ततः महर्षिः भरद्वाजः, तपोबलसम्पन्नः, अद्भुतप्रभावं धारणाय, इन्द्रस्य सेविकाः, ब्रह्मणः च सेविकाः, तुंबुरुं तस्य अनुचरैः सहितं च, समाह्वयत्। कुरुक्षेत्रस्य दिव्यवनं वस्त्रैः भूषणैः पत्रैः च, कुबेरस्य नित्यफलैः सह, तत्र उपस्थितं भवतु इति आचष्ट। सोमः अपि तत्र उत्तमं भोजनं, विविधानि खाद्य-पक्वान्नानि, चोष्य-लेह्य-भक्ष्याणि च, समृद्ध्यै दत्तवान्। विविधाः माल्याः, वृक्षात पतिताः, दिव्यपानानि, मांसानि च, तत्र प्रकटितानि। एवं समाधिना, अप्रतिमतेजसा, पाठनपटुता-सम्पन्नः, स महर्षिः तपोबलात् वचनं अकथयत्। पूर्वदिशं प्रति मनः स्थाप्य, अञ्जलिं कृत्वा, स तत्र ध्यानं कुर्वन्, सर्वे देवाः पृथक् पृथक् आगच्छन्। ततः स्वेदापहः वातः मलय-दर्दुरयोः स्पर्शं कृत्वा, सुखदः, शीतलः, शुभः च प्रवव blowing। दिव्याः मेघाः समागच्छन्, पुष्पवृष्टिः अभवत्, सर्वदिशासु दिव्यनादः मृदङ्गानां श्रूतः। श्रेेष्ठः वातः वाति, अप्सरः समूहः नृत्यति, देवाः गन्धर्वाः गीतं गायतः, वीणाः वादनं कुर्वन्तः, मधुरनादं विमोचयन्तः। सः नादः आकाशे, भूमौ, सर्वेषां जीवात्मनां कर्णेषु, स्पष्टः, मृदुः, समयुक्तः च प्रविष्टः। तस्य दिव्यनादस्य श्रोत्रसुखस्य शान्तौ, भरतः विश्वकर्मणा रचितं सैन्यव्यवस्थापनं अभ्यपश्यत्। पृथिवी सर्वत्र पञ्च योजनपरिमिते, हरिततृणैः नीलवैदूर्यसदृशैः आवृता अभवत्। बिल्वः, कपित्थः, पनसः, बीजयुक्तफलानि, आमलक्यः, आम्रवृक्षाः फलैः भूषिताः तत्र प्रकटिताः। उत्तरकुरुभ्यः दिव्यवनं, सुखसंपन्नं, आगच्छत्; दिव्यनदी पक्षिसमूहैः परिवृता प्रवहन्ती अभवत्। चत्वारः दिव्याः सभाः, गजाश्वशालाः, राजप्रासादाः, सुन्दरद्वारैः संयुक्ताः, तत्र उत्पन्नाः। श्वेतमेघसदृशं द्वारं, दिव्यपुष्पमाल्यैः अलंकृतं, सुरगन्धयुक्तं, राजगृहाणां मध्ये स्थितम्। चतुरस्रः सभा, शय्या-आसन-यानैः पूर्णा, दिव्यरसैः, दिव्यभोजन-वस्त्रैः, सर्वपाकैः, निर्मलपात्रैः च समन्विता। सर्वासनेषु सुस्थितेषु, उत्तमशय्याभिः आच्छादितेषु, वीर्यवान् भरतः कैकेयीपुत्रः, महर्षेः अनुमतिः लब्ध्वा, रत्नसम्पन्नं प्रासादं प्रविष्टवान्। मन्त्रिणः, पुरोहिताः च, तं अनुवर्तन्तः, तस्य प्रासादव्यवस्थापनं दृष्ट्वा हर्षिताः। भरतः मन्त्रिभिः सह, दिव्यराजासनं, चामरम्, छत्रं च, नृपवत् उपगच्छत्। आसने सम्मानं कृत्वा, रामं प्रणम्य, व्याघ्रचर्मचामरं गृहीत्वा, मन्त्र्यासनं उपविष्टः। मन्त्रिणः, पुरोहिताः च, क्रमशः आसने उपविष्टाः; सेनापतिः, निरीक्षकः च, पृष्ठतः स्थानं गृहीतवन्तः। ततः भरद्वाजस्य आज्ञया, क्षणमात्रेण, पयोधीमृत्तटयुक्ताः नद्यः भरतस्य पुरतः प्रकटिताः। तयोः तटयोः, दिव्यसुखद्रव्यासक्ताः गृहाणि, ब्रह्मणः प्रसादात् श्वेतमृत्तिकया लिप्तानि, तत्र उत्पन्नानि। तस्मिन् क्षणे, ब्रह्मणः प्रेषिताः, दिव्याभरणैः भूषिताः, द्विसप्ततिसहस्राणि नार्यः आगच्छन्। कुबेरस्य प्रेषिताः, सुवर्णरत्नमुक्ताफलाभरणधारिण्यः, एकविंशतिसहस्राणि नार्यः, तत्र शोभायमानाः। एताभिः नार्यः सह, एकः पुरुषः, मदोन्मत्तसदृशः, नन्दनात् एकविंशतिसहस्राण्यः अप्सराः तत्र उपस्थिताः। नारदः, तुंबुरुः, गोपः, गन्धर्वराजः, भरतस्य पुरतः गीतं गायन्तः। अलम्बुसा, मिश्रकेशी, पुण्डरीका, वामना च, भरद्वाजस्य आज्ञया, भरतस्य पुरतः नृत्यं कृतवन्त्यः। देवानां चित्ररथवनस्य च दृश्याः माल्याः, भरद्वाजस्य प्रभावेन प्रयागे प्रकटिताः। बिल्वः, मार्दाङ्गिकः, शम्याग्राहः, विभीतकः वृक्षाः, अश्वत्थनर्तकाः अपि, भरद्वाजस्य आज्ञया नृत्यं कृतवन्तः। सरलः, तालः, तिलकः, नक्तमालः वृक्षाः, हर्षिताः, कुटिलवामनरूपेण तत्र समागताः। शिंशुपा, आमलकी, जम्बू, अन्ये वनवृक्षाः, मालती, मल्लिका, जाति, अन्याः लताः अपि तत्र उपस्थिताः। ताः सुन्दरीरूपधारिण्यः, भरद्वाजाश्रमस्थाः, सुरामृतपायिनः देवाः, 'इच्छन्तः पिबन्तु, शुद्धमांसं खादन्तु' इति उक्तवन्तः। सौम्यनदीतटे, सप्त-आष्ट नार्यः एकैकं पुरुषं स्नापयन्त्यः, अनुलेपनं कुर्वन्त्यः च। रम्यलोचनाः नार्यः, परस्परं मर्दनं, शोषणं च, कुलीनाः स्त्रियः परस्परं पानं दत्तवन्त्यः। अश्वान्, गजान्, गर्दभान्, ऊष्ट्रान्, सुरभेः अपत्यानि च, ताः नार्यः यथायोग्यं खाद्यं दत्तवन्त्यः। मधुरशर्करायुक्तानि अन्नानि, मत्तवारणान्, इक्ष्वाकुवीरान् च, ताः नार्यः प्रोत्साहितवन्त्यः। न कोऽपि अश्वान् बध्नाति, न कोऽपि गजान् निवारयति; मत्ताः, हृष्टाः, उत्सुक्ताः च, न नमन्ति—एवं दृश्यः तत्र अभवत्। सर्वकामसमृद्धाः, रक्तचन्दनलेपनाः, अप्सरससमूहैः संयुक्ताः, सैनिकाः उच्चैः स्वरं उत्सारयन्तः तत्र स्थिताः। एवं भरद्वाजमहर्षेः तपोबलप्रभावेण, दिव्यवन-गृह-स्त्री-संगीत-नृत्यादि सर्वं तत्र प्रकटितं, भरतस्य सैन्यं च परमसुखं प्राप्तम्।