வால்மீகிராமாயணம்

வைத்தீஹி, ராமனுடன் காட்டிற்குப் புறப்பட்டு செல்லும் போது, நகரம் விட்டு வெளியேற வேண்டுமெனில் நாம் அனைவரும் அவர்களை பின்தொடர வேண்டும் என்று மக்கள் கூறினர். ராகவனும், அவரது மனைவியுடன் எங்கு சென்றாலும், காவலாளிகள், அவரது அருகிலுள்ள மக்கள், அரசும், நகரமும், சேவகர்களும் கூட அவரை பின்தொடர்வார்கள். பரதன், சத்ருக்னனுடன் கூடியும், புல் துணி அணிந்து, தம் பெரிய சகோதரன் ககுத்ஸ்தாவை காட்டில் பின்தொடர்ந்து வாழ்வார்கள். அப்போது, பூமி மக்கள் இல்லாமல், மரங்கள் மட்டும் இருக்கும் நிலை வரும்; அப்போது, நீயே, ஜனநலனுக்கு விரோதமாக, ஒருவனாக ஆட்சி செய்வாய், தீயவளே! ராமன் அரசராக இல்லாத இடம் அரசாகாது; ராமன் வசிக்கும் காட்டே அரசாகும். பரதன், தந்தை வழங்காத நிலத்தை ஆள விரும்பவில்லை; அரசன் மகனாக பிறந்திருந்தால், அவன் உன்னுடன் மகனாக கூட வாழ விரும்பவில்லை. நீ பூமியிலிருந்து வானுக்கு எழுந்தாலும், தன் முன்னோர்களின் நடத்தை அறிந்தவன் வேறு விதமாக நடக்கமாட்டான். உன் மகனுக்காக ஆசைப்படும் நீ, உன் மகனுக்கு தவறு செய்துள்ளாய்; இந்த உலகில், ராமனுக்கு பக்தி இல்லாதவர் யாரும் இல்லை. இன்று, கைகேயி, காட்டிற்கு புறப்பட்டு செல்லும் ராமனை, காட்டு விலங்குகள், பறவை, மரங்கள் எல்லாம் பின்தொடரும் 모습을 நீ காண்பாய். அப்போது, அரசி, உன் மருமகளுக்கு சிறந்த ஆபரணங்களை கொடுத்து, புல் துணியை நீக்கவும்; ஆனால் வசிஷ்டர், அந்த புல் துணி கொடுக்க வேண்டாம் என்று தடை செய்தார். கேகயா அரசரின் மகளான நீ, ராமன் காட்டில் மட்டும் வாழ வேண்டும் எனத் தீர்மானித்திருக்கிறாய்; ஆனால், எப்போதும் அலங்காரத்தில் இருக்கும் அவள், ராகவனுடன் காட்டில் வாழ்வாள். இளவரசியை சிறந்த வாகனங்களும், சேவகர்களும், அனைத்து வகை உடைகளும், ஏற்பாடுகளும் கொண்டே அனுப்பவும்; அவள் உன் வரம் மூலம் கட்டுப்பட்டவள் அல்ல. இப்போது, முப்பத்தெட்டாவது அதிகாரத்தை கேளுங்கள். சீதா, பாதுகாப்புடன் இருந்தாலும் பாதுகாப்பில்லாதவளாக, புல் துணி அணிந்தபோது, மக்கள் 모두 "தசரதா, உனக்கு அவமானம்!" என்று கூச்சலிட்டனர். அந்த கூச்சல் காரணமாக, அரசன் வாழ்க்கையிலும், தர்மத்திலும், தன் மதிப்பிலும் நம்பிக்கையை இழந்தார்.