एषा परमोत्कृष्टा रामायणरूपिणी गायत्र्याः स्वरूपा इति निःसंशयं प्रतिपाद्यते। यस्य पाठेन पुत्रहीनः पुरुषः पुत्रं प्राप्नोति, दरिद्रः धनं लभते; यः कश्चिदपि अस्य एकमपि श्लोकं पठति, स सर्वपापेभ्यः विमुक्तो भवति। यः भक्त्या शुद्धेन च हृदया नित्यं राघवस्य कथां पठति वा शृणोति, स दीर्घायुर्भवति। योऽपि पुरुषः परमं श्रेयः प्राप्तुमिच्छति, स सदा राघवस्य ध्यानं कुर्वन् एतां कथां ब्राह्मणेभ्यः प्रतिदिनं पठेत्। यः कश्चन रघुनाथस्य सर्वमिदं चरितं पठति, स नूनं विष्णुलोकं गच्छति, न च अन्यथा। तस्य पिता पितामहः प्रपितामहश्च, तेषां पितरश्च सर्वे विष्णुलोकं निःसंशयं यान्ति। राघवस्य कथा सदा चतुर्विधपुरुषार्थदायिनी; तस्मात् एषा परमा श्रवणीयैव यत्नेन। यः श्रद्धया रामायणस्य एकमपि श्लोकपादं वा शृणोति, स ब्रह्मलोकं प्राप्य सदा ब्रह्मणा पूज्यते। एवं पुरातना कथा प्रोक्ता; एषा सर्वमङ्गला भवतु। त्वं चैतां विश्वस्यान्यैः प्रचारय—विष्णोः शक्तिरस्तु वर्धिता। इति श्रीमद्रामायणे आदिकाव्ये वाल्मीकिप्रणीत उत्तरे काण्डे एकादशाधिकशततमः सर्गः समाप्तः।