सुमन्तः सारथिः रामं ददर्श, सुभ्राजमानं कुवेरसदृशं, सुवर्णशय्यायां छत्रेण शोभितं उपविष्टम्। स शत्रुनिषूदनः चन्दनगन्धेन अभिषिक्तः, शुद्धः सुरभिः, वराहरक्तवर्णः, परममूल्यः अभवत्। तस्य पार्श्वे सीता तुण्डिलवस्त्रधारिणी, चित्रयक्षपुच्छमालिनी, शोभिता स्थित्वा, शशिनं शोभितं तारा इव, रामं उपचरति स्म। तदाऽभ्यागतः काव्यवाचकः, विनयसम्पन्नः, रामं प्रणम्य, स्वतेजसा दीप्तं, सूर्यसदृशं, वरप्रदं, नमस्कृत्य स्थितवान्। ततो राजा द्वारा सम्मानितः सुमन्तः, अञ्जलिं कृत्वा, सुखोपविष्टं रामं, whose मुखं दीप्तिमान्, सम्बोधितवान्। "हे कौसल्यासुत राम, तव पिता त्वां द्रष्टुम् इच्छति। शीघ्रं तत्र गच्छ, कैकेय्याः सह।" एवं उक्तः पुरुषश्रेष्ठः रामः, दीप्तिमान्, हृष्टः, सीतां सम्मान्य, तां प्रति सम्बोधितवान्—"देवि, राजा रानी च नूनं मम अभावे अभिषेकसम्बन्धं किमपि मन्त्रयन्ति।" सा च प्रसन्ना, मम हिते निरता, केकयराजकन्या माता, मम समृद्धिं इच्छति। भाग्येन महराजः प्रियया राण्या सह सुमन्तं प्रेषितवान्, मम इच्छां पूर्तुम् उत्सुकः। यथा सभा विशिष्टा, तथा दूतः आगतः; नूनं अद्य एव राजा मां युवराजं अभिषेकं करिष्यति। "साधु, अहं शीघ्रं गत्वा राजानं द्रक्ष्यामि; त्वं सुखेन स्वजनैः सह तिष्ठ, रमस्व।" पतिसम्मानिता सीता, कृष्णनेत्रा, रामं द्वारपर्यन्तं अनुगता, शुभवाक्यं उक्तवती। "राजा, अभिषेकयोग्यः, ब्राह्मणैः परिवृतः, त्वाम् इन्द्रवत् स्रष्टा अभिषेकं कर्तुं अर्हति।" "त्वां अभिषिक्तं, नियमपालं, शुद्धं, चित्रमृगचर्मवस्त्रं, मृगशृङ्गधारिणं दृष्ट्वा अहं हर्षितः।" "इन्द्रः पूर्वे, यमः दक्षिणे, वरुणः पश्चिमे, कुवेरः उत्तरदिशि त्वां रक्षतु।" ततः सीता शुभकर्मणा, पतिसम्मानिता, रामः सुमन्तेन सह गृहात् निर्गतः। पर्वतगुहायाः सिंहः इव निर्गतः, द्वारि लक्ष्मणं अञ्जलिं कृत्वा स्थितं ददर्श। मध्यगृहे मित्रैः परिवृतः, आगत्य, सर्वान् याचकान् ददर्श, तान् नमस्कृत्य, सत्कारं कृतवान्। ततः पुरुषसिंहः, राजस्य प्रियः, दिव्यरथं आरोहति, अग्निवत् दीप्तिमान्। स रथः मेघनिनादः, रत्नैः सुवर्णेन च शोभितः, मेरुसदृशं तेजसा दीप्तमान्, नेत्राणि विमोहयति। उत्तमाः अश्वाः, कुञ्जरशावकसदृशाः, वातवेगः, हरिताश्वयुक्तः, इन्द्रस्य रथः इव, सहस्राक्षेण प्रेरितः। राघवः तेजसा दीप्तः, शीघ्रं आरोह्य, मेघवत् शब्दं कुर्वन् निर्गतः। दीप्तमान् राजकुमारः, गृहात् निर्गतः, महत् मेघात् चन्द्रः इव, लक्ष्मणेन सह, शोभितपुच्छधारिणा भ्रात्रा उपसितः। लक्ष्मणः रथं समारुह्य, पृष्ठतः भ्रातरं रक्षितवान्; ततः महान् शब्दः उत्पन्नः। निर्गच्छन्तं रामं सर्वतः जनसमूहः परिवृतः; उत्तमाः अश्वाः, गजाः, पर्वतसदृशाः, अनुगच्छन्ति। शतशः सहस्रशः जनाः रामं अनुगच्छन्ति; पुरतः सेनाः चन्दनालक्तकविभूषिताः गच्छन्ति। शूराः खङ्गधारिणः, धनुर्धराः, उत्साहपूर्णाः, अग्रे गच्छन्ति; ततः वाद्यशब्दः, स्तुतिः, काव्यवाचकानां शब्दः उत्पन्नः। मार्गे वीराणां सिंहनादाः, स्त्रियः भूषणवतीः, सर्वतो राजप्रासादवातायनेषु स्थिताः, शब्दं कुर्वन्ति। शत्रुनिषूदनः पुष्पवर्षेण पूजितः, स्त्रीभिः, रामः सर्वाङ्गसंपूर्णः, ताः प्रसन्नाः कृतवान्। प्रासादेषु भूमौ च स्थिताः उत्तमवाक्यैः रामं पूजितवन्तः—"नूनं कौसल्यामाता हर्षयति, मातृसन्तोषदायक राम।" "त्वं सफलयात्रां, पितृराज्यं प्राप्तवान्, सीता च सर्वपत्नीषु श्रेष्ठा।" स्त्रियः सीतां रामहृदयप्रियां, श्रेष्ठां पत्नीसु मन्यन्ते; नूनं रानी पूर्वं महान् तपः कृतवती। सा रामेण संगमं प्राप्तवती रोहिण्या चन्द्रेण इव; एवं पुरुषश्रेष्ठः स्त्रीभिः राजमार्गे प्रासादशिखरेभ्यः मधुरवाक्यानि शृणोति। तत्र राघवः नगरवासिनां समवेतानां जनानां संवादं शृणोति, विविधवाक्यानि, स्वमतं प्रकटयन्ति, हृष्टजनानां नगरवासिनाम्। "अद्य राघवः समृद्धिं प्राप्नोति, राजकृपया सम्पन्नः; वयं सर्वे पूर्णकामाः भविष्यामः, स हि नः नृपः भविष्यति।" "लोकस्य सौभाग्यं, यः दीर्घकालं राज्यं करिष्यति; तस्य अधिपतेः अधः कश्चन दुःखं न पश्येत् न अनुभवेत्।" अश्वैः ग्रामनिनादैः, गजैः, शुभकाव्यवाचकैः, उत्तमवाद्यैः सम्मानितः, वैश्रवणवत् स्तुतः, रामः अग्रे गच्छति। रामः महान् राजमार्गं ददर्श, गजैः, रथैः, अश्वैः, जनसमूहैः पूर्णम्, चत्वरेषु रत्नैः, बहुवस्त्रैः, शुद्धं, शोभितम्। एवं सर्गः सप्तदशः श्रोतव्यः।