வால்மீகிராமாயணம்

இப்போது, அந்த இரவு சுற்றும் ராட்சஸன் தன் சகோதரனின் மரணத்தைச் சொல்வதை கேட்டவுடன், கோபத்துடன் அந்த முனிவரைக் கொல்ல எண்ணி முன்வந்தான். ஆனால், அந்த ராட்சஸன் வேதமிகு பிராமணர்களில் தலைசிறந்தவராகிய அந்த முனிவரிடம் விரைந்து வந்தபோது, முனிவரின் கண்களில் இருந்து எழுந்த தீயைப் போலுள்ள பிரகாசத்தால் உடனே சுட்டு அழிக்கப்பட்டுவிட்டான். இது தான் அந்த முனிவரின் சகோதரர் தவமிருக்கும் அரண்யம்; இதை ஒரு அழகான ஏரி மற்றும் காடுகள் அலங்கரிக்கின்றன. இங்கேயே, பிராமணர்களுக்காக இரக்கம் கொண்டு, மிகவும் கடினமான ஒரு செயலை அந்த முனிவர் செய்தார். இப்படியாக அந்தக் கதையைச் சொல்வதற்கிடையில், சௌமித்ரியுடன் ராமனும் இருந்தார். அப்போது சூரியன் மறைந்து, மாலை நேரம் வந்தது. அப்போது, சகோதரருடன் மாலை பூஜையை முறையாக செய்து முடித்தபின், ராமன் அந்த முனிவரின் ஆசிரமத்திற்குள் சென்று அவரை வணங்கினார். முனிவர் அவரை மரியாதையுடன் வரவேற்றார். பின்னர், ராகவனும் அவருடன் இருந்தவர்கள் வேர் பழங்களை உண்டு, அந்த இரவை அங்கு அமைதியாக கழித்தனர். அடுத்த நாள் காலை, சூரியன் உதித்ததும், ராகவன் அகத்திய முனிவரின் சகோதரரிடம் விடை பெற்றார். "அய்யா, உமக்கு வணக்கம்; நான் இங்கு நன்றாக இரவு கழித்தேன். இப்போது உங்கள் மூத்த சகோதரரையும் என் ஆசானுமான அகத்தியரையும் பார்க்கப் போகிறேன்," என்று பணிவுடன் கூறினார். முனிவர் "போகலாம்" என்று அனுமதித்ததும், ராகுநந்தனும் காட்டில் விரிவாக பார்த்து, காட்டுப் பாதையில் சென்று கொண்டிருந்தார். அப்போது அவர் காட்டில் கள்ளரிசி, பலா, சால மரங்கள், வஞ்சுலா, தினிஷா, சிறிபில்வ, மதூக, பில்வ, திண்டுகம் போன்ற மரங்களைப் பார்த்தார். மேலும், நூற்றுக்கணக்கான காட்டுமரங்கள் மலர்ந்த கொடியால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, அவற்றின் முனைகள் மலர்களால் அழகுபடுத்தப்பட்டிருந்தன. அந்த மரங்களில் சில யானைகளின் தந்தால் அழிக்கப்பட்டிருந்தன; சில மரங்களை குரங்குகள் ஒளிரச் செய்தன; இன்னும் பல மரங்களில் களிப்புடன் கூந்தல் கொண்ட பறவைகள் கூச்சலிட்டுக் கொண்டிருந்தன. அப்போது தாமரைப்பூவைக் கண்கள் கொண்ட ராமன், தன்னைப் பின்தொடர்ந்த வீரனும், செல்வத்தை வளர்ப்பவனுமான இலக்குவனிடம் பேசினார். "இங்கு மரங்கள் ஒளிரும் இலைகளுடன் இருக்கின்றன; விலங்குகளும் பறவைகளும் அமைதியாக இருக்கின்றன; இங்கிருந்து அதிக தூரமில்லை, மனம் தூய்மையான அந்த மகா முனிவரின் ஆசிரமம் அருகில்தான். உலகில் புகழ்பெற்ற அகத்தியரின் ஆசிரமம் இதுதான்; அவருடைய நல்ல செயலால், இங்கு வருபவர்களின் சோர்வும் நீங்கும். காடு புகையால் நிரம்பி, தோல் துணிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, மிருகங்களும் அமைதியாக நடமாடி, பல்வேறு பறவைகளின் சத்தத்தால் ஒலிக்கிறது. உலக நன்மைக்காகவே அவர் இங்கு தண்டனை செய்து, மரணத்தை வென்று, தர்மத்தால் தெற்குப் பகுதியை பாதுகாப்பானதாக மாற்றினார். அவரது வலிமையால் தெற்குப் பகுதி ராட்சஸர்களுக்கு பயங்கரமானதாக மாறியது; ஆனால் அவர்கள் அதை அனுபவிக்க முடியவில்லை. அந்த தர்மவான் இந்த பகுதியை ஆள ஆரம்பித்த நாளிலிருந்து, இரவு சுற்றும் உயிர்கள் அமைதியாகவும் பகைமையில்லாமல் இருக்கின்றனர். இந்த தெற்குப் பகுதி அந்த புண்ணியவானின் பெயரால் மூவுலகிலும் புகழ்பெற்றது; கொடுமை செய்பவரால் வெல்ல முடியாதது. சூரியனின் பாதையை எப்போதும் தடுப்பதற்கு, அகத்தியரின் கட்டளையை ஏற்று, விந்த்யா மலை உயர முடியாமல் தடுத்து நிற்கிறது. இதுவே புகழ்பெற்ற, நீண்ட ஆயுளும், நல்ல செயல்களும் கொண்ட அகத்திய முனிவரின் ஆசிரமம்; நன்றாக நடக்கும் மிருகங்களும் அவரைச் சுற்றி இருப்பதைப் பார்க்கலாம். அவர் ஒரு தர்மவான்; உலகத்தால் மதிக்கப்படுபவர்; நல்லோருக்காக எப்போதும் விரும்புபவர்; நாமும் இங்கு வந்து சேர்ந்ததால், அவர் நமக்கு நல்லது செய்யச் செய்வார். இங்கேயே, நான் அகத்திய மகா முனிவரை வணங்குவேன்; இனி எங்கள் வனவாசம் இங்கு அமைதியாக கழியும், என் அன்பானவரே. இங்கு தேவர்கள், கந்தர்வர்கள், சித்தர்கள், முனிவர்கள் ஆகியோர், எல்லோரும் கட்டுப்பாடான உணவு உட்கொண்டு, எப்போதும் அகத்தியரைச் சுற்றி இருக்கின்றனர். இங்கே பொய் பேசுபவர், கொடுமை செய்பவர், வஞ்சகன், தீயவர் யாரும் வாழ முடியாது; இதுவே அந்த முனிவரின் தன்மை. இங்கு தேவர்கள், யக்ஷர்கள், நாகர்கள், பறவைகள் ஆகியோரும் தர்மத்தை வழிபட கட்டுப்பாடான உணவுடன் வாழ்கின்றனர். இங்கு பெரிய உள்ளம் கொண்ட சித்தர்கள், சூர்யனைப் போல ஒளிரும் ரதங்களில், தங்கள் உடலை விட்டு விட்டு, புதிய உருவத்தில் விண்ணுலகம் சென்றுள்ளனர். இங்குப் புண்ணியமானவர்கள் நல்ல வழிபாடுகளுடன் தேவர்களை வணங்கும்போது, தேவர்கள் யக்ஷ பதவி, அமரத்துவம், பல்வேறு ராஜ்யங்களை வழங்குகின்றனர். சௌமித்ரி, இப்போது நாம் ஆசிரமத்தை அடைந்தோம்; நீ முதலில் உள்ளே சென்று, சீதையுடன் நான் வந்துள்ளேன் என்று முனிவரிடம் அறிவி," என்று ராமன் கூறினார். இப்போது வால்மீகி ராமாயணத்தின் அரண்ய காண்டத்தில் பன்னிரண்டாவது அதிகாரத்தை நீர் கேளுங்கள். அப்போது ராகவனின் தம்பியான இலக்குவன், ஆசிரமத்திற்குள் நுழைந்து, அகத்தியரின் சீடரிடம் சென்று சொன்னான்: "தசரதன் என்ற அரசருக்கு ராமன் என்ற முதல்வரும், வலிமைமிக்க மகனும் இருக்கிறார்; அவர் தன் மனைவி சீதையுடன் முனிவரைக் காண வந்துள்ளார். நான் அவருடைய தம்பியான இலக்குவன்; உமக்கு இது தெரிந்திருந்தால் மகிழ்ச்சி. நாங்கள் எங்கள் தந்தையின் கட்டளையால் இந்த ஆபத்தான காட்டில் வந்துள்ளோம்; அனைவரும் அந்த முனிவரைப் பார்க்க விரும்புகிறோம்; தயவு செய்து நம்மை அறிவியுங்கள்," என்றார். இலக்குவனின் வார்த்தைகளை கேட்ட ஆசாரிய சீடர், "அப்படியே" என்று சம்மதித்து, அக்னி சாலையில் உள்ள முனிவரிடம் அறிவிக்கச் சென்றார். உள்ளே சென்று, தவசில் குறைபாடில்லாத அந்த முனிவரிடம் கைகூப்பி, ராமனின் வருகையை நேரில் தெரிவித்தார். அகத்தியரால் மதிக்கப்படும் அந்த சீடர், இலக்குவன் சொன்னபடியே கூறினார்: "இவர்கள் தசரத மகன்கள், ராமன் மற்றும் இலக்குவன்; இவர்கள் சீதையுடன் இங்கு ஆசிரமத்திற்குள் வந்துள்ளனர். பகைவரைக் களைவோர் உங்களைப் பார்க்கவும், உங்களுக்கு சேவை செய்யவும் வந்துள்ளனர். இங்கு என்ன செய்ய வேண்டும் என்று உமக்கு உகந்ததை ஆணையிடுங்கள்," என்று கூறினார். சீடரிடமிருந்து இவை எல்லாம் கேட்ட முனிவர், ராமனும் இலக்குவனும் வந்துள்ளதை அறிந்தார்.