அப்போது, சீதை, வானரங்களில் சிறந்தவரான ஹனுமனை நோக்கி, “நீ அந்த இரு அரச குமாரர்களிடம் செல்,” என்று கூறி, மீண்டும் ஒரு செய்தியை வழங்க தயாராகினாள். “ஹனுமா, நீ என் நலத்தை இருவருக்கும்—ராமரும், லக்ஷ்மணனும்—அதோடு சுக்ரீவனும் அவன் அமைச்சர்களுக்கும் தெரிவிக்க வேண்டும்,” என்று சீதை சொன்னாள். “அந்த வலிமைமிக்க ரகு வம்சத்தாரான ராமன் எப்படி இந்த துயரமும், சிறைபிடிப்பும் எனும் பெரும் வெள்ளத்தில் இருந்து என்னை மீட்க முடியும் என்பதை நீ சொல்ல வேண்டும்,” என்று அவள் வேண்டினாள். “நீ ராமனை அடைந்தபோது, என் துயரத்தின் கடும் பெருக்கையும், இங்கு நான் அனுபவிக்கின்ற ராக்ஷஸர்களின் நிந்தனைகளையும் கூறு. உன் பயணம் பாதுகாப்பாக அமையட்டும், வானரங்களில் முதன்மையானவனே,” என்று சீதை உரைக்க, “பிரபுவே, இது சீதை—நற்குணமும், துயரத்தில் நிலைத்திருக்கிறவள்—உனக்காக உரைத்த செய்தி; அவள் கூறியதை முழுமையாக புரிந்து, சீதை முழுமையாக பாதுகாப்பாக இருக்கிறாள் என்பதை நம்ப வேண்டும்,” என்று கூறினாள். இப்போது, வால்மீகி ராமாயணத்தின் சுந்தர காண்டத்தில் அறத்தொகை அறுபத்தி எட்டாவது சர்கம் தொடங்குகிறது. அந்த நேரத்தில், நான் (ஹனுமான்), உன்னிடம் (ராமன்) கொண்ட பாசமும் நட்பும் காரணமாக, அவள் (சீதையின்) பதற்றத்துடன் மீண்டும் என்னை நோக்கி, உன் அனுமதியுடன் பேசினாள். “ராமன், தசரதனின் மகன், என்னை மீட்க ராவணனை யுத்தத்தில் வீழ்த்தி, விரைவாக என்னை அடைய வேண்டும் என்பதற்காக நீ பலவிதமாகச் சொல்ல வேண்டும்,” என்று சீதை கேட்டாள். “அல்லது, வீரனே, உனக்கு சீராகத் தோன்றினால், ஒரு இரவு மறைந்த இடத்தில் தங்கிச் சோர்வை நீக்கி, நாளை புறப்படலாம். என் துயரத்தின் கடுமையான கனியை ஒருவேளை நீ அருகில் இருப்பதால், ஒரு கணம் கூட குறைய வாய்ப்பு உண்டு. ஆனால், நீ மீண்டும் திரும்ப வருவதற்காகப் புறப்பட்டுவிட்டால், என் உயிரே சந்தேகத்திற்கு உட்பட்டது; இதில் மாற்றம் இல்லை. உன் பிரிவால் மீண்டும் என் துயரம் அதிகரிக்கும்; நான் துயரத்தில் மூழ்கி, துன்பத்திற்கு ஆளாகின்றேன்,” என்று சீதை துயரமடைந்தாள். “வீரனே, எனக்கு ஒரு பெரிய சந்தேகம் உள்ளது: வானரங்களும், கரடியும்—உன் நண்பர்கள்—அவர்கள், அல்லது அந்த இரு அரச குமாரர்கள், எப்படி இந்த பரந்த, கடந்து செல்ல முடியாத பெரும் சமுத்திரத்தை தாண்ட முடியும்? அனைத்து உயிரினங்களில், கருடன், வாயு, அல்லது நீயே—தோஷமில்லாதவனே—இந்த சமுத்திரத்தை தாண்டும் ஆற்றல் கொண்டிருக்கிறாய். ஆகவே, இந்த கடினமான காரியத்தில், நீ என்ன தீர்வைக் காண்கிறாய்? குறிக்கோளை அடைய தெரிந்தவர்களில் சிறந்தவரே, கூறு,” என்று சீதை கேட்டாள். “வெதிரிகளை அழிப்பவனே, இந்த காரியத்தை முடிக்க நீயே போதுமானவன்; உன் புகழும், வலிமையின் உயர்வும் அறியப்பட்டவை. ராமன், அவன் படைமுழுதும் கொண்டு, ராவணனை யுத்தத்தில் வீழ்த்தி, வெற்றியுடன் தன் நகரத்திற்கு திரும்பினால், அது அவனுக்கு புகழை தரும். நான், அந்த வீரனின் மனைவி, காட்டில் இருந்தபோது, ஒரு ராக்ஷசனால் அவனைப் பயந்து ஏமாற்றப்பட்டு கொண்டுபோனேன்; ராமனுக்கு இப்படிப்பட்ட நிலை ஏற்படக்கூடாது. ராமன், எதிரிகளை அழிப்பவன், லங்காவை தன் படைகளால் நிரப்பி, என்னை இங்கிருந்து அழைத்துச் சென்றால், அது அவனுக்கு உரியதாகும். ஆகவே, அந்த மகாத்மா, வீரன், யுத்தத்தில் செய்ய வேண்டியதை நீ செய்ய வேண்டும்,” என்று சீதை கூறினாள். அவள் அப்படிப் பேச, நான் (ஹனுமான்) பின்வரும் பதிலை வழங்கினேன்: “தேவி, சுக்ரீவன்—நற்குணமும், உறுதியும் கொண்டவன்—உன் நலனுக்காக, வானரங்களும், கரடியும் கொண்ட படைகளின் தலைவனாக, தாவலில் முதன்மை பெற்றவன். அவனுடைய பலம் கொண்ட, வீரமிகுந்த வானரங்கள், அவன் கட்டளைக்கு உடன்பட தயாராக, சிந்தனை போல விரைவாக செயல்படுவார்கள். அவர்கள் மேலே, கீழே, குறுக்கு வழியில்—எங்கும் தடை இல்லாமல் செல்ல முடியும்; இந்த வலிமைமிக்கவர்கள் பெரிய செயலில் தடுமாறமாட்டார்கள். பலமிக்க, பாக்கியசாலியான வானரங்கள், காற்றின் பாதையில் சென்று, பலமுறை பூமியைச் சுற்றியுள்ளனர். அவர்களில், எனக்கு சமமானவர்கள், அதிகமானவர்கள் உண்டு; சுக்ரீவனின் முன்னிலையில், எனக்கு குறைவானவர்கள் இல்லை. நான் இங்கு வந்திருக்கிறேன்; அதனால், அவர்களுடைய வலிமைமிக்கவர்கள் எப்படியிருப்பார்கள்? மிகச் சிறந்தவர்கள் தூதராக அனுப்பப்படுவதில்லை; மற்றவர்கள் அனுப்பப்படுகிறார்கள். ஆகவே, தேவியே, உன் துயரத்திற்கு போதும்; கோபம் நீங்கட்டும். ஒரு தாவலில், வானர தலைவர்கள் லங்காவுக்கு உனக்காக வருவார்கள். அந்த இரு சிங்கம் போன்ற மனிதர்கள்—ராமன், லக்ஷ்மணன்—சந்திரன், சூரியன் போல பிரகாசமாக, நான் பின்தொடர, உன்னிடம் விரைவாக வருவார்கள், நற்குலம் பெற்றவளே. விரைவில், ராக்ஷசர்களை அழிப்பவன் ராமன், சிங்கம் போன்ற வடிவில், வில் ஏந்திய லக்ஷ்மணன், லங்கா வாசலில் வந்திருப்பதை நீ பார்ப்பாய். விரைவில், வீரமிகுந்த வானர்களை, கரங்களும், பற்களும் ஆயுதமாக, சிங்கம், புலி, யானை போன்ற திறமையுடன், திரளாகச் சேர்ந்திருப்பதை நீ பார்ப்பாய். விரைவில், மலை, மேகம் போன்ற வானர தலைவர்களின் கர்ஜனையை, லங்கா, மலயா மலை உச்சிகளில் ஒலிப்பதை நீ கேட்பாய். விரைவில், ராக்ஷசர்களை அழிப்பவன் ராகவன், காட்டுத் துரதிஷ்டத்திலிருந்து விடுபட்டு, அயோத்தியாவில் பட்டம் சூட்டப்பட்டு, உன்னுடன் இருப்பதை நீ பார்ப்பாய். நான் சொன்ன இனிய, சுபமான வார்த்தைகளால், மிதிலா மகளான சீதை, உன்னைக் குறித்த துயரத்தில் மூழ்கியிருந்தவள், மன அமைதியை பெற்றாள். இப்போது, வால்மீகி ராமாயணத்தின் யுத்த காண்டம், முதல் சர்கம் ஆரம்பமாகிறது. “தியான ச்லோகங்களை கேட்கட்டும்; முதல் சர்கத்தை கேட்கட்டும்,” என்று அறிவிக்கிறது. ஹனுமான் இந்த உலகில் அரிதான, யாராலும் சிந்திக்க முடியாத பெரிய காரியத்தை செய்திருக்கிறார். இந்த பெரிய சமுத்திரத்தை, கருடன், வாயு, அல்லது ஹனுமான் தவிர, யாரும் தாண்ட முடியாது என்று நான் பார்க்கிறேன். ராவணனால் நன்கு பாதுகாக்கப்பட்ட லங்கா நகரம், தேவர்கள், அசுரர்கள், யக்ஷர்கள், கந்தர்வர்கள், பாம்புகள், ராக்ஷசர்கள்—யாராலும் தாக்க முடியாதது. தங்கள் சொந்த வலிமையை நம்பி அந்த நகரத்தில் புகுந்தவர்கள் உயிருடன் வெளியே வர முடியுமா? ராக்ஷசர்கள் பாதுகாத்து, தாக்க முடியாத அந்த நகரத்தில் யாரும் புகுந்து, மீண்டும் வெளியே வர முடியுமா? இவ்வாறு, சீதை, ஹனுமான், ராமன் மற்றும் அவர்களது உறுதி, துயரமும், நம்பிக்கையும், அவர்களின் பெரும் முயற்சியும், லங்கா நகரத்தைத் தாக்கும் திட்டமும், இந்த கதையில் தெளிவாக வெளிப்படுகிறது.