அயம் ச தநயோ ராஜம்ஸ்தாராயா தயிதோऽங்கதஃ। லக்ஷ்மணேந ஸகாஶம் தே ப்ரேஷிதஸ்த்வரயாநக
இவன் தான் உன் மகனும், தாரைக்கு மிகப் பிரியமான அங்கதனும்; இலக்குவனால் விரைவாக உன்னிடம் அனுப்பப்பட்டான், குற்றமில்லாத மன்னனே.
ஸோऽயம் ரோஷபரீதாக்ஷோ த்வாரி திஷ்டதி வீர்யவாந்। வாநராந் வாநரபதே சக்ஷுஷா நிர்தஹந்நிவ
கோபம் கண்ணில் தெரியும் வீரனான அவன், கதவின் அருகில் நின்று, பார்வையால் வானரர்களை எரிக்கும்விதமாக உன்னிடம் நிற்கின்றான், வானரராஜனே.
தஸ்ய மூர்த்நா ப்ரணாமம் த்வம் ஸபுத்ரஃ ஸஹபாந்தவஃ। கச்ச ஶீக்ரம் மஹாராஜ ரோஷோ ஹ்யத்யோபஶாம்யதாம்
மகாராஜா, நீ உன் மகனும் உறவினர்களும் உடன் விரைவாக சென்று, அவனிடம் தலை குனிந்து வணங்கி, இன்று அவன் கோபம் தணியச் செய்.
யதா ஹி ராமோ தர்மாத்மா தத்குருஷ்வ ஸமாஹிதஃ। ராஜம்ஸ்திஷ்ட ஸ்வஸமயே பவ ஸத்யப்ரதிஶ்ரவஃ
ராமன் எப்படி தர்மத்தைப் பின்பற்றுகிறானோ, அதுபோல நீயும் உறுதி கொண்டு நட; உன் வாக்கை நிலைநிறுத்தி, உன் கடமையில் நிலைத்திரு, மன்னனே.
thumb|த்வாத்ரிம்ஶஃ ஸர்கஃ ஶ்ரூயதாம்|center ஶ்ரீமத்வால்மீகியராமாயணே கிஷ்கிந்தாகாண்டே த்வாத்ரிம்ஶஃ ஸர்கஃ ॥௪-
பெருமைமிக்க வால்மீகி இராமாயணத்தின் கிஷ்கிந்தா காண்டத்தில் முப்பத்திரண்டுாவது சர்கம் இப்போது கேளுங்கள்.
அங்கதஸ்ய வசஃ ஶ்ருத்வா ஸுக்ரீவஃ ஸசிவைஃ ஸஹ। லக்ஷ்மணம் குபிதம் ஶ்ருத்வா முமோசாஸநமாத்மவாந்
அங்கதனின் வார்த்தைகளை கேட்ட சுக்ரீவன், அமைச்சர்களுடன் சேர்ந்து, இலக்குவன் கோபமடைந்ததை அறிந்து, அமைதியுடன் இருக்கையில் இருந்து எழுந்தான்.
ஸ ச தாநப்ரவீத் வாக்யம் நிஶ்சித்ய குருலாகவம்। மந்த்ரஜ்ஞாந் மந்த்ரகுஶலோ மந்த்ரேஷு பரிநிஷ்டிதஃ
அவன், சூழ்நிலையின் பெருமை, சிறுமை இரண்டையும் நன்கு ஆராய்ந்து, ஆலோசனையில் தேர்ந்த, அறிவில் சிறந்த அமைச்சர்களிடம் பேசினான்.
ந மே துர்வ்யாஹ்ரு'தம் கிம்சிந்நாபி மே துரநுஷ்டிதம்। லக்ஷ்மணோ ராகவப்ராதா க்ருத்தஃ கிமிதி சிந்தயே
நான் தவறாக எதையும் பேசவோ, தவறாக எதையும் செய்யவோ இல்லை; ஆனாலும் ராகுவின் சகோதரன் இலக்குவன் ஏன் கோபமாக இருக்கிறான் என்று யோசிக்கிறேன்.
அஸுஹ்ரு'த்பிர்மமாமித்ரைர்நித்யமந்தரதர்ஶிபிஃ। மம தோஷாநஸம்பூதாந் ஶ்ராவிதோ ராகவாநுஜஃ
என்னை விரோதமாகப் பார்க்கும் பகைவர்கள், எப்போதும் கண் வைத்திருப்பவர்கள், என்னால் இல்லாத குறைகளை இலக்குவனிடம் சொல்லி விட்டிருப்பார்கள்.
அத்ர தாவத் யதாபுத்திஃ ஸர்வைரேவ யதாவிதி। பாவஸ்ய நிஶ்சயஸ்தாவத் விஜ்ஞேயோ நிபுணம் ஶநைஃ
இங்கு, ஒவ்வொருவரும் தங்கள் அறிவுக்கு ஏற்ப, விதிப்படி, நிலைமை என்ன என்பதை மெதுவாகவும் நுட்பமாகவும் ஆராய்ந்து தீர்மானிக்க வேண்டும்.
ந கல்வஸ்தி மம த்ராஸோ லக்ஷ்மணாந்நாபி ராகவாத்। மித்ரம் ஸ்வஸ்தாநகுபிதம் ஜநயத்யேவ ஸம்ப்ரமம்
இலக்குவனையோ ராகுவனையோ நான் உண்மையில் பயப்படவில்லை; ஆனாலும் காரணமில்லாமல் நண்பன் கோபமடைந்தால், அது எப்போதும் கவலையை உண்டாக்கும்.
ஸர்வதா ஸுகரம் மித்ரம் துஷ்கரம் ப்ரதிபாலநம்। அநித்யத்வாத் து சித்தாநாம் ப்ரீதிரல்பேऽபி பித்யதே
நண்பனை உருவாக்குவது எளிது, ஆனால் நட்பை நிலைநிறுத்துவது கடினம்; மனம் எப்போதும் மாறுபடுவதால், சிறிய விஷயத்தாலும் பாசம் உடைந்து விடும்.
அதோ நிமித்தம் த்ரஸ்தோऽஹம் ராமேண து மஹாத்மநா। யந்மமோபக்ரு'தம் ஶக்யம் ப்ரதிகர்தும் ந தந்மயா
அதனால், அந்த மகான் இராமனுக்காக எனக்கு கவலை உண்டாகிறது; அவர் எனக்காக செய்த உதவிக்கு நான் எந்த விதத்திலும் பதிலளிக்க முடியவில்லை.
ஸுக்ரீவேணைவமுக்தே து ஹநூமாந் ஹரிபும்கவஃ। உவாச ஸ்வேந தர்கேண மத்யே வாநரமந்த்ரிணாம்
சுக்ரீவன் இப்படிச் சொன்னதும், குரங்குகளில் சிறந்தவன் ஆன அனுமன், குரங்குகளின் அமைச்சர்களுக்கிடையில் தன் எண்ணத்தை வெளிப்படுத்தினான்.
ஸர்வதா நைததாஶ்சர்யம் யத் த்வம் ஹரிகணேஶ்வர। ந விஸ்மரஸி ஸுஸ்நிக்தமுபகாரம் க்ரு'தம் ஶுபம்
குரங்குகளின் தலைவனே, உனக்கு செய்த நல்ல உதவியை நீ மனதில் வைத்து மறக்காதது அதிசயமல்ல.
ராகவேண து வீரேண பயமுத்ஸ்ரு'ஜ்ய தூரதஃ। த்வத்ப்ரியார்தம் ஹதோ வாலீ ஶக்ரதுல்யபராக்ரமஃ
வீரமான ராகவன், பயத்தை விட்டு விட்டு, உன் நலனுக்காக, இந்திரனுக்கு சமமான வாலியை அழித்தான்.
ஸர்வதா ப்ரணயாத் க்ருத்தோ ராகவோ நாத்ர ஸம்ஶயஃ। ப்ராதரம் ஸம்ப்ரஹிதவாँல்லக்ஷ்மணம் லக்ஷ்மிவர்தநம்
நிச்சயமாக, ராகவன் உன்னிடம் அன்பால் கோபமடைந்திருக்கிறார்; அதில் சந்தேகம் இல்லை. அதனால்தான், செல்வம் வளர்க்கும் தம்பி லக்ஷ்மணனை அனுப்பியுள்ளார்.
த்வம் ப்ரமத்தோ ந ஜாநீஷே காலம் காலவிதாம் வர। புல்லஸப்தச்சதஶ்யாமா ப்ரவ்ரு'த்தா து ஶரச்சுபா
நீ கவனமில்லாமல் இருக்கிறாய், காலத்தை அறிந்தவர்களில் சிறந்தவன் நீயே; பூத்த சப்தச்சட மரங்கள் கறுத்து, இப்போது சரத்காலம் ஆரம்பமாகியுள்ளது.
நிர்மலக்ரஹநக்ஷத்ரா த்யௌஃ ப்ரணஷ்டபலாஹகா। ப்ரஸந்நாஶ்ச திஶஃ ஸர்வாஃ ஸரிதஶ்ச ஸராம்ஸி ச
வானம் தெளிவாக, நட்சத்திரங்களும் கிரகங்களும் பிரகாசமாக இருக்கின்றன; மேகங்கள் மறைந்துவிட்டன; எல்லா திசைகளும் ஒளிவீசுகின்றன; நதிகளும் ஏரிகளும் தெளிவாக உள்ளன.
ப்ராப்தமுத்யோககாலம் து நாவைஷி ஹரிபும்கவ। த்வம் ப்ரமத்த இதி வ்யக்தம் லக்ஷ்மணோऽயமிஹாகதஃ
இப்போது செயல் செய்ய வேண்டிய நேரம் வந்துவிட்டது, குரங்குகளின் தலைவனே; ஆனால் நீ அதை உணரவில்லை. அதனால்தான் லக்ஷ்மணன் இங்கு வந்திருக்கிறார் என்பது தெளிவாகிறது.
ஆர்தஸ்ய ஹ்ரு'ததாரஸ்ய பருஷம் புருஷாந்தராத்। வசநம் மர்ஷணீயம் தே ராகவஸ்ய மஹாத்மநஃ
துன்புற்று, மனைவி பறிக்கப்பட்ட ராகவன், மற்றொருவரிடம் கடுமையாகச் சொன்னாலும், அந்த மகானின் வார்த்தைகளை நீ பொறுத்துக்கொள்ள வேண்டும்.
க்ரு'தாபராதஸ்ய ஹி தே நாந்யத் பஶ்யாம்யஹம் க்ஷமம்। அந்தரேணாஞ்ஜலிம் பத்த்வா லக்ஷ்மணஸ்ய ப்ரஸாதநாத்
தவறு செய்தவனுக்கு, கைகளை கூப்பி லக்ஷ்மணனிடம் மன்னிப்பு கேட்பதைத் தவிர வேறு ஏதும் பொருத்தமில்லை என்று நான் நினைக்கிறேன்.
நியுக்தைர்மந்த்ரிபிர்வாச்யோ ஹ்யவஶ்யம் பார்திவோ ஹிதம்। இத ஏவ பயம் த்யக்த்வா ப்ரவீம்யவத்ரு'தம் வசஃ
ஒரு அரசன், நியமிக்கப்பட்ட அமைச்சர்களால் நலனுக்காக அறிவுரை பெற வேண்டும்; அதனால், பயத்தை விட்டு விட்டு, கேட்டவரில்லையென்றாலும் நான் இந்த வார்த்தைகளை சொல்கிறேன்.
அபிக்ருத்தஃ ஸமர்தோ ஹி சாபமுத்யம்ய ராகவஃ। ஸதேவாஸுரகந்தர்வம் வஶே ஸ்தாபயிதும் ஜகத்
சக்தியும் கோபமும் கொண்ட ராகவன் வில்லைக் கையில் எடுத்தால், தேவர்கள், அசுரர்கள், கந்தர்வர்கள் உட்பட உலகத்தை முழுவதும் தன் கட்டுப்பாட்டில் வைக்க முடியும்.
ந ஸ க்ஷமஃ கோபயிதும் யஃ ப்ரஸாத்யஃ புநர்பவேத்। பூர்வோபகாரம் ஸ்மரதா க்ரு'தஜ்ஞேந விஶேஷதஃ
ஒருவனை சமாதானப்படுத்தியபின் மீண்டும் கோபப்படச் செய்வது சரியல்ல—முன்பு செய்த உதவியை நினைவில் வைத்துக் கொண்டிருக்கும் நன்றியுள்ளவன் அவ்வாறு செய்யக்கூடாது.
தஸ்ய மூர்த்நா ப்ரணம்ய த்வம் ஸபுத்ரஃ ஸஸுஹ்ரு'ஜ்ஜநஃ। ராஜம்ஸ்திஷ்ட ஸ்வஸமயே பர்துர்பார்யேவ தத்வஶே
அதனால், நீ உன் மகனும் நண்பர்களும் சேர்ந்து அவருக்கு தலை வணங்கி, அரசனாக உன் வரம்பில் நிலைத்திரு; மனைவி கணவருக்கு எப்படி கீழ்ப்படைகிறாளோ அப்படியே இரு.
ந ராமராமாநுஜஶாஸநம் த்வயா கபீந்த்ர யுக்தம் மநஸாப்யபோஹிதும்। மநோ ஹி தே ஜ்ஞாஸ்யதி மாநுஷம் பலம் ஸராகவஸ்யாஸ்ய ஸுரேந்த்ரவர்சஸஃ
குரங்குகளின் அரசனே, இராமனோடு அவரது தம்பி கூறும் கட்டளையை நீ மனதில்கூட புறக்கணிக்கக் கூடாது; இந்த இராகவன், இந்திரனைப் போல ஒளிவீசும் மனித சக்தி soon உனக்கு தெரியும்.
thumb|த்ரயஸ்த்ரிம்ஶஃ ஸர்கஃ ஶ்ரூயதாம்|center ஶ்ரீமத்வால்மீகியராமாயணே கிஷ்கிந்தாகாண்டே த்ரயஸ்த்ரிம்ஶஃ ஸர்கஃ ॥௪-
பெருமைமிக்க வால்மீகி இராமாயணத்தில், கிஷ்கிந்தா காண்டத்தில், இப்போது முப்பத்தி மூன்றாவது அதிகாரத்தை கேளுங்கள்.
அத ப்ரதிஸமாதிஷ்டோ லக்ஷ்மணஃ பரவீரஹா। ப்ரவிவேஶ குஹாம் ரம்யாம் கிஷ்கிந்தாம் ராமஶாஸநாத்
பின்னர், பகைவரை அழிப்பவன் லக்ஷ்மணன், இராமனின் கட்டளையின்படி அழகான கிஷ்கிந்தா குகைக்குள் நுழைந்தான்.
த்வாரஸ்தா ஹரயஸ்தத்ர மஹாகாயா மஹாபலாஃ। பபூவுர்லக்ஷ்மணம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஸர்வே ப்ராஞ்ஜலயஃ ஸ்திதாஃ
அங்கு வாசலில், பெரிய உடலும் பெரும் பலமும் கொண்ட குரங்குகள் நின்றிருந்தனர்; லக்ஷ்மணனைப் பார்த்ததும், அவர்கள் அனைவரும் கைகளை கூப்பி நின்றனர்.