सुखदर्शिनः सर्वास्त्राणि रामं प्रार्थयन्ति, यः राघवः, तेषां हस्तं समर्प्य वन्दनं कुर्वन्ति। ते वदन्ति, "यद् यद् ते मनोऽसौ, तत् सर्वं साधयिष्यामः।" तस्मिन् समये रामः आत्मनं शान्तिमयः अनुभवति। तदनन्तरं, हर्षपूर्णं हृदयेन रामः, तेजस्वी, महर्षिं विश्वामित्रं नमस्कृत्य प्रस्थानं करोति। रामः शुद्धं, हर्षितमुखं अस्त्राणि प्राप्य विश्वामित्रं प्रतिप्रश्नं करोति, "हे पूज्य, अहं अस्त्राणि प्राप्य देवैः अपि अजयः, किन्तु अहं तानि प्रतिगृह्य समुद्धर्तुं विधिं ज्ञातुं इच्छामि।" तदा विश्वामित्रः, तपस्वि, स्थिर, शुद्धः, तस्य प्रतिगृह्य विधिं उपदिशति। सः सत्यवंतं, सत्यकीर्ति, धृष्टं, रभसं च उपदिशति, तथा प्रतिहारतारं च, यथाक्रमं तानि शिक्षयति। सः लक्ष्यं, अलक्ष्यं, दृढनाभं, सुनाभकं, दशाक्षं, शतवक्त्रं, दशशीर्षं, शतोधरं च उपदिशति। पाद्मनाभं, महानाभं, दुण्डुनाभं, सुनाभकं, ज्योतिषं, शकुनं, नायरास्यं च विमलं च उपदिशति। युगन्धरं, विनिद्रं, दानवद्वंसकं, शुचिभाहुं, महाबाहुं, निष्कलिं च, विरुचिं, सार्चिर्मालिं, धृतिमालिं, वृत्तिमानं, रुचिरं च उपदिशति। पितृयं, सुमनसः, विदूतमकरं, परवीरं, रतिं, धनधान्यं च उपदिशति। रामः प्रार्थयति, "हे विश्वामित्र, कृशाश्वस्य तेजस्विनः, चित्तवृत्तिं स्वीकुरु; त्वं योग्यः, यद् ते शुभं भवतु।" तदा ककुत्स्थः, "अवश्यं," इति प्रत्युत्तरं ददाति, हर्षितहृदयं। दिव्यं, तेजस्विनं, रूपान्तरं कृतं अस्त्राणि प्रकटन्ति, यानि हर्षं ददाति। किञ्चित् ज्वालायुक्तानि, किञ्चित् धूमवर्णानि, किञ्चित् चन्द्रसूर्यवत् दीप्तानि, किञ्चित् वन्दितहस्तानि च। वन्दितहस्ताः ताः सुश्रुतवाचाः रामं प्रार्थयन्ति, "अस्माकं उपदेशं कुरु, हे पुरुषश्रेष्ठ; किम् कार्यं वयम्?" रामः तान् उवाच, "यथा इच्छध्वं गत्वा, यदा आवश्यकं, मनसा सहायं करिष्यथ।" ततः रामं परिक्रम्य ताः प्रस्थानं करोति, "यथा जातं," इति ककुत्स्थं वदन्ति। राघवः तान् ज्ञात्वा विश्वामित्रं संवादं करोति, मधुरं च प्रियवचनं वदति। "कः एषः वृक्षगणः, मेघवत् कृष्णः, पर्वते समीपे दीप्तिमान्?" इति रामः विश्वामित्रं पृष्टवान्। "एषः रमणीयः, मृगैः पूर्णः, पक्षिभिः आकर्षकः; एषः क्षेत्रं सुखदायकं अस्ति।" "हे पूज्य, एषः कस्य आश्रमः, यत्र पापीयसः ब्रह्महत्याः तव उपरि आगत्य आगच्छन्ति?" इति रामः पुनः पृष्टवान्। "ते तव यज्ञं बाधितुं आगत्य, हे महर्षे, एषः क्षेत्रं यत्र तव यागः संपाद्यते।" एवं रामः विश्वामित्रं पृष्ट्वा, तस्य तेजस्विनं वर्णनं श्रुणोति। "हे राम, विष्णुः, देवैः पूजितः, अनेकवर्षाणां कालं यत्र बितः।" "हे राम, कश्यपः, अग्निवत् तेजस्वी, अदित्या सह, दीप्तिमान् अस्ति।" सः दिव्यव्रतम् सहस्रवर्षाणां सम्पूर्णं कृतवान्, मधुसूदनं स्तुत्वा। "हे भगवन्, अहं त्वां दृष्ट्वा, तपः समाहितः, तपः संचितः, तपः रूपं, तपः आत्मा, तव आश्रयं गृहीतवान्।" "हे हरि, कश्यपं उवाच, 'एकं वरं चय, तव हितं भवतु; त्वं योग्यः वरं दातुम्।'" "तेन तस्य वचः श्रुत्वा, मरीचः कश्यपः वदति, 'अदित्या, देवाः च सह, एषः प्रार्थना।'" "हे वरदायक, तव प्रसन्नता, तव वरं दातुम् योग्यः; हे स्थिर, एषः तपस्वी, पापरहितः, मम पुत्रः भवतु।" "इन्द्रस्य भ्राता भवतु, हे दानवद्वंसक; देवतानां दुःखं निवारयतु।" एवं ककुत्स्थः, युध्यन्तु इच्छन्ति, "हे पूज्य, रात्रौ राक्षसाः कस्य रक्षणं आवश्यकं, तद् वदतु, यतः न चुक्क्षाम।" अस्मिन् प्रकारे, ककुत्स्थस्य पुत्रौ, योधायाम् उत्सुकाः, सर्वे ऋषयः, हर्षिताः, तान् प्राशंसन्ति।