तदा राजा दशरथः सभायाम् उपविष्टः स्वस्य सुविचारितम् उचितम् च चिन्तनम् उपस्थितेभ्यः सभासद्भ्यः प्रकटयामास—"यदि मम एष योजना युष्माकं रोचते, तदा सर्वे अनुमोदनं कुरुत; अथवा अन्यथा किम् कर्तव्यम् इति मे वदत।" पुनः सः अवदत—"एषा मम इच्छा अपि यद्यस्ति, तत्रापि अन्यः हितः मार्गः चिन्त्यः; कारणं, समवायेषु निष्पक्षविचारः अधिकं स्पष्टतां जनयति।" एवं तस्य वचनं श्रुत्वा, राज्ञः प्रसन्नः जनः प्रमोदेन प्रत्युत्तरं ददौ, यथा महती मेघमाला वर्षणस्य समये मयूराः निनादं कुर्वन्ति। ततः सुखेन पूर्णः, अनुमोदनयुक्तः, मधुरः शब्दः जनसमूहस्य मध्ये उत्पन्नः, भूमिं कम्पयन् इव प्रतिश्रूयते स्म। राज्ञः धर्मार्थयोः ज्ञाता दशरथस्य अभिप्रायं सम्यक् अवगम्य, ब्राह्मणाः सेनापतयः नगरजनाः ग्रामजनाः च, एकचित्ताः संमिल्य, हृदयेन विचार्य, वृद्धं दशरथं राजानं संबोधयामासुः—"राजन्, त्वं बहूनि सहस्राणि वर्षाणि अतीत्य वृद्धः; अतः रामं युवराजपदेन अभिषिक्तुम् उचितम्, भूमिपते।" ते पुनः अवदन्—"वयं इच्छामः रामं दीर्घबाहुं, वीरं, महाबलम्, महागजे आरोहितं, राजछत्रस्य छायया मुखं युक्तं, द्रष्टुम्।" राजा तेषां हृदयप्रियम् वचनं श्रुत्वा, अपि च अधिकं ज्ञातुम् इच्छन्, अनजानन् इव, पुनः अवदत—"युष्माकं एषा अभिलाषा, राघवं स्वामीकर्तुम्, श्रुत्वा मे संशयः अस्ति; अतः सत्यम् उक्त्वा तं निवर्तयत।" "किं कारणं, यदा अहं धर्मेण भूमिं शासनं करोमि, तदा युवराजपदं रामे द्रष्टुम् इच्छथ?" ततः महानुभावाः नगरजनाः ग्रामजनाः च प्रत्युवाचुः—"राजन्, तव पुत्रः अनेकैः शुभैः गुणैः युक्तः।" "भगवन्, तव पुत्रस्य प्रियाणि, रम्याणि, पूर्णानि, गुणानि वदामः; सः धर्मज्ञः, देवसमः, बुद्धिमान्; तान् शृणु।" "रामः इन्द्रसमः दिव्यगुणैः, सत्यवीर्यनिष्ठः, सर्वान् इक्ष्वाकून् अतिक्रम्य, जनाधिपते, श्रेष्ठः।" "रामः लोकसाधुः, सत्यधर्मनिष्ठः; धर्मः च संपदः च रामात् एव प्रकटे।" "प्रजासुखे सः चन्द्रवत्, क्षमायां पृथिव्यवत्, बुद्धौ बृहस्पतिसमः, बलविषये शचीपतेः तुल्यः।" "धर्मज्ञः, सत्यवाक्, गुणवान्, अमर्षः, क्षमावान्, सौम्यवाक्, कृतज्ञः, इन्द्रियविजितः।" "सौम्यः, धृतिमान्, सर्वदा योग्यः, अनसूयकः; राघवः सर्वभूतान् प्रियं वदति, सत्यं वदति।" "सः पण्डितजनान् ब्राह्मणान् च सेवते; अतः तस्य अप्रतिमं यशः, सम्मानः, तेजः च वर्धते।" "सः देवदानवमनुष्येषु शस्त्रविद्यायाम् निपुणः; वेदाङ्गैः वेदैः च सम्पूर्णः, विधिपूर्वकं ज्ञानव्रताभ्यः दीक्षितः।" "भरतस्य ज्येष्ठः भ्राता भूमौ गन्धर्वविद्यायाम् श्रेष्ठः; कुलीनः, धर्मिष्ठः, अव्यथितात्मा, महाबुद्धिः।" "सः धर्मार्थविद्यायाम् निपुणैः ब्राह्मणैः शिक्षितः; ग्रामनगरस्य हिताय युद्धे यदा गच्छति।" "सौमित्रिणा सह गत्वा, सदा विजयी भूत्वा एव प्रत्यागच्छति; गजेन वा रथेन वा युद्धात् आगत्य।" "सः सदा प्रजाजनस्य कुशलं पृच्छति, स्वजनवत्, तेषां पुत्राणां, अग्नीनां, पत्नीनां, दासानां, शिष्याणां च विषये।" "सः क्रमशः विस्तारतः पृच्छति, पितेव पुत्रान्—'शिष्याः वः सेवन्ति वा? कवचेन रक्षिताः वा?'" "एवं रामः नरश्रेष्ठः त्वां सदा संबोधयति; प्रजाजनेषु दुःखेषु सः अत्यन्तं दुःखी भवति।" "सर्वेषु उत्सवेषु पितेव हर्षितः; सत्यवाक्, महाबाणः, वृद्धजनसेवी, इन्द्रियविजितः।" "सः स्मितेन वदति, धर्मनिष्ठः, यथार्थवक्ता, हितवक्ता, विवादप्रियः न।" "उत्तरप्रश्नयोः बृहस्पतिसमः; सुब्रह्मा, विस्तीर्णताम्रनेत्रः, विष्णुसमः।" "रामः लोकप्रियः, साहसबलवीर्ये श्रेष्ठः; प्रजापालननिष्ठः, इन्द्रियैः कदाचित् न अभिभूतः।" "सः त्रिलोकभोग्यः अपि समर्थः—किम् पुनः भूमेः? तस्य क्रोधः अनुग्रहः च कारणं विना न भवतः।" "सः दण्डार्हान् एव हन्ति, निर्दोषेषु न कुप्यति; सः हर्षेण धनं ददाति, धर्मे सन्तुष्टः।" "रामः गुणैः शोभते—संयतात्मा, सर्वजनप्रियः, हर्षकरः, सूर्यस्य किरणैः यथा।" "भूमिः अपि रामं इच्छति, एतेषु गुणेषु स्थितम्, सत्यवीर्यनिष्ठम्, लोकपालवत् रक्षकम्।" "पुत्र, तव सौभाग्यं—गुणैः श्रेष्ठः पुत्रः तव अस्ति; भाग्येन राघवः तव पुत्रः, कौशल्यस्य मरिचः कश्यपस्य इव।" "रामस्य बलम्, स्वास्थ्यं, आयुः च, आत्मज्ञस्य, देवदानवमनुष्यगन्धर्वसर्पेषु प्रसिद्धम्।" "सर्वे जनाः, नगरान्तर्गताः, ग्रामवासिनः, राज्ये नगरे च, तं आशां यान्ति।" "स्त्रियः, वृद्धाः, युवतीः, मनः एकाग्राः, रामस्यार्थे देवताः प्रातः सायं पूजयन्ति; तेषां प्रार्थना, भगवन्, तव कृपया सफलतां गच्छतु।" "रामं नीलपद्मसमानं, सर्वशत्रुनाशनम्, युवराजपदस्थं, तव उत्तमं पुत्रं, द्रष्टुम् इच्छामः।" "वरद, शीघ्रं तव पुत्रं, देवपतिसमानम्, सर्वजनहितनिष्ठम्, गुणैः उत्तमम्, युवराजपदेन अभिषिक्तुम् उचितम्, अस्माकं सुखाय।" एवं जनाः सर्वे, राज्ञः समीपे, रामस्य गुणान्, धर्मनिष्ठां, प्रजापालनं, सर्वजनप्रियता च, उल्लिख्य, तं युवराजपदं प्राप्तुम् अनुरोधं कृतवन्तः।