कौसल्या, पतिसुतवियुक्ता दुःखमग्ना, स्वान्तःस्थितवेदनया आत्मनं सान्त्वयितुं प्रयता, तदा शोकवेगेन विवर्णा सञ्जाता। सा भारतेन, विषण्णेन दुःखपीडितेन, तादृशं घोरं शपथमुदीर्यमाणेन, दृष्ट्वा, तस्य वाक्यानि श्रुत्वा, इदं कथयामास— "यः तव अनुमतेन कर्म करोति, तस्य दुरात्मनः दुष्कृतं फलं भवतु। स दासः, पापिष्ठतमः, सूर्यं मलिनयतु, सुप्तां गावं पादेन तुदतु—एवं तस्य दशा स्यात्। यदि स्वामी स्वदासेन महत्तरं कर्म कृतं कृत्वा, पश्चात् तं निष्फलं कुर्यात्, तस्यैवापराधः भवतु—यः तव अनुमतेन कर्म करोति। राजा यदि स्वजनान् आत्मसुतवत् रक्षन् विश्वासभङ्गं प्राप्नुयात्, तदा तस्य पापं तव अनुमतेन कृतकर्मिणः उपपततु। राजा यदि धर्मतः संचितं करं गृहित्वा जनान् न रक्षेत्, तस्य पापं तव अनुमतेन कृतकर्मिणः पततु। यश्च यज्ञे ब्राह्मणान् सन्तुष्टुम् प्रतिज्ञाय दानं दातुं वदेत्, तव अनुमतेन तं दानं मिथ्यावद् न दद्यात्, स पापं लभेत। संग्रामे गजाश्वरथसमाकीर्णे, शस्त्रवर्षे, तव अनुमतेन धर्मानुष्ठानं न कुर्यात्, तस्य पापं भवतु। पण्डितेन सूक्ष्मार्थः शास्त्रस्य यथावत् उपदिष्टः, तं दुष्टबुद्धिना नाशयेत्—स तव अनुमतेन कृतकर्मी भवतु। यः तव अनुमतेन कृतकर्मी, स न कदापि शस्त्राभरणधारिणं, सोमसूर्यसमप्रभं, राजसिंहासनस्थितं नरं पश्येत्। स कृपणः, पयोधान्यं व्यर्थं भुञ्जीत, वृद्धान् अवमानयेत्—यः तव अनुमतेन कृतकर्मी। स गोः पादेन स्पृशेत्, स्वयमेव वृद्धान् निन्देत्, मित्रं च सम्पूर्णतः विश्वासघातं कुर्यात्—यः तव अनुमतेन कृतकर्मी। स दुष्टबुद्धिः, यः तव अनुमतेन कृतकर्मी, रहसि उक्तं गोपनीयं सार्वजनिके प्रकटयेत्। स अकृतज्ञः, आलस्ययुक्तः, आत्मत्यक्तः, निर्लज्जः, सर्वैः लोकैः द्विष्टः भवतु—यः तव अनुमतेन कृतकर्मी। स स्वगृहे पुत्रदारदासैः परिवृतः, उत्तमं भोजनं केवलं स्वयमेव भुञ्जीत—यः तव अनुमतेन कृतकर्मी। स योग्यां पत्नीं न प्राप्नोयात्, अपुत्रः म्रियेत, धर्मकर्माणि न साधयेत्—यः तव अनुमतेन कृतकर्मी। स स्ववंशं नश्यन्तं पश्येत्, दारेषु क्लेशं लभेत्, पूर्णायुः न प्राप्नोयात्—यः तव अनुमतेन कृतकर्मी। स नरपतिहत्या, स्त्रीहत्या, बालहत्या, वृद्धत्यागस्य यत् पापं उक्तं, तत् तस्यैव सम्पद्येत्—यः तव अनुमतेन कृतकर्मी। स सदा दासान् लाक्षारसादिभिः, मधुना, मांसैः, लोहेन, विषेण च, पालयेत्—यः तव अनुमतेन कृतकर्मी। स युद्धे शत्रुसैन्येषु भीतिं जनयित्वा पलायमानः हन्येत—यः तव अनुमतेन कृतकर्मी। स कपालहस्तः, मलिनवस्त्रधारी, पृथिव्यां पिशाचवत् भिक्षां चरेत्—यः तव अनुमतेन कृतकर्मी। स सुरापानस्त्रीद्यूतासक्तः, कामक्रोधवशं गतः सदा भवतु—यः तव अनुमतेन कृतकर्मी। स धर्मे मनः स्थापयित्वापि अधर्मं आचरन्, अयोग्येभ्यः दानं दद्यात्—यः तव अनुमतेन कृतकर्मी। स यः विविधरूपेण संचितं सहस्रशः धनं चौरैः लुप्येत—यः तव अनुमतेन कृतकर्मी। यः सायं प्रातश्च निद्रां कुर्यात्, तस्य यत् पापं, तव अनुमतेन कृतकर्मिणः पततु। अग्निहोत्रत्यागात्, गुरुपत्नीगमनात्, मित्रद्रोहात् यत् पापं, तत् तस्यैव सम्पद्येत्—यः तव अनुमतेन कृतकर्मी। स देवपितृमातृपितृसेवान् कदापि न कुर्यात्—यः तव अनुमतेन कृतकर्मी। स शीघ्रं पुण्यलोकात्, कीर्तेः, धर्मकर्मणश्च पततु—यः तव अनुमतेन कृतकर्मी। स मातरं सेवां त्यक्त्वा व्यर्थं तिष्ठेत्—दीर्घबाहुः, विस्तीर्णवक्षाः, यः तव अनुमतेन कृतकर्मी। स बहुपुत्रोऽपि दरिद्रः, ज्वररोगपीडितः, सदा दुःखितः भवतु—यः तव अनुमतेन कृतकर्मी। स समैः, क्लिष्टैः, आशासु स्थितैः, प्रार्थकैः मिथ्यावचनं कुर्यात्—यः तव अनुमतेन कृतकर्मी। स सदा माये रमेत, कटुवादी, असूयकः, अपवित्रः, राजभीतः, अधार्मिकः स्यात्—यः तव अनुमतेन कृतकर्मी। स्नातां ऋतुशुद्धां धर्मपत्नीं यः दुष्टः लङ्घयेत्—यः तव अनुमतेन कृतकर्मी। स धर्मपत्नीं परित्यज्य परदारान् सेवेत, धर्मात् विमुखचित्तः स्यात्—यः तव अनुमतेन कृतकर्मी। स जातिभ्रष्टब्राह्मणस्य यत् पापं, तत् लभेत—यः तव अनुमतेन कृतकर्मी। स जलमलिनीकृत्य, विषं दत्त्वा, तस्यैव पापं लभेत—यः तव अनुमतेन कृतकर्मी। स अशुद्धेन्द्रियः ब्राह्मणार्थं कृतायां पूजायां विघ्नं कुर्यात्, वा वत्साय दोग्धव्यां गावां दुग्धं पिबेत्—यः तव अनुमतेन कृतकर्मी। स उपलभ्यमाने जले तृषितं जनं मोहयेत्, तस्य पापं लभेत—यः तव अनुमतेन कृतकर्मी। अन्ये युक्त्या विवादमानाः, धर्ममार्गं अन्विष्यन्तः, तस्य सन्निधौ, तेषां पापेन स युज्येत—यः तव अनुमतेन कृतकर्मी। एवं कौसल्या, पतिसुतवियुक्ता, राजपत्नी, स्वान्तःस्थितं दुःखं सान्त्वयन्ती, शोकवेगेन भूमौ पतिता। सा भारतेन, दुःखार्तेन, तादृशं कठोरं शपथमुदीर्य, मूर्छितवत् स्थितेन, दृष्ट्वा, इदं वचनं ब्रुवन्ती तम् उवाच—"पुत्र, त्वया एते शपथाः शप्यमानाः, मम दुःखं वर्धयन्ति, जीवनमेव मम हरन्ति।