அருமைமிக்க ராமா, இப்போது நான் உமக்கு இந்த வால்மீகி ராமாயணத்தின் பாலகாண்டத்தில் நிகழ்ந்த நிகழ்வுகளை உரைக்கிறேன். மகா ஞானம் உடைய அரசர்களில் சிங்கம் போன்று திகழும் ராஜா, வேகமாக புறப்படுவோம்; ராஜாதி ராஜா, உமது விரதத்தை முடித்து, யாகம் நிறைவு பெற்றதை அறிவிக்க வேண்டும் என்று முனிவரின் மகன் கூறினார். அந்த வார்த்தைகளை கேட்ட அரசன், மகிழ்ச்சியில் நிரம்பி, சோர்வில்லாமல் விரைவாக யாக சாலை நோக்கி சென்றார். யாகத்தில் பிரதான புரோகிதர்கள் அனுமதி வழங்க, ராஜா, தகுதியான குறியுடன் பலியை சிவப்பான ஆடையில் கட்டி, யாக பத்தியில் கட்டினார். அந்த பலி கட்டப்பட்டபோது, முனிவரின் மகன், இந்திரனையும் அவரது சகோதரனையும் சிறந்த வார்த்தைகளால் புகழ்ந்தார். இந்திரன், ஆயிரம் கண்கள் உடையவன், அந்த ரகசியமான ஸ்தோத்ரத்தால் மகிழ்ந்து, சுனஹ்ஷேபாவுக்கு நீண்ட ஆயுளை அருளினார். அந்த அரசன், மனிதர்களில் சிறந்தவன், யாகத்தை முழுமையாக முடித்து, ஆயிரம் கண்கள் உடைய இந்திரனின் அருளால் பெரும் பலனை பெற்றார். கொடுமை தவம் உடைய, தர்மமுள்ள விஸ்வாமித்ரரும், புஷ்கரத்தில் இன்னும் நூறு ஆண்டுகள் கடுமையான தவம் மேற்கொண்டார். இப்போது, ராமா, பாலகாண்டத்தில் புகழ்பெற்ற வால்மீகி ராமாயணத்தின் அறுபத்து மூன்றாவது சர்காவை கேளுங்கள். ஆயிரம் ஆண்டுகள் முடிந்ததும், எல்லா தேவர்கள், தவம் முடித்து, நீராடிய மகா முனிவர் விஸ்வாமித்ரரை சந்தித்து, அவர் தவத்தின் பலனை வழங்க விரும்பினர். பிரம்மா, பேரொளி உடையவன், இனிய வார்த்தைகள் கூறினார்: "நீ தவம் மூலம் முனிவர் ஆனாய், பாக்கியசாலி!" என்று கூறினார். அவ்வாறு கூறி, தேவர்களின் தலைவர் மீண்டும் சுவர்க்கம் சென்றார்; விஸ்வாமித்ரர், பெரும் சக்தி உடையவர், இன்னும் கடுமையான தவம் மேற்கொண்டார். நீண்ட காலம் கழிந்தபோது, அப்பசரஸ்களில் முதன்மையான மேனகா, புஷ்கரத்தில் நீராட தொடங்கினார். குஷிகாவின் மகன், பிரகாசம் உடைய விஸ்வாமித்ரர், மேனகாவை அங்கே பார்த்தார்; அவள் மேகம் உள்ள இடத்தில் மின்னல் போல அழகில் ஒப்பில்லாதவள். ஆசையின் பெருமையில் ஆட்கொண்டு, முனிவர் அவளிடம்: "வரவேற்கிறேன், அப்பசரஸே! என் ஆசிரமத்தில் தங்குங்கள்," என்று கூறினார். "நீயும் எனக்கு தயை செய்ய வேண்டும்; நான் ஆசையில் மயங்கிவிட்டேன்," என்று கேட்டார். அவ்வாறு கேட்டவுடன், மேனகா அங்கே வசிக்கத் தொடங்கினார். அவள் அங்கே பத்து ஆண்டுகள், ஐந்து ஆண்டுகள் மற்றும் மேலும் ஐந்து ஆண்டுகள், விஸ்வாமித்ரரின் ஆசிரமத்தில் வசித்தபோது, அவருடைய தவத்திற்கு பெரும் தடையாகி விட்டது. அந்த ஆண்டுகள், விஸ்வாமித்ரரின் அமைதியான ஆசிரமத்தில் இனிமையாக கழிந்தன. அந்த காலம் முடிந்ததும், விஸ்வாமித்ரர், மனதில் வருந்தி, கவலையிலும் வெட்கத்திலும் மூழ்கினார்; "இது எல்லா தேவர்களின் செயல்; என் தவம் மிகப்பெரும் அளவில் இழக்கப்பட்டது; பத்து ஆண்டுகள், இரவு பகல் எனக் கழிந்துவிட்டது," என்று எண்ணினார். "இது எனக்கு ஏற்பட்ட பெரும் தடையாகும்; ஆசை, காமத்தில் ஆட்கொண்டேன்," என்று சோகத்தில் ஆழ்ந்தார். அப்போது, பயத்தில் நடுங்கி, கை சேர்த்து நிற்கும் மேனகாவை, குஷிகாவின் மகன், இனிய வார்த்தைகளால் விடுவித்து அனுப்பினார். விஸ்வாமித்ரர், புகழுடன், தன்னைக் கடந்து வெல்ல விரும்பி, வடக்கு மலையை நோக்கி சென்றார். கௌசிகி நதிக்கரையில், கடுமையான தவம் மேற்கொண்டார்; ஆயிரம் ஆண்டுகள் துன்பமான தவம் செய்தார். வடக்கு மலையில், ராமா, தேவர்களுக்கு பயம் ஏற்பட்டது; எல்லா தேவர்கள், முனிவர்கள் கூட்டாக சேர்ந்து ஆலோசனை செய்தனர்: "குஷிகாவின் மகனுக்கு மகா முனிவர் என்ற பட்டம் வழங்க வேண்டும்," என்று தீர்மானித்தனர். தேவர்களின் வார்த்தைகளை கேட்ட பிரம்மா, உலகங்களின் தாத்தா, இனிய வார்த்தைகள் கூறினார்: "வரவேற்கிறேன், மகனே! உன் கடுமையான தவத்தால் நான் மகிழ்ந்தேன்." "நான் உனக்கு பெரிய பட்டமும், முனிவர்களில் முதன்மை தரும்," என்று கூறினார். பிரம்மாவின் வார்த்தைகளை கேட்ட விஸ்வாமித்ரர், கை சேர்த்து, தலை குனிந்து: "என் தவத்தின் மூலம் கிடைத்த, ஒப்பில்லாத 'பிரம்மரிஷி' என்ற பட்டத்தை, நீயே எனக்கு அறிவிப்பாயாக; நான் என் இச்சை, உணர்வுகளை வென்றவன் எனப்படும்," என்று கேட்டார். அதற்கு பிரம்மா: "இன்னும் நீ உணர்வுகளை வெல்லவில்லை," என்று கூறினார். "முனிவர்களில் சிறந்தவனே, நீ முயற்சி செய்ய வேண்டும்," என்று கூறி, பிரம்மா சுவர்க்கம் சென்றார். தேவர்கள் சென்ற பிறகு, விஸ்வாமித்ரர், கை உயர்த்தி, ஆதாரமின்றி, காற்றையே உணவாக கொண்டு தவம் செய்தார்; வெப்பத்தில் ஐந்து தீகளில் நிற்க, மழையில் வெளியில் நிற்க, குளிர்காலத்தில் இரவும் பகலும் நீரில் படுத்து, ஆயிரம் ஆண்டுகள் கடுமையான தவம் மேற்கொண்டார். அப்போது, விஸ்வாமித்ரர் கடுமையான தவத்தில் தீயாக இருந்தபோது, தேவர்களும், இந்திரனும் பெரும் கவலையடைந்தனர். இந்திரன், மருதகணங்களுடன், குஷிகாவுக்கு தீங்கு செய்யும் வகையில், ரம்பா அப்பசரஸிடம் பேசினார். இப்போது, ராமா, பாலகாண்டத்தின் அறுபத்து நாற்பத்து நான்காவது சர்காவை கேளுங்கள். "ரம்பா, இது தேவர்களுக்கு மிக முக்கியமான பணியாகும்; நீ குஷிகாவை ஆசையில் ஆட்கொண்டு, அவரை மயக்க வேண்டும்," என்று ஆயிரம் கண்கள் உடைய இந்திரன் கூறினார். அவ்வாறு கேட்ட ரம்பா, வெட்கத்துடன், கை சேர்த்து, தேவர்களின் தலைவரிடம்: "ஓ தேவர்களின் தலைவனே, விஸ்வாமித்ரர் மிகப்பெரும் முனிவர்; அவர் சந்தேகமின்றி எனக்கு கடுமையான கோபம் காட்டுவார்," என்று பதில் கூறினார். "எனவே, நான் பயப்படுகிறேன்; நீ எனக்கு தயை செய்ய வேண்டும்," என்று கேட்டாள். நடுங்கி, கை சேர்த்து நிற்கும் ரம்பாவிடம், இந்திரன்: "பயப்பட வேண்டாம், ரம்பா; உனக்கு நன்மை நிகழும்; என் கட்டளையை நிறைவேற்ற வேண்டும்," என்று உறுதியுடன் கூறினார். இவ்வாறு, ராமா, விஸ்வாமித்ரரின் தவம், தேவர்களின் சோதனை, இந்திரனின் முயற்சி, அப்பசரஸ்களின் பயம் — எல்லாம் தொடர்ந்து நிகழ்ந்தன.