हनुमतः वचनेन रामः सुग्रीवम् अभ्यगच्छत्। तत्र रामः, महाबलः, सुग्रीवाय सर्वं यथावृत्तं निवेदयामास। आरम्भात् सीतायाः विषये विशेषतः सर्वं यथाभूतं कथयामास, सुग्रीवः वानरः रामस्य वृत्तान्तं सम्यक् शृणोति स्म। ततो रामसुग्रीवयोः मैत्री सुसंहृष्टया अग्निसाक्षिकया अभवत्। वानरराजस्य याचनेन तस्य वैरस्य कथा अपि रामाय सम्यक् निवेदिता। दुःखितः स्नेहसंपन्नः सुग्रीवः सर्वं रामाय प्रकाशयामास, ततः रामः वालिनं हन्तुम् प्रतिज्ञां दत्तवान्। तत्र सुग्रीवः वालिनः बलं रामाय वर्णयामास, सदा राघवस्य पराक्रमस्य विषये सन्देहः आसीत्। तं आश्वासयितुं सुग्रीवः दुण्डुभेः महाकायं पर्वतसदृशं दर्शयामास। महाबाहुः रामः स्मितं कृत्वा तं दृष्ट्वा पादाङ्गुष्ठेन तं दशयोजनानि प्रक्षिप्य उपदर्शयामास। पुनः एकेन महाशरेण सप्त शालान् पर्वतम् अपि पातालम् अपि विदारयामास, तेन सुग्रीवः विश्वासं प्राप। ततः सुग्रीवः प्रमुदितः रामे विश्वासं कृत्वा किष्किन्धाकन्दरे सह रामेण गच्छति स्म। तत्र सुवर्णवर्णः श्रेष्ठवानरः सुग्रीवः गर्जनं कृतवान्, तस्य महानादेन वानरेश्वरः निर्गतः। तारा सह मन्त्रयित्वा वालिः सुग्रीवं समागतम्, तत्र रामः एकेन शरेण वालिनं हत्वा। सुग्रीवस्य याचनेन युद्धे वालिनं हत्वा रामः सुग्रीवम् राज्ये स्थापयामास। ततः वानरश्रेष्ठः सर्ववानरान् संगृह्य सर्वतः प्रेषयामास, जानकीं अन्वेष्टुम् उत्सुकः। ततः शम्पतेः वचनेन महाबलः हनुमान् शतयोजनविस्तीर्णं लवणसागरं लंघयामास। तत्र रावणाधीनां लङ्कापुर्यां प्रविश्य अशोकवनं गतां चिन्तायुक्तां सीतां ददर्श। परिचयचिह्नं दत्वा वार्तां निवेद्य वैदेहीं सान्त्वयामास, द्वारं च दारयामास। पंच सेनापतिं सप्त मन्त्रिपुत्रान् अक्षं वीरं च हत्वा अन्ते बद्धः अभवत्। पितामहवरदेन मुक्तत्वं ज्ञात्वा वीरः राक्षसैः बद्धः सन्, भाग्यवशात् तं बन्धं सहनं कृतवान्। ततः मैथिलीं सीतां विहाय लङ्कां दग्ध्वा महावानरः रामाय शुभवार्तां निवेद्य प्रत्यागच्छत्। सः महात्मानं रामं उपसृत्य प्रदक्षिणं कृत्वा श्रद्धया निवेदयामास—"सीता दृष्टा" इति। ततः सुग्रीवसहितः रामः महासागरतीरे गतः, सूर्यसदृशैः बाणैः समुद्रं क्षोभयामास। ततः नदीपतिः समुद्रः प्रकटः अभवत्, तस्य वचनेन नलः सेतुं निर्मितवान्। तेन सेतुना लङ्कापुर्यं गत्वा युद्धे रावणं हत्वा रामः सीतां पुनः प्राप्य गम्भीरशर्मणा व्याप्य अभवत्। ततः रामः जनसमाजे सीतायाः प्रति कठोरं वचनं उक्तवान्, सीता तद् असह्यं कृत्वा सत्यं रहित्वा अग्निम् प्रविष्टा। अग्निसाक्ष्येन सीता पापरहितां ज्ञात्वा तेन महाकर्मणा त्रैलोक्यं सर्वजीवाः तुष्टाः अभवन्। देवर्षिगणाः महात्मनं राघवम् अतिसन्तुष्टाः। विभीषणं राक्षसराज्ये अभिषिच्य रामः कार्यसिद्धः दुःखरहितः प्रमुदितः। देववरं लब्ध्वा वानरान् जीवित्वा रामः मित्रैः परिवृतः पुष्पकविमानं आरुह्य अयोध्यां प्रति प्रस्थितः। भरद्वाजाश्रमं प्राप्त्वा सत्यसंधः रामः हनुमन्तं भरतस्य समीपं प्रेषितवान्। पुनः सुग्रीवेण संवाद्य पुष्पकं आरुह्य नन्दिग्रामं गतवान्। नन्दिग्रामे जटां विसृज्य शुद्धः रामः भ्रातृभिः सह सीतां प्राप्त्वा राज्यं पुनः प्राप। जनाः हृष्टाः प्रमुदिताः सन्तुष्टाः समृद्धाः धर्मिष्ठाः रोगरहिताः व्याधिरहिताः, दुर्भिक्षभीतः न। कस्यापि पुत्रमरणं न भविष्यति, नारीः पतिसंयुक्ताः सदा पतिव्रताः, विधवा न भविष्यन्ति। अग्निभयम् न भविष्यति, जलमध्ये प्राणिनः न मज्जन्ति, वायुभयः न भविष्यति, ज्वरः न। क्षुधाभयः न, चौरभयः न, नगरराज्ये धनधान्यसम्पन्नता। सर्वे सदा सत्यमिव हृष्टाः, शतश्वमेधयज्ञैः सुवर्णदानैः। दशकोटिगौः विद्वद्भ्यः विधिवत् दत्ताः, ब्राह्मणेभ्यः अपरिमितं धनं दत्तम्। राघवः शतगुणान् राजवंशान् स्थापयिष्यति, चतुर्वर्णान् स्वधर्मे स्थापयिष्यति। दशसहस्रं दशशतानि वर्षाणि राज्यं कृत्वा रामः ब्रह्मलोकं गमिष्यति। एषा पुण्या पापनाशिनी धर्म्या कथा वेदसम्मिता—रामकथां यः पठति सः सर्वपापैः विमुक्तः भवति।