सर्वेभ्यः नमः। एकस्मिन् समये, सुप्रभा नाम कन्या पञ्चाशत् पुत्रान् प्रजापयामास, ये 'विनाशकाः' इति नामिताः, बलशाली च अजयाः च। तेषां सर्वेषां अस्त्राणां ज्ञाता कुशिकसुतः, धर्मज्ञः च, नवीनानि अस्त्राणि निर्मातुं समर्थः आसीत्। एषः महर्षिः, धर्मज्ञः, महात्मा च, हे राघव, अतीतभूतानि च भविष्याणि च न ज्ञायते। एतेषां सामर्थ्येन युक्तः, विख्यातः च तेजस्वी च विश्वामित्रः, हे राजन्, रामस्य गमनं विषयं तव मनसि किञ्चिदपि संशयं मा धारय। महर्षिणा उक्तं श्रुत्वा, रघुवंशस्य प्रमुखः, रामः मनसि संतोषं प्राप्य, हृदयेन प्रसन्नः, कुशिकसुतेन सह रामस्य यात्रा अनुमोदितवान्। तदनन्तरं, वसिष्ठेन उक्तं श्रुत्वा, राजा दशरथः, हर्षितमुखः, रामं लक्ष्मणं च आमन्त्रितवान्। मातुः, पिता दशरथस्य, वसिष्ठस्य च पादुकायाम्, पवित्रं आशीर्वादं प्राप्य, रामः सज्जीकृतः अभवत्। ततः राजा दशरथः, अत्यन्तं प्रसन्नः, स्वपुत्रं आलिङ्ग्य, तस्य शिरसि गन्धं गृहीत्वा कुशिकसुतस्य प्रति समर्पितवान्। तदानीं, यदा रामः, कमलनयनेन, विश्वामित्रं सह गत्वा, एकः सौम्यः, धूलिहीनः वायुः प्रवृत्तः। पुष्पाणां महत् वर्षणं, दिव्यनादयः सह, कर्णध्वनिः च, महानात्मा गच्छतः। विश्वामित्रः अग्रे गत्वा, तस्मिन् अनुसृतः रामः, यो योद्धारः इव च braided hair धारयन्, धनुषं धारयन्, सौमित्रिः तस्य अनन्तरम् आगच्छत्। एषौ द्वौ, धनुषं धारयन्तौ, कृत्येन सज्जितौ, सर्वदिशां शोभयन्तौ, महान् विश्वामित्रं यथा द्वौ सर्पौ त्रिधायमुखौ अनुसरन्ति। ते युवा च बलशाली च, विश्वामित्रं अनुसरन्ति, यथा अश्विनौ तेषां दादा अनुसरन्ति, तेजस्विता च सौन्दर्ये च निर्दोषौ। ततः, दशरथस्य पुत्रौ, धनुषं हातुं सज्जितौ, कर्णध्वनिः सह, कुशिकसुतं अनुसृत्य गच्छन्ति। रामः लक्ष्मणः च, युवा च सौन्दर्ये च, तेजस्विता च निर्दोषौ, तस्य अनन्तरम् आगच्छन्ति, दृश्यं वर्धयन्ति। यथा अनुत्तमे देवः स्थाणुः, अथवा अग्निसुताः, ते युवा तस्मिन् सह गच्छन्ति; यदा तैः अर्धयोजनं गत्वा, सरयु-नदीं दक्षिणतटं प्रापुः। विश्वामित्रः रामं सौम्यवाचाः उवाच: "पानीं गृहीतुम्, मम पुत्र, यतः उचितं समयं न नष्टं भवेत्।" "मम कृते बलं च अतिबलं च मन्त्राणि स्वीकुरु; एतेन त्वं कदापि थकितः, ज्वरः, वा रूपेण परिवर्तनं न प्राप्स्यसि।" "न च दुष्टात्मनः त्वं पराजयिष्यसि, निद्रायाम् अपि या च लापं च; पृथिव्याम् तव बलस्य समानः न अस्ति।" "त्रिषु लोकेषु, हे राम, तव तुल्यः न कश्चित् अस्ति; यदा त्वं बलं च अतिबलं च पठसि, हे राघव, मम पुत्र।" "हे पापरहित, सौभाग्ये, दानशीलता, प्रज्ञा, बुद्धिमता, प्रतिवचनस्य च उत्तरदातृत्वे, तव तुल्यः न कश्चित् अस्ति।" "यदा एषः द्वै ज्ञाने प्राप्यते, तव समानः न कश्चित्; यः बलं च अतिबलं च, सर्वज्ञानस्य मातरः सन्ति।" "हे राम, मनुष्याणां श्रेष्ठ, भूखाः च तृषा च त्वं न ग्रहीष्यसि, यदा त्वं बलं च अतिबलं च ज्ञास्यसि, हे रघुवंश नन्दन।" "एते द्वे विद्याः गृहीतव्या, हे रघुवंशस्य प्रिय, सर्वजनस्य रक्षणार्थं; यदा एते द्वे पठ्यते, पृथिव्याम् कीर्तिः प्रकटिष्यते; एते विद्याः, तेजस्विता युक्ताः, तु दादा सन्ति।" "हे काकुत्स्थ, त्वमेव एतेषां ग्रहणाय योग्यः; निःसंशयं, तव सर्व गुणाः उपस्थिताः।" "एते, तपसा संगृहीताः, अनेकरूपेण प्रकटिष्यन्ति; ततः रामः, शुद्धः च प्रसन्नमुखः, जलं स्पृष्टवान्।" ततः पवित्रः सूर्यः, सहस्ररश्मिभिः, शरद ऋतौ यथा प्रकाशमानः, कुशिकसुतं सर्वकार्याणि समर्प्य, त्रीणि तत्र सरयुः तीरे सुखेन रात्रिं व्यतीतवन्तः। दशरथस्य द्वौ पुत्रौ, अनार्ये च घासे उपविष्टौ, कुशिकसुतस्य वचसः स्नेहपूर्वकं उपदिश्यमानौ, सा रात्रिः सुखस्य प्रतीकं इव प्रकाशमानम्। तदनन्तरं, रात्रिः व्यतीते, महान् ऋषिः विश्वामित्रः काकुत्स्थं, यः पत्राणां शये स्थितः, उवाच: "हे राम, कौशल्यापुत्र, उत्तमसुतः, प्रातःकालः आगच्छति; जाग्रतु, पुरुषसिंह, दैवीयकर्माणि सम्पादयितुं आवश्यकम्।" महर्षिणः दयालु वचः श्रुत्वा, तौ वीरपुत्रौ स्नानं कृत्वा, जलं समर्प्य, सर्वश्रेष्ठं प्रार्थना च जपितवन्तौ। प्रातःकर्माणि सम्पूर्ण्य, शक्तिशाली वीराः, हर्षिताः, विश्वामित्रं, तपसा समृद्धं, नमस्कृत्य, प्रस्थानाय सज्जिताः। यदा तौ शक्तिशाली वीराः प्रस्थानं कृतवन्तौ, तौ दिव्यं नदीं, त्रीणां धाराणां, सरयुः संगमं दृष्ट्वा। तत्र ते एकं पवित्रं आश्रमं दृष्ट्वा, यः ऋषिभिः शुद्धात्मभिः, यः सर्वोत्तमा तपः साधितं सहस्राणां वर्षाणां। ते तत्र पवित्रं आश्रमं दृष्ट्वा, रघुवंशस्य पुत्रौ महान् आनन्देन पूरिताः, विश्वामित्रं प्रति एषां वचः उवाच: "कस्य एषः पवित्रः आश्रमः? कः अत्र निवसति, हे पूज्य? वयं श्रुतुमिच्छामः, यः तस्य विषये वयं अत्यन्तं जिज्ञासुः।" तेषां वचांसु श्रुत्वा, ऋषिणां प्रमुखः स्मितं कृत्वा उवाच: "श्रुत्वा, राम, एषः प्राचीनः आश्रमः कस्य अस्ति।" "कामः, प्रेमस्य अवतारः, यः ज्ञातः, एकदा शिवं अत्र तपस्यन्तं दृष्ट्वा, कठोरतापस्याम्, अनुशासनं स्थिरं धारयन् आसीत्।" एवं कथा समाप्ता।