சக்ரவாகீவ பர்தாரம் ப்ரு'ஷ்டதோऽநுகதா வநம்। விஷமம் தண்டகாரண்யமுத்யாநமிவ சாங்கநா
சக்கரவாகி தனது கணவனைப் பின்தொடர்ந்து காட்டுக்குள் போவதைப் போல, சீதா கடுமையான தண்டக வனத்திற்குள், காதலனுடன் ஒரு பெண் தோட்டத்திற்குள் செல்லும் போல் சென்றாள்.
ப்ரியாவிஹீநே துஃகார்தே ஹ்ரு'தராஜ்யே விவாஸிதே। க்ரு'பாம் ந குருதே ராஜா ஸுக்ரீவோ மயி லக்ஷ்மண
என் பிரியமானவரை இழந்து, துயரத்தில் வாடி, ராஜ்யத்தையும் இழந்து, நாடு விட்டு அகலப்பட்ட என்மீது, லக்ஷ்மணா, சுக்ரீவன் இரக்கம் காட்டவில்லை.
அநாதோ ஹ்ரு'தராஜ்யோऽஹம் ராவணேந ச தர்ஷிதஃ। தீநோ தூரக்ரு'ஹஃ காமீ மாம் சைவ ஶரணம் கதஃ
நான் ஆதரவில்லாதவன், ராஜ்யம் பறிக்கப்பட்டவன், இராவணனால் அவமதிக்கப்பட்டவன், துயரத்தில் வாடும், தூரத்தில் வீடு கொண்டவன், ஆசையுடன் அவனைத் தஞ்சம் அடைந்துள்ளேன்.
இத்யேதைஃ காரணைஃ ஸௌம்ய ஸுக்ரீவஸ்ய துராத்மநஃ। அஹம் வாநரராஜஸ்ய பரிபூதஃ பரம்தபஃ
இந்த காரணங்களால், அன்புள்ளவரே, எதிரிகளை அழிப்பவன் ஆன என்னை, குரங்கு அரசன் சுக்ரீவன், துஷ்ட மனத்துடன் அவமதித்தான்.
ஸ காலம் பரிஸம்க்யாய ஸீதாயாஃ பரிமார்கணே। க்ரு'தார்தஃ ஸமயம் க்ரு'த்வா துர்மதிர்நாவவுத்யதே
சீதையைத் தேடுவதில் தன் நோக்கம் நிறைவேறி, வாக்குறுதியும் கொடுத்துவிட்டு, அந்த தீயவன் தீர்மானிக்கப்பட்ட காலத்தைப் பொருட்படுத்தவில்லை.
ஸ கிஷ்கிந்தாம் ப்ரவிஶ்ய த்வம் ப்ரூஹி வாநரபுங்கவம்। மூர்கம் க்ராம்யஸுகே ஸக்தம் ஸுக்ரீவம் வசநாந்மம
நீ கிஷ்கிந்தாவுக்குள் சென்று, கிராம வாழ்க்கை இன்பத்தில் மூழ்கிய, அறிவில்லாத சுக்ரீவனிடம் என் வார்த்தைகளைச் சொல்.
அர்திநாமுபபந்நாநாம் பூர்வம் சாப்யுபகாரிணாம்। ஆஶாம் ஸம்ஶ்ருத்ய யோ ஹந்தி ஸ லோகே புருஷாதமஃ
யாரும் நம்பிக்கையுடன் எதிர்பார்க்கும் போது, முன்பு உதவி செய்தவர்களிடமும், வாக்குறுதி அளித்து அதை மீறுகிறவன், உலகில் மனிதர்களில் மிகக் கீழானவன்.
ஶுபம் வா யதி வா பாபம் யோ ஹி வாக்யமுதீரிதம்। ஸத்யேந பரிக்ரு'ஹ்ணாதி ஸ வீரஃ புருஷோத்தமஃ
நல்லது அல்லது தீமை என்றாலும், ஒருவர் சொன்ன வார்த்தையை உண்மையுடன் காப்பாற்றுகிறவன் தான் வீரன், மனிதர்களில் சிறந்தவன்.
க்ரு'தார்தா ஹ்யக்ரு'தார்தாநாம் மித்ராணாம் ந பவந்தி யே। தாந் ம்ரு'தாநபி க்ரவ்யாதாஃ க்ரு'தக்நாந் நோபபுஞ்ஜதே
தம் நோக்கிக் காரியத்தை அடைந்தவுடன், இன்னும் தன் நண்பர்களுக்கு உதவாதவர்கள், நன்றி கெட்டவர்கள்; அவர்களை இறந்தபின்பும் கூட, மிருகங்கள் கூடத் தொடமாட்டார்கள்.
நூநம் காஞ்சநப்ரு'ஷ்டஸ்ய விக்ரு'ஷ்டஸ்ய மயா ரணே। த்ரஷ்டுமிச்சஸி சாபஸ்ய ரூபம் வித்யுத்கணோபமம்
போரில் என் பொன்னிற முதுகுள்ள வில்லின் வடிவத்தை, மின்னல் கூட்டம் போல ஒளிரும் அதைப் பார்க்கவே நீ விரும்புகிறாய் என்று உறுதியாகத் தெரிகிறது.
கோரம் ஜ்யாதலநிர்கோஷம் க்ருத்தஸ்ய மம ஸம்யுகே। நிர்கோஷமிவ வஜ்ரஸ்ய புநஃ ஸம்ஶ்ரோதுமிச்சஸி
போரில் என் கோபம் எழும்பும் போது, என் வில்லின் நாண் ஒலிக்கும் அந்த பயங்கரமான சத்தத்தை, மின்னல் முழக்கம் போல் மீண்டும் கேட்கவே நீ ஆசைப்படுகிறாய்.
காமமேவம்கதேऽப்யஸ்ய பரிஜ்ஞாதே பராக்ரமே। த்வத்ஸஹாயஸ்ய மே வீர ந சிந்தா ஸ்யாந்ந்ரு'பாத்மஜ
அவன் வலிமை தெரிந்தும், நீயும் அவனுடன் இணைந்திருந்தாலும், இவ்வளவு நடந்தபின்பும் எனக்கு கவலை ஒன்றும் இருக்காது, வீரனே, அரசகுமரா.
யதர்தமயமாரம்பஃ க்ரு'தஃ பரபுரம்ஜய। ஸமயம் நாபிஜாநாதி க்ரு'தார்தஃ ப்லவகேஶ்வரஃ
பகை நகரங்களை வெல்ல இச்செயல் தொடங்கப்பட்டது; ஆனால், தன் காரியம் முடிந்ததும், குரங்குகளின் தலைவன் உடைந்த ஒப்பந்தத்தை நினைவில் வைத்துக்கொள்வதில்லை.
வர்ஷாஃ ஸமயகாலம் து ப்ரதிஜ்ஞாய ஹரீஶ்வரஃ। வ்யதீதாம்ஶ்சதுரோ மாஸாந் விஹரந் நாவபுத்யதே
குரங்குகளின் அரசனிடம் சரியான காலத்தை வாக்குறுதி அளித்தும், நான்கு மாதங்கள் மழைக்காலம் கழிந்துவிட்டது; ஆனாலும், அவன் விளையாடிக் கொண்டே, அதை கவனிக்கவில்லை.
ஸாமாத்யபரிஷத்க்ரீடந் பாநமேவோபஸேவதே। ஶோகதீநேஷு நாஸ்மாஸு ஸுக்ரீவஃ குருதே தயாம்
தன் அமைச்சர்கள் மற்றும் அரண்மனை மக்களுடன் விளையாடி, மதுவில் மட்டும் மூழ்கியுள்ளான்; துயரத்தில் வாடும் நம்மை சுக்ரீவன் கருணை காட்டவில்லை.
உச்யதாம் கச்ச ஸுக்ரீவஸ்த்வயா வீர மஹாபல। மம ரோஷஸ்ய யத்ரூபம் ப்ரூயாஶ்சைநமிதம் வசஃ
வீரனே, பெரிய வலிமை உடையவனே, நீ போய் சுக்ரீவனிடம் இதைச் சொல்: என் கோபம் எவ்வாறு இருக்கிறது என்பதை விளக்கி, இந்த வார்த்தைகளை அவனிடம் கூறு.
ந ஸ ஸம்குசிதஃ பந்தா யேந வாலீ ஹதோ கதஃ। ஸமயே திஷ்ட ஸுக்ரீவ மா வாலிபதமந்வகாஃ
வாலி சென்ற பாதை இன்னும் மூடப்படவில்லை; சுக்ரீவா, நீ உன் வாக்கை காப்பாற்று, வாலியின் வழியைப் பின்பற்றாதே.
ஏக ஏவ ரணே வாலீ ஶரேண நிஹதோ மயா। த்வாம் து ஸத்யாததிக்ராந்தம் ஹநிஷ்யாமி ஸபாந்தவம்
போரில் வாலியை நான் ஒரு அம்பால் மட்டும் கொன்றேன்; ஆனால், நீ உன் சொன்னதை மீறினால், உன் உறவினர்களோடு சேர்த்து உன்னை நான் அழிப்பேன்.
யதேவம் விஹிதே கார்யே யத்திதம் புருஷர்ஷப। தத் தத் ப்ரூஹி நரஶ்ரேஷ்ட த்வர காலவ்யதிக்ரமஃ
இப்போது இவ்வாறு நிலைமை அமைந்துள்ளதால், மனிதர்களில் சிறந்தவனே, என்ன செய்வது நன்மை என்பதை விரைவாகச் சொல்; காலம் விரைந்து செல்கிறது.
குருஷ்வ ஸத்யம் மம வாநரேஶ்வர ப்ரதிஶ்ருதம் தர்மமவேக்ஷ்ய ஶாஶ்வதம்। மா வாலிநம் ப்ரேதகதோ யமக்ஷயே த்வமத்ய பஶ்யேர்மம சோதிதஃ ஶரைஃ
குரங்குகளின் அரசனே, நீ எனக்கு அளித்த வாக்கை நிறைவேற்று; நிலையான தர்மத்தை நினைவில் கொள். இன்று, என் அம்புகளால் வீழ்ந்த வாலியை, உன் தூண்டுதலால், மறுபடியும் நான் பார்க்க வேண்டாம்.
ஸ பூர்வஜம் தீவ்ரவிவ்ரு'த்தகோபம் லாலப்யமாநம் ப்ரஸமீக்ஷ்ய தீநம்। சகார தீவ்ராம் மதிமுக்ரதேஜா ஹரீஶ்வரே மாநவவம்ஶவர்தநஃ
தன் அண்ணன் கடும் கோபத்தால் கலங்கி, துயரத்தில் வாடி, புலம்பிக் கொண்டிருப்பதைப் பார்த்து, மனுவின் வம்சத்தை வளர்த்த வீரன், பெரும் வலிமை உடையவன், குரங்குகளின் அரசனைப் பற்றி உறுதியான முடிவை எடுத்தான்.
thumb|ஏகத்ரிம்ஶஃ ஸர்கஃ ஶ்ரூயதாம்|center ஶ்ரீமத்வால்மீகியராமாயணே கிஷ்கிந்தாகாண்டே ஏகத்ரிம்ஶஃ ஸர்கஃ ॥௪-
மகிமைமிக்க வால்மீகி இராமாயணத்தில், கிஷ்கிந்தா காண்டத்தின் முப்பத்தொன்றாவது அத்தியாயத்தை இப்போது கேளுங்கள்.
ஸ காமிநம் தீநமதீநஸத்த்வம் ஶோகாபிபந்நம் ஸமுதீர்ணகோபம்। நரேந்த்ரஸூநுர்நரதேவபுத்ரம் ராமாநுஜஃ பூர்வஜமித்யுவாச
அரசரின் மகன், இராமனின் தம்பி, காதல் வேட்கையில் துயருற்றும், மனம் உறுதியுடன் துன்பம் மற்றும் கோபத்தில் மூழ்கியுள்ள தன் அண்ணனைப் பார்த்து, அவனை இவ்வாறு உரைத்தான்.
ந வாநரஃ ஸ்தாஸ்யதி ஸாதுவ்ரு'த்தே ந மந்யதே கர்மபலாநுஷங்காந்। ந போக்ஷ்யதே வாநரராஜ்யலக்ஷ்மீம் ததா ஹி நாதிக்ரமதேऽஸ்ய புத்திஃ
இந்தக் குரங்கு நல்லொழுக்கத்துடன் நிலைநிற்பதில்லை; தன் செயல்களின் விளைவுகளை அவன் எண்ணுவதில்லை; குரங்குகளின் அரச பதவியின் மகிழ்ச்சியையும் அனுபவிப்பதில்லை; அவனது மனம் அப்படி இல்லை.
மதிக்ஷயாத் க்ராம்யஸுகேஷு ஸக்த- ஸ்தவ ப்ரஸாதாத் ப்ரதிகாரபுத்திஃ। ஹதோऽக்ரஜம் பஶ்யது வீரவாலிநம் ந ராஜ்யமேவம் விகுணஸ்ய தேயம்
அவனது புத்தி குறைவால், கீழ்மையான இன்பங்களில் ஈடுபட்டுள்ளான்; ஆனால், உன் அருளால் பழிவாங்கும் எண்ணம் அவனுக்குக் கிடைத்தது. அவன் வீரமான அண்ணன் வாலி வீழ்ந்ததைப் பார்க்கட்டும். நல்ல பண்புகள் இல்லாதவனுக்கு அரசாட்சி தரக்கூடாது.
ந தாரயே கோபமுதீர்ணவேகம் நிஹந்மி ஸுக்ரீவமஸத்யமத்ய। ஹரிப்ரவீரைஃ ஸஹ வாலிபுத்ரோ நரேந்த்ரபுத்ர்யா விசயம் கரோது
என் எழும் கோபத்தை நான் தாங்கமாட்டேன்; இன்று பொய் கூறிய சுக்ரீவனை நான் கொல்வேன். வாலியின் மகன், முன்னணி குரங்குகளுடன், அரசரின் மகளுடன் என்ன செய்ய வேண்டும் என்று தீர்மானிக்கட்டும்.
தமாத்தபாணாஸநமுத்பதந்தம் நிவேதிதார்தம் ரணசண்டகோபம்। உவாச ராமஃ பரவீரஹந்தா ஸ்வவீக்ஷிதம் ஸாநுநயம் ச வாக்யம்
அவன் வில்லும் அம்பும் எடுத்து, போரில் கொந்தளிப்புடன் தன் நோக்கத்தை நினைத்து எழுந்தபோது, பகைவரை அழிப்பவன் இராமன், சிந்தித்தும், மென்மையாகவும் சொற்களைச் சொன்னான்.
நஹி வை த்வத்விதோ லோகே பாபமேவம் ஸமாசரேத்। கோபமார்யேண யோ ஹந்தி ஸ வீரஃ புருஷோத்தமஃ
உன்னைப் போன்றவர் இந்த உலகில் தவறான செயல்களைச் செய்யக் கூடாது. கோபத்தில் இருந்தாலும், பொறுமையுடன் கொல்லும் வீரன் தான் மனிதர்களில் சிறந்தவன்.
நேதமத்ர த்வயா க்ராஹ்யம் ஸாதுவ்ரு'த்தேந லக்ஷ்மண। தாம் ப்ரீதிமநுவர்தஸ்வ பூர்வவ்ரு'த்தம் ச ஸம்கதம்
நல்லொழுக்கமுள்ள லக்ஷ்மணா, இதை நீ ஏற்க வேண்டியதில்லை. முன்னோர்களின் அன்பையும் பழைய வழிகளையும் நீ பின்பற்ற வேண்டும்.
ஸாமோபஹிதயா வாசா ரூக்ஷாணி பரிவர்ஜயந்। வக்துமர்ஹஸி ஸுக்ரீவம் வ்யதீதம் காலபர்யயே
கடுமையான வார்த்தைகளைத் தவிர்த்து, சமாதானமாகப் பேசும் சொற்களால், காலம் கடந்த பிறகு சுக்ரீவனிடம் நீ பேச வேண்டும்.