राज्ञां मध्ये व्याघ्रवत्सलः विश्वामित्रः तं राजा दशरथं समुपसङ्गम्य वचनानि प्रकटयामास। "यदहं हृदये धारयामि, तदर्थं त्वं कार्यं साधयितुम् अर्हसि, हे राजन्, त्वं प्रतिज्ञां धारय।" इत्युक्त्वा सः तं राजा दशरथं प्रार्थयामास। "अहं व्रतम् अवबोधनार्थं धारयामि, किन्तु द्वौ दैत्यौ, यः स्वेच्छया रूपाणि धारयन्ति, तस्मिन् बाधकाः सन्ति।" "यदा व्रतम् पूर्तिम् अतिक्रान्तं, तदा ते बलशाली दैत्यौ, मारीचः च सुभाहुः, प्रकटिताः। ते यदा यज्ञपृष्ठं मांसस्रावैः शोषयन्ति, तदा व्रतम् अपवित्रं जातम्, तस्य पूर्तिः विघ्नितं।" इत्युक्त्वा विश्वामित्रः राजा दशरथं नीतिम् अङ्गीक्रियामास। "अहं तस्मिन् स्थले निरुत्साहः, किन्तु क्रोधस्य मनः न ददामि।" "एवं सन्दर्भः अस्ति: यज्ञस्य कालः दश नक्ताः, तत्र तव पुत्रः रामः, काकपक्ष्माणि यथा, यज्ञस्य कालात् अधिकं विलम्बं न करिष्यति।" इति विश्वामित्रः राजा दशरथं वदति, "त्वं तं रामं दास्यसि, यः वीर्यवान् अस्ति।" "सः दैत्यौ हन्तुं समर्थः अस्ति, अहं तं अनुगृह्णामि।" इति विश्वामित्रः राजा दशरथं आश्वासयति। "यस्य साक्षात् महर्षिः वसिष्ठः च ज्ञातः, यदि त्वं धर्मं च महाफलम् इच्छसि, तर्हि रामं दास्यसि।" राजा दशरथः तस्य वचः श्रुत्वा चित्ते दुःखेन कष्टितः, सः चित्तं पुनः प्राप्तवान्। "मम रामः, कमलनयनः, न सहस्रद्वयं पूर्णम्, न च युद्धे योग्यः।" इति राजा दशरथः प्रतिवादयामास। "मम सेना एकाक्षौहिणी अस्ति, यया सह अहं युद्धं गमिष्यामि।" "मम सेवकाः वीर्यशाली, शस्त्रकौशलयुक्ताः, ते दैत्यानां सह युद्धं कर्तुं योग्याः।" इति राजा दशरथः विश्वामित्रं पुनः प्रार्थयामास। "रामः बालः अस्ति, ज्ञानविहीनः, न च युद्धस्य शक्तिम् अवगच्छति।" "यद्यपि त्वं रामं गृहीष्यसि, तर्हि तस्य सह चतुर्णां सेनां सह गच्छ।" इति राजा दशरथः विश्वामित्रं पुनः प्रार्थयामास। "सः कठिनं प्राप्यते, तं न गृहीष्यसि।" "किं तु दैत्याः कः, तेषां शक्तिः किमस्ति, कः तान् रक्षति, हे महर्षे, तेषां सह रामः कथं युज्यते?" इति राजा दशरथः प्रश्नं कृतवान्। विश्वामित्रः तं दृष्ट्वा वदति, "एकः दैत्यः अस्ति रावणः, यः पौलस्त्य वंशजः। सः ब्रह्मणा वरं प्राप्य, त्रिलोकानां दुःखं जनयति।" "सः महाबलः, परन्तु सः यज्ञं प्रत्यक्षं न विघ्नयति। किन्तु तस्य प्रेरणया मारीचः च सुभाहुः यज्ञं विघ्नयन्ति।" इत्युक्त्वा विश्वामित्रः राजा दशरथं प्रार्थयामास, "तस्मिन् कृते, हे धर्मज्ञ, मम पुत्रं अनुगृह्णीहि।" एवं राजा दशरथः विश्वामित्रस्य वचः श्रुत्वा दुःखितः अभवत्, किन्तु धर्मस्य साधनार्थं रामं दास्यसि इति निश्चितः।