एवं उक्तः पुरुषसिंहः तेजस्वीः प्रमुदितः सीतां सम्मान्य तस्याः प्रति मधुरं वचनं अब्रवीत्। "देवि, नूनं राजा रानी च मम अनुपस्थिते समागम्य अभिषेकसम्बन्धं किमपि विचारयतः।" तस्य मातरः केकयराजकन्या, हर्षिता, सदा मम कल्याणे तत्परा, मम समृद्धिं इच्छति। भाग्येन महात्मा राजा प्रियया सह रानीया मम इच्छां पूर्त्यर्थं सुमन्तं दूतं प्रेषितवान्। यथा सभा विशिष्टा, तथा दूतः आगतः; नूनं अद्यैव राजा माम् अभिषेकं करिष्यति। "ततः शीघ्रं गत्वा राजानं द्रक्ष्यामि। त्वं तु सुखेन स्वजनैः सह स्थातुम्, रमस्व।" पतिसम्मानिता सीता श्यामलोचना शुभवाचं उच्चार्य द्वारं पर्यनुययौ। राजा अभिषेकयोग्यः ब्राह्मणैः परिवृतः त्वां स्थापयितुं योग्यः, यथा स्रष्टा इन्द्रं स्थापयामास। त्वां अभिषिक्तं नियमपालं शुद्धं शोभनमृगचर्मवस्त्रं मृगशृंगधारिणं दृष्ट्वा अहं हर्षं अनुभवामि। इन्द्रः पूर्वदिशायाम्, यमः दक्षिणायाम्, वरुणः पश्चिमायाम्, कुबेरः उत्तरायाम् त्वां रक्षतु। ततः शुभकर्मणा सीतया अनुमोदितः रामः सुमन्तेन सह गृहात् निर्जगाम। सिहः इव पर्वतान्त्रात् निर्गतः, द्वारि लक्ष्मणं अञ्जलिपुटेन स्थितं ददर्श। मध्ये कक्षे स्नेहितैः परिवृतः सर्वान् याचकान् ददर्श, तान् अभिवाद्य स्वागतं च अकुरोत्। ततः नरसिंहः राजवर्धनः शोभनं रथं आरोह्य अग्निवत् तेजसा दीप्तः अभवत्। स रथः मेघनादः, रत्नसुवर्णैः अलङ्कृतः, मेरुप्रभासमः, लोचनान् मोहयन् आसीत्। उत्तमाश्वैः, मातङ्गशिशुसदृशैः, वातवेगेन, हरितैः युक्तः, स इन्द्रस्य रथः इव सहस्राक्षद्रिवाहनः आसीत्। राघवः तेजसा दीप्तः शीघ्रं आरुह्य निर्गतः, नभसि मेघनादः इव गर्जन्। स महात्मा चन्द्रः मेघसमूहात् निर्गच्छन् इव, लक्ष्मणेन शोभनचामरधारिणा भ्रात्रा सह गृहम् त्यक्त्वा निर्जगाम्। लक्ष्मणः रथं अनुगम्य भ्रातरं रक्षन् स्थितः; तदा महान् शब्दः उत्पन्नः। निर्गच्छति तस्मिन् जनसमूहः सर्वतः समवेतः; ततः उत्तमाश्वा महागजाः पर्वतसदृशाः अनुगमनम् अकुर्वन्। एवं शतशः सहस्रशः रामं अनुगच्छन्; पुरतः चन्दनागुरुशोभिताः वीराः अग्रे ययुः। शस्त्रधारिणः धनुर्धराः वीराः आशाभरिताः अग्रे ययुः; ततः वाद्यशब्दः स्तुतयः च बन्धिनां अभवत्। मार्गे वीराणां सिंहनादः स्त्रीणां रत्नभूषितानां राजप्रासादवातायनस्थाणां शब्दः अभवत्। शत्रुनाशकः रामः पुष्पवृष्ट्या स्त्रीभिः पूजितः, सर्वाङ्गसंपूर्णः ताः प्रमुदिताः। प्रासादेषु भूमौ च उत्तमवाक्यैः रामः सम्मानितः—"नूनं कौसल्या माता हर्षिता, मातृणां प्रियः।" "सफलं यात्राफलम्, पितृराज्यं प्राप्तं, सीता च श्रेष्ठा कुलस्त्रीणां मध्ये।" स्त्रियः रामस्य हृदयप्रियां सीतां श्रेष्ठां कुलस्त्रीं मन्यन्ते; नूनं रानी पूर्वं महान् तपः अकुरोत्। सा रामेण रोहिण्याः चन्द्रेण इव संयोगं प्राप्तवती; एवं नृस्रेष्ठः स्त्रीभिः राजमार्गे स्तम्भेषु मधुरवचनानि श्रुत्वा अगच्छत्। राघवः तत्र नगरवासिनां विविधवाक्यानि श्रुत्वा, हर्षितजनानां स्वभाववाचं श्रुत्वा अगच्छत्। "अद्य राघवः समृद्धिं प्राप्नोति, राजकीयप्रियं लभमानः; वयं सर्वे इच्छितं लभिष्यामः, स नः राजा भविष्यति।" "लोकाय सौभाग्यं, स दीर्घकालं राज्यं करिष्यति; तस्य अधिपतित्वे कश्चन दुःखं न पश्येत्।" अश्वैः ग्रामनादैः, गजैः, शुभबन्धिनां अग्रे, श्रेष्ठवाद्यैः सम्मानितः, वैश्रवणस्य इव स्तुतः रामः अग्रसरः। रामः राजमार्गं ददर्श, गजैरथाश्वैः जनसमूहैः पूर्णं, चत्वरैः रत्नैः वस्तुभिः समृद्धं, निर्मलम्। सप्तदशोऽध्यायः श्राव्यः। रामः रथं आरोह्य हर्षितस्नेहितैः परिवृतः, पताकाध्वजैः अलङ्कृतः, द्रव्यधूपगन्धितः। स रामः नगरं ददर्श, जनसमूहैः पूर्णं, गृहाणि मेघसदृशधवलानि। रामः राजमार्गे अग्रसरः, मध्यं धूपगन्धितं, चन्दनागुरुपुष्पसमूहैः शोभितम्। तत्र उत्तमगन्धाः, तन्तुशुक्तयः, अप्रमार्जितमौक्तिकानि, रत्नानि च आसन्। स शोभनं विघ्नरहितं राजमार्गं ददर्श, विविधपुष्पैः, खाद्यैः उच्चावचैः आच्छादितम्। स राजमार्गं ददर्श, यथा देवाधिपः स्वर्गे, दधिदान्यशालिविस्तृतं, चन्दनागुरुधूपैः अलङ्कृतम्।