ராமன் கேட்டுக்கொண்டுள்ள நேரத்தில், பிதாமகர், ராக்ஷஸர்களில் சிறந்தவரான ராவணனிடம், “என் வரத்தினால், நீ விரும்பும் எந்த வடிவமும், எந்த ஆசையும் உனது மனதில் தோன்றும் போது, அது நிச்சயமாக உனக்கு கிடைக்கும்,” என்று கூறினார். பிதாமகர் சொன்னபடியே, பத்து தலை கொண்ட ராவணன் யாகத்தில் அர்ப்பணித்த தலைகள் மீண்டும் தீயிலிருந்து எழுந்தன. அதன் பிறகு, பிதாமகர் உலகங்களின் பிதாமகர், விபீஷணனை நோக்கி, “விபீஷணா, நீ தர்மத்தில் நிலைத்த மனம் கொண்டவன்; உன் நற்பண்புகளால் நான் மகிழ்ச்சியடைந்துள்ளேன்; ஒரு வரம் தேர்ந்தெடு,” என்று சொன்னார். விபீஷணன், தனது கரங்களை இணைத்து, “உலகாசார்யர் எனக்கு நேரில் உரையாடுகிறார் என்பதால் நான் பூரணமானவன்; ஆனால், நீங்கள் எனக்கு அன்பு காட்டி வரம் வழங்க விரும்பினால், எனது வேண்டுகோளை கேளுங்கள். எந்த பெரிய அபாயத்திலும் என் மனம் தர்மத்தில் நிலைத்திருக்க வேண்டும்; மேலும், நான் கற்றுக்கொள்ளாதபோதும், பிரஹ்மாஸ்திரத்தின் அறிவு எனக்குள் எழ வேண்டும்,” என்று கேட்டான். “எனக்குள் எந்த அறிவும், எந்த ஆசிரமம் அல்லது சூழ்நிலையிலும் எழுந்தாலும், அது தர்மத்தில் உறுதியாக நிலைத்திருக்க வேண்டும்; அந்த தர்மத்தை நான் நிலைநிறுத்த வேண்டும். இதுவே எனக்கு உயர்ந்த, சிறந்த வரம்; தர்மத்தில் நிலைத்தவர்களுக்கு இந்த உலகில் எதையும் பெறுவது கடினம் அல்ல,” என்றான் விபீஷணன். இதைக் கேட்ட பிராணிகளின் பிதாமகர், “நீ உண்மையில் தர்மத்தில் நிலைத்தவன், என் பிள்ளை; அதுபோல் எல்லாம் நடக்கும்,” என்று கூறினார். “நீ ராக்ஷஸ குலத்தில் பிறந்தாலும், உன் மனம் அநியாயத்திற்கு செல்லவில்லை; எனவே, நான் உனக்கு அமரத்துவம் வழங்குகிறேன்,” என்று கூறினார். பிதாமகர், கும்பகர்ணனுக்கு வரம் வழங்க தயாராக இருந்தபோது, அனைத்து தேவர்கள் கரங்களை இணைத்து, “கும்பகர்ணனுக்கு வரம் வழங்கக்கூடாது; அவன் உலகங்களை அச்சுறுத்துகிறான் என்பதை நீங்கள் அறிவீர்கள். நந்தனவனத்தில் ஏழு அப்சரர்கள், மகேந்திரனின் பத்து பணியாளர்கள், முனிவர்கள், மனிதர்கள்—அவர்களை அவன் உண்பான். அவன் எந்த வரமும் பெறாமல் முன்னரே செய்த செயல்களை நினைவில் கொள்ளுங்கள்; இப்போது அவன் வரம் பெற்றால், மூன்று உலகங்களையும் விழுங்கிவிடுவான். அவனுக்கு வரம் வழங்கும் போது, அவன் திசையில் மயக்கம் ஏற்படுமாறு செய்யுங்கள்; இதனால் உலகங்களுக்கு நன்மை ஏற்படும், அவனை கட்டுப்படுத்தலாம்,” என்று வேண்டினர். தேவர்கள் இப்படிச் சொன்னபோது, தாமரை பிறந்த பிரஹ்மா சிந்தித்தார்; அப்போது சரஸ்வதி தேவியும் அருகில் வந்து, “ஐயா, நான் வந்துள்ளேன்; என்ன பணியை செய்ய வேண்டும்?” என்று கேட்டாள். பிரஹ்மா, “வாணி, ராக்ஷஸர்களின் தலைவன் விரும்பும் பேச்சாக நீ ஆக வேண்டும்,” என்று சொன்னார். “அப்படியே நடக்கும்,” என்று சரஸ்வதி சம்மதித்து, கும்பகர்ணனுள் புகுந்தாள். பிரஹ்மா, “கும்பகர்ணா, வலிமைமிக்கவனே, நீ விரும்பும் வரத்தை தேர்ந்தெடு,” என்று சொன்னார். கும்பகர்ணன், “தேவர்களுக்குத் தேவன், நான் விரும்புவது பல வருடங்கள் தூங்க வேண்டும்,” என்று கேட்டான். “அப்படியே நடக்கும்,” என்று பிரஹ்மா கூறி, தேவர்களுடன் விலகினார்; சரஸ்வதி தேவியும் அந்த ராக்ஷஸரிலிருந்து விலகினார். பிரஹ்மா மற்றும் தேவர்கள் விண்ணில் சென்றபின், கும்பகர்ணன் மீண்டும் தன் உணர்வை பெற்றான். ஆனால், அவன் மனம் குழப்பமடைந்து, “என் வாயிலிருந்து வந்த இந்த ஆச்சரியமான பேச்சு என்ன?” என்று சிந்தித்தான். “நான் அப்போது இருந்த தேவர்களால் மயக்கமடைந்தேன் என்று நினைக்கிறேன்,” என்று எண்ணினான். இவ்வாறு, சகோதரர்கள் அனைவரும், தங்கள் வரங்களைப் பெற்றுவிட்டு, ஸ்லேஷ்மாதக வனத்திற்கு சென்று மகிழ்ச்சியுடன் வாழ்ந்தனர். அந்த நேரத்தில், சுமாலி இந்த ராக்ஷஸர்கள் வரம் பெற்றதை அறிந்து, பாதாளத்திலிருந்து தனது கூட்டத்துடன், பயத்தை விட்டு எழுந்தார். மாரீசா, ப்ரஹஸ்தா, விரூபாக்ஷா, மகோதரா ஆகிய ராக்ஷஸ அமைச்சர்களும், மிகுந்த உற்சாகத்துடன் எழுந்தனர். சுமாலி, தனது அமைச்சர்களும் சிறந்த ராக்ஷஸர்களும் சூழ, தசகிரீவரிடம் சென்று, அவனை அணைத்து, “என் பிள்ளை, நம் ஆசை நிறைவேறியுள்ளது; நீ மூன்று உலகங்களின் தலைவரிடமிருந்து உன்னதமான வரம் பெற்றுள்ளாய். இதனால், வலிமைமிக்கவனே, நாம் லங்கையை விட்டு பாதாளத்திற்குச் சென்றோம்; விஷ்ணுவால் ஏற்பட்ட பெரிய பயம் இப்போது நீங்கிவிட்டது. அந்த பயத்தால் பலமுறை, நாம் அனைவரும் வீடுகளை விட்டு ஓடிப் பாதாளத்திற்குள் புகுந்தோம். இந்த லங்கை நகரம், ராக்ஷஸர்களுக்குப் பொருத்தமானது, உன் சகோதரன், செல்வத்தின் அதிபதி, நிறுவியதாகும். பாவமில்லாதவனே, சமரசம், பரிசு, அல்லது வலிமை மூலம் அதை மீண்டும் பெற இயலும் என்றால், அதை செய்ய வேண்டும். நீ நிச்சயமாக லங்கையின் அதிபதி ஆகுவாய்; உன்னால் இந்த ராக்ஷஸ குலம், வீழ்ந்த நிலையில் இருந்தாலும், உயர்ந்த நிலைக்கு வரும்; நீ எங்களுக்கெல்லாம் தலைவனாகுவாய்,” என்று சொன்னார். அப்போது, பத்து தலை கொண்ட ராவணன், அருகில் வந்த தன் தாத்தாவிடம், “குபேரன் நம் ஆசார்யர்; நீங்கள் இப்படி பேசக்கூடாது,” என்று கூறினான். ராக்ஷஸர்களின் அரசன் சமரசமாக பேசியபோதும், குபேரன் அதை மறுத்தார்; அந்த நேரத்தில், ராக்ஷஸன், அவன் நோக்கத்தை அறிந்து, எதையும் பேசவில்லை. காலம் கடந்தபின், ராவணன் அங்கு வாழும் போது, ராக்ஷஸன் அவனை நோக்கி, “பத்து தலை கொண்ட வலிமைமிக்கவனே, நீ இவ்வாறு பேசக்கூடாது; வீரர்களிடையே சகோதர பாசம் இல்லை—என் வார்த்தைகளை கேள்,” என்று ப்ரஹஸ்தா பணிவுடன் கூறினான். “அதிதி மற்றும் திதி, இருவரும் சகோதரிகள்; அவர்கள் கஷ்யபனின், பிராணிகளின் தலைவரின், மிகவும் அழகான மனைவிகள்,” என்று விளக்கினார். இவ்வாறு, ராக்ஷஸர்களின் வரம், அவர்களின் வாழ்வு, லங்கையின் மீட்பு பற்றிய சிந்தனை, மற்றும் ராக்ஷஸ குலத்தின் வரலாறு, பிதாமகரின் திருவருளால் நிகழ்ந்தது.