भूमौ तत्र राक्षसाः, शिरःच्छिन्नाः, कवचभङ्गाः, धनुषो विदारिताः, वायुनाऽविक्षिप्ताः, वृक्षाः इव सर्वत्र पतिताः दृश्यन्ते स्म। येऽवशिष्टाः तु, व्यथितचित्ताः, रात्रिचराः रामस्य शरैः विदारिताः, खरं शरणं गत्वा पलायिताः। तत्र दुषणः धनुः आदाय, सर्वान् उत्साहयन्, कोपात् प्रचण्डः मृत्युः इव युधि प्रवृत्तः। तेन दुषणेन समाश्वासिताः, निर्भयाः राक्षसाः पुनः रामं प्रति प्रत्यागच्छन्, शालतालवृक्षैः शिलाभिः च आयुधानि कृत्वा। शूलमुसलानि हस्तेषु, रज्जुश्च, बलिनः राक्षसाः शरास्त्रशस्त्रवर्षं युधि समर्पयन्। वृक्षशिलावर्षं राक्षसैः समर्पितं, तत्र युद्धं अद्भुतं, घोरं, रोमाञ्चजनकं अभवत्। पुनः राक्षसाः सर्वतः रामं प्रति तीव्रं आक्रम्य, तस्य तेषां च युद्धं अतीव भयानकं अभवत्। रामः तदा सर्वदिशः राक्षसैः पूर्णाः, शरवर्षैः आच्छादिताः, दृष्ट्वा, महाबलः भीमस्वनं कृत्वा, दीप्तमस्त्रं उपयोज्य, गन्धर्वास्त्रं राक्षसेषु प्रक्षिप्य। ततः धनुषः कर्णेभ्यः सहस्त्रशराः उत्पन्नाः, सर्वदिशः शरैः पूर्णाः। राक्षसाः रामं शरैः ताडयन्तं, प्रहरन्तं, घोरशरान् उत्तमबाणांश्च विक्षिप्तं दृष्ट्वा। शरान्धकारः आकाशं आच्छादयत्, सूर्येऽपि स्थिते, रामः शरवर्षं इव प्रक्षिप्य स्थितः। बहवः एकस्मिन्नेव क्षणे पतिताः, बहवः हताः, बहवः भूमौ पतिताः, भूमिः सर्वत्र शरैः राक्षसैः च आच्छादिता। हताः, पतिताः, श्रान्ताः, विच्छिन्नाः, विदारिताः, राक्षसाः सहस्रशः सर्वत्र दृश्यन्ते स्म। पगोटकैः शिरोभिः, कङ्कणबाहुभिः, उरूभिः, बाहुभिः च विच्छिन्नैः, नानाविधानि भूषणानि विभूषितानि च तत्र दृश्यन्ते। अश्वैः, उत्तमगजैः, रथैः च नानाविधैः भग्नैः, चामरैः, छत्रैः, पताकाभिः च भूमिः आच्छादिता। रामेण शरैः ताडिताः, शूलपट्टिशैः विच्छिन्नाः, खड्गाः भग्नाः, प्रासाः विक्षिप्ताः, परशवः प्रसारिताः। शिलाः चूर्णिताः, नानाविधानि अद्भुतशराणि च, भूमिः युद्धे विस्तीर्णा, भयानका, विच्छिन्नशस्त्रैः आच्छादिता। तान् सर्वान् हतान् दृष्ट्वा, राक्षसाः महात्याग्रेण, रामं नगरविजयं प्रति समागन्तुं अशक्ताः अभवन्। ततः षड्विंशः सर्गः आरभ्यते। दुषणः तु, स्वस्य सैन्यं विनाशं दृष्ट्वा, महाबाहुः, घोरान् वीरान् आदेशं दत्तवान्। पञ्चसहस्राणि राक्षसाः, युद्धे न निवर्तन्ति, तेन आज्ञप्ताः, शूलपट्टिशखड्गैः शिलावृक्षवर्षैः रामं प्रति आक्रमन्। सर्वतः शरवर्षं अविच्छिन्नं तेन समर्पितम्, वृक्षशिलावर्षः च घोरः पतितः। धर्मात्मा राघवः तं वर्षं तीक्ष्णैः शरैः प्रत्यग्रहीत्, तं प्राप्तम्, वृषभः इव निमीलिताक्षः स्थितः। रामः राक्षसविनाशात् तीव्रं कोपं प्राप्तः, तदा क्रोधात् दीप्तिमान् इव ददृशे। तेन सर्वतः दुषणं च सैन्यं च शरैः आच्छादितम्। तदा क्रुद्धः सेनापतिः दुषणः, रिपुविघ्नः, वज्रसदृशैः शरैः रामं प्रत्यवारयत्। रामः तु, महाक्रोधः, तीक्ष्णाक्षरशरेण दुषणस्य महाधनुः छित्त्वा, चतुर्भिः शरैः चतुर्हयाः हतान्। तीक्ष्णैः शरैः अश्वान् हत्वा, अर्धचन्द्रशरेण सारथ्याः शिरः छित्त्वा, त्रिभिः शरैः तस्य राक्षसस्य उरः विदारितम्। धनुः, रथः, अश्वाः, सारथिः विहीनः दुषणः, भीममायुधं लोहदण्डं आदाय, पर्वतशिखराकारं, सुवर्णपट्टिकायुक्तं, सुरसेनाविनाशाय आयुधं, समारोपयत्। तीक्ष्णलोहशृङ्गयुक्तं, रक्तमांससिक्तं, स्पर्शे वज्रविद्युत्सदृशं, शत्रुगृहनाशनं। तं दण्डं नागमहासदृशं आदाय, दुषणः, क्रूरकर्मा रात्रिचरः, रामं प्रति युद्धे अभ्यधावत्। दुषणं अभ्यधावन्तं राघवः, द्वाभ्यां शराभ्यां तस्य द्वौ बाहू भूषणयुतौ छित्त्वा। विहीनः, महाकायः, भूमौ आयुधसहितः पतितः, इन्द्रध्वजः इव पुरतः क्षिप्तः। दुषणः, द्वौ बाहू भग्नौ, भूमौ पतितः, महागजः इव भग्नदन्तः। दुषणं भूमौ पतितं हतं दृष्ट्वा, सर्वे प्राणीः काकुत्स्थं 'साधु साधु' इति प्रशशंसुः। तस्मिन्नेव काले, त्रयः कोपिताः सैन्यपतयः, मृत्युपाशेन बद्धाः इव, एकत्रिताः रामं प्रति अभ्यधावन्। महाकपालः, स्थूलाक्षः, महाबलः प्रमाथी च, तत्र राक्षसः महाकपालः महाशूलं आदाय। स्थूलाक्षः पट्टिशं आदाय, प्रमाथी परशुं आदाय, तान् अभ्यधावन्तः दृष्ट्वा राघवः तीक्ष्णैः शरैः प्रत्यग्रहीत्। तीक्ष्णाग्रैः शरैः तान् अप्रियान् अतिथीन् इव प्रत्यग्रहीत्; रघुनन्दनः महाकपालस्य शिरः छित्त्वा।