अयोध्यायां नगरं यत्र सर्वे जनाः धर्मशीलाः, अनुशासनयुक्ताः, हर्षपूर्णाः च आचरन्ति, महर्षिभिः समानं शुद्धाः सन्ति। तत्र न कश्चित् नूपुरविहीनः, न मुकुटविहीनः, न माल्यविहीनः, न अल्पानन्दः, न अशुद्धः, न अलङ्कृताङ्गः, न मनोहरगन्धविहीनः च। यत्र न कश्चित् अशुद्धभोजनं खादति, न दाता विहीनः, न कश्चित् कण्ठद्वयं वा हारः वा हस्तालङ्कारविहीनः, न आत्मनियन्ता च। अयोध्यायां यत्र न कश्चित् अग्निदेवताः उपेक्षते, न यज्ञं न कश्चित् कुपितः, न चोरः, न दुष्टाचारः, न जातिविभागः च। ब्राह्मणाः तत्र सदा स्वकर्मसु समर्पिताः, इन्द्रियाणि समाहिताः, दानशीलाः, अध्ययनशीलाः, दानं स्वीकर्तुं संयमिताः च। नास्ति तत्र नास्तिकः, न कपटी, न शिक्षाविहीनः, न ईर्ष्यालु, न अशक्तः, न च मूढः कश्चित्। न कश्चित् षट् विद्या विना, न व्रतम्, न अल्पदातृ, न दरिद्रः, न च चित्तदुःखितः, न व्याधितः च। अयोध्यायां न कश्चित् पुरुषः वा स्त्री च सौभाग्यविहीनः, न कश्चित् राजा प्रति भक्ति विना। उच्चतराणां त्रयाणां वर्णानां जनाः देवतानां च अतिथीनां पूजां कुर्वन्ति, कृतज्ञाः, दानशीलाः, वीराः च सन्ति। सर्वे जनाः दीर्घायुः, धर्मे सत्ये च समर्पिताः, सदा पुत्रैः, पौत्रैः, पत्निभिः सह तस्मिन् प्रमुख नगरे वसन्ति। क्षत्रियाः ब्राह्मणानां सहायकाः, वैश्याः क्षत्रियानां भक्ताः, शूद्राः तेषां स्वकर्मेषु तत्पराः च। सर्वं नगरं इक्ष्वाकुवंशस्य स्वामीणां द्वारा रक्षितं, यथा प्राचीनकाले मनुः, मनुष्याणां ज्ञानी राजा। तत्र वीराः अग्निसमानाः, कौशलयुक्ताः, कृपालुः, अडिगाः च, कलाश्रेष्टाः, सिंहगृहस्य सदृशाः। तत्र उत्तमघोरे अश्वाः काम्बोजवर्षे जन्मिताः, बाह्लीकवर्षे च, उत्कृष्टवननदीनां च अश्वाः। तत्र विन्द्याचलात् च हिमालयात् मदान्धाः गजाः, महाबलाः, पर्वतसमानाः च। आइरावतमहापद्मवर्णात् च गजाः, अञ्जनवामनाचलात् च उत्पन्नाः, भद्र, मन्द्र, मृग, भद्रमन्द्र, भद्रमृग, मृगमन्द्र गजाः च तत्र सन्ति। सदा मदान्धगजैः परिपूर्णं तद् नगरं सत्यानाम्ना, द्वयोजनं विस्तीर्णं, यत्र राजा दशरथः वसति, जगतां रक्षकः। तेन महते तेजस्विनः राजा दशरथः तस्मिन् नगरे राज्यं कुर्वन् शत्रून् दमनं च चन्द्रसमानः तारा मध्ये। सत्यनाम्ना अयोध्यायां नगरं, दृढद्वारैः च बन्धैः, शोभायुक्तगृहैः, शुभं च, सहस्राणां जनैः परिपूर्णं, इन्द्रसमानं राजा द्वारा शासितं। तस्मिन् राजा दशरथे, गुणयुक्ताः मन्त्रिणः, महात्मनः इक्ष्वाकुवंशस्य सेवकाः, मन्त्रविचारकाः च सन्ति, जो संकेतज्ञाः, सदा प्रियं च लाभदायकं च कार्यं कुर्वन्ति। तेषां महात्मनां अष्ट मन्त्रिणः, शुद्धाचाराः, वफादाराः च, सदा राजकीय कार्याणां प्रति तत्पराः। धृष्टिः, जयन्तः, विजयः, सुराष्ट्रः, राष्ट्रवर्धनः, अकोपः, धर्मपालः, सुमन्त्रः च अष्टमः, यः कार्येषु ज्ञानी। तस्य च द्वौ प्रमुखपुत्रौ, ऋषीणां मध्ये प्रसिद्धौ: वसिष्ठः च वामदेवः, चान्याः च परामर्शकाः सन्ति। सुःयज्ञः, जाबालिः, काश्यपः, गौतमः, दीर्घजीविनः मार्कण्डेयः, तथा ऋषिः कात्यायनः च। एते ब्रह्मर्षयः, सदा तस्य पूर्वपुत्राः, शिक्षिताः, अनुशासनयुक्ताः, विनम्राः, कौशलयुक्ताः, आत्मनियन्तारः च। तेषां ऊर्जा, धैर्य, कीर्तिः च, सौम्यस्मितेन भाषन्ति, कदापि न मिथ्यावाक्यं वदन्ति, क्रोधात्, कामात्, वा स्वार्थात्। न कश्चित् स्वकृत्याः, परकृत्याः च, यः कृतः, क्रियते, वा अभिप्रेतः, गुप्तेऽपि न ज्ञायते। तेषां व्यवहारः कौशलयुक्तः, मित्रतायां प्रमाणितः, समये दण्डं अपि स्वपुत्राणां प्रति ददति। ते राजस्वं संकलयन्ति, सेना च व्यवस्थितं कुर्वन्ति, निर्दोषं जनं अपि न हन्ति, यदि सः शत्रुः अपि। वीराः च सदा उत्साही, राजधर्मं धारयन्ति, च शुद्धजनानां रक्षां च कुर्वन्ति। ब्रह्मणानां च क्षत्रियाणां च न हन्ति, तेन तेषां खजाना पूरयन्ति, च जनस्य बलं च दुर्बलं च विचार्य दण्डं ददति। तेषां शुद्धेषु च एकचित्तेषु सर्वे विवेकी, नगरे वा राज्ये कदापि न मिथ्यावाक्यं वदन्ति। न कश्चित् दुष्टः वा परस्त्रीं वाऽभिलषति, सम्पूर्णं राज्यं च तस्य प्रमुखं नगरं च शान्तं अस्ति। सर्वे स्वच्छवस्त्राणि धारयन्ति, सुशोभिताः, शुद्धव्रतानि पालयन्ति, च जागरूकविवेकपूर्वकं राजा सुखाय च अन्विष्यन्ति। तेषां गुरुं गुणान् प्राप्य, वीर्ये प्रसिद्धाः, विदेशेषु अपि ज्ञाताः, च सर्वत्र दृढविज्ञानाः सन्ति। सर्वे गुणयुक्ताः, न कश्चित् दीनः, संधिः च युद्धस्य सिद्धान्तेषु विशेषज्ञाः, च स्वभावतः समृद्धाः। ते परामर्शं कुर्वन्ति, सूक्ष्मविचारस्य कुशलाः, सदा सुखद्वाक्यं भाषन्ति, च राजनैतिकविज्ञानं च ज्ञाताः। राजा दशरथः, दोषरहितः च एषां गुणयुक्तानां मन्त्रिणां सह, पृथिवीं शासति। इति श्रीवामिकिरामायणे बालकाण्डे सप्तमः सर्गः समाप्तः।