अविज्ञेयः, नित्यः, शाश्वतः, अव्ययः च ब्रह्मा, ऋत्विजां सन्निधौ, विदग्धं वैदेहम् इदं वचनम् अब्रवीत्। तस्मात् ब्रह्मणः मरीचिः उत्पन्नः; मरीचेः कश्यपः पुत्रः; कश्यपात् विवस्वान् जातः; विवस्वतः वैवस्वतः मनुः अभवद्। मनुः प्राचीनः प्रजापतिः, तस्य पुत्रः इक्ष्वाकुः, इक्ष्वाकुः अयोध्यायाः प्रथमः राजा इति विद्यात्। इक्ष्वाकोः सुप्रसिद्धः पुत्रः कुक्शिः नाम्ना; तस्मात् कुक्शेः विकुक्शिः पुत्रः अभवत्। विकुक्शेः वीर्यवान् तेजस्वी च बाणः पुत्रः अभवत्; बाणात् बलवान् अनरण्यः पुत्रः अभवत्। अनरण्यस्य पृथुः पुत्रः, पृथोः त्रिशङ्कुः; त्रिशङ्कोः पुत्रः धुन्धुमारः महायशाः अभवत्। धुन्धुमारात् महान् युवनाश्वः रथी पुत्रः अभवत्; युवनाश्वस्य पुत्रः मन्धाता भूमिपतिः अभवत्। मन्धातुः सुप्रसिद्धः सुसन्धिः पुत्रः; सुसन्धेः द्वौ पुत्रौ अभवताम्—ध्रुवसन्धिः च प्रसैनजित् च। ध्रुवसन्धेः प्रसिद्धः भरतः पुत्रः; भरतात् बलवान् असितः अभवत्। असितस्य विरोधिनः राजानः उत्पन्नाः—हैहयाः, तालजङ्घाः, शशबिन्दवः च। तैः युद्धे समागम्य राजा निर्जितः अभवत्; ततः सः स्वैः पत्निभिः सह हिमालयं गतः। राजा असितः अल्पबलः स्वगतम् उपगम्य निधनम् प्राप्तः; उच्यते तस्य पत्न्यौ गर्भिण्यौ अभवताम्। एकया गर्भनाशाय सगरः सहपत्न्यै दत्तः; ततः रम्ये पर्वते ऋषिः हृष्टः अभवत्। हिमालये भर्गवः च्यवनः शरणं गच्छन् स्थितः; तत्रा एका कुलीन्या देवसमा भर्गवम् उपगच्छत्। कमलपत्राक्षी उत्तमपुत्रकामिनी तं मुनिं अभिवाद्य, कालिन्दी मुनिम् उपसंगम्य प्रणामम् अकरोत्। मुनिः तां पुत्रकामिनीं पुत्रजन्मे समुपस्थितां सम्बोधितवान्—"तव गर्भे, हे कुलिनि, धर्मिष्ठः महाबलः पुत्रः भविष्यति।" "महाबलः तेजस्वी च पुत्रः शीघ्रं भविष्यति; गर्भसहितं, हे कमलाक्षि, शोकं मा कुरु।" च्यवनं प्रणम्य, राजकन्या पतिसंयुक्ता, पतिसंयोगविहीना अपि, पुत्रं जनयामास। तस्यै, सहपत्नीद्वेषात्, गर्भनाशाय एकं औषधं दत्तम्; तथापि तेन औषधेन सह सगरः जातः। सगरस्य पुत्रः असमञ्जः; असमञ्जात् अंशुमान्; दिलीपात्, अंशुमानः पुत्रः, भागीरथः अभवत्। भागीरथात् ककुत्स्थः; ककुत्स्थात् रघुः; रघोः सुप्रसिद्धः प्रवृद्धः, नरभक्षकः अभवत्। तस्मात् कल्माषपादः जातः; कल्माषपादात् शङ्खनः; शङ्खनस्य पुत्रः सुदर्शनः; सुदर्शनात् अग्निवर्णः पुत्रः अभवत्। अग्निवर्णस्य पुत्रः शीघ्रगः; शीघ्रगस्य पुत्रः मरुः; मरुतः प्रशुश्रुकः; प्रशुश्रुकात् अम्बरीषः अभवत्। अम्बरीषस्य पुत्रः राजा नहुषः; नहुषात् ययातिः; ययातेः नाभागः। नाभागस्य पुत्रः अजः; अजात् दशरथः; दशरथस्य भ्रातरौ रामः लक्ष्मणः च अभवताम्। एषा प्राचीनः शुद्धः राजवंशः, परमधर्मिष्ठः, इक्ष्वाकुवंशे जातः, वीराः सत्यम् वक्तारः च। रामलक्ष्मणयोः कृते, हे राजन्, तव पुत्रीं याचामि; तां तयोः सदृशयोः, हे नरश्रेष्ठ, योग्ययोः दातव्यां इति। शृणु वाल्मीकिरामायणस्य बालकाण्डे एकसप्ततितमं सर्गं। एवं उक्तः जनकः, अञ्जलिं कृत्वा, प्रत्युवाच—"भद्रं ते; त्वं अस्माकं वंशवृत्तान्तं श्रोतुम् अर्हसि।" "हे श्रेष्ठमुने, कन्यादानविषये, वंशः स्वयम् जातेन सम्पूर्णतया उद्घाटितव्यः; शृणु, हे विद्वन्।" त्रिषु लोकेषु स्वकर्मणा प्रसिद्धः राजा निमिः नाम्ना, परमधर्मिष्ठः, सर्वेषां प्राणिनां अग्रगण्यः अभवत्। तस्य पुत्रः मिथिः; मिथेः पुत्रः जनकः; प्रथमः राजा जनकः, तस्मात् जनकात् उदावसु अभवत्। उदावसोर् धर्मिष्ठः नन्दिवर्धनः पुत्रः; नन्दिवर्धनस्य महावीर्यः सुकैतुः अभवत्। सुकैतुः अपि धर्मिष्ठः महाबलः देवरातः पुत्रः; देवरातः राजर्षिः बृहद्रथः अभवत्। बृहद्रथस्य पुत्रः वीर्यवान् महावीरः; महावीरस्य पुत्रः सुधृति, स्थिरः सत्यवीर्यः च। सुधृत्यः अपि धर्मिष्ठः धृष्टकेतुः महात्मा पुत्रः; धृष्टकेतोर् राजर्षिः हर्यश्वः प्रसिद्धः अभवत्। हर्यश्वस्य पुत्रः मरुः; मरोर् प्रतीन्धकः; प्रतीन्धकात् धर्मिष्ठः कीर्तिरथः राजा अभवत्। कीर्तिरथस्य पुत्रः देवमीडः; देवमीडस्य पुत्रः विबुधः; विबुधस्य पुत्रः महीधरकः। महीधरकस्य पुत्रः महाबलः कीर्तिरातः राजा; कीर्तिरातस्य राजर्षिः महारोमा अभवत्। महारोमात् धर्मिष्ठः स्वर्णरोमा; स्वर्णरोमात् राजर्षिः ह्रस्वरोमा अभवत्। एवं द्वौ वंशौ, इक्ष्वाकुवंशः च जनकवंशः च, धर्मे स्थितौ, सत्यवाक्यौ, महावीर्यौ, पृथिव्यां प्रसिद्धौ, कन्यादानविषये एकत्र समागम्य, वंशवृत्तान्तं सम्यक् प्रकाशयन्ति।