तं अग्रे गच्छन्तं दृष्ट्वा सर्वे निशाचराः तस्य मन्त्रिणः महाशब्दं कुर्वन्तः समन्तात् परिवव्रुः। खरः तेषां मध्ये रथस्थः निशाचराणां मध्ये स्थित्वा रक्तमङ्गलः इव तारेषु उदितः प्रादृश्यत। ततः खरः सहस्रशः शरैः अप्रतिमबलं रामं समरे समभ्यताडयत्, भीमं शब्दं चक्रे। ततः सर्वे क्रुद्धाः निशाचराः दुर्जयः भीमधन्वा रामः तं विविधायुधैः समरे अभ्यवर्षन्। राक्षसाः कोपसंयुक्ताः वीरं समरे गदाभिः, शूलैः, टोमरसैः, खड्गैः, परशुभिः च अभ्यताडयन्। महाकायाः महाबलाः मेघसमूहसदृशाः रथैः अश्वैः च काकुत्स्थं अभ्यधावन्। रामं हन्तुम् इच्छन्तः पर्वतसन्निभैः गजैः अग्रे गताः राक्षसगणाः तं शरवर्षम् अभ्यवर्षन्। सर्वतः भीमवेषैः राक्षसैः परिवृतः रामः महापर्वतपतिः मेघैः वृष्टिं कुर्वद्भिः आच्छादितः इव आसीत्। यथादिवः उत्सवदिवसे गणैः परिवृतः, तथा राघवः यतुधानैः प्रक्षिप्तानि आयुधानि स्वीकृतवान्। स समुद्रः नद्यः प्रवाहान् यथा ग्राहति, तथा रामः शरैः तान् प्रत्यगृह्णात्; भीमायुधैः शरीरं विद्धं सन् अपि न व्यथितः। रामः सर्वाङ्गं विद्धः रक्तेन लिप्तः, महापर्वतः बहुभिः विद्युत्पातैः ताडितः इव प्रादृश्यत। स सूर्यः सायं मेघैः आच्छादितः इव आसीत्; देवाः, गन्धर्वाः, सिद्धाः, महर्षयः च विषण्णाः अभवन्। तं एकं बहुसहस्रैः परिवृतं दृष्ट्वा, रामः क्रुद्धः धनुः प्रवृत्तं चक्राकारं कृत्वा स्थितः। स समरे शतशः सहस्रशः तीक्ष्णान् शरान् मुमोच, अप्रतिरोध्याः दुःसहाः मृत्युपाशसदृशाः। स सुलभेन सुवर्णाभरणैः पिङ्गैः शरैः समरे शत्रुगणेषु प्रमुदितः प्रक्षिप्य, तान् शरान् पतितवान्। मृत्युपाशैः कृतैः इव तानि राक्षसजीवान् गृहीत्वा, तेषां शरीराणि विद्ध्वा शराः रक्तेन लिप्ताः अभवन्। आकाशं गत्वा ज्वलिताग्नेः प्रभया दीप्ताः, अनन्ताः रामस्य शराः धनुः चक्रात् निर्गच्छन्तः प्रादृश्यन्त। अतिवीरा उत्पन्नाः तान् राक्षसजीवान् हरन्तः, धनुषः शरैः ध्वजाग्राणि, कवचानि, शिरांसि, बाणानि च छिन्नानि। समरे रामः शतशः सहस्रशः कटककङ्कणयुक्तबाहून्, गजदन्तसदृशजघनानि च छिन्नवान्। स्वर्णयुक्तैः अश्वैः रथयुक्तैः सारथिभिः, गजैः च गजपतिभिः, अश्वारोहीभिः च समरे रामः ताडितवान्। रामस्य शराः त्वगात् मुक्ताः तान् भङ्गयित्वा विदारयित्वा, पदातीन् समरे हत्वा यमसदनं प्रेषितवन्तः। तं बलं विविधैः शरैः प्राणस्थानि विद्धं रामात् विश्रामं न लेभे, यथा शुष्कवनं अग्निना। केचित् महाबलाः वीराः कोपात् शूलान्, टोमरसान्, परशून् रामे प्रक्षिप्य निशाचराः। महाबाहुः रामः तेषां आयुधानि शरैः प्रतिरुध्य, तेषां प्राणान् समरे गृह्य, शिरांसि ग्रीवानि च छिन्नवान्। छिन्नशिरसः, भग्नकवचाः, विदारितधनुषः, ते वायुनाः विक्षिप्ताः भूमौ वृक्षाः इव पतिताः। ये शेषाः तत्र विषण्णाः, रामशराभिहताः निशाचराः खरं शरणं गत्वा पलायिताः। दूषणः धनुः गृह्य सर्वान् उत्साहयन्, महाक्रोधेन अग्रे गतः मृत्युः कोपितः इव। तेन दूषणेन सर्वे निर्भयाः पुनः रामं प्रति प्रतिनिवृत्ताः, शालतालवृक्षान्, शिलान् आयुधरूपेण गृह्य। शूलगदाभिः, रज्जुभिः, महाबलाः तत्र समरे शरवर्षम् आयुधवर्षम् च प्रक्षिप्य। राक्षसाः वृक्षशिलावर्षम् प्रक्षिप्य, तं युद्धं अद्भुतं, उत्पातमिव, रोमाञ्चकरं अभवत्। पुनः राक्षसाः सर्वतः रामं समरे क्रुद्धाः आक्रम्य, तस्य युद्धं तैः सह अतीव भीषणं अभवत्। ततः सर्वदिक् प्रदेशं राक्षसैः पूर्णं दृष्ट्वा, सर्वतः शरवर्षैः आच्छन्नं, रामः महाबलः भीमध्वनिं कृत्वा, दीप्तमस्त्रं प्रयोज्य, गन्धर्वास्त्रं राक्षसेषु प्रयोक्तुम् आरभत। ततः धनुषः चक्रात् सहस्रशः शराः उत्पन्नाः, सर्वदिशः शरैः पूर्णाः अभवन्। राक्षसाः तैः शराभिहताः, रामं धनुषि शरान् संधत्तं, प्रक्षिपन्तं, धारयन्तं च दृष्ट्वा। शराणां तमसा आकाशः आवृतः, सूर्ये स्थिते अपि, रामः तान् शरान् प्रक्षिपन्तं इव स्थितः। बहवः एकस्मिन्नेव क्षणे पतिताः, बहवः हताः, बहवः पतिताः, भूमिः सर्वत्र आवृतः। हताः, पतिताः, श्रान्ताः, छिन्नाः, भग्नाः, विदारिताः राक्षसाः सर्वत्र सहस्रशः दृष्टाः। पग्ग्रैः शिरसैः, कटककङ्कणयुक्तबाहुभिः, जघनैः, बाहुभिः छिन्नैः, विविधाभरणैः भूषितैः, विविधरूपैः। अश्वैः, उत्तमगजैः, रथैः च बहुधा भग्नैः, चामरैः, छत्रैः, पताकाभिः च विविधविधैः— एवं समरे रामः राक्षसगणं अभ्यधावत्, तेषां बलं शरैर् विदारितं, सर्वं भूमौ पतितम्, युद्धं च अतीव भीषणं अभवत्।