शृण्वन्तं तद्वचनं मधुरं श्रुत्वा महात्मा राजा ऋष्यमूकं प्रणम्य परमं प्रीतिम अनुभवति, पुनः ऋष्यमूकायाः प्रति वाक्यम् उपदिशति। ततः तस्य महात्मनः वाक्यं श्रुत्वा, ज्ञानी राजा वेदेषु प्रवीणः क्षणं मननं कृत्वा सम्यक् संकल्पितः, तस्मै वदति, "सुतार्थं अहं तव कृते यज्ञं करिष्यामि, यः आथर्वशिरसः मन्त्रैः सम्यक् विधिना सम्पादितः।" ततः सः यज्ञं आरभते, सः तेजस्वी ऋषिः अग्नौ हविष्मान् आहुतिं प्रक्षिपति, मन्त्रैः यथाविधि यज्ञं सम्पादयन्। ततः देवाः गन्धर्वाः सिद्धाः च, प्रमुखाः ऋषयः च तत्र यथाविधि समागच्छन्ति, यागस्य भागं प्राप्नुयुः। तेषां समागमे, देवाः ब्रह्मणं, विश्वस्य कर्तारं, एषां वचः प्रकटयन्ति, "हे प्रभो, तव कृपया राक्षसः रावणः सर्वेभ्यः बलात् दुष्कृत्यं करोति, वयं तस्य प्रतिरोधं कर्तुं अशक्ताः।" "त्वं तं भक्त्या वरं ददासि, हे प्रभो, वयं च तं सर्वदा मानयामः; यः दुष्टबुद्धिः त्रिलोकं व्यथयति, इन्द्रं च देव राजं अपद्रवितुम् इच्छति।" "सः ऋषयः, यक्षाः, गन्धर्वाः, ब्राह्मणाः च, वरं प्राप्य अभिमानितः, दुष्टः अभ्युदितः। सूर्यः तं दाहयति न, वायुः तस्मिन् समीपं न गच्छति, सागरः अपि तं दृष्ट्वा तरङ्गान् न चलति।" "अतः, हे प्रभो, तस्मिन् भयंकर राक्षसे महान् भयः अस्ति; तस्य विनाशाय एकं उपायं कुरु।" एवम् सर्वे देवाः ब्रह्मणं अर्चयन्तः, ब्रह्मा च विचार्य वदति, "तस्य दुष्टस्य विनाशाय उपायः ज्ञातः।" "सः तद्वदति, 'गन्धर्वाः, यक्षाः, देवाः, दानवाः च राक्षसाः च मम प्रतिरोधं न कर्तुं शक्नुवन्ति,' तथा अहं तं स्वीकृत्य प्रमाणितवान्।" "सः मनुष्यान् अपि न स्मरति; अतः, मानवात् तस्य मृत्युं सिध्यति, अन्यथा न कश्चित् मृत्युं साधयेत्।" तस्मिन् समये, विष्णुः महते तेजसि, शङ्खं च चक्रं च गदा च धारयन्, पीतवस्त्रधारी, विश्वस्य ईश्वरः आगच्छति। गरुडस्य उपरि चढित्वा, वृष्टिमेघं यथा सूर्यः, स्वर्णकान्तिभिः अलङ्कृतः, सः देवेषु श्रेष्ठैः स्तुतः। तत्र ब्रह्मा आत्मनं आगच्छति, चित्तं समाहितं कृत्वा स्थाति; सर्वे देवाः तं प्रणम्य स्तुवन्ति। "हे विष्णो, लोकानां कल्याणार्थं, त्वं दाशरथम् राजा, अयोध्यायाः स्वजनं भवेः।" "सः धर्मात्मा, दानशीलः, महर्षिभिः समदृष्टिः; तस्य त्रयोः पत्नीनां, याः लज्जा, भाग्यं, कीर्तिः च उपमेयाः—" "हे विष्णो, तस्य पुत्रः भूत्वा, चतुर्भागं विभज्य, मानवजन्म गृहीत्वा, लोकानां महादुःखं नाशय।" "हे विष्णो, रावणं युद्धे हन्तुं, यः देवैः न हन्तुं शक्यते; सः देवाः, गन्धर्वाः, सिद्धाः च महर्षीणां दुःखं करोति।" "सः मूढः राक्षसः, शक्तिमयः, ऋषयः, गन्धर्वाः च अप्सराः च व्यथयति।" "नन्दन वनस्य क्रीडन्तः, तस्य क्रूरता द्वारा पतिताः; तस्य विनाशाय, वयं ऋषिभिः सह एषां समागच्छाम।" "अतः सिद्धाः, गन्धर्वाः, यक्षाः च ते तव शरणं गच्छन्ति; त्वं सर्वेषां परमं शरणं, हे शत्रुं विनाशक।" "हे देव, शत्रुं विनाशाय मनः कुरु; एषां स्तुतिभिः, विष्णुः, देवेषु प्रमुखः, अमृताणां च प्रधानः—" "सर्वेभ्यः लोकैः सम्मानितः, ब्रह्मा च मुख्यः, सर्वेभ्यः धर्मेण समर्पितानां देवेषां प्रति वदति।" "भयं त्यजताम्, शुभं भवतु; तव कल्याणाय, रावणं युद्धे हन्तुं, तस्य पुत्रान्, पौत्रान्, मन्त्रिणः, सल्लेखाः च सह।" "सः दुष्टं, महाबाहुं, देवेषां च ऋषीणां च भीषणं, हन्त्वा, मनुष्येण सह, सहस्त्रदशवर्षाणि, तत्र वसिष्यामि।" "अहं एषां पृथिव्यां, तस्मिन् कालं मनुष्येषु रक्षिष्यामि; एवं दत्त्वा, आत्मनिष्ठः विष्णुः देवेषां प्रति वदति।" ततः, तस्य मानवजन्मं चिन्तयित्वा, कमलनयनः तं चतुर्भागं विभजति। तस्मिन् समये, राजा दाशरथः तस्य पिता इति चयित्वा, देवाः, ऋषयः, गन्धर्वाः, रुद्राः, अप्सराः च मधुसूदनं स्तुतिभिः स्तुत्वा। "सः गर्वितः रावणः, शक्तिमयः, गर्वितः, देवानां प्रतिकूलः, रोदितः, तपस्विनां च कष्ठः—हे तपस्विनां रक्षक, तं भयम् हन्तु।" "तं रावणं हत्वा, वीर्येण, तस्य सेना च बन्धुजनानां सह, स्वर्गं गत्वा, सर्वदुःखात् मुक्तः, इन्द्रस्य रक्षणे, सर्वदोषात् शुद्धः।" ततः, विष्णुः देवेषां प्रति, "हे देवाः, कस्य राक्षसस्य विनाशाय उपायः अस्ति? यः उपायं स्वीकृत्य, सः ऋषीणां यातनां हन्तुं शक्नोति?" एवम् उक्तः, सर्वे देवाः अमरः विष्णुं प्रति वदन्ति, "मानव रूपं धृत्वा रावणं युद्धे हन्तु।" "सः, शत्रुं विनाशकः, दीर्घकालं तपः कृत्वा, यः ब्रह्मा, विश्वस्य कर्ता, तस्मिन् प्रसन्नः अभवत्।