ततस्तत्र चत्वारि शोभनानि सभागृहाणि समुत्पन्नानि, गजाश्वशालाः च विराजमानाः। राजभवनानि च प्रासादमालिन्यः, सुरमणिद्वारशोभितानि, परस्परं संनिकृष्टानि दृष्टानि। तेषु राजगृहेषु मेघशुक्लं तोरणं दिव्यपुष्पमालाभिः भूषितं, दिव्यगन्धैः सम्पूर्णं विराजते स्म। चतुर्दिक् सभागृहं तु शय्यानां, उपवेशनानां, यानानां च समृद्ध्या समुपेतं, सर्वैः दिव्यरसैः, दिव्यभोज्यवस्त्रैः, विविधैः पक्वान्नैः, निर्मलपात्रैः च समन्वितं दृष्टम्। तत्र सर्वासु उपवेशनासु उत्तमानि शय्यानि आच्छाद्य, महाबाहुः भरतः कैकेयीपुत्रः, मुनिना अनुमतः, रत्नमयमन्दिरं प्रविवेश। तम् अनुसृत्य सर्वे मन्त्रिणः पुरोहिताश्च, तस्य व्यवस्था दृष्ट्वा प्रमोदन्ते स्म। तत्र भरतः मन्त्रिभिः सहितः, दिव्यं राजासनं, चामरं छत्रं च, इव राजा, उपससार। स रामाय प्रणम्य, आसनं पूजयित्वा, चामरं गृहित्वा, मन्त्र्यासनमुपाविशत्। सर्वे मन्त्रिणः पुरोहिताश्च क्रमशः उपाविशन्; ततः सेनापतिः, अनीकाध्यक्षः च पृष्ठतः आसनं प्राप्तवन्तौ। तदनन्तरं क्षणमात्रेणैव, भरद्वाजस्य आज्ञया, भरतस्य पुरतः क्षीरान्नमृद्भूतयोः तटयोः नद्यः उत्पन्नाः। तयोः तटयोः रम्याणि दिव्यानि वासगृहाणि, पाण्डुरमृत्तिकालिप्तानि, ब्रह्मणः प्रसादेन जातानि। तत्रैव क्षणे, द्विसहस्राणि स्त्रीणां दिव्याभरणभूषितानां, ब्रह्मणा प्रेषिताः, समुपस्थिताः। तत्रैव कुबेरस्य प्रेषिताः सुवर्णरत्नमुक्तामणिशोभिताः एकविंशतिसहस्राणि स्त्रीणां विराजन्ते स्म। ताभिः सहितः कोऽपि पुरुषः उन्मत्तवत् प्रादुरासीत्; एकविंशतिसहस्राणि नन्दनात् आगतानां अप्सरसां तत्र सन्निहिताः। नारदः तुंबुरुः गोपः च, उत्तमगन्धर्वराजानः च, भरतस्य पुरतः गानं कृतवन्तः। आलम्बुसा मिश्रकेशी पुण्डरीका वामना च, भरद्वाजस्य आज्ञया, भरतस्य पुरतः नृत्यं कृतवत्यः। देवेषु च चित्ररथवन्यां च दृश्यन्ते याः पुष्पमालाः, ताः सर्वाः भरद्वाजस्य तेजसा प्रयागे प्रादुरासन्। बिल्वा, मार्दङ्गिका, शम्याक्राहा, विभीतकाः, अश्वत्थनर्तकाः च, भरद्वाजस्य आज्ञया नृत्यन्ति स्म। सरला, तालाः, तिलकाः, नक्तमालाः च, प्रमुदिताः, कुटिलवामनरूपेण तत्र समागताः। शिंशुपा, आमलकी, जम्बु, अन्ये च वनस्पतयः, मालती, मल्लिका, जाती, अन्याः च लताः तत्र सन्निहिताः। तत्र भरद्वाजाश्रमे, दिव्यरूपधारिण्यः सुराः, अमृतपायिनः, इदमूचुः—"य इच्छन्ति, पिबन्तु, शुद्धमांसानि यथाकामं खादन्तु।" रम्येषु तटेषु सप्ताष्ट स्त्रियः, एकैकस्य स्नापयन्ति, अभ्यञ्जयन्ति च। मनोहरनेत्राः स्त्रियः परस्परं मर्दयन्ति, अपि च कुलवध्वः अन्योन्यं पानानि प्रयच्छन्ति स्म। अश्वान्, गजान्, गर्दभान्, उष्ट्रान्, सुरभेः वत्सांश्च, यानपशून् च, ताः यथायोग्यं भोज्यं ददत्यः। ताः शर्कराखण्डान् मधुभक्ष्यांश्च दत्वा, इक्ष्वाकुवीरान् प्रेरयन्ति स्म। न कश्चित् अश्वान् बध्नाति, न कश्चित् गजान् निरुन्धति; मदोन्मत्ताः प्रमुदिताः प्रमत्ताः च, न कश्चित् प्रणमति स्म; एवं दृश्यते स्म। सर्वे कामैः तृप्ताः, रक्तचन्दनलेपिताः, अप्सरसां गणैः सहिताः, सैनिकाः उच्चैः शब्दं कुर्वन्ति स्म। "न वयम् अयोध्यां प्रत्यागच्छामः, न च दण्डकारण्यं गच्छामः; भरतः सुखी भूयात्, रामः अपि सुखी अस्तु।" इति पदातयः, रथिनः, गजाश्वारूढाः, परिचारकाः च, एवं उच्चैः घोषं कुर्वन्ति स्म। सहस्रशः पुरुषाः, प्रमोदिताः, "एतद् स्वर्गः!" इति भरतस्य अनुगमनं कुर्वन्ति स्म। सैनिकाः नृत्यन्ति, हास्यं कुर्वन्ति, गानं च; पुष्पमालाभिः भूषिताः, सर्वतः सहस्रशः धावन्ति स्म। तत्र तैः अमृतकल्पं तदन्नं भुक्त्वा, दिव्यपक्वान्नानि दृष्ट्वा, पुनः पुनः भोजनाय मनः प्रववृते। परिचारिकाः, स्त्रियः, सहस्रशः च सैन्ये स्थिताः, परमशोभनवस्त्रधारिणः, अतीव गर्विताः अभवन्। तत्र गजाः, उष्ट्राः, वृषभाः, अश्वाः, मृगपक्षिणः च, सर्वे सम्यक् पूजिताः; न कश्चन तत्र किञ्चिदपि अलभत। न कश्चित् तत्र मलिनवस्त्रधारी, न कश्चित् क्षुधितः, न च लोलकेशः, नापि रजसा कर्दमितः दृश्यते स्म। अजमांसश्च, वराहमांसश्च, उत्तमांशानि, फलेन रसेन कृताः सूपाः, सुरभयः स्वादूनि च तत्र आसन्। तत्र सहस्रशः लौहमयानि पात्राणि, पुष्पध्वजैः भूषितानि, शुक्लशालिपर्वतानि च, पुरुषैः विस्मितैः दृष्टानि। वनान्तेषु क्षीरपायसपूरितकूपाः, कामधेनवः, मधुपूर्णवृक्षाश्च प्रादुरासन्। मधुपूर्णानि तडागानि, सुसंस्कृतमांसपर्वतानि, मार्गे मार्गे शिखिहंसमांसपक्वान्नानि च आसन्। सहस्रशः पात्राणि, दशसहस्राणि कुम्भानि, कोटिशः सुवर्णपात्राणि तत्र दृश्यन्ते स्म। दध्नि सुगन्धिगवां कृतानि, कपित्थफलैः च, पात्रकुम्भसंपूर्णानि, सुसंस्कृतानि, तत्रासन्। एवं भरद्वाजमहर्षेः प्रसादात् तत्र दिव्यैश्वर्यसम्पदः, अद्भुतविलासः, सर्वत्र विराजमानः दृष्टः।