अथ कदाचित् तस्मिन्नेव काले यदा त्वं वनात् प्रत्यागमिष्यसि, तदा अहं त्वां दारुणकेशं वल्कलवसनं च पश्येयमिति मातुः मनसि आशा जाता। ततः सा महाराज्ञी, दृढनिश्चया, वनवासे रत्नरूपं रामं समालोक्य, शुभानि वचनानि तस्य श्रीरामस्य प्रति, गुणसम्पन्नस्य, उवाच, तस्य च कल्याणे अभिलषिता अभवत्। शृणु पंचविंशं सर्गं इत्युक्त्वा, रामस्य माता, दुःखं विसृज्य, शुद्धं जलं स्पृशित्वा, चिन्तयन्ती, शुभानि कर्माणि अकरोत्। सा रामं उवाच — रघुवंशश्रेष्ठ, त्वां न कोऽपि निरोद्धुं शक्नोति; अतः त्वं गच्छ, शीघ्रं प्रत्यागच्छ, धर्ममार्गे स्थित्वा। या धर्मः त्वया स्नेहपूर्वकं यश्च शीलसंयमेन धार्यते, रघुसिंह, स धर्मः त्वां रक्षतु। ये देवेषु देवालयेषु च येषु त्वं प्रणमसि, ते देवाः महर्षयः च त्वां वनवासे रक्षन्तु। ये अस्त्राणि विश्वामित्रेण विदुषा तुभ्यं दत्तानि, तानि सर्वदा गुणसम्पन्नं त्वां रक्षन्तु। पितरं मातरं च सेवया, सत्येन च, महाबाहो, त्वं दीर्घायुषी भूत्वा रक्षितः भव। यज्ञाग्नयः, कुशाः, वेदीः, देवायतनानि, ब्राह्मणासनानि, पर्वताः, वृक्षाः, लताः, सरांसि, पक्षिणः, सर्पाः, सिंहाः च, पुरुषश्रेष्ठ, त्वां रक्षन्तु। साध्याः, विश्वेदेवाः, मरुतः, महर्षयः, धाता, विधाता, पूषा, भगः, अर्यमा च, त्वां शुभं ददतु। सर्वे लोकपालाः, इन्द्रप्रमुखाः, षड् ऋतवः, मासाः, संवत्सराः, रात्रयः च त्वां रक्षन्तु। दिवाः, मुहूर्ताः, सर्वदा शुभं ददतु; वेदः, स्मृतिः, धर्मः च सर्वत्र त्वां रक्षन्तु, पुत्र। स्कन्दः, सोमः, बृहस्पतिः, सप्तर्षयः, नारदः च सर्वतः त्वां रक्षन्तु। सिद्धाः, दिशः, दिशिपाः, ये मया वनवासे स्तुताः, सर्वदा त्वां रक्षन्तु, पुत्र। सर्वे पर्वताः, समुद्राः, वरुणः, आकाशः, वायुः, पृथिवी, चलस्थावरं च, त्वां रक्षन्तु। सर्वे नक्षत्राणि, ग्रहाः, तेषां देवताः, दिनरात्रे, सन्ध्याः च, त्वां वनवासे रक्षन्तु। षड् ऋतवः, मासाः, संवत्सराः, कालविभागाः, क्षणाः च, त्वां सुखं ददतु। महावने मुनिवेषधारी, बुद्धिमान् त्वं यदा विचरिष्यसि, तदा देवदानवाः सर्वदा त्वां सुखं ददतु। राक्षसैः, पिशाचैः, क्रूरकर्मभिः, मांसभक्षैः च त्वं कदापि न भयम् अनुभव। वानरैः, वृश्चिकैः, दंशनकिटैः, मच्छकैः, सर्पैः, कृमिभिः च त्वं गहनवने न पीड्यस्व। महागजैः, सिंहैः, व्याघ्रैः, दंष्ट्रिलभैः, शृगालैः, महिषैः, क्रूरपशुभिः च त्वं न हन्यस्व, पुत्र। ये मनुष्यभक्ष्याः क्रूराः, सर्वे मृगगणाः, ये मया पूजिताः, ते त्वां न हिंसन्तु, पुत्र। शुभानि निमित्तानि तव सन्तु, तव कार्याणि सिद्ध्यन्तु, सर्वसंपदः तव सन्तु, राम; सुरक्षितः गच्छ, पुत्र। आकाशस्थलजन्तवः, सर्वे देवाः, विरोधिनः च, पुनः पुनः तव कल्याणं कुर्युः। शुक्रः, सोमः, सूर्यः, कुबेरः, यमः, ये मया पूजिताः, दण्डकवनवासे रामं रक्षन्तु। अग्निः, वायुः, धूमः, ऋषिमुखैः मन्त्रा च, रघुनन्दनं स्पर्शकाले रक्षन्तु। एवं सा पुण्यश्लाघिनी, माल्यैः, दिव्यगन्धैः, यथायोग्यं स्तोत्रैः, देवगणान् पूज्य, श्रद्धया पूर्णदृष्टिः अभवत्। ततः अग्निं गृहीत्वा, महात्मा ब्राह्मणः, विधिवत् रामस्य शुभाय यज्ञं अकरोत्। कौसल्या, स्त्रीषु श्रेष्ठा, घृतं, श्वेतमाल्यं, समिधं, सर्षपाणि च हविष्याय सज्जीकृतवती। आचार्यः, शान्त्याय आरोग्याय च विधिवत् होमं कृत्वा, शेषहविष्येण बाह्यबलिं अकल्पयत्। ततः मधुना, दध्ना, घृतेन, शुभवाक्यैः च, ब्राह्मणान् वनगमनाय रामस्य आशीर्वादं पठयामास। तदनन्तरं, रामस्य माता, ब्राह्मणश्रेष्ठं दक्षिणां दत्त्वा, राघवम् इदं वचनं उवाच — यः आशीर्वादः सर्वदेवैः पूजितस्य शताक्षस्य इन्द्रस्य वृत्रवधे उत्पन्नः, स तव आशीर्वादः भवतु। यः आशीर्वादः विनता सुर्णाय अमृतार्थे दत्तवती, स तव आशीर्वादः भवतु। यः आशीर्वादः अदितिः वज्रधारिणे अमृतजन्मनि दैत्यवधे दत्तवती, स तव आशीर्वादः भवतु। यः आशीर्वादः विश्रुततेजसः विष्णोः त्रिविक्रमस्य महापदत्रये आसीत्, स तव आशीर्वादः भवतु, राम। ऋषयः, समुद्राः, द्वीपाः, वेदाः, लोकाः, दिशः च, महाबाहो, तव शुभं ददतु। एवं पुत्रस्य शेषकर्माणि कृत्वा, सुवासितद्रव्यैः, विशालाक्षं रामं अभिषिञ्च्य, कौसल्या, शुभसिद्धौषधिभिः, मन्त्रजपं कृत्वा, रामस्य रक्षाकर्म अकरोत्।