तत्र तातकायाः प्रचण्डकृत्यं दृष्ट्वा, गाधिसुतः रामः उवाच, "किञ्चिद् दयां त्यज, राम; सा दुष्टा च दुष्कृतिनि।" यः यक्षिणी, यः जादूवशात् शक्तिमती, यज्ञविनाशिनी, तां संध्वासे वधं कर्तव्यं, इति आज्ञा प्रदत्तवती। संध्यायाम्, दानवाः कठिनाः सन्ति, इति ज्ञात्वा, रामः तां यक्षीं पतितपथेन दृष्ट्वा, धनुषा ताम् अभिमुखं कृत्वा, तस्येति तस्येति च तस्येति च, तस्याः कर्णेण वाणैः अवरोधयामास। सा जादूवशात् शक्तिमती, वाणैः बाधिता, रामं लक्ष्मणं च समुत्तिष्ठन्ती, वज्रायुधं इव तेषां प्रति प्रचण्डं गत्वा प्रहारं कर्तुम् आरब्धा। तदा, देवाः रामं यशः प्राप्य, "सर्वं कुशलं, सर्वं कुशलं," इति उवाचुः। इन्द्रः च सहस्रदृष्टा, अतीव प्रसन्नः अभवत्। सर्वे देवाः, हर्षिताः, विश्वामित्राय उवाचुः, "हे ऋषि कौशिक, ते सदा सुखं, सर्वे मारुताः इन्द्रेन सह अत्र सन्ति।" "अस्माकं कृते एषः कार्यः साध्यः। रामाय स्नेहं दर्शय, च कृशाश्वस्य पुत्राः, यः सत्यवीर्याः सन्ति, तान् प्रकटय।" "हे ब्रह्मण, यः तपः धारयति, एषः रामाय उपदिश, यः योग्यः च तव अनुयायी।" "देवाणां महत्कर्म रामराज्ञा साधयितव्यं।" इत्युक्त्वा, सर्वे देवाः, हर्षिताः, आकाशं प्रति प्रस्थिताः। विश्वामित्रस्य सम्मानं कृत्वा, संध्या आगता। महर्षिः, तातकायाः वधेन प्रसन्नः, हर्षितः अभवत्। तं रामं शिरसा आलिङ्ग्य, "हे शुभदर्शन राम, अत्र रात्रिं यावत् वसाम।" "उदये, मम आश्रमं गच्छाम।" इत्युक्त्वा, दाशरथस्य पुत्रः हर्षितः अभवत्। तस्मिन् रात्रौ, तातकायाः वनं सुखेन व्यतीतवान्। तस्मिन् दिवसे, वनं शापात् मुक्तं, चैत्ररथवृत्तं इव शोभितम्। तातकायाः वधेन रामः, देवगणैः च सिद्धैः स्तुतः, तस्मिन् महर्षिना सह रात्रिं व्यतीतवान्। आगामिनी रात्रौ, विश्वामित्रः हंसमुखं रामं समुत्कर्षं प्रकटयामास। "हे राम, अहं तव प्रति प्रसन्नः, अहं तव स्नेहेन सर्वाणि आयुधानि दास्यामि।" "एषां सह, त्वं पृथिव्याम् शत्रुं जित्वा, देवाः, आसुराः, गन्धर्वाः, नागाः च युध्यसे।" "अहं तव सर्वाणि दिव्यायुधानि प्रदास्यामि, हे भाग्यशाली। अहं तव दण्डचक्रं दास्यामि, हे राम।" ततः, "धर्मचक्रं, कालचक्रं च, विष्णोः तीव्रदिश्कं च, इन्द्रस्य च चक्रं दास्यामि।" "हे पुरुष, अहं तव वज्रायुधं, शिवस्य त्रिशूलं, ब्रह्मशिरसः आयुधं, ईशस्य आयुधं च दास्यामि।" "हे काकुत्स्थ, अहं तव सर्वोच्चं ब्रह्मायुधं, द्वौ गदा, मोदकी च शिखरी च, दास्यामि।" "हे नरशार्दूल, अहं तव धर्मनुप्राणं, कालानुप्राणं च दास्यामि।" "हे राम, अहं तव वरुणनुप्राणं च सर्वोच्चं वरुणायुधं च दास्यामि।" "हे रघुपतिः, अहं तव द्वौ वज्राणि, शुष्कं च वृष्टं च दास्यामि।" "हे प्रियतम, अहं तव पिनाकं च नारायणायुधं च दास्यामि।" "हे पापरहित, अहं तव वायव्यायुधं, हयशिरायुधं च दास्यामि।" "हे काकुत्स्थ, अहं तव द्वौ भृशदुःखायुधं, मृदु, वृष्टि, शोषण, संतान, विलापना च दास्यामि।" "हे वीर, अहं तव मदनायुधं, कामस्य प्रियतमं, तथा गन्धर्वायुधं मोहना नामकं दास्यामि।" "हे नरशार्दूल, अहं तव तामसायुधं, सामुनायुधं, अजेयमायुधं, तथा मौसालं दास्यामि।" "हे बलशाली, अहं तव सत्यायुधं, सर्वोच्चं मायामयम्, सूर्यमयः च तेजःप्रभं, यः परशक्तिं अपहरति।" "हे राम, बलशाली, एतानि ग्रहण कुरु, यः इच्छयति रूपं, महान् शक्तिमती च, हे राजन्, तत्क्षणं।" ततः महर्षिः, आत्मनं शुद्धं कृत्वा, पूरबं प्रति मुखं कृत्वा, हर्षितः रामाय सर्वोच्चं मन्त्रसङ्ग्रहं दास्यति। तदा, ऋषिः रामाय तानि आयुधानि प्रदर्शयति, यानि सम्पूर्णं प्राप्य देवाः अपि कठिनं।