वसिष्ठः सर्वेभ्यः समागत्य उक्तवान्, "यथा यथा युष्माकं इच्छामि, सर्वं तस्मिन् व्यवस्थितम् अस्ति; किञ्चित् अपूर्णं न अस्ति।" तदनन्तरं सर्वे तस्य निर्देशानुसारं कार्यं कर्तुं संकल्पिताः। ततो वसिष्ठः सुमन्त्रं समाह्वयत् च, "धर्मराजानां च सर्वेषां ब्राह्मणानां क्षत्रियाणां वैश्याणां च शूद्राणां च सहस्राणि आमन्त्रय।" "विशेषतः जनकं, मिथिलायाः वीरं सत्यम् वदन्तं च, यः पुरातनः मित्रः अस्ति, तं स्वयम् उपतिष्ठताम्, यतः तं प्रथमतः स्मरामि।" "काश्यराजं च, यः सदा प्रियवाक्यः, धर्मशीलः, देववत् रूपेण युक्तः, स्वयम् आनय।" "कैकयराजं च, यः वृद्धः परमधर्मात्मा च, सिंहस्य पिता, तस्य पुत्रैः सह आनय।" "रोमपादं च, अङ्गराजं, धनुष्मन्तं च, सिंहस्य मित्रं, तस्य पुत्रैः सह आनय।" "कोसलराजं भानुमन्तं च, वीरं च विद्वान् मगधराजं, सर्वविद्या-प्रमुखं च, आनय।" "तदनन्तरं, यः ज्ञानी, दानशीलः च, सर्वश्रेष्ठः पुरुषः, यः आगमनस्य उचितं कालं जानाति, तस्य आज्ञां गृहाणु च पूर्वदिशां, सिन्धुं, सौवीरं, सौराष्ट्रं च प्रमुखराजानां प्रेषय।" "दक्षिणदिशां सर्वे राजानः च, पृथिव्यां यः मित्राणि वसन्ति, तान् च आमन्त्रय।" "तेषां शीघ्रं, तेषां अनुजैः सह, तेषां सुतैः च, राज्ञः आज्ञया, उत्तमदूतैः प्रेषय।" वसिष्ठस्य वचः श्रुत्वा सुमन्त्रः तत्र उपस्थितानां योग्यजनानां प्रति राजानः आमन्त्रयितुं आज्ञां दातुम् आज्ञापयत्। वसिष्ठस्य निर्देशानुसारं धर्मात्मा सुमन्त्रः स्वयम् शीघ्रं च बुद्धिमता तान् संकलयितुं प्रस्थितः। तत्र यः सर्वे तैयारीं कर्तुं समर्पिताः, तेषां वसिष्ठाय सर्वं व्यवस्थितं इति प्रतिवेदयन्ति। तदा प्रसन्नः द्विजश्रेष्ठः वसिष्ठः तान् सर्वान् उवाच, "कस्यापि अपमानं वा लापं न दातव्यं, यः कश्चित् दद्यात्, तस्य दाता विनाशं गच्छति, इति न संशयः।" ततः किञ्चित् दिनानि रात्रयः, राजानः आगत्य समागच्छन्ति। वसिष्ठः दाशरथाय रत्नानि सह आगतान् राजान् प्रति सन्तुष्टः उवाच, "हे पुरुषसिंह, राज्ञः आज्ञया राजानः आगताः; अहं तानां सर्वान् यथायोग्यं सम्मानं ददामि, हे राजानाम् उत्तमे।" "सर्वे यज्ञस्य तयारीं यथापूर्वं सम्पूर्णं कृतम्; तव निवासात् यज्ञभूमिं गन्तुं शक्नोषि यज्ञं कर्तुं।" "सर्वैः इच्छितैः दानैः युक्तं यज्ञस्थानं पश्य, हे राजन्, मनसः इव निर्मितं।" तस्मिन् प्रकारेण वसिष्ठस्य च ऋष्यश्रृङ्गस्य च वचः अनुसृत्य, पृथिव्याः अधिपः शुभदिने शुभतारकायाम् आगच्छति। ततः सर्वे प्रमुख द्विजाः, वसिष्ठेन नेतृत्वेन च ऋष्यश्रृङ्गं प्रमुखं कृत्वा यज्ञक्रियाः आरभन्त। सर्वे यज्ञसंविधानं कृत्वा, शास्त्रानुसारं च यथायोग्यं कर्माणि कृतवन्तः; चतुर्भिः पत्निभिः सह यः तेजस्वी राजा, अर्चनस्य व्रतम् उपविष्टः। यदा वर्षः पूर्णः जातः, अश्वः आगतः, तदा राजा दाशरथस्य यज्ञः सरयूतटस्य उत्तरतटम् आरभत। ऋष्यश्रृङ्गः प्रमुखः, प्रमुखद्विजाः महान् अश्वमेधयज्ञं कृतवन्तः। यज्ञोपचाराः, वेदज्ञानैः सम्पन्नाः, शास्त्रानुसारं च यथायोग्यं क्रियाः सम्पन्नाः। ततः, यथायोग्यं तान् सम्मान्य, सर्वे महर्षयः, हर्षिताः, प्रातः सोमप्रेसनं कृतवन्तः। इन्द्रपुत्रस्य यज्ञं उचितं दत्तम्, पापरहितः राजा अभिषिक्तः; ततः यथाक्रमं मध्यान्हे सोमप्रेसनं आरभत। तृतीयः सोमप्रेसनः च, एषः महानात्मा राजा, प्रमुखद्विजैः यथा शास्त्रं कृतः। तत्र ऋष्यश्रृङ्गः च अन्ये, मन्त्रेषु कुशलाः, देवतानां श्रेष्ठं आमन्त्रयन्ति, इन्द्रादिकानां। मधुरैः सौम्यैः गानैः, यथायोग्यं, हुतृः देवतानां दानानि समर्पयन्ति। तत्र न किञ्चित् दानं चुक्कृतं च; सर्वं यथायोग्यं सम्पूर्णं, ब्रह्मा इव कृतम्, च सम्पूर्णं सुरक्षितं। तस्मिन् दिने, न कश्चित् थकितः वा भूखितः दृष्टः; न कश्चित् द्विजः अज्ञः, न च कश्चित् उचितः सेवकः। द्विजाः सदा खादन्ति, यः पितृभ्यः खादन्ति, तपस्विनः खादन्ति, भिक्षुकः अपि खादन्ति। वृद्धाः, रोगिणः, स्त्रियः, च बालाः अपि खादन्ति; तथापि, यद्यपि सततं खादन्ति, तत्र तृप्तिः न प्राप्यते। पर्वतसमानं भोजनं प्रतिदिनं दृश्यते, यथायोग्यं सम्पूर्णं तस्मिन् समये। पुरुषाः च स्त्रीणां समूहाः च, यः विविधेषु प्रदेशेषु आगत्य, तेषां यज्ञे भोजनं च पानं च उत्तमं प्रदत्तम्।