एवं भगवता समादिष्टाः तस्याज्ञां प्रतिज्ञाय, तदा त एव तेषां वानररूपे पुत्रान् जनयामासुः। महर्षयः सिद्धाः विद्याधराः नागाः चारणाश्च अपि वीर्यवन्तः पुत्रान् वनवासिनः जनयामासुः। इन्द्रः स्वयम् महेन्द्रसमः वालिनं वानराधिपतिं जनयामास; सूर्यः तेजस्विनां श्रेष्ठः सुग्रीवमजनयत्। बृहस्पतिः तारं नाम महावानरं सर्ववानरमुख्येषु प्राज्ञतमं श्रेष्ठं च जनयामास। विश्रुतः कुबेरस्य पुत्रः गन्धमादनः, विश्वकर्मणा नलः महावानरः प्रादुर्भूतः। अग्निपुत्रः नीलः तेजसा अग्निसमः, वीर्ययशःप्रभावैः सर्वानतिचक्राम। अश्विनौ सौन्दर्यसम्पन्नौ ऐश्वर्यश्च, तौ मैन्दं द्विविदं च सुष्ठु रूपसम्पन्नौ पुत्रौ जनयामासतुः। वरुणेन सुषेणो नाम वानरः, महाबलः पर्जन्येन शरभः अपि जातः। वायोः पुत्रः हनुमान् वज्रसन्निभगात्रः, वेगेन गरुडसमः, तत्र प्रादुर्भूतः। एते सर्वे महाबलपराक्रमसम्पन्नाः, कामरूपिणः, गजेन्द्रशैलोपमबलाः, महावीर्यशरीरसम्पन्नाश्च अभवन्। भल्लूकवानरगोलाङ्गूलाश्च शीघ्रं जाताः, येषां येषां देवतानां रूपं तेजः वीर्यं च तदनुसारं तेषु तेषु जाताः। प्रत्यक्षं तदेव देवतानां रूपं प्रतिलभ्य, पृथक् पृथक् जाताः; गोलाङ्गूलानां केचन अल्पशः अधिकवीर्यसम्पन्नाः अभवन्। एवं ऋक्षकिन्नरीषु अपि वानराः जाताः; देवाः महर्षयः गन्धर्वाः गरुडाः यक्षश्रेष्ठाश्च अपि तत्र पुत्रान् जनयामासुः। नागाः किम्पुरुषाः सिद्धाः विद्याधराः उरगाश्च, बहवः हृष्टाः सहस्रशः तत्र पुत्रान् जनयामासुः। गन्धर्वाः अपि वीर्यवन्तः पुत्रान् जनयामासुः, ये महाकायाः वानराः वनवासिनः अभवन्। श्रेष्ठासु अप्सरासु, विद्याधरीषु, नागकन्याषु, गन्धर्वीषु च, ये कामरूपिणः स्वेच्छया बलसम्पन्नाः पुत्राः जाताः, ते सर्वत्र विचरन्ति स्म। सर्वे सिंहव्याघ्रसमुत्साहबलसम्पन्नाः, शिलायुधधारिणः, वृक्षगिरिषु रममाणाः। सर्वे नखदंष्ट्रायुधाः, सर्वे शस्त्रकुशलाः, शैलराजं कम्पयितुं, दारूणि च विदारयितुं समर्थाः। ते वेगेन सागरं च प्रचालयन्ति, पादप्रहारेण पृथिवीं विदारयन्ति, महोदधिं लङ्घयन्ति। गगनं प्रविशन्ति, मेघान् गृह्णन्ति, मत्तमत्तगजान् च वनान्तरे गृह्णन्ति। तेषां निनादेन पतन्तः विहगाः पतन्ति स्म; एवं कामरूपिणां वानराणां रूपाणि अभवन्। शतशः सहस्रशश्च महाबलाः वानरसेनापतयः, वानरमुख्याः, तत्र जाताः। ते सर्वे सेनापतयः भूत्वा वीर्यवन्तः वानरानपि जनयामासुः; अन्ये सहस्रशः ऋक्षमुख्यैः सह संगच्छन्ति स्म। अन्ये अन्येषां पर्वतानां वनानां च आश्रयणं कृत्वा, सूर्यपुत्रं सुग्रीवं, इन्द्रपुत्रं वालिनं च उपतस्थुः। सर्वे वानरसेनापतयः तयोः भ्रातृयोः, नल-नील-हनुमत्सहितानां च, समीपं समागम्य स्थिताः। सर्वे गरुडसमबलसम्पन्नाः, युद्धविशारदाः, सिंहव्याघ्रमहासर्पान् निगृह्य विचरन्ति स्म। महाबलः दीर्घबाहुः वालिः, स्वबाहुबलात् गोलाङ्गूलान् वानरान् रक्षामास। एतेषां वीराणां पृथिवी पर्वतवनसागरसमेता, नानारूपा, नानाचिह्नैः चिह्निता, पूरिता अभवत्। मेघगिरिसमप्रभवाः वानरसेनापतयः, रौद्ररूपिणः, रामस्य सहाय्याय पृथिवीं व्याप्नुवन्। शृणु, अष्टादशसर्गः आरभ्यते। यदा अश्वमेधमहाक्रतुः समाप्तः, तदा देवाः स्वभागान् प्राप्य यथागतं जग्मुः। राजा, धर्मानुष्ठानं कृत्वा, भार्याभिः सहितः, सेवकसेनारथैः सह नगरं प्रविवेश। तेन सम्यक् सत्कृताः भूमिपालाः, प्रमुदिताः, तं महर्षिं प्रणम्य स्वस्वदेशान् प्रतिजग्मुः। स्वनगरं प्रतिपन्नेषु तेषु राजसु, तेषां सेनाः प्रमोदसम्पन्नाः शोभमानाः आसन्। भूमिपालानां गमने, दीप्तिमान् दशरथो राजा, विप्रश्रेष्ठैः सह स्वपुरं प्रविवेश। मह्यं सत्कृतः ऋश्यशृङ्गः, शान्तया सह, नृपतेः अनियन्त्रितः, स्वगृहं प्रतिजगाम। एवं सर्वान् विसृज्य, राजा, मनःकामनासिद्धः, पुत्रोत्पत्तिं चिन्तयन् सुखेन तत्र वसन् आसीत्। यदा यज्ञः समाप्तः, षट् ऋतवः व्यतीयुः; ततः द्वादशे मासे, चैत्रस्य नवम्यां तिथौ, अदित्यधिष्ठिते पुनर्वसुनक्षत्रे, पञ्चग्रहाणां स्वोच्चसंस्थाने, गुरौ चन्द्रे च कर्कटे लग्ने, जगत्प्रभुः सर्वमान्यः उदयति स्म। तदा कौसल्या दिव्यलक्षणसम्पन्नं रामं जनयामास।