सा न सम्प्रार्थयद् धनं नापि किञ्चिद् अन्यद् वरं, न चापरं किंचन याचितवती; मम पतिः महातेजाः पञ्चविंशतिवर्षीयः। अष्टादशवर्षा अहं जात्या, लोके च राम इति प्रसिद्धा, सत्यव्रता, धर्मनिष्ठा, शुद्धभावा च। विशाललोचना, महाबाहुः, सर्वभूतहिते रता, मम पिता दशरथः स्वयमेव कामात्मा। कैकेय्याः प्रियतमा कामना पूरयितुं हेतोः, पिता मम रामं नाभिषिञ्चत्, यद्यपि साक्षात् तत्राभिषेकाय प्राप्तवान्। कैकेयी शीघ्रम् एव मम पतये इदं वचनं व्याजहार—"श्रुणु राघव, पित्रा तव मम प्रियार्थं उक्तं।" "इदं निर्व्यग्रं राज्यं भरताय दातव्यम्, त्वं च नव पञ्च च वर्षाणि वनं वस।" "गच्छ काकुत्स्थ, वनं प्रविश्य पितरं सत्यात् मोचय," इति कैकेय्याः वचः श्रुत्वा रामः निर्भयः प्रत्युवाच—"एवं भवतु।" तानि वचनानि श्रुत्वा, मम धर्मपतिः यथोक्तं कृतवान्; सः ददाति, न तु गृह्णाति, सदा सत्यं वदति, न कदापि मिथ्या। एषा परमा प्रतिज्ञा रामेण दृढं धृता; तस्य भ्राता अन्यायां मातरं जातः लक्ष्मणः नाम, वीर्यवन्तः। लक्ष्मणः पुरुषव्याघ्रः, रामस्य सखा, रणेषु रिपुं नाशयति; सः भ्राता लक्ष्मणः ब्रह्मचारी, दृढव्रतः। धनुष्पाणिः, रामं वनं यान्तं अन्वगच्छत्, मया सह; जटिलः, तपस्विवेषधारी, सः च तस्य अनुजः मम सहचर्यां कृतवान्। धर्मे स्थितः, दृढव्रतः, दण्डकारण्यं प्रविष्टः; एवं वयं त्रीणि जनाः कैकेय्याः कृते राज्यात् निष्क्रान्ताः। हे ब्राह्मणश्रेष्ठ, वयं उत्साहेन अस्मिन् घोरे वनान्तरे विचरामः; त्वं चिच्छसि चेत्, अत्र क्षणं विश्रान्तुम् अर्हसि। मम पतिः शीघ्रं प्रत्यागमिष्यति, बहु मांसं वन्यं चानयिष्यति—मृगान्, गोधान्, वराहांश्च हत्वा। तस्मात्, तत्त्वेन मे ब्रूहि—तव नाम, वंशः, कुलं च; किं च हेतोः, हे ब्राह्मण, त्वं एकाकी दण्डकारण्ये विचरस्य्? एवं सीता रामपत्नी वदन्ती, तदा बलवान् राक्षसेन्द्रः रावणः ताम् उत्तप्तया वाचा प्रत्युवाच। "अहं स रावणः, येन देवासुरमानुषैः सहितं जगत् भीतं कृतम्, हे सीते, राक्षसानां स्वामी। त्वां दृष्ट्वा, निष्कलुषे, सुवर्णवर्णे, पिताम्बरधारिणि, मम स्वसु पत्निषु न कापि प्रीतिर्भवति। ये बह्व्यो उत्तमास्त्रियः मया इह तत्र च आनीताः, तास्व् अस्तु कल्याणं—त्वं मम मुख्यपत्नी भव।" "लंका नाम मम महानगरी, समुद्रमध्ये स्थितम्, सागरपरिवृता, पर्वताग्रे प्रतिष्ठिता। तत्र, हे सीते, त्वं मया सह वनानि विचरिष्यसि; न च इदं वनवासं त्वं स्मरिष्यसि, सुन्दरी। पञ्चसहस्राणि दास्याः भूषणैः विभूषिताः त्वां सेविष्यन्ति, यदि मम पत्नी भविष्यसि।" एवं रावणेन उक्ते, जनकात्मजा सीता, निष्कलुषा, कोपमगम्य, तं राक्षसं अवमान्य प्रत्युवाच। "रमेऽहं रामे, येनाचलसन्निभः, महेन्द्रसमप्रतापः, सागरसमानगम्भीरः। रमेऽहं रामे, सर्वलक्षणसंयुक्ते, वटसमनवपुषि, सत्यनिष्ठे, महात्मनि। रमेऽहं रामे, महाबाहौ, विशालवक्षसि, सिंहगमने, पुरुषसिंहे, सिंहसदृशदर्शने। रमेऽहं रामे, पूर्णचन्द्राननं, राजपुत्रे, जितेन्द्रिये, यशस्विनि, महाबाहौ।" "शृगालः यथा सिंह्यां स्पृहयेत्, तथा त्वं मम न स्प्रष्टुम् अर्हसि—यथा सूर्यरश्मिं न स्प्रष्टुं शक्यं। नूनं त्वं, मूढ, सुवर्णवृक्षान् पश्यसि, यः राघवप्रियां कामयसे, हे राक्षस। त्वं इच्छसि क्षुधितस्य सिंहस्य दन्तान् अपाहरितुम्, मृगशत्रोः शीघ्रस्य, विषधरस्य वा मुखं ग्रहीतुं। त्वं इच्छसि मन्दरं पर्वतराजं हस्तेनोद्धर्तुम्, विषं पातुम्, निरापदं गन्तुं च।" "त्वं सुईनयनं प्रक्षालयसि, तिक्तधारां जिह्वया लिलिहसि, राघवप्रियां प्राप्स्यसीति। त्वं इच्छसि शिलासंयुक्तः समुद्रं तर्तुं, सूर्यचन्द्रमसोः हस्तेन ग्रहीतुं। राघवस्य धर्मपत्नीं स्प्रष्टुम् इच्छसि, ज्वलनं वस्त्रेण गृहीत्वा यथा। राघवस्य धर्मपत्नीं स्प्रष्टुम् इच्छसि, लोहशल्याग्रेण चरितुम् इच्छसि, रामसमां पत्नीं प्राप्स्यसीति।" "यथा सिंहशृगालयोः, नदीसागरयोः, सुरासुराभ्यां च, दशरथस्य पुत्रे त्वयि च तावान् अन्तरः। सुवर्णस्य श्यामलस्य च, चन्दनस्यापां पङ्कस्य च, गजगर्दभयोः च, दशरथस्य पुत्रे त्वयि च तावान् अन्तरः।" "रामः सहस्राक्षसमप्रभः धनुष्पाणिः स्थितः, अहं तस्मात् अपहृता अपि, न जरां प्राप्स्यामि—यथा मधुना ग्रसीता भृङ्गः न क्षीयते।" एवं सा शुद्धभावना तानि वचनानि तस्मै निशाचराय दुष्टाय व्याजहार; सा कम्पमाना, विह्वला, कदलीसमा वातेन कम्प्यमाना। तां कम्पमानां सीतां दृष्ट्वा, रावणः, यः मृत्युसमः, स्ववंशं, वीर्यं, नाम, कर्माणि च कथयितुं आरब्धवान्, भयप्रदाय।