भरतः मन्त्रिभिः सह दिव्यं राजासनं, चामरं, छत्रं च राजवत् समीपं अगच्छत्। स तत्र रामं नमस्कृत्य आसनं पूजयित्वा, यक्ष-चामरं गृहीत्वा मन्त्रिणां आसने उपाविशत्। सर्वे मन्त्रिणः पुरोहिताश्च क्रमशः उपविष्टाः, ततो सेनापति: च निग्राहकः च पृष्ठतः आसनं प्राप्तवन्तौ। ततः क्षणमात्रेण, भारद्वाजस्य आज्ञया, पयोधान-मृदित-तटीका: नद्यः भरतस्य पुरतः प्रादुरभवन्। तयोः तटीयोः रम्याणि दिव्यानि गृहानि, ब्रह्मणः प्रसादात् शुक्ल-लेपितानि, उत्पन्नानि। तस्मिन्नेव क्षणे, ब्रह्मणः प्रेषिताः, दिव्याभरणभूषिताः द्वि-लक्ष महिलाः आगच्छन्। कुबेरस्य प्रेषिताः सुवर्ण-रत्न-मुक्ता-प्रवाल-भूषिताः एकविंशति-सहस्र महिलाः तत्र दीप्तिमन्तः बभूवुः। ताभिः सह, एकः पुरुषः प्रमत्तवत् आसीत्; नन्दनात् आगताः एकविंशति-सहस्र अप्सराः तत्र उपस्थिताः। नारदः, तुम्बुरुः, गोपः, तथा श्रेष्ठः गन्धर्वराजः भरतस्य पुरतः गायन्। आलम्बुसा, मिश्रकेशी, पुण्डरीका, वामना च भारद्वाजस्य आज्ञया भरतस्य पुरतः नृत्यन्ति। देवेषु तथा चित्ररथवनान्तरे दृष्टाः माल्याः भारद्वाजस्य शक्त्या प्रयागे प्रादुरभवन्। बिल्वः, मार्दङ्गिकः, शम्याक्राहः, विभीतकः वृक्षाः, अश्वत्थनर्तकाः च भारद्वाजस्य आज्ञया नृत्यं कुर्वन्ति। ततः सरलः, तालः, तिलकः, नक्तमालः वृक्षाः हृष्टाः तत्र संमिलित्वा कुब्जा: वामनाः अभवन्। शिंशुपा, आमलक्यः, जम्बूः, अन्ये वनवृक्षाः, मालती, मल्लिका, जाति, अन्याः लताः च तत्र आसन्। भारद्वाजाश्रमस्थाः, सुराः सौम्यरूपाः, दिव्यस्त्रीरूपं धारयित्वा, अमृतपायिनः, इदं वदन्ति—"यः इच्छति स पिबतु, शुद्धमांसं यथेष्टं खादतु।" रम्यनदीतटीषु, सप्त-आष्ट महिलाः एकैकं पुरुषं स्नापयन्ति, अभ्यञ्जयन्ति च। सुन्दरनेत्राः महिलाः परस्परं मर्दयन्ति, अपि च उत्तमाः स्त्रियः परस्परं पानं ददति। अश्वान्, गजान्, गर्दभान्, उष्ट्रान्, सुरभेः अपत्यानि च, वाहनानां उचितं भोजनं ददति। इक्ष्वाकुवीरान् प्रेरयन्त्यः, तैः पशुभिः शर्करायुतं मधुवापि दत्तम्। तत्र न अश्वान् बन्धति, न गजान् निगृह्णाति; प्रमत्ताः हृष्टाः उत्सुकाः नमन्ति न—एवं दृश्यं तत्र अभवत्। सर्वे कामैः तृप्ताः, रक्तचन्दनलेपनाः, अप्सरासमूहेन सह, सैनिकाः उच्चैः स्वरं प्रैषुः। "न वयम् अयोध्यां प्रतिगच्छामः, न दण्डकवनं यास्यामः; भरतः सुखी भवतु, रामः अपि सुखी भवतु।" इति पदातयः, रथारूढाः, गजारूढाः, अश्वारूढाः, परिचारकाः च, एतादृशीं भाग्यं प्राप्य, एषां घोषं प्रैषुः। सहस्रशः जनाः हृष्टाः "स्वर्गः अयम्!" इति भरतं अनुगच्छन्ति। सैनिकाः नृत्यन्ति, हासन्ति, गायन्ति; माल्यैः भूषिताः, सर्वतः सहस्रशः धावन्ति। ततो, अमृतोपमं भोजनं कृत्वा, तानि दिव्यानि खाद्यानी दृष्ट्वा, पुनः पुनः खादनाय मनः आकृष्टम्। परिचारकाः, महिलाः, सेनायाः सहस्रशः, उत्तमवस्त्रधारणेन, अतिमानिनः अभवन्। तत्र गजाः, उष्ट्राः, गोत्राः, अश्वाः, वन्यपशवः, पक्षिणः च सर्वे सुसम्पन्नाः, कश्चित् न अलभ्यः। तत्र न कश्चित् मलिनशुक्लवस्त्रधारी, न क्षुधार्तः, न मलिनः, न धूलिकेशः दृश्यते। तत्र अजमांसं, वराहमांसं, उत्तमांशः, फलरसजं सूपं, सुगन्धितं स्वादु च आसन्। तत्र सहस्रशः लौहपात्राणि, पुष्पध्वजैः भूषितानि, शुद्धशुक्लशालिपूर्णानि, जनैः विस्मितैः दृष्टानि। वनसीमायाम्, क्षीर-पायसपूर्णानि कूपानि, कामधेनवः, मधुस्रवणवृक्षाः च प्रादुरभवन्। तत्र सुरापूर्णानि सरांसि, सम्यक्पक्वमांसपर्वतैः परिवृतानि, मार्गे शिखिपक्षिणां मांसं, वनपक्षिणां च तिक्तानि पक्वानि आसन्। सहस्रशः कटाः, दशसहस्रपात्राणि, कोटिशः सुवर्णपात्राणि तत्र दृश्यन्ते। तत्र कुम्भाः, घटाः, पात्राणि, नवगन्धयुक्तानां धेनुकनां दधिपूर्णानि, कपित्थफलदधिपूर्णानि च आसन्। तत्र आम्ररसपूर्णानि सरांसि, घनशुक्लक्षीरपूर्णानि, पायसशर्करापूर्णानि च आसन्। जनाः नदीतटीषु, विविधौषधचूर्णानि, लेपानि, क्वाथानि, स्नानद्रव्याणि पात्रेषु संस्थितानि अपश्यन्। तत्र शुक्लदीप्तदन्तध्वजपर्वताः, शुक्लचन्दनलेपाः नदीतटीषु स्थापिताः। तत्र निर्मलदर्पणाः, वस्त्रपर्वताः, सहस्रशः पादत्राणयुग्मानि, उपनहः च आसन्। तत्र सुन्दरपेटिकाः, कङ्कणाः, कुम्भाः, आयुधानि, धनुः, भूषितकवचानि, शय्याः, आसनानि च आसन्। एवं भारद्वाजमुनिना अद्भुतं दिव्यं महोत्सवम् भरतस्य सैन्याय तत्र प्रयागे समुपपादितम्।