राजानं दशरथं सन्निविष्टं ब्रह्मणां प्रार्थनां श्रुत्वा स राजा तेषां प्रति प्रणम्य, हर्षेण आविष्टः, विविधाः आशीर्वादः प्राप्य हर्षितः अभवत्। यः दानी, वीरः च, पृथिवीं त्यक्त्वा सर्वोत्तमं यज्ञं प्राप्नोति। तस्मिन् समये, राजा दशरथः ऋष्यश्रृङ्गं सम्बोधनं कृतवान्। "हे ऋष्यश्रृङ्ग, त्वं उत्तमव्रतधारी, तव कुलवृद्धिं कर्तुं यज्ञं करो," इति राजा उवाच। तस्मिन् समये, ब्रह्मणः राजा कोऽपि उत्तमं वचनं प्रकटयामास। "हे राजन्, त्वं चतुरस्रान् पुत्रान् प्राप्स्यसि, यः तव कुलस्य महत्त्वं वर्धयिष्यन्ति।" तद्वचनं श्रुत्वा, महात्मा राजा दशरथः ऋष्यश्रृङ्गं प्रणम्य, परमं हर्षं अनुभवति। ततोऽसौ बुद्धिमान् ऋषिः, क्षणं चिन्तयित्वा, राजा प्रति वाक्यम् आरब्धवान्। "हे राजन्, अहं पुत्रार्थं यज्ञं करिष्यामि, यः अथर्वशिरसः मन्त्रैः सुसंस्कृतः।" ततः स ऋषिः पुत्रार्थं यज्ञं आरभत, अग्नौ आहुतिं समर्पयित्वा, मन्त्रानुसारं यथाविधि यज्ञं सम्पादयामास। तत्र देवाः, गन्धर्वाः, सिद्धाः च समागत्य यथानियमं तेषां भागं प्राप्नुवन्ति। समागत्य, देवाः ब्रह्मायाः समक्षं वाक्यम् उचुः, "हे प्रभो, त्वया कृते राक्षसः रावणः सर्वत्र अत्याचारं करोति, सः निवारयितुं अशक्ताः स्म।" "त्वं तं वरं ददासि, हे प्रभो, यः सदा सम्मान्यते; तस्मात् वयं तस्य अत्याचारं सहामः।" "सः दुष्टबुद्धिः त्रिलोकं व्याकुलयति, इन्द्रं च देवेषु अपमानयति।" "सः ऋषिप्रतिभासकानां, यक्षाणां, गन्धर्वाणां, ब्राह्मणानां च, वरदत्तः, अतिक्रान्तः, उद्यमधर्मी च।" "सूर्यः तं दहति न, वायुः तं निक्षिप्तुं न शक्नोति; सागरेषु तस्य दृष्ट्वा तरङ्गाः न स्फुरन्ति।" "अतः, हे प्रभो, तस्मिन् राक्षसे महती भीति अस्ति; तस्य विनाशाय उपायं कर्तुम् उचितम्।" एवं सर्वे देवाः ब्रह्मणं सम्बोधनं कृतवन्तः। ब्रह्मा, चिन्तयित्वा, उवाच, "तस्य दुष्टस्य विनाशाय उपायः ज्ञातः।" "सः उवाच, 'अहं गन्धर्वैः, यक्षैः, देवैः, दानवैः, राक्षसैः अप्रमाणितः,' इति तस्य प्रमाणं ज्ञातम्।" "अवमानात्, सः मनुष्याणां नाम न स्मृतवान्; अतः तस्य मृत्युं मनुष्यादेव सम्भवति, अन्यथा न।" ततः, विष्णुः, महाप्रभा, शङ्खं, चक्रं, गदा च धारयन्, पीतवस्त्रधारी, जगतां प्रभुः, गरुडं उपास्य आगच्छति। सः स्वर्णकान्तिभिः अलङ्कृतः, देवेषु श्रेष्ठैः स्तुतः। तत्र, ब्रह्मा आत्मनं स्थिरचित्तं कृत्वा आगच्छति; सर्वे देवाः तं प्रणम्य, स्तुतिं करोति। "हे विष्णो, लोकानां कल्याणार्थं, त्वं दशरथस्य पुत्रः भविष्यसि, अयोध्यायाः राज्ञः।" "सः धर्मात्मा, दानी च, महर्षिभिः तुल्यः; तस्य त्रयाणां पत्नीनां मध्ये, याः लज्जा, भाग्यं, कीर्तिः च।" "हे विष्णो, चतुर्विभक्तः भव, मानवजन्म ग्रहण कृत्वा, जगतां महापातकं नाशय।" "हे विष्णो, रावणं युद्धे हन्तुं, यः देवैः न हन्तुं शक्यते; सः देवेषु, गन्धर्वेषु, सिद्धेषु, च श्रेष्टसिद्धेषु अत्याचारं करोति।" "सः मूढः राक्षसः, अत्यधिकशक्तिमान्, ऋषीनां, गन्धर्वाणां, अप्सराणां च अत्याचारं करोति।" "नन्दनवनं क्रीडन्तः ते तस्य क्रूरतया हताः; तस्य विनाशाय, वयं ऋषिभिः सह अत्र आगच्छाम।" "अतः, सिद्धाः, गन्धर्वाः, यक्षाः च तव शरणं गत्वा, त्वं सर्वेषां शरणं, हे शत्रुविनाशक।" "हे देव, शत्रुं नाशय, यः देवेषु मनुषेषु च एषां जगति दुष्कृत्यं करोति; एवं स्तुतः, विष्णुः, देवेषु सर्वेषां, अमृतेषु प्रधानः—" "भीतिं त्यक्त्वा, शुभं भवतु; तव कल्याणार्थं, अहं रावणं युद्धे हन्तुं यास्यामि—सः तस्य पुत्रान्, पौत्रान्, मन्त्रिणः, सखा, कुटुम्बान् च सह।" "तं दुष्टं, देवेषु, ऋषिषु च महती भीति यः, हन्तुं, अहं दश सहस्राणां वर्षाणां मनुष्येषु वसिष्यामि।" "अहं तस्मिन् कालं पृथिव्यां वसिष्यामि, तत्र मानवेषु; एवं वरं दत्त्वा, आत्मनिष्ठः विष्णुः देवेषु उवाच।" ततः, स्वजन्मस्थलम् चिन्तयित्वा, कमलनयनः चतुर्विभक्तः अभवत्। तस्मिन् समये, सः राजा दशरथं पिता रूपेण स्वीकृतवान्; तदा देवाः, ऋषयः, गन्धर्वाः, रुद्राः, अप्सराः च मधुसूदनं स्तुतिपाठं कृतवन्तः। "सः गर्वितः रावणः, शक्तिमान्, गर्वेण वर्धितः, देवेषु शत्रुः, तपस्विनां कष्टः—हे तपस्विनां रक्षक, तं नाशय।" "रावणं हत्वा, वीर्यशालीं, तस्य सैन्यं, कुटुम्बं च, स्वर्गं गत्वा, सर्वदुःखात् मुक्तः, इन्द्रस्य रक्षितः, सर्वपापात् शुद्धः।" एवं सम्पूर्णं यज्ञं सम्पन्नं, दिव्यपाकं स्वर्णपात्रे भरे, स्वस्नेहवत्सलयाः, सः तं स्वयम् अङ्गुलीभ्यां गृहीत्वा, यथा माया सृष्टिः।