राजा दशरथः, यः धर्मात्मा च प्रजापतिर्भूत्वा स्वराज्यस्य समृद्धिं प्रापयितुं इच्छति, तस्य आज्ञया विद्वांसः, दयालुः च मन्यतेषु पुराणेषु, सर्वेषां राजानां, पूर्वदिशां, सिन्धु, सौराष्ट्र, सविर, च दक्षिणदिशां च राजा सर्वे समागच्छन्तु, इति आज्ञां प्रेषयामास। तत्र सुमन्त्रः, वसिष्ठस्य वचनं श्रुत्वा, योग्यं जनं राज्ञः आज्ञां पालयितुं त्वरितः प्रस्थानं कृतवान्। सः स्वयमेव गत्वा, धर्मात्मा च बुद्धिमान् च सुमन्त्रः तान् सर्वान् राजान् उपसङ्गम्य, ततः च यथावत् सम्पूर्णं यज्ञस्य आयोजनं वसिष्ठाय प्रदर्शयामास। वसिष्ठः तान् सर्वान् अभिवाद्य, "कस्यचित् अपमानं न ददातु," इति प्रतिपादयामास। यः कश्चित् अपमानं ददाति, तस्य दातुः विनाशं कुर्यात्, इति तस्य वचनं सत्यं। तदनन्तरं, किञ्चिद् दिनानि रात्रयः, राजानः आगतवन्तः। तेषां सह बहूनि रत्नानि राजा दशरथाय दातुं वसिष्ठः प्रीतिपूर्वकं वदति, "हे पुरुषसिंह, तव आज्ञया राजानः आगतवन्तः, अहं तान् सर्वान् यथायोग्यं सम्मानितवान्।" "सर्वाणि यज्ञस्य आवश्यकानि सम्पूर्णानि सन्निवेशितानि, त्वं यज्ञभूमिं गत्वा यज्ञं कर्म कुरु," इति वसिष्ठः राजा दशरथं उपदिशति। राजा दशरथः, सर्वतः यज्ञस्य समर्पणानि दृष्ट्वा, तदनन्तरं शुभदिने, शुभतारेण सह, यज्ञभूमिं प्रस्थानं कृतवान्। तत्र सर्वे ब्रह्मणा, वसिष्ठेन सह, ऋष्यश्रृङ्गं प्रमुख्यं कृत्वा यज्ञकर्माणि आरभत। यज्ञ enclosure गत्वा, सर्वे श्रुतेन च नियमेन च यथावत् कर्माणि कुर्वन्ति। राजा, तस्य पत्निभिः सह, संकल्पं कृतवान्। तदनन्तरं, वर्षस्य पूर्णता, अश्वः आगतः, राजा दशरथस्य यज्ञः सरयू नदीतटं आरभत। ऋष्यश्रृङ्गः प्रमुखः, ब्रह्मणः महायज्ञं कृतवन्तः। यज्ञकर्माणि यथायोग्यं, वेदाध्ययनं कुर्वन्तः, यथाशास्त्रं च नियमं पालयन्तः, यथावत् सम्पूर्णं यज्ञं सम्पन्नं कृतम्। प्रवर्ग्य उपसदः च यथाशास्त्रं सम्पूर्णं कृतम्। तदनन्तरं, सर्वे ऋषयः, प्रसन्नं हृदयं, प्रातः सोमपानं कृतवन्तः। इन्द्रपुत्राय यज्ञं समर्पयित्वा, राजा दशरथः पवित्रितः अभवत्। तत्र ऋष्यश्रृङ्गः च अन्ये, मन्त्राणां कुशलाः, इन्द्रादीनां देवतानां आह्वानं कृतवन्तः। मधुरं च सौम्यं च संगीतम् आह्वानं कृतम्। यत्र एकः अपि आह्वानं न लुप्तः, सर्वं यथावत् संपन्नं कृतम्, ब्रह्मणा इव सम्पूर्णं सुरक्षितम्। तत्र न कश्चित् जनः थकितः, न भूखितः, न ब्रह्मणः अज्ञः, न च कश्चित् उपद्रवः। सर्वे ब्रह्मणः भोजनं कृतवन्तः, यथायोग्यं च पातुं च समर्पितः। वृद्धाः, रोगिणः, स्त्रियः, च बालाः अपि यथायोग्यं भोजनं कृतवन्तः, किन्तु तेषां भोजनं कृतं, तेषां तृप्तिः न प्राप्यते। प्रतिदिनं, पर्वतसमानं भोजनं तत्र दृष्टं, यथायोग्यं सज्जितं च। विभिन्नप्रदेशात् आगत्य, जनाः च भोजनं च पानं च प्राप्यन्ते। ब्रह्मणः भोजनं प्रशंसन्ति, "यद् यथायोग्यं, स्वादु च," इति राजा दशरथः श्रुत्वा, "आह, वयं तृप्ताः - भवतु ते आशीर्वादः!" सर्वे सज्जिताः जनाः ब्रह्मणां सेवा कृतवन्तः, च अन्ये च रत्नकण्ठिकाभिः सज्जिताः तेषां सेवा कृतवन्तः। यज्ञकर्माणां मध्ये, ब्रह्मणः विवेचनाय प्रवृत्ताः, प्रतिविधानं कर्तुं यत्नं कृतवन्तः। दिने दिने, कुशलाः ब्रह्मणः, यथाशास्त्रं यज्ञकर्माणि कुर्वन्ति। राजा दशरथस्य यज्ञे, यज्ञदण्डाः च षट् बिल्ववृक्षस्य, खदिरस्य च, चतुरः बिल्ववृक्षस्य, च अन्यः पर्णवृक्षस्य च निर्मिताः। सर्वे यज्ञदण्डाः, स्वर्णेन सज्जिताः, यज्ञस्य शोभायाः कृते निर्मिताः। एकस्मिन यज्ञदण्डे, एकविंशतिः रत्नानि, च एकविंशतिः वस्त्राणि सज्जितानि। एवं सर्वे यज्ञस्य आयोजनं सम्पूर्णं कृतम्, राजा दशरथः च धर्मात्मा, यज्ञं सम्पादयितुं सज्जः अभवत्।