राज्ञा दशरथेन सह वसिष्ठेन च समागच्छति यत्र सर्वे ब्रह्मणः, क्षत्रियाः, वैश्याः, शूद्राः च यथायोग्यं सम्मानिताः सन्निविष्टाः स्युः। तत्र तेषां सर्वेषां हृदये हर्षः प्रकटितः। तस्मिन् समये, राज्ञा सुमन्त्रं आज्ञापयति, “सर्वे धर्मराजाः, ब्रह्मणः च आमन्त्रयन्तु, यथा यथायोग्यं सम्मानिताः स्युः। विशेषतः जनकं, मिथिलायां धर्मात्मनं, प्रथमतः आमन्त्रय।” सुमन्त्रः वसिष्ठस्य आज्ञां श्रुत्वा, त्वरितः सर्वान् सन्देशं प्रेषयामास। अपि च, काशीपतेः, केकयपतेः, अङ्गपतेः, कोसलपतेः च आगमनं कर्तुं आज्ञां ददाति। सर्वे राजा च सन्तोषपूर्वकं आगच्छन्तु, यथा यथायोग्यं सम्मानिताः स्युः। वसिष्ठः तेषां सर्वेषां कार्याणां पूर्णतां दृष्ट्वा, हर्षितः, “यथा सर्वे सम्मानिताः, तद्विषये किञ्चिदपि लघुत्वं न स्यात्,” इति अवदत। ततः, सर्वे राजा यथाशक्ति सज्जनः सन्निविष्टाः। सर्वे यथायोग्यं आहुतयः कृताः, यथा यथायोग्यं राज्ञा दशरथेन च यज्ञं आरभ्यते। यज्ञभूमौ सर्वे वस्त्रादिभिः सज्जितं, तत्र यज्ञस्य सर्वं साधनं सज्जीकृतम्। तदा वसिष्ठः, ऋष्यश्रृङ्गः च यज्ञे आरम्भं कर्तुं समुत्सुकाः सन्ति। यज्ञस्य आरम्भे, ऋष्यश्रृङ्गः सर्वे ब्रह्मणः यथा शास्त्रानुसारं यज्ञं कृतवन्तः। प्रवर्य च उपसदः कृतः, यज्ञस्य सर्वे विधयः यथा शास्त्रानुसारं सम्पादिताः। सर्वे ऋषयः हर्षिताः, सोमपानं कर्तुं यथायोग्यं आरभ्यन्ते। इन्द्राय आहुतिः समर्पिता, पवित्रः राजा यज्ञे समर्पितः, तदनन्तरं मध्यान्हस्य सोमपानं आरभ्यते। ततः तृतीयः सोमपानं अपि यथाशास्त्रं कृतम्। तत्र ऋष्यश्रृङ्गः च अन्ये च, मंत्राणि जपन्तः, देवतां प्रार्थयन्ति, इन्द्रादिभिः आरम्भं कृत्वा। एवं च, राजा दशरथः यज्ञे समर्पितः, धर्मात्मा च, सर्वे धर्मराजाः च यथायोग्यं सम्मानिताः सन्ति। यज्ञस्य सम्पूर्णता, राजा दशरथस्य हृदये अतीव हर्षं प्रकटयति। एषः कथा धर्मस्य, यज्ञस्य च महत्त्वं दर्शयति।