம் ஸமதிகம் ஹ்யஹம்
'யோஜனை கணக்கில் எவ்வளவு தூரமாவது நான் தாண்டி பாய முடியும்; இதில் சந்தேகம் இல்லை. நூறு யோஜனைக்கும் மேலாக நான் பாய முடியும்.'
பூதலே ஸாகரே வாபி ஶைலேஷு ச வநேஷு ச। பாதாலஸ்யாபி வா மத்யே ந மமாச்சித்யதே கதிஃ
'பூமியிலோ, கடலிலோ, மலைகளிலோ, காடுகளிலோ, அல்லது பாதாளத்தின் நடுவிலோ—even எனது பயணம் எதாலும் தடுக்க முடியாது.'
இத்யேகைகஸ்ததா தத்ர வாநரா பலதர்பிதாஃ। ஊசுஶ்ச வசநம் தஸ்ய ஹரிராஜஸ்ய ஸம்நிதௌ
அந்த இடத்தில் அந்த வலிமைமிகு குரங்குகள் ஒவ்வொருவரும் பெருமிதத்துடன், குரங்குத் தலைவரின் முன்னிலையில் இவ்வாறு கூறினார்கள்.
thumb|ஷட்சத்வாரிம்ஶஃ ஸர்கஃ ஶ்ரூயதாம்|center ஶ்ரீமத்வால்மீகியராமாயணே கிஷ்கிந்தாகாண்டே ஷட்சத்வாரிம்ஶஃ ஸர்கஃ ॥௪-
பெருமைமிகு வால்மீகி இராமாயணத்தில், கிஷ்கிந்தா காண்டத்தின் நாற்பத்தாறு ஆம் சர்கம் இப்போது கேளுங்கள்.
கதேஷு வாநரேந்த்ரேஷு ராமஃ ஸுக்ரீவமப்ரவீத்। கதம் பவாந் விஜாநீதே ஸர்வம் வை மண்டலம் புவஃ
அனைத்து குரங்குத் தலைவர்களும் புறப்பட்ட பிறகு, ராமன் சுக்ரீவனிடம், 'நீ பூமியின் எல்லா பகுதிகளையும் எப்படித் தெரிந்துகொண்டாய்?' என்று கேட்டான்.
ஸுக்ரீவஶ்ச ததோ ராமமுவாச ப்ரணதாத்மவாந்। ஶ்ரூயதாம் ஸர்வமாக்யாஸ்யே விஸ்தரேண வசோ மம
அப்போது பணிவுடன் சுக்ரீவன் ராமனிடம், 'எல்லாவற்றையும் விரிவாகச் சொல்கிறேன்; கேளுங்கள்' என்று பதிலளித்தான்.
யதா து துந்துபிம் நாம தாநவம் மஹிஷாக்ரு'திம்। ப்ரதிகாலயதே வாலீ மலயம் ப்ரதி பர்வதம்
அப்போது வாலி என்றான், காளை உருவம் கொண்ட துந்துபி என்ற அரக்கனை எதிர்த்து மலயமலைக்குப் போனான்.
ததா விவேஶ மஹிஷோ மலயஸ்ய குஹாம் ப்ரதி। விவேஶ வாலீ தத்ராபி மலயம் தஜ்ஜிகாம்ஸயா
அந்தக் காளை மலயமலையின் ஒரு குகைக்குள் புகுந்தது; அதைக் கொல்ல விரும்பி வாலியும் அந்தக் குகைக்குள் சென்றான்.
ததோऽஹம் தத்ர நிக்ஷிப்தோ குஹாத்வாரி விநீதவத்। ந ச நிஷ்க்ராமதே வாலீ ததா ஸம்வத்ஸரே கதே
அப்போது நான் அந்தக் குகை வாயிலில் பணிவுடன் காத்திருந்தேன்; ஒரு வருடம் கடந்தும் வாலி வெளியே வரவில்லை.
ததஃ க்ஷதஜவேகேந ஆபுபூரே ததா பிலம்। ததஹம் விஸ்மிதோ த்ரு'ஷ்ட்வா ப்ராதுஃ ஶோகவிஷார்திதஃ
பின்னர், ரத்தம் பெருக்கெடுத்து அந்தக் குகையை நிரப்பியது; அதை பார்த்து நான் ஆச்சரியத்துடன், என் அண்ணனுக்காக துக்கத்தில் மூழ்கினேன்.
அதாஹம் கதபுத்திஸ்து ஸுவ்யக்தம் நிஹதோ குருஃ। ஶிலா பர்வதஸம்காஶா பிலத்வாரி மயா க்ரு'தா
அப்போது என் மனம் குழப்பமடைந்து, என் பெரியவன் நிச்சயம் இறந்துவிட்டான் என்று எண்ணினேன்; அந்தக் குகை வாயிலில் ஒரு பெரிய கல்லை வைத்து மூடினேன்.
அஶக்நுவந்நிஷ்க்ரமிதும் மஹிஷோ விநஶிஷ்யதி। ததோऽஹமாகாம் கிஷ்கிந்தாம் நிராஶஸ்தஸ்ய ஜீவிதே
அந்தக் காளை வெளியே வர முடியாமல் அங்கேயே அழிந்துவிடும்; அதனால், அவன் உயிரோடு இருப்பான் என்ற நம்பிக்கை இழந்து, நான் கிஷ்கிந்தாவுக்கு திரும்பினேன்.
ராஜ்யம் ச ஸுமஹத் ப்ராப்ய தாராம் ச ருமயா ஸஹ। மித்ரைஶ்ச ஸஹிதஸ்தத்ர வஸாமி விகதஜ்வரஃ
பெரிய ராஜ்யத்தையும், தாராவையும், ருமாவையும் பெற்று, நண்பர்களுடன் கவலையின்றி அங்கே வாழ்ந்தேன்.
ஆஜகாம ததோ வாலீ ஹத்வா தம் வாநரர்ஷபஃ। ததோऽஹமததாம் ராஜ்யம் கௌரவாத் பயயந்த்ரிதஃ
பின்னர் வானரர்களில் சிறந்தவனான வாலி, அவனை கொன்று திரும்பினான்; மரியாதையாலும் பயத்தாலும், நான் ராஜ்யத்தை மீண்டும் அவனுக்குக் கொடுத்தேன்.
ஸ மாம் ஜிகாம்ஸுர்துஷ்டாத்மா வாலீ ப்ரவ்யதிதேந்த்ரியஃ। பரிகாலயதே வாலீ தாவந்தம் ஸசிவைஃ ஸஹ
ஆனால், தீய மனம் கொண்ட வாலி, உணர்வுகள் கலங்கியவனாய், என்னைச் சாக விரும்பி, நான் அமைச்சர்களுடன் ஓடிக்கொண்டிருக்க, என்னைத் தொடர்ந்து விரட்டினான்.
ததோऽஹம் வாலிநா தேந ஸோऽநுபத்தஃ ப்ரதாவிதஃ। நதீஶ்ச விவிதாஃ பஶ்யந் வநாநி நகராணி ச
அப்போது வாலி என்னைத் தொடர்ந்து விரட்டி, நான் பல்வேறு நதிகள், காடுகள், நகரங்கள் ஆகியவற்றைக் காண ஓடினேன்.
ஆதர்ஶதலஸம்காஶா ததோ வை ப்ரு'திவீ மயா। அலாதசக்ரப்ரதிமா த்ரு'ஷ்டா கோஷ்பதவத் க்ரு'தா
அப்போது, பூமி எனக்குப் பிரதிபலிக்கும் கண்ணாடி போலவும், சுழலும் தீச்சக்கரம் போலவும், ஒரு பசுவின் குருட்டடியில் இருக்கும் அளவு சிறியதாகவும் தோன்றியது.
பூர்வாம் திஶம் ததோ கத்வா பஶ்யாமி விவிதாந் த்ருமாந்। பர்வதாந் ஸதரீந் ரம்யாந் ஸராம்ஸி விவிதாநி ச
பிறகு, கிழக்கு திசை நோக்கி சென்று, பலவிதமான மரங்களையும், ஆறுகள் உடைய அழகான மலைகளையும், பல்வேறு ஏரிகளையும் பார்த்தேன்.
உதயம் தத்ர பஶ்யாமி பர்வதம் தாதுமண்டிதம்। க்ஷீரோதம் ஸாகரம் சைவ நித்யமப்ஸரஸாலயம்
அங்கே, கனிமங்கள் அலங்கரித்த உதயமலையையும், எப்போதும் அப்சரஸ்கள் வசிக்கும் பாற்கடலையும் கண்டேன்.
பரிகால்யமாநஸ்து ததா வாலிநாபித்ருதோ ஹ்யஹம்। புநராவ்ரு'த்ய ஸஹஸா ப்ரஸ்திதோऽஹம் ததா விபோ
ஆனால், அப்போது வாலி தொடர்ந்து விரட்ட, நான் திடீரென்று திரும்பி ஓட வேண்டியதாகிவிட்டது, பிரபு.
திஶஸ்தஸ்யாஸ்ததோ பூயஃ ப்ரஸ்திதோ தக்ஷிணாம் திஶம்। விந்த்யபாதபஸம்கீர்ணாம் சந்தநத்ருமஶோபிதாம்
அதன்பின், விண்ட்யமலையின் அடிப்பகுதியில் நிறைந்த, சந்தன மரங்கள் அழகுபடுத்தும் தெற்கு திசை நோக்கி மீண்டும் சென்றேன்.
த்ருமஶைலாந்தரே பஶ்யந் பூயோ தக்ஷிணதோऽபராம்। அபராம் ச திஶம் ப்ராப்தோ வாலிநா ஸமபித்ருதஃ
மரங்களும் மலைகளும் இடையே பார்த்தபடி, இன்னும் தெற்கே மற்றொரு பகுதியை அடைந்தேன்; ஆனால் அங்கேயும் வாலி என்னைத் தொடர்ந்து விரட்டினான்.
ஸ பஶ்யந் விவிதாந் தேஶாநஸ்தம் ச கிரிஸத்தமம்। ப்ராப்ய சாஸ்தம் கிரிஶ்ரேஷ்டமுத்தரம் ஸம்ப்ரதாவிதஃ
பல்வேறு நாடுகளையும், அந்தச் சிறந்த மலையையும் பார்த்து, மேற்கு திசையில் உள்ள பெரிய மலைக்கு சென்றேன்; அங்கேயும் வடக்கே ஓடச் செய்தான்.
ஹிமவந்தம் ச மேரும் ச ஸமுத்ரம் ச ததோத்தரம்। யதா ந விந்தே ஶரணம் வாலிநா ஸமபித்ருதஃ
ஹிமவான், மேரு, மற்றும் வடக்குக் கடலைக் கண்டேன்; ஆனால் வாலி தொடர்ந்து விரட்ட, எங்கும் அடைக்கலம் கிடைக்கவில்லை.