அம்ஹோ பதேதம் ந்ரு'வராவிஷஹ்யம் நிவர்ததே மே ஹ்ரு'தி ஸாதுவ்ரு'த்தம்। அக்நௌ விவர்ணம் பரிதப்யமாநம் கிட்டம் யதா ராகவ ஜாதரூபம்
ஓ மனிதர்களில் சிறந்தவரே, இந்த சகிக்க முடியாத பாவம் என் நல்ல இயல்பை உள்ளுக்குள் அழித்துவிட்டது; தீயில் வெந்து நிறம் மாறும் தங்கம் போல், நானும் துயரத்தில் கரைகிறேன்.
மஹாபலாநாம் ஹரியூதபாநா- மிதம் குலம் ராகவ மந்நிமித்தம்। அஸ்யாங்கதஸ்யாபி ச ஶோகதாபா- தர்தஸ்திதப்ராணமிதீவ மந்யே
ராவா, என்னால் இந்த வனர்கோட்டத்தின் எல்லா வீரர்களும் துயரத்தில் ஆழ்ந்துள்ளனர்; அங்கதனும் துயரத்தால் உயிர் பாதி மட்டுமே மீதுள்ளது என்று நினைக்கிறேன்.
ஸுதஃ ஸுலப்யஃ ஸுஜநஃ ஸுவஶ்யஃ குதஸ்து புத்ரஃ ஸத்ரு'ஶோऽங்கதேந। ந சாபி வித்யேத ஸ வீர தேஶோ யஸ்மிந் பவேத் ஸோதரஸம்நிகர்ஷஃ
ஒரு மகனை எளிதில் பெறலாம், நல்லவன், பணிவானவனாகவும் இருக்கலாம்; ஆனால் அங்கதன் போல் மகன் எங்கே கிடைப்பான்? சகோதரனுடன் இவ்வளவு நெருக்கம் எங்கும் கிடையாது, வீரனே.
அத்யாங்கதோ வீரவரோ ந ஜீவே- ஜ்ஜீவேத மாதா பரிபாலநார்தம்। விநா து புத்ரம் பரிதாபதீநா ஸா நைவ ஜீவேதிதி நிஶ்சிதம் மே
இன்று அந்த வீரமான அங்கதன் உயிரோடு இருக்கமாட்டான்; அவன் தாயார் அவனை காப்பாற்றும் பொருட்டு மட்டும் உயிரோடு இருப்பாள். ஆனால் மகன் இல்லாமல் துயரத்தில் அழுந்தும் அவள் நிச்சயம் உயிரோடிருப்பாள் என்று எனக்கு உறுதி.
ஸோऽஹம் ப்ரவேக்ஷ்யாம்யதிதீப்தமக்நிம் ப்ராத்ரா ச புத்ரேண ச ஸக்யமிச்சந்। இமே விசேஷ்யந்தி ஹரிப்ரவீராஃ ஸீதாம் நிதேஶே பரிவர்தமாநாஃ
ஆகவே, என் சகோதரனும் மகனும் சேரும் ஆசையுடன், நான் தீயில் பாய்வேன்; இந்த வனர்வீரர்கள் உன் கட்டளையை பின்பற்றி சீதையைத் தேடுவார்கள்.
க்ரு'த்ஸ்நம் து தே ஸேத்ஸ்யதி கார்யமேத- ந்மய்யப்யதீதே மநுஜேந்த்ரபுத்ர। குலஸ்ய ஹந்தாரமஜீவநார்ஹம் ராமாநுஜாநீஹி க்ரு'தாகஸம் மாம்
மனுஜர்கோமான், நான் போன பின்பும் உன் காரியம் நிச்சயம் நிறைவேறும்; ஆனால் நான் என் குலத்தை அழித்த பாவி, உயிரோடு இருக்க தகுதியில்லாதவன் என்பதை அறிந்துகொள், ராமா.
தஸ்மிந் க்ஷணேऽபீக்ஷ்ணமவேக்ஷமாணஃ க்ஷிதிக்ஷமாவாந் புவநஸ்ய கோப்தா। ராமோ ருதந்தீம் வ்யஸநே நிமக்நாம் ஸமுத்ஸுகஃ ஸோऽத ததர்ஶ தாராம்
அந்த நேரத்தில், மீண்டும் மீண்டும் பார்த்தபடி, பூமிபோல் பொறுமை கொண்ட உலகம் காப்பவன் ராமன், துயரத்தில் அழுந்தி அழும் தாரையைப் பார்த்து கவலையடைந்தான்.
தாம் சாருநேத்ராம் கபிஸிம்ஹநாதாம் பதிம் ஸமாஶ்லிஷ்ய ததா ஶயாநாம்। உத்தாபயாமாஸுரதீநஸத்த்வாம் மந்த்ரிப்ரதாநாஃ கபிராஜபத்நீம்
அழகிய கண்கள் கொண்ட, வனர்சிங்கத்தின் அரசி தாரை, கணவரை அணைத்தபடி படுத்திருந்தாள்; அமைச்சர்களும் முக்கிய ஆலோசகரும் துயரத்தில் தளர்ந்த அவளை மெதுவாக எழுப்பினர்.
ஸா விஸ்புரந்தீ பரிரப்யமாணா பர்துஃ ஸமீபாதபநீயமாநா। ததர்ஶ ராமம் ஶரசாபபாணிம் ஸ்வதேஜஸா ஸூர்யமிவ ஜ்வலந்தம்
கணவரின் அருகிலிருந்து அழுத்தி பிடித்து அழைத்தபடி, வலுக்கட்டாயமாக அழைத்துச் செல்லப்பட்ட தாரை, வில்லும் அம்பும் ஏந்திய, தன் ஒளியில் சூரியனைப் போல் ஜொலிக்கும் ராமனைப் பார்த்தாள்.
ஸுஸம்வ்ரு'தம் பார்திவலக்ஷணைஶ்ச தம் சாருநேத்ரம் ம்ரு'கஶாவநேத்ரா। அத்ரு'ஷ்டபூர்வம் புருஷப்ரதாந- மயம் ஸ காகுத்ஸ்த இதி ப்ரஜஜ்ஞே
மான் கண்கள் போல் அழகிய கண்கள், அரசருக்குரிய அடையாளங்கள் நிறைந்த உடல், இதுவரை யாரும் காணாத அந்த மனிதச் சிறந்தவரை ககுத்ஸ்தர் என்று அறிந்தார்.
தஸ்யேந்த்ரகல்பஸ்ய துராஸதஸ்ய மஹாநுபாவஸ்ய ஸமீபமார்யா। ஆர்தாதிதூர்ணம் வ்யஸநம் ப்ரபந்நா ஜகாம தாரா பரிவிஹ்வலந்தீ
இந்திரனைப் போல் எதிர்க்க முடியாத, பெரும் வலிமை கொண்டவரின் அருகே, துயரத்தில் தளர்ந்த தாரை விரைவாக சென்றாள்.
தம் ஸா ஸமாஸாத்ய விஶுத்தஸத்த்வம் ஶோகேந ஸம்ப்ராந்தஶரீரபாவா। மநஸ்விநீ வாக்யமுவாச தாரா ராமம் ரணோத்கர்ஷணலப்தலக்ஷ்யம்
அழுக்காறு இல்லாத மனம் கொண்ட அவன் முன்னே வந்து, துயரத்தால் உடல் நடுங்கிய தாரை, போரில் வெற்றி பெற்ற ராமனிடம் பேசினாள்.
த்வமப்ரமேயஶ்ச துராஸதஶ்ச ஜிதேந்த்ரியஶ்சோத்தமதர்மகஶ்ச। அக்ஷீணகீர்திஶ்ச விசக்ஷணஶ்ச க்ஷிதிக்ஷமாவாந் க்ஷதஜோபமாக்ஷஃ
நீ அளவிட முடியாதவன், எதிர்க்க முடியாதவன், உணர்ச்சி கட்டுப்பாடு கொண்டவன், உயர்ந்த தர்மம் உடையவன், புகழ் குறையாதவன், அறிவில் சிறந்தவன், பூமிபோல் பொறுமை உடையவன், போரில் காயமடைந்தவரைப் போல் கண்கள் சிவந்தவன்.
த்வமாத்தபாணாஸநபாணபாணி- ர்மஹாபலஃ ஸம்ஹநநோபபந்நஃ। மநுஷ்யதேஹாப்யுதயம் விஹாய திவ்யேந தேஹாப்யுதயேந யுக்தஃ
வில்லும் அம்பும் கையில் ஏந்திய நீ, பெரும் வலிமை கொண்டவன், உறுதி மிகுந்த உடல் உடையவன்; மனித உருவை எடுத்தாலும், தெய்வீக உடல் சிறப்பும் உன்னில் உள்ளது.
யேநைவ பாணேந ஹதஃ ப்ரியோ மே தேநைவ பாணேந ஹி மாம் ஜஹீஹி। ஹதா கமிஷ்யாமி ஸமீபமஸ்ய ந மாம் விநா வீர ரமேத வாலீ
என் கணவரை வீழ்த்திய அதே அம்பால் என்னையும் கொல்லு; நான் அவனைப் பின்பற்றி செல்வேன், வீரனே, வாலி என்னை இன்றி மகிழ்ச்சி காணமாட்டான்.
ஸ்வர்கேऽபி ஶோகம் ச விவர்ணதாம் ச மயா விநா ப்ராப்ஸ்யதி வீர வாலீ। ரம்யே நகேந்த்ரஸ்ய தடாவகாஶே விதேஹகந்யாரஹிதோ யதா த்வம்
வீரனே, வாலி என்னை இன்றி சொர்க்கத்திலும் துயரமும், வாடும் மனமும் அடைவான்; நீயும் விதேஹரின் மகளிடம் இருந்து பிரிந்தபோது, மலையின் அழகான சரிவுகளில் மகிழ்ச்சி காணமாட்டாய்.
த்வம் வேத்த தாவத் வநிதாவிஹீநஃ ப்ராப்நோதி துஃகம் புருஷஃ குமாரஃ। தத் த்வம் ப்ரஜாநஞ்ஜஹி மாம் ந வாலீ துஃகம் மமாதர்ஶநஜம் பஜேத
நீயே நன்கு அறிந்திருக்கிறாய், இளவரசே, ஒருவன் தன் மனைவியைவிட்டு விலகினால் அவன் மிகுந்த துயரமடைவான். இதை நினைத்துப் பார்த்து, என்னை நீ கொல்லும்; இல்லையேல், வாலி என் இல்லாமையால் துயரத்தில் ஆழ்ந்துவிடுவான்.
யச்சாபி மந்யேத பவாந் மஹாத்மா ஸ்த்ரீகாததோஷஸ்து பவேந்ந மஹ்யம்। ஆத்மேயமஸ்யேதி ஹி மாம் ஜஹி த்வம் ந ஸ்த்ரீவதஃ ஸ்யாந்மநுஜேந்த்ரபுத்ர
மகானுபாவி, ஒரு பெண்ணை கொல்வது பாவம் என்று நீ நினைத்தால், நான் அவனுடையவள் என்பதைக் கவனித்து என்னை நீ கொல்லும்; மனிதர்கோன் மகனே, இது பெண் கொலை என உனக்கு குற்றமாகாது.
ஶாஸ்த்ரப்ரயோகாத் விவிதாஶ்ச வேதா- தநந்யரூபாஃ புருஷஸ்ய தாராஃ। தாரப்ரதாநாத்தி ந தாநமந்யத் ப்ரத்ரு'ஶ்யதே ஜ்ஞாநவதாம் ஹி லோகே
வேதங்களும் சாஸ்திரங்களும் கூறுவது, ஒருவனுடைய மனைவிகள் அவனிடமிருந்து வேறுபடுவதில்லை. அறிஞர்கள் உலகில், மனைவியை வழங்குவதைவிட உயர்ந்த தானம் எதுவும் இல்லை என்று கருதுகிறார்கள்.
த்வம் சாபி மாம் தஸ்ய மம ப்ரியஸ்ய ப்ரதாஸ்யஸே தர்மமவேக்ஷ்ய வீர। அநேந தாநேந ந லப்ஸ்யஸே த்வ- மதர்மயோகம் மம வீர காதாத்
வீரனே, நீ தர்மத்தை நினைத்து, அவனுக்குப் பிடித்தவளான என்னை அவனிடம் சேர்க்கப் போகிறாய். இந்த செயலில், என்னை கொன்றதனால் உனக்கு பாவம் ஏற்படாது.
ஆர்தாமநாதாமபநீயமாநா- மேவம்கதாம் நார்ஹஸி மாமஹந்தும்। அஹம் ஹி மாதங்கவிலாஸகாமிநா ப்லவம்கமாநாம்ரு'ஷபேண தீமதா। விநா வரார்ஹோத்தமஹேமமாலிநா சிரம் ந ஶக்ஷ்யாமி நரேந்த்ர ஜீவிதும்
துயரமடைந்தும், ஆதரவில்லாதும், இவ்வாறு இழுத்துச் செல்லப்படுகிற என்னை நீ கொல்லக் கூடாது. மந்தங்க வனத்தில் விளையாடி, பொன்னாலங்கரித்த அந்த வானரர்களில் சிறந்தவனான அந்த அறிவாளி இல்லாமல், அரசே, நான் நீண்ட நாட்கள் உயிரோடு இருக்க முடியாது.
இத்யேவமுக்தஸ்து விபுர்மஹாத்மா தாராம் ஸமாஶ்வாஸ்ய ஹிதம் பபாஷே। மா வீரபார்யே விமதிம் குருஷ்வ லோகோ ஹி ஸர்வோ விஹிதோ விதாத்ரா
இவ்வாறு கூறியவுடன், அந்த வல்லமையுள்ள மகாத்மா ராமன், தாரையை ஆறுதல் கூறி, நன்மை தரும் வார்த்தைகளை சொன்னான்: 'வீரனின் மனைவியே, உன் மனம் கலங்க வேண்டாம்; இந்த உலகம் முழுவதும் படைத்தவனால் நடத்தப்படுகிறது.'
தம் சைவ ஸர்வம் ஸுகதுஃகயோகம் லோகோऽப்ரவீத் தேந க்ரு'தம் விதாத்ரா। த்ரயோऽபி லோகா விஹிதம் விதாநம் நாதிக்ரமந்தே வஶகா ஹி தஸ்ய
இந்த உலகில் சந்தோஷமும் துயரமும் எல்லாம் படைத்தவனால் ஏற்படுத்தப்பட்டவை; மூன்று உலகங்களும் அவன் விதியை மீறுவதில்லை, ஏனெனில் எல்லோரும் அவனுடைய கட்டுப்பாட்டில்தான் உள்ளனர்.
ப்ரீதிம் பராம் ப்ராப்ஸ்யஸி தாம் ததைவ புத்ரஶ்ச தே ப்ராப்ஸ்யதி யௌவராஜ்யம்। தாத்ரா விதாநம் விஹிதம் ததைவ ந ஶூரபத்ந்யஃ பரிதேவயந்தி
நீ உயர்ந்த ஆனந்தத்தை அடைவாய்; உன் மகனும் அரசரசனாகும். படைத்தவனின் கட்டளை இப்படித்தான்; வீரர்களின் மனைவிகள் துயரப்படுவதில்லை.
ஆஶ்வாஸிதா தேந மஹாத்மநா து ப்ரபாவயுக்தேந பரம்தபேந। ஸா வீரபத்நீ த்வநதா முகேந ஸுவேஷரூபா விரராம தாரா
அந்த மகாத்மா, பகைவரை வெல்வதில் வல்லவரானவர் ஆறுதல் கூறியபோது, அழுகையால் அதிரும் முகத்துடன், அழகாக அலங்கரிக்கப்பட்ட வீரனின் மனைவி தாரை அமைதியாகிவிட்டாள்.
thumb|பஞ்சவிம்ஶஃ ஸர்கஃ ஶ்ரூயதாம்|center ஶ்ரீமத்வால்மீகியராமாயணே கிஷ்கிந்தாகாண்டே பஞ்சவிம்ஶஃ ஸர்கஃ ॥௪-
பெருமைமிக்க வால்மீகி இராமாயணத்தில், கிஷ்கிந்தா காண்டத்தில், இருபத்தைந்தாம் அத்தியாயத்தை இப்போது கேளுங்கள்.
ஸ ஸுக்ரீவம் ச தாராம் ச ஸாங்கதாம் ஸஹலக்ஷ்மணஃ। ஸமாநஶோகஃ காகுத்ஸ்தஃ ஸாந்த்வயந்நிதமப்ரவீத்
அப்போது காகுத்ஸ்தன், துயரத்தில் இணைந்த லக்ஷ்மணனுடன் சேர்ந்து, சுக்ரீவன், தாரை, அங்கதன் ஆகியோருக்கு ஆறுதல் கூறி, இவ்வாறு சொன்னான்.
ந ஶோகபரிதாபேந ஶ்ரேயஸா யுஜ்யதே ம்ரு'தஃ। யதத்ராநந்தரம் கார்யம் தத் ஸமாதாதுமர்ஹத
இறந்தவருக்காக துயரமும் அழுகையும் நன்மை தராது; இப்போது செய்ய வேண்டிய கடமையை நீங்கள் நிறைவேற்ற வேண்டும்.
லோகவ்ரு'த்தமநுஷ்டேயம் க்ரு'தம் வோ பாஷ்பமோக்ஷணம்। ந காலாதுத்தரம் கிம்சித் கர்மஶக்யமுபாஸிதும்
உலக வழக்கின்படி நடக்க வேண்டும்; நீங்கள் ஏற்கெனவே கண்ணீர் வடித்துவிட்டீர்கள். காலத்திற்கு அதிகமாக எதையும் செய்ய முடியாது.
நியதிஃ காரணம் லோகே நியதிஃ கர்மஸாதநம்। நியதிஃ ஸர்வபூதாநாம் நியோகேஷ்விஹ காரணம்
இந்த உலகில் எல்லாவற்றிற்கும் காரணம் விதி தான்; செயலை நிறைவேற்றுவதற்கும் விதியே வழி. இங்கு உயிர்கள் எல்லாவற்றிலும் விதியே காரணம்.