இப்போது அந்தக் காட்சியை நினைவில் எடுத்துக்கொள்வோம். லட்சுமணன் மிகுந்த கோபத்துடன் சுக்ரீவரை நோக்கி வந்திருந்தான். அப்போது, தாரா மனம் கனிந்த வார்த்தைகளால் லட்சுமணனை சமாதானப்படுத்த முயன்றாள்: "இங்கு ராமர், அவன் இப்போது சோர்வுற்றிருப்பதால், அவனுடைய ஆசைகள் நிறைவேறாததால், அவன் மீது நீ மன்னிப்பை காட்ட வேண்டும், லட்சுமணா. நீ உண்மையை அறியாமல், சாதாரண மனிதர் போலக் கோபத்திற்கு அடிமையாவதை வேண்டாம். உன்னைப் போல் தர்மத்தால் ஆனவர்கள், சிறந்த மனிதர்களானவர்கள், யோசனை இல்லாமல் கோபத்திற்கு இடமளிப்பதில்லை. தாராள மனம் கொண்டவனே, சுக்ரீவனுக்காக உன்னிடம் வேண்டுகிறேன், உன் மனதை ஒருமுகப்படுத்தி வந்த கோபத்தை நீங்கிவிடு." தாரா தொடர்ந்து கூறினாள்: "ராமருக்காக சுக்ரீவன் ரூமா, என்னை, அங்கதனை, ராஜ்யத்தை, செல்வத்தை, தானியத்தையும், மாடுகளையும் கூட விட்டுவிடத் தயங்கமாட்டான் – இதுதான் எனது உறுதியான நம்பிக்கை. அந்தக் கொடூரமான ராட்சசனான ராவணனை அழித்து, சுக்ரீவன் ராமரையும் சீதையையும் சந்திக்கச் செய்வான், நிலவில் ரோகிணி சேரும் போல். இலங்கையில் நூற்றுக்கணக்கான கோடிக்கணக்கான ராட்சசர்கள் இருக்கிறார்கள்; அவர்களில் 36,000 பத்து ஆயிரங்களும் உள்ளனர். அந்த விசித்திர உருவம் கொண்ட, வலிமைமிகு ராட்சசர்களை அழிக்காமல், சீதையை பறித்த ராவணனை கொல்ல முடியாது. அந்த ராட்சசர்களை, சுக்ரீவன் போன்றவரால் தனக்குத் துணை இல்லாமல் போரில் அழிக்க முடியாது, ராவணனையும் கூட. இவை எல்லாம் வானரராஜன் வாலி சொன்ன வார்த்தைகள்; எனக்கு முழுமையாக அறியவில்லை, கேள்விப்பட்டதை மட்டும் சொல்கிறேன். உங்களுக்காக பல வலிமைமிக்க வானரர்கள் அனுப்பப்பட்டார்கள், போருக்காக பலர் வருவார்கள். அந்த வீர வானரர்களை எதிர்பார்த்து, சுக்ரீவன் இங்கேயே இருப்பது ராமரின் காரியத்தை நிறைவேற்றவே. இன்று சுக்ரீவன் ஏற்பாடு செய்தபடி, அந்த வலிமைமிக்க வானரர்கள் அனைவரும் வருவார்கள். இன்று நூற்றுக்கணக்கான கரடி-வானரர்களும், வால் கொண்ட வானரர்களும் வருவார்கள், பகைவரை வெல்லும் வீரனே; எண்ணற்ற ஒளிவீசும் வானரர்கள், ககுத்ஸ்த குலத்தைச் சேர்ந்தவரே! உன் முகத்தை கோபத்துடன், கண்கள் சிவந்தவாறு பார்த்து, வானர பெண்கள் எல்லோரும் அச்சத்தில் இருக்கிறார்கள், அபாயம் வந்துவிட்டதோ என்று நினைத்து கலங்குகிறார்கள்." இவ்வாறு தாரா சொன்னதும், 36வது சர்கம் தொடங்குகிறது. தாராவின் இனிய தர்மமான வார்த்தைகளை லட்சுமணன் மனமகிழ்ச்சி கொண்டு ஏற்றுக் கொண்டான். இதைக் கண்ட சுக்ரீவன், மிகவும் பயத்தில் ஆடையைக் கழற்றினான். பின்னர், அவன் கழுத்தில் இருந்த பலநூல் கொண்ட வண்ணமிகு மாலையை வெட்டிக் கழற்றினான். வானரர்களில் சிறந்தவன் சுக்ரீவன், வலிமைமிக்க லட்சுமணனை மரியாதையுடன் நோக்கி மகிழ்ச்சியுடன் பேசினான்: "ஓ சௌமித்ரி, எனக்கு இருந்த யசசும், புகழும், நிலையான வானர ராஜ்யமும் எல்லாம் எனக்குக் கெட்டுவிட்டன; ஆனால் ராமரின் அருளால் இவை மீண்டும் கிடைத்துவிட்டன. அந்த தெய்வீகமான, தன் செயலால் புகழ்பெற்ற ராமருக்கு யாரால், எவ்வளவு கொடுப்பினும், கடன் தீர்ப்பது சாத்தியமா? தர்மமிக்க ராகவன், என் உதவியாலும், தன் வலிமையாலும், சீதையை மீட்டு, ராவணனை அழிப்பான். அவனுக்கு உதவி என்ன தேவை? ஒரே அம்பால் ஏழு பெரிய மரங்களையும், ஒரு மலைவையும், பூமியையும் பிளந்தவன் அவன்! அவன் வில் எடுத்து இழுக்கும் போது, அந்தச் சப்தத்தில் பூமியும், மலைகளும் நடுங்கும்; அவனுக்கு துணை எதற்காக? ஆனாலும், பகைவரான ராவணனை அழிக்க, அவனுடன் நானும் என் சேனையோடும் செல்லத் தயார். என் தூதன் நம்பிக்கை அல்லது பாசத்தால் ஏதேனும் தவறு செய்திருந்தால், அதை மன்னிக்க வேண்டும்; ஏன் என்றால், தவறு செய்யாதவர் யார்? இவ்வாறு பெரும் ஆன்மா சுக்ரீவன் சொன்னதை கேட்ட லட்சுமணன், பாசத்துடன் மகிழ்ந்து பதிலளித்தான்: "இப்போது என் அண்ணனுக்கு உண்மையான பாதுகாவலன் கிடைத்துவிட்டான், சுக்ரீவா, நீ போன்ற நல்லவரால். உன் வலிமை, உன் தூய்மை, இவை அனைத்தும் உன்னை வானர ராஜ்யத்தை அனுபவிக்க தகுதியானவனாக்கின்றன. உன்னைப் போல் வலிமைமிக்கவன் துணையாக இருந்தால், ராமர் நிச்சயம் பகைவரை போரில் அழிப்பார் – இதில் சந்தேகமே இல்லை. உன் வார்த்தைகள் தர்மத்தை அறிந்த, நன்றி தெரிந்த, போரில் பின்னடைவில்லாதவருக்கே உரியது. என் அண்ணன் அல்லது நீயே தவிர, குறைகளை அறிந்தும் திறமை கொண்டவராக, இப்படி பேச தகுதியானவர் யார்? வலிமையிலும், வீரத்திலும் நீ ராமருக்கு சமமானவன்; நீயே கடவுளால் அவனுக்குத் துணையாக நீண்ட காலம் அளிக்கப்பட்டவனாக இருக்கிறாய். இப்போது, வீரனே, என்னுடன் வந்து, தன் மனைவியின் பிரிவால் துயருறும் உன் நண்பனைத் தழுவி ஆறுதல் அளி. மேலும், ராமரின் துயர வார்த்தைகளை கேட்டபோது, நான் உன்னிடம் கடுமையான வார்த்தை பேசினேன் என்றால், அதையும் மன்னித்துவிடு, நண்பா." இதன் பின், 37வது சர்கம் தொடங்குகிறது. லட்சுமணனின் இனிய வார்த்தைகளை கேட்ட சுக்ரீவன், அருகில் நின்ற ஹனுமனை நோக்கி சொன்னான்: "மகேந்திரன், ஹிமவான், விந்த்யா, கைலாசம், மந்தரா, பாண்டுஷிகரா எனும் பர்வதங்களிலும், ஐந்து பெரிய மலைகளிலும் வசிப்பவர்கள்; உதய சூரியனைப் போல் எப்போதும் பிரகாசமாக, மேற்குக் கடலின் எல்லையில் ஒளிவீசும் மலைகளில் வாழ்பவர்களும்..." இவ்வாறு, அந்த தருணத்தில் தாராவின் சமாதான வார்த்தைகள், லட்சுமணனின் மனம் திறந்த பதில்கள், சுக்ரீவனின் பணிவு, எல்லாம் ஒன்றாக இணைந்து, ராமரின் காரியத்திற்கு வானரர்கள் திரளாக வரத் தொடங்கும் அந்தப் பெரும் நிகழ்வுக்கான தொடக்கமாக அமைந்தன.