ततः महर्षिः विश्वामित्रः रामं पृथिव्यां शत्रून् विजेतुं समर्थानि दिव्यानि अस्त्राणि दत्त्वा, यत्र देवाः, असुराः, गन्धर्वाः, नागाः वा सन्ति, तान् सर्वान् युद्धे निगृह्य विजयाय समुपदिशत्। स भाग्यवतः रामाय सर्वाणि दिव्यानि अस्त्राणि प्रदत्तवान्, तत्र महद् दण्डचक्रं दिव्यं च रामाय दत्तवान्। ततः धर्मचक्रं कालचक्रं च, विष्णोः तीक्ष्णं चक्रं, इन्द्रस्य चक्रं च वीराय समर्पितवान्। वज्रायुधं, उत्तमं शूलं शम्भोः, ब्रह्मशिरस् अस्त्रं, ईशस्य च अस्त्रं रामाय दत्तवान्। बाहुबलिनं रामं ब्रह्मास्त्रं परमं, द्वे गद्ये शुभे—मोदकीं शिखरीं च—ककुत्स्थवंशजाय दत्तवान्। धर्मरज्जुं दीप्तां कालरज्जुं च, वरुणरज्जुं वरुणास्त्रं च, द्वौ वज्रौ—शुष्कं स्रावं च—रघुवंशानन्दाय दत्तवान्। पिनाकास्त्रं नारायणास्त्रं, प्रियं अग्नेयास्त्रं शिखरं नाम्ना च दत्तवान्। वायव्यं, हयशिरं, क्रौञ्चं च, पिशाचास्त्रं मोहना नाम्ना, ककुत्स्थवंशजाय समर्पितवान्। द्वे शूले, भीषणं कङ्कालं, गदां, कपालं, किंकिणीं च दत्तवान्। राक्षसविनाशाय सर्वाणि अस्त्राणि, विद्या धारास्त्रं, नन्दनं नाम्ना च दत्तवान्। उत्तमं खड्गरत्नं, प्रियं गन्धर्वास्त्रं मोहनं नाम्ना, प्रस्वापनं, प्रशमनं, सौम्यं, वर्षणं, शोषणं, संतापनं, विलापनं च दत्तवान्। मदनास्त्रं, प्रियं कन्दर्पस्य, गन्धर्वास्त्रं मानवं नाम्ना च दत्तवान्। तामसास्त्रं, सौमनं, संवर्तं, मौसलं, सत्यं, मायामयं, सौरं तेजःप्रभं, सोमास्त्रं शिशिरं, तुष्टास्त्रं, भागास्त्रं, शीतेषुं, मानवं च दत्तवान्। रामं महाबलिनं, यानि इच्छया रूपं धारयन्ति, तानि महाबलानि, उत्तमानि अस्त्राणि त्वरितं दत्तवान्। ततः महर्षिः विश्वामित्रः शुद्धः, पूर्वदिशं मुखं कृत्वा, हर्षपूर्णः, रामाय परमं मन्त्रसमूहं दत्तवान्। तदनन्तरं, येषां सम्पूर्णलाभः देवेष्वपि दुर्लभः, तानि अस्त्राणि रामाय प्रकाशयामास। विश्वामित्रस्य मन्त्रजपनेन, सर्वाणि दिव्यानि अस्त्राणि रामं समीपं आगच्छन्। हर्षेण, सर्वाणि अस्त्राणि रामं प्रणम्य, अञ्जलिं कृत्वा, उचुः—"राघव, वयं तव भक्ताः, उत्तमः त्वम्।" "यद् इच्छसि, सर्वं ते शुभं भवतु; सर्वं साधयिष्यामः," इति उक्त्वा, रामः तेषां महाबलानां वचनेन शान्तचित्तः अभवत्। ततः रामः हर्षपूर्णहृदयः, तेजोदीप्तः, महर्षिं विश्वामित्रं प्रणम्य, प्रस्थानं आरभत्। एवं अस्त्रलाभानन्तरं, शुद्धः, हर्षपूर्णमुखः, ककुत्स्थवंशजः रामः, मार्गे चरन्, विश्वामित्रं उवाच—"भगवन्, अस्त्राणि लब्धानि, अहं देवैरपि अजेयः अभवम्। किन्तु, तपस्विनां श्रेष्ठ, तेषां प्रत्याहारमार्गं ज्ञातुम् इच्छामि।" इति ककुत्स्थस्य वचनम् श्रुत्वा, विश्वामित्रः तपस्वी, धृतिमान्, शुद्धः, प्रत्याहारमार्गं रामाय उपदिशत्। स सत्यवन्तं, सत्यकीर्तिं, धृष्टं, रभसं, प्रतिहारतरं, सममुखं, प्रतिमुखं च उपदिशत्। लक्ष्यं, अलक्ष्यं, दृढनाभं, सुनाभकं, दशाक्षं, शतवक्त्रं, दशशीर्षं, शतोदरं च रामाय उपदिशत्। पद्मनाभं, महानाभं, दुन्दुनाभं, सुनाभकं, ज्योतिषं, शकुनं, नैरास्यं, विमलं च उपदिशत्। यौगन्धरं, विनिद्रं, राक्षसविनाशकं, शुचिबाहुं, महाबाहुं, निष्कलिं, विरुचं, सार्चिर्मालिं, धृतिमालिं, वृत्तिमान्, रुचिरं च उपदिशत्। पित्र्यं, सौमनसं, विदूतमकरौ, परवीरं, रतिं, धनधान्यं च रामाय उपदिशत्। कामरूपं, कामरुचिं, मोहमावरणं, जृम्भकं, सर्वनाभं, पन्थनवरुणं च उपदिशत्। "राम, तेजोदीप्तान्, रूपान्तरान्, कृष्णाश्वस्य पुत्रान् मम, त्वं गृहाण; त्वं अर्हसि, शुभं ते भवतु," इति विश्वामित्रः रामाय दत्तवान्। ककुत्स्थः प्रत्युवाच—"नूनम्," हर्षपूर्णहृदयः। दिव्यानि तेजोदीप्तानि, मूर्तिमन्ति अस्त्राणि प्रकटितानि, हर्षं जनयन्ति। केचित् अग्निशिखासदृशाः, केचित् धूमसदृशाः, केचित् चन्द्रसूर्यसदृशाः, केचित् अञ्जलिं कृत्वा स्थिताः। तानि मधुरवाचः पुरुषाः रामं प्रणम्य, उचुः—"इह स्मः, नरश्रेष्ठ; आज्ञापय, किं ते कार्यं?" रामः तान् उवाच—"यथेष्टं गच्छत; आवश्यके समये, मनसा मां सहायं करिष्यथ," इति रघुवंशजः उक्तवान्।