राक्षससमूहमध्ये रथस्थः खरः तत्र ताम्रग्रहः इव तारा मध्ये उदितः सन्दृश्यते स्म। ततः खरः सहस्रशरैः अतुलबलस्य रामस्य आक्रमणं कृत्वा युद्धे घोरं निनादं चक्रे। तदा सर्वे रात्रिचराः क्रुद्धाः दुर्जयस्य घोरधनुषः रामस्य उपरि विविधायुधैः वर्षम् अकुर्वन्। राक्षसाः कोपपरायणाः युद्धे शूरं रामं गदाभिः शूलैः तोमरैः खड्गैः परशुभिः च प्रहारं चक्रुः। ते महाकायाः महाबलाः मेघगणोपमाः रथैः अश्वैः च ककुत्स्थं आक्रम्य अभ्यधावन्। रामं हन्तुम् इच्छन्तः पर्वतसन्निभैः गजैः अग्रे गताः राक्षसगणाः रामस्य उपरि शरवर्षं प्रक्षिप्तवन्तः। सर्वतः घोररूपैः राक्षसैः परिवृतः रामः महापर्वताधिपः महामेघैः वर्षं कुर्वद्भिः आवृतः इव आसीत्। यथार्हः देवः उत्सवकाले परिचारकसमूहैः परिवृतः तिष्ठति, तथा राघवः यातुधानैः प्रक्षिप्तानि आयुधानि स्वीकृतवान्। तानि शरैः प्रत्यगृह्णात् यथा समुद्रः नदीनां प्रवाहं गृह्णाति; तस्य शरीरम् घोरायुधैः आहतम् अपि, सः न प्रममज्ज। रामः सर्वाङ्गः शरैः विद्धः रक्तेन लिप्तः महापर्वतः बहुभिः विद्युत्पातैः आहतः इव अभवत्। सः सायंकालीनमेघैः आवृतः सूर्यः इव ददृशे; देवाः गन्धर्वाः सिद्धाः महर्षयः च विषण्णाः अभवन्। एकं रामं बहुसहस्रैः परिवृतं दृष्ट्वा, तदा क्रुद्धः रामः धनुषः चक्राकारं स्थापनं कृत्वा युद्धे सज्जः अभवत्। सः शतानि सहस्राणि तीक्ष्णशराणि युद्धे मुमोच, तानि दुर्जयानि दुःसहानि यमपाशान् इव। सः सुवर्णमण्डितैः पक्षिशरैः सहजं यथाक्रीडं शत्रुसैन्ये अपातयत्। तानि यमपाशसदृशानि शराणि राक्षसाणां प्राणान् गृह्णन्ति स्म; राक्षसदेहेषु विद्धानि रक्तेन सिक्तानि अभवन्। आकाशं गत्वा तानि शराणि ज्वलनदीप्त्या दीप्तानि ददृशिरे; अनन्तानि रामस्य शराणि धनुष्चक्रात् निर्गच्छन्ति स्म। तानि अतिभीषाणि शराणि राक्षसाणां प्राणान् हरन्ति स्म; तैः धनुष्टोपैः रामः धनुषः, पताकाग्राणि, कवचानि, शिरःपत्राणि च छित्त्वा नाशयामास। युद्धे रामः शतानि सहस्राणि कटककुण्डलविभूषितानि भुजानि, गजदन्तोपमाः ऊरूः च छित्त्वा निपातितवान्। सोऽश्वान् सुवर्णयोकान् रथयुतान् सारथिभिः सह, गजान् गजपतिभिः, अश्वारोहीन् च शरैः हत्वा निपातितवान्। रामधनुषः तन्तोः मुक्ता शराः तान् भित्त्वा विदार्य च नाशयामास; पदातीन् युद्धे निहत्य यमलोकं प्रेषितवान्। रामशरैः विविधैः प्राणवेदनिष्पीडनैः आहतं सेना सुखं न प्राप्नोत् यथा शुष्कवनं अग्निना न सुखं प्राप्नोति। केचित् वीर्यवन्तः रात्रिचराः क्रुद्धाः रामं प्रति शूलं तोमरं परशुं च प्रक्षिप्तवन्तः। महाबाहुः रामः तेषां आयुधानि शरैः प्रतिहत्य युद्धे तेषां प्राणान् गृहीत्वा शिरांसि ग्रीवानि च छित्त्वा निपातितवान्। छिन्नशिरांसि, भग्नकवचानि, विदारितधनुषः राक्षसाः वातेन भूमौ वृक्षाः इव पतिताः। अवशिष्टाः रात्रिचराः शरैः आहताः दुःखिताः खरं शरणं गत्वा तत्र स्थिताः। तदा दूषणः धनुः गृहीत्वा सर्वान् उत्साहयन्, महाक्रोधेन यमः इव अग्रे गतः। तस्य साहाय्येन निर्भयाः सर्वे पुनः रामं प्रति अभ्यधावन्, शालतालवृक्षान् शिलाः च आयुधरूपेण गृहीत्वा। शूलगदाभिः हस्तेषु, रज्जुभिः च संयुताः, महाबलाः तैः शरायुधैः युद्धे वर्षम् अकुर्वन्। राक्षसाः वृक्षशिलावर्षम् अकुर्वन्; तद् युद्धं अद्भुतम् उग्रं रोमाञ्चनं च अभवत्। पुनः राक्षसाः सर्वतः रामं प्रति घोरतरं युद्धं कृत्वा आक्रम्य तिष्ठन्ति स्म। तदा सर्वदिक् प्रदेशः राक्षसैः पूर्णः, शरवर्षैः आवृतः दृष्ट्वा, रामः महाबलः घोरं शब्दं कृत्वा तेजस्विनं अस्त्रं प्रयुञ्जन् गन्धर्वास्त्रं राक्षसाणां प्रति प्रवर्तितवान्। ततः धनुषः चक्रात् सहस्रशराणि निर्गच्छन्ति स्म, सर्वदशदिशाः शरैः पूर्णाः अभवन्। राक्षसाः शरैः आहताः रामं दृष्ट्वा, तस्य धनुष्यम्, तस्य शरप्रक्षेपणम्, घोरशराणि उत्तमशराणि च प्रेक्षन्ति स्म। शरान्धकारः आकाशं आच्छादयति स्म, सूर्यः उपस्थितः अपि; रामः शरवर्षं इव प्रक्षिप्तवान् तिष्ठति स्म। बहवः एकस्मिन क्षणे पतिताः, बहवः हताः, बहवः निपातिताः, भूमिः सर्वत्र आच्छादिता अभवत्। निहतानां, पतितानां, क्लान्तानां, छिन्नानां, भग्नानां, विदारितानां राक्षसाणां सहस्राणि सर्वत्र दृश्यन्ते स्म। तेषां पगोटकैः शिरांसि, कटककुण्डलविभूषितानि भुजानि, गजदन्तोपमानि ऊरूः च छिन्नानि, विविधाभरणैः भूषितानि तत्र तत्र सन्दृश्यन्ते स्म। अश्वैः, उत्तमगजैः, रथैः च विविधरूपेण भग्नैः, चामरैः छत्रैः पताकाभिः च सर्वविधैः अपि तत्र दृश्यन्ते स्म। रामः शरैः आहतः, शूलपत्तिशैः छिन्नः, खड्गैः भग्नः, तोमरैः विक्षिप्तः, परशुभिः च विहीनः, राक्षसगणः तत्र नाशितः अभवत्।