தஸ்யா விலபிதம் ஶ்ருத்வா வாநர்யஃ ஸர்வதஶ்ச தாஃ। பரிக்ரு'ஹ்யாங்கதம் தீநா துஃகார்தாஃ ப்ரதிசுக்ருஶுஃ
அவளது அழுகுரலைக் கேட்டு, அனைத்து வானரிப் பெண்களும் அங்கதனைச் சுற்றி, துயரமும் துக்கமும் கொண்டு கூடி, உருக்கமாக அழுதார்கள்.
கிமங்கதம் ஸாங்கதவீரபாஹோ விஹாய யாதோऽஸி சிரம் ப்ரவாஸம்। ந யுக்தமேவம் குணஸம்நிக்ரு'ஷ்டம் விஹாய புத்ரம் ப்ரியசாருவேஷம்
வீரமான அங்கதனை, உன் மகனை விட்டுவிட்டு நீ இவ்வளவு நாட்கள் தூரம் சென்றுவிட்டாய். நல்ல பண்பும், பாசமும், அழகும் கொண்ட பிள்ளையை இவ்வாறு விட்டு செல்லுவது சரியல்ல.
யத்யப்ரியம் கிம்சிதஸம்ப்ரதார்ய க்ரு'தம் மயா ஸ்யாத் தவ தீர்கபாஹோ। க்ஷமஸ்வ மே தத்தரிவம்ஶநாத வ்ரஜாமி மூர்த்நா தவ வீர பாதௌ
நீண்ட தோள்களையுடையவரே, நான் யோசிக்காமல் ஏதாவது உனக்கு விருப்பமில்லாததைச் செய்திருந்தால், வானர குலத்தின் தலைவரே, அதை மன்னித்து விடு; வீரனே, உன் பாதத்தில் என் தலையை வைக்கிறேன்.
ததா து தாரா கருணம் ருதந்தீ பர்துஃ ஸமீபே ஸஹ வாநரீபிஃ। வ்யவஸ்யத ப்ராயமநிந்த்யவர்ணா உபோபவேஷ்டும் புவி யத்ர வாலீ
அப்போது, தாரா மற்ற வானரிப் பெண்களுடன் கணவரின் அருகில் இரங்கிக் கொண்டு, அழகில் குறையில்லாதவளாக, வாலி கிடந்த இடத்தில் உயிர் நீத்த நோன்பை மேற்கொள்ளத் தீர்மானித்தாள்.
thumb|ஏகவிம்ஶஃ ஸர்கஃ ஶ்ரூயதாம்|center ஶ்ரீமத்வால்மீகியராமாயணே கிஷ்கிந்தாகாண்டே ஏகவிம்ஶஃ ஸர்கஃ ॥௪-
இப்போது இருபத்தொன்றாம் அதிகாரத்தைக் கேளுங்கள். இவ்வாறு, மகத்தான வால்மீகி இராமாயணத்தில், கிஷ்கிந்தா காண்டத்தில் இருபத்தொன்றாம் அதிகாரம் முடிந்தது.
ததோ நிபதிதாம் தாராம் ச்யுதாம் தாராமிவாம்பராத்। ஶநைராஶ்வாஸயாமாஸ ஹநுமாந் ஹரியூதபஃ
பின்னர் வானரர்களின் தலைவன் அனுமன், ஆகாயத்தில் இருந்து விழும் நட்சத்திரத்தைப் போல விழுந்த தாராவை மெதுவாக ஆறுதல் கூறினான்.
குணதோஷக்ரு'தம் ஜந்துஃ ஸ்வகர்ம பலஹேதுகம்। அவ்யக்ரஸ்ததவாப்நோதி ஸர்வம் ப்ரேத்ய ஶுபாஶுபம்
நற்குணமும் குறையும் காரணமாக, உயிரினம் தன் செயலுக்கேற்ப நல்லதும் கெட்டதுமான பலனை இறப்புக்குப் பிறகு தானாகவே பெறுகிறது.
ஶோச்யா ஶோசஸி கம் ஶோச்யம் தீநம் தீநாநுகம்பஸே। கஶ்ச கஸ்யாநுஶோச்யோऽஸ்தி தேஹேऽஸ்மிந் புத்புதோபமே
நீ வருந்த வேண்டியவருக்காக வருந்துகிறாய், இரக்கத்திற்குரியவருக்கு இரக்கம் காட்டுகிறாய். ஆனால் இந்த உடல் நீர்குமிழி போன்றது; இதில் யார் யாருக்காக உண்மையில் வருந்த வேண்டும்?
அங்கதஸ்து குமாரோऽயம் த்ரஷ்டவ்யோ ஜீவபுத்ரயா। ஆயத்யாம் ச விதேயாநி ஸமர்தாந்யஸ்ய சிந்தய
இந்த அங்கதன் உன் உயிரோடு இருக்கும் மகனாகவே பார்க்கப்பட வேண்டும்; அவனுடைய எதிர்கால நன்மைக்காக என்ன செய்யலாம் என்று யோசிக்க வேண்டும்.
ஜாநாஸ்யநியதாமேவம் பூதாநாமாகதிம் கதிம்। தஸ்மாச்சுபம் ஹி கர்தவ்யம் பண்டிதே நேஹ லௌகிகம்
நீ உயிர்கள் பிறந்து மறையும் நிலையை நன்கு அறிவாய்; அதனால், அறிவாளிகள் உலக சுகத்தை அல்லாமல் நல்லதைச் செய்ய வேண்டும்.
யஸ்மிந் ஹரிஸஹஸ்ராணி ஶதாநி நியுதாநி ச। வர்தயந்தி க்ரு'தாஶாநி ஸோऽயம் திஷ்டாந்தமாகதஃ
இவ்வளவு ஆயிரக்கணக்கான வானரர்கள் நம்பிக்கையோடு எதிர்பார்த்தவரும், இப்போது தன் விதியின் முடிவை அடைந்துவிட்டார்.
யதயம் ந்யாயத்ரு'ஷ்டார்தஃ ஸாமதாநக்ஷமாபரஃ। கதோ தர்மஜிதாம் பூமிம் நைநம் ஶோசிதுமர்ஹஸி
அவர் நீதியை உணர்ந்தவர், சமாதானம், தானம், பொறுமை ஆகியவற்றில் நிலைத்தவர்; இப்போது தர்மத்தால் பெறப்படும் உலகத்திற்குச் சென்றுவிட்டார். அவருக்காக நீ துயரப்பட வேண்டாம்.
ஸர்வே ச ஹரிஶார்தூலாஃ புத்ரஶ்சாயம் தவாங்கதஃ। ஹர்ய்ரு'க்ஷபதிராஜ்யம் ச த்வத்ஸநாதமநிந்திதே
அனைத்து வானர தலைவர்கள், உன் மகன் அங்கதனும், வானர இராச்யமும்—all இவை உன் பாதுகாப்பில் இருக்கின்றன, குற்றமற்றவளே.
தாவிமௌ ஶோகஸம்தப்தௌ ஶநைஃ ப்ரேரய பாமிநி। த்வயா பரிக்ரு'ஹீதோऽயமங்கதஃ ஶாஸ்து மேதிநீம்
துயரில் கருகும் இந்த இருவரையும் மெதுவாகத் தைரியப்படுத்து, அருமைமகளே; நீ துணை நின்றால் அங்கதன் பூமியை ஆளட்டும்.
ஸம்ததிஶ்ச யதா த்ரு'ஷ்டா க்ரு'த்யம் யச்சாபி ஸாம்ப்ரதம்। ராஜ்ஞஸ்தத் க்ரியதாம் ஸர்வமேஷ காலஸ்ய நிஶ்சயஃ
வம்சம் தொடரும் வகையில், இப்போது செய்ய வேண்டியவை தெளிவாக இருக்கின்றன; அரசனின் எல்லா கடமைகளும் நிறைவேற்றப்பட வேண்டும்; இதுவே காலத்தின் நிச்சயம்.
ஸம்ஸ்கார்யோ ஹரிராஜஸ்து அங்கதஶ்சாபிஷிச்யதாம்। ஸிம்ஹாஸநகதம் புத்ரம் பஶ்யந்தீ ஶாந்திமேஷ்யஸி
வானர அரசனுக்கு உரிய மரியாதை செய்யப்படட்டும்; அங்கதன் அரசராக அபிஷேகம் செய்யப்படட்டும்; உன் மகன் சிம்மாசனத்தில் அமர்வதைப் பார்த்தால் உனக்கு அமைதி கிடைக்கும்.
ஸா தஸ்ய வசநம் ஶ்ருத்வா பர்த்ரு'வ்யஸநபீடிதா। அப்ரவீதுத்தரம் தாரா ஹநூமந்தமவஸ்திதம்
அவரது வார்த்தைகளை கேட்டதும், கணவரை இழந்த துயரத்தில் இருந்த தாரை, அருகில் நின்ற ஹனுமானிடம் பதிலளித்தாள்.
அங்கதப்ரதிரூபாணாம் புத்ராணாமேகதஃ ஶதம்। ஹதஸ்யாப்யஸ்ய வீரஸ்ய காத்ரஸம்ஶ்லேஷணம் வரம்
எனக்கு, அங்கதனைப் போன்ற நூறு மகன்கள் இருந்தாலும், போரில் வீழ்ந்த இந்த வீரனின் உடலைத் தழுவுவது அதைவிட மேலானது.
ந சாஹம் ஹரிராஜ்யஸ்ய ப்ரபவாம்யங்கதஸ்ய வா। பித்ரு'வ்யஸ்தஸ்ய ஸுக்ரீவஃ ஸர்வகார்யேஷ்வநந்தரஃ
நான் வானர இராச்சியத்திலும், அங்கதனிலும் அதிகாரம் இல்லை; அவனுடைய மாமனான சுக்ரீவன் எல்லா விஷயங்களிலும் அடுத்தவர்.
நஹ்யேஷா புத்திராஸ்தேயா ஹநூமந்நங்கதம் ப்ரதி। பிதா ஹி பந்துஃ புத்ரஸ்ய ந மாதா ஹரிஸத்தம
ஹனுமான், அங்கதனைப் பற்றி இந்த எண்ணம் உன்னிடம் இருக்கக் கூடாது; ஒரு மகனுக்கு உண்மையான உறவு தந்தைதான், தாய் அல்ல, வானரர்களில் சிறந்தவனே.
நஹி மம ஹரிராஜஸம்ஶ்ரயாத் க்ஷமதரமஸ்தி பரத்ர சேஹ வா। அபிமுகஹதவீரஸேவிதம் ஶயநமிதம் மம ஸேவிதும் க்ஷமம்
எனக்கு, வானர அரசனிடம் அடைக்கலம் புகுவது விட, எதிரியை எதிர்கொண்டு வீழ்ந்த வீரர்கள் இருந்த இந்த படுக்கையில் இருக்கவே அதிகம் பொருத்தமானது, இங்கேயும் பிற பிறப்பிலும்.
thumb|த்வாவிம்ஶஃ ஸர்கஃ ஶ்ரூயதாம்|center ஶ்ரீமத்வால்மீகியராமாயணே கிஷ்கிந்தாகாண்டே த்வாவிம்ஶஃ ஸர்கஃ ॥௪-
புகழ் பெற்ற வால்மீகி இராமாயணத்தில், கிஷ்கிந்தா காண்டத்தில் இருபத்தி இரண்டாவது அதிகாரத்தை இப்போது கேளுங்கள்.
வீக்ஷமாணஸ்து மந்தாஸுஃ ஸர்வதோ மந்தமுச்ச்வஸந்। ஆதாவேவ து ஸுக்ரீவம் ததர்ஶாநுஜமக்ரதஃ
மெல்ல சுவாசித்து, எல்லை நோக்கி பார்த்தபடி, சோர்வுற்றவர் தன் தம்பியான சுக்ரீவனை ஆரம்பத்திலேயே எதிரே பார்த்தார்.
தம் ப்ராப்தவிஜயம் வாலீ ஸுக்ரீவம் ப்லவகேஶ்வரம்। ஆபாஷ்ய வ்யக்தயா வாசா ஸஸ்நேஹமிதமப்ரவீத்
வாலி தோற்கடிக்கப்பட்டவனாக, வெற்றி பெற்ற வானர தலைவன் சுக்ரீவனை அன்போடு தெளிவாகப் பேசினான்.
ஸுக்ரீவ தோஷேண ந மாம் கந்துமர்ஹஸி கில்பிஷாத்। க்ரு'ஷ்யமாணம் பவிஷ்யேண புத்திமோஹேந மாம் பலாத்
சுக்ரீவா, என் தவறுக்காக என்னை குறை கூற வேண்டாம்; விதியின் காரணமாகவும், மனம் குழப்பமடைந்ததால் நான் இப்படியான நிலைக்கு வந்தேன்.
யுகபத் விஹிதம் தாத ந மந்யே ஸுகமாவயோஃ। ஸௌஹார்தம் ப்ராத்ரு'யுக்தம் ஹி ததிதம் ஜாதமந்யதா
அன்பானவரே, நமக்கு இருவருக்கும் ஒரே நேரத்தில் சந்தோஷம் கிடைக்கும் விதி இல்லை என்று நினைக்கிறேன்; சகோதர அன்பு இருந்தது இப்போது மாறிவிட்டது.
ப்ரதிபத்ய த்வமத்யைவ ராஜ்யமேஷாம் வநௌகஸாம்। மாமப்யத்யைவ கச்சந்தம் வித்தி வைவஸ்வதக்ஷயம்
இன்று உடனே நீ இந்த காடில் வாழும் மக்களுக்கு அரசராக ஆளுக; இன்று நான் போகிறேன் என்று அறிந்து கொள், அது யமனின் உலகம்.
ஜீவிதம் ச ஹி ராஜ்யம் ச ஶ்ரியம் ச விபுலாம் ததா। ப்ரஜஹாம்யேஷ வை தூர்ணமஹம் சாகர்ஹிதம் யஶஃ
சுக்ரீவா, இப்போது நான் என் உயிரையும், அரசையும், பெரும் செல்வத்தையும், குறையில்லா புகழையும் எல்லாம் ஒரே நேரத்தில் விட்டு விடுகிறேன்.
அஸ்யாம் த்வஹமவஸ்தாயாம் வீர வக்ஷ்யாமி யத் வசஃ। யத்யப்யஸுகரம் ராஜந் கர்துமேவ த்வமர்ஹஸி
இந்த நிலைமையில் நான் சொல்வதைக் கேள் வீரா; அதைச் செய்ய கடினமாக இருந்தாலும், அரசனே, நீ அதை செய்ய வேண்டும்.
ஸுகார்ஹம் ஸுகஸம்வ்ரு'த்தம் பாலமேநமபாலிஶம்। பாஷ்பபூர்ணமுகம் பஶ்ய பூமௌ பதிதமங்கதம்
இந்த அங்கதன் சிறுவன், இன்பத்திற்கே உரியவன், நன்றாக வளர்க்கப்பட்டவன், குற்றமற்றவன், கண்ணீர் நிறைந்த முகத்துடன் தரையில் விழுந்து கிடக்கிறான், பாரு.