रामः पुरुषसिंहः सदा त्वां संबोधयति, जनानां विपत्तिषु तस्य हृदयम् अत्यन्तं क्लिश्यते। सर्वेषु उत्सवेषु स पिता इव प्रमुद्यते; सत्यवचनः, महाबाणधन्वा, वृद्धसेवकः, जितेन्द्रियः च सः। सः स्मितवदनः, धर्मनिष्ठः, हितवक्ता, विवादप्रियः न च। उत्तरप्रश्नयोः बृहस्पतिसमः, सुश्रोत्रः, विशालताम्रनेत्रः विष्णुसदृशः च। लोकप्रियः रामः शौर्यवीर्यबलैः श्रेष्ठः, जनरक्षणपरायणः, कामेन इन्द्रियाणि न कदापि विजितानि। सः त्रिलोकविलासः समर्थः, पृथिव्याः किं पुनः? तस्य क्रोधः अनुग्रहः च कारणं विना न भवतः। यः दण्डार्हान् निहन्ति, निर्दोषेषु न कुप्यति; सः हर्षेण धनं ददाति, धर्मस्थले तुष्टः च। गुणैः दीप्तः रामः, जितात्मा, सर्वलोकप्रियः, हर्षनिधिः, सूर्यः इव किरणैः उज्ज्वलः। भूमिः अपि तं रामं इच्छति, गुणैः युक्तम्, सत्यवीर्यनिष्ठम्, लोकपालवत् रक्षकं। पुत्रः त्वं धन्यः, गुणैः श्रेष्ठः, भाग्येन रामः तव पुत्रः, कश्यपस्य मारीचः इव। रामस्य बलम्, आरोग्यम्, आयुः च, आत्मज्ञस्य, देवासुरमानुषगन्धर्वसर्पेषु प्रसिद्धम्। नगरस्य, बाह्यस्य, राज्यम्, राजधानी च, सर्वे जनाः तं आशां कुर्वन्ति। स्त्रियः, वृद्धाः, युवतीः च, एकचित्ताः, देवताभिः प्रातः सायं रामस्यार्थे पूजां कुर्वन्ति; तेषां प्रार्थना भगवन् तव अनुग्रहेण सिद्ध्येत। नीलपद्मसदृशः, सर्वशत्रुनाशकः, तव उत्तमपुत्रः रामः युवराजपदे स्थितः, तं द्रष्टुं वयं इच्छामः। वरदः त्वं शीघ्रं पुत्रं, सुरेश्वरसदृशम्, सर्वजनहितपरम्, गुणैः युक्तम्, युवराजे अभिषेचय; वयं सुखं प्राप्नुयाम। शृणु तु वाल्मीकि-रामायणस्य आयोध्याकाण्डस्य तृतीयं सर्गम्। राजा सर्वेषां पद्मपत्रसदृशान् अञ्जलिं प्राप्त्वा, प्रियं हितं च वचनं तेषु अब्रवीत्। अहं परमं तुष्टः, अप्रतिमशक्तिः च, यतः यूयं मम ज्येष्ठं प्रियं पुत्रं युवराजपदस्थं कर्तुम् इच्छथ। शुभः चैत्रमासः आगतः, पुण्यः, पुष्पितवनः; सर्वं रामस्य युवराजाभिषेकाय यत्नं कुर्यात्। राजवचनस्य समाप्ते, महती जनक्लृप्तिः अभवत्; तस्य शब्दस्य शनैः शान्ते, राजा। वसिष्ठं श्रेष्ठं ऋषिं उवाच—"यद् यद् रामाभिषेकाय आवश्यकम्, सर्वव्यवस्थया।" "अद्य त्वं सर्वं आज्ञापय," इत्युक्त्वा, वसिष्ठः, ऋषिश्रेष्ठः, राजवचनं श्रुत्वा। तं पुरतः स्थितान् अञ्जलिपुटान् आज्ञापयत्—"सुवर्णं, रत्नानि, कराः, सर्वौषधयः च आनयन्तु।" श्वेतमाल्याः, लाजाः, मधु, घृतं पृथक्, नूतनवस्त्राणि, रथः, सर्वशस्त्राणि च। चतुरङ्गबलं सज्जीकरोतु, शुभलक्षणयुक्तं गजं, चामरद्वयं, श्वेतच्छत्रं, ध्वजं च। शतं सुवर्णकलशानाम्, सुवर्णशृङ्गयुक्तं वृषभम्, समग्रं व्याघ्रचर्म च। यद् यद् काम्यं, तत् सर्वं व्यवस्थितं कुर्यात्; प्रभाते सर्वं राजस्य अग्निशालायां स्थापयन्तु। अन्तःपुरद्वाराणि नगरद्वाराणि च चन्दनमाल्यैः, सुगन्धधूपैः च सम्मान्यन्तु। श्रेष्ठं, हितं भोजनं दधिमण्डचूर्णयुक्तं, शतसहस्रब्राह्मणानां यथेष्टं समर्प्यन्तु। ब्राह्मणश्रेष्ठान् पूज्य, घृतं, दधि, लाजाः, दानानि च, श्वः प्रातः ददातु। सूर्यस्योदयात् शुभकर्माणि कुर्यात्; ब्राह्मणान् आमन्त्र्य, तेषां आसनानि स्थापयन्तु। ध्वजाः स्थापिताः, राजमार्गः सिक्तः, द्वारपालाः, गणिकाः च अलङ्कृताः स्युः। भोजनदानयुक्ताः द्वितीयप्राकारस्थले, देवालयेषु च तिष्ठन्तु। माल्यधारिणः पृथग् स्थिताः; दीर्घखड्गपट्टधारिणः, सम्यक् सज्जितः, पूर्णशस्त्रधारिणः उपस्थितः। वीराः महान् राजसभां प्रविशन्तु; एवं ब्राह्मणद्वयं सर्वं व्यवस्थितं कृत्वा। अन्यद् यद् आज्ञापितं तत् कृत्वा, राज्ञे निवेद्य, जगत्पतिं उपगम्य, "सर्वं कृतम्" इति ऊचुः। राजा तेषां सत्यनिष्ठं कार्यं दृष्ट्वा, हर्षपूर्णः, सुमन्त्रं अभ्यनन्दत्। "रामः जितात्मा शीघ्रं आनय," इत्युक्त्वा, सुमन्त्रः राजाज्ञया प्रस्थितः। सः रामं रथेन आनयत्, रथश्रेष्ठः; तयोः समासीनयोः, रामः दशरथं पश्यति। पूर्वदिग्भ्यः, उत्तरदिग्भ्यः, पश्चिमदिग्भ्यः, दक्षिणदिग्भ्यः, विदेशीयाः, आर्याः, वनगिरिनिवासिनः राजानः च तत्र आसन्। एवं रामस्य गुणैः, अभिषेकस्य यत्नैः, जनानां हर्षेण, राज्ञः आज्ञापालनं च, सर्वं आयोध्यायां रम्यं समजायत।