यदा सर्वे मन्त्रिणः पुरोहिताश्च क्रमशः उपविष्टाः, तदा सेनापतिः तथा निरीक्षकः तेषां पृष्ठतः आसनं प्राप्तवन्तौ। ततः क्षणेनैव भरद्वाजस्य आज्ञया भरतस्य पुरतः क्षीरोदक-युक्तमृद्-तीरयुक्ताः नद्यः प्रादुरभवन्। तयोः तटयोः रम्याणि दिव्यानि च गृहानि शुक्लमृद्-लेपनानि ब्रह्मणः प्रसादेन समुत्पन्नानि अभवन्। तस्मिन्नेव क्षणे ब्रह्मणः प्रेषिताः दिव्याभरण-भूषिताः द्वि-दश-सहस्राणि स्त्रियः भरतस्य समीपे आगच्छन्। कुबेरस्य प्रेषिताः सुवर्ण-मणि-मुक्ता-प्रवाल-भूषिताः एक-विंशति-सहस्राणि स्त्रियः तत्र दीप्तिमन्त्यः आसीन्। ताभिः सह एकः पुरुषः मदोन्मत्तवत् आसीत्; नन्दनात् एक-विंशति-सहस्राण्यप्सरसोऽपि तत्र आसीन्। नारदः, तुम्बुरुः, गोपः, तथा तेजस्वी गन्धर्वराजानः भरतस्य पुरतः गीतानि गायन्ति स्म। अलम्बुषा, मिश्रकेशी, पुण्डरीका, वामना च भरद्वाजस्य आज्ञया भरतस्य पुरतः नृत्यन्ति स्म। यानि देवेषु तथा चित्ररथवनान्तरे पुष्पमाल्याणि दृश्यन्ते, तानि भरद्वाजस्य शक्त्या प्रयागे प्रादुरभवन्। बिल्वः, मार्दङ्गिकः, शम्याग्राहः, विभीतकः, अश्वत्थ-नर्तकाः च भरद्वाजस्य आज्ञया नृत्यन्ति स्म। ततः सरलः, तालः, तिलकः, नक्तमालः च हृष्टाः तत्र समागच्छन्, कुब्जा-वामनरूपिणः भूत्वा। शिंशुपा, आमलकी, जम्बू, अन्ये वनवृक्षाः, मालती, मल्लिका, जाति, अन्याः वनलताः च तत्र उपस्थिताः। भरद्वाजाश्रमस्थाः सुन्दर्यः रूपं धारयित्वा, अमृतपायिनः देवाः, 'यः इच्छति, स पिबतु; यः इच्छति, स शुद्धमांसं खादतु,' इति उक्तवन्तः। रम्यनदी-तीरे सप्त वा अष्ट स्त्रियः एकैकस्य पुरुषस्य स्नानं अभ्यञ्जनं च कृत्वा। मनोज्ञनेत्राः स्त्रियः परस्परं मर्दयन्ति स्म, उत्तमाः महिलाः परस्परं पेयमुपनयन्ति स्म। ताः अश्वान्, गजान्, गर्दभान्, उष्ट्रान्, सुरभेः अपत्यानि, यानानि च तेषां उचितं खाद्यं ददति स्म। ताः पशुषु इक्षुरस-शर्करायुक्तान् धान्यानि ददति स्म, इक्ष्वाकुवंशस्य वीरान् प्रोत्साहयन्ति स्म। तत्र न कोऽपि अश्वान् बध्नाति, न गजान् निगृह्णाति; मदोन्मत्ताः हृष्टाः उत्सुकाः च जनाः न नमन्ति स्म; एवं दृश्यं तत्र अभवत्। सर्वे इच्छाः तृप्ताः, रक्तचन्दन-लेपनाः, अप्सरोगणैः सह, सैनिकाः उच्चैः स्वरं प्रक्षिपन्ति स्म। 'न वयम् अयोध्यां प्रतिनिवर्तिष्यामः, न दण्डकारण्यं गमिष्यामः; भरतः सुखी भवतु, रामोऽपि सुखी भवतु,' इति सैनिकाः उच्चैः घोषयन्ति स्म। पदातयः, रथारोहिणः, गजाश्वारोहिणः, परिचारकाः च, एवं लाभं प्राप्य, घोषं उच्चैः प्रक्षिपन्ति स्म। सहस्राणि पुरुषाः हृष्टाः 'एष स्वर्गः' इति उच्चैः घोषयन्ति स्म, भरतं अनुगच्छन्ति स्म। सैनिकाः नृत्यन्ति स्म, हसन्ति स्म, गायन्ति स्म; पुष्पमाल्य-भूषिताः सर्वदिशं सहस्रशः धावन्ति स्म। तदन्नं अमृत-सदृशं उपभुञ्जानाः, तानि दिव्यानि भोज्यानि दृष्ट्वा, मनः पुनः खाद्ये प्रवृत्तम्। परिचारकाः, महिलाः, सहस्रशः सेनायाः स्थिता, उत्तमवस्त्रधारिण्यः, अत्युत्कर्षेण गर्विता अभवन्। तत्र गजाः, उष्ट्राः, बैलाः, अश्वाः, मृगाः, पक्षिणः च सर्वे सम्यक् तृप्ताः अभवन्; कोऽपि तृप्तिं विहीनः न अभवत्। तत्र न कोऽपि मलिनशुक्लवस्त्रधारी, न कोऽपि क्षुधितः, न च मलिनः, न च धूल्याः विकीर्णकेशः दृष्टः। तत्र अजमांसं, वराहमांसं, उत्तमभागयुक्तम्, फलेषु क्वाथितं सुगन्धितं सूपं च आसीत्। तत्र सहस्राणि लौहपात्राणि, पुष्पध्वज-शोभितानि, शुद्धशुक्ल-शालिपूर्णानि, पुरुषैः विस्मयेन दृष्टानि। वनान्तरेषु क्षीर-क्षीरोदकपूर्णानि कूपानि, कामधेनवः, मधु-निर्यातिनी वृक्षाः च प्रादुरभवन्। तत्र मधुपूर्णानि सरांसि, सम्यक्पक्वमांसपर्वतानि, मार्गे मयूर-वनपक्षिणां तप्तानि खाद्यानि च आसीत्। तत्र सहस्राणि कटाहानि, दशसहस्राणि घटाः, लक्षसहस्राणि सुवर्णपात्राणि दृश्यन्ति स्म। तत्र कुम्भाः, घटाः, सूपाः, सुगन्धिनवगो-तक्रपूर्णानि, कपित्थ-फलतक्रपूर्णानि च आसीत्। तत्र आम्ररसपूर्णानि सरांसि, अन्यानि घनशुक्ल-क्षीरपूर्णानि, अन्यानि शालिपायस-शर्करापूर्णानि च आसीत्। तत्र नदीतीरेषु पुरुषैः औषधीय-लेपाः, चूर्णानि, क्वाथाः, स्नान-समग्रीः च पात्रेषु स्थापिता दृश्यन्ति स्म। तत्र शुक्ल-दीप्त-दन्तधावन-यष्टयः, शुक्लचन्दन-लेपाः च नदीतीरे उपस्थापिताः। तत्र दृष्टाः सुवर्णदर्पणाः, वस्त्रपर्वतानि, सहस्रशः पादत्राणानि, उपानदः च। तत्र रूपशोधनपेटिकाः, कङ्कणाः, कूर्चाः, शस्त्राणि, धनुषः, भूषणयुक्तवर्माणि, शय्याः, आसनानि च आसीत्। तत्र गज-उष्ट्र-बैल-अश्व-पेयपूर्णानि सरांसि, स्नानार्थं रम्यतीरयुक्तानि, पद्म-शतदल-पूर्णानि सरांसि च अभवन्। तत्र आकाशवर्णानि सरांसि, निर्मलजलयुक्तानि, स्नानाय सुखानि, नीलवैदूर्यवर्ण-यवपर्वतानि च दृश्यन्ति स्म। एवं भरद्वाजमहर्षेः तपोबलात् दिव्यं रम्यं च दृश्यं तत्र भरतस्य सेनायाः पुरतः प्रादुरभवत्, सर्वे जनाः तृप्ताः, हृष्टाः, प्रमुदिताः च, स्वर्गसदृशं सुखं अनुभूय, भरतं अनुगच्छन्ति स्म।