रावणः तदा क्रुद्धः सारथिम् आजुहाव—"शत्रुः मम समीपात् न गच्छेत्, शीघ्रं रथम् आवर्तय। यदि त्वया सह कदापि स्थितम्, यदि मम गुणान् किञ्चित् स्मरसि वा, तत् कुरु।" इति स निर्बुद्धिः कठोरम् आज्ञापयन् उक्तवान्। तस्य वचः शृण्वन्, स बुद्धिमान् हितैषी च सारथिः रावणं हितमधुरं वचनम् उक्तवान्—"न अहम् उद्विग्नः, न च शत्रुणा भ्रमितः, न च प्रमत्तः, न त्वया प्रति अननुरक्तः, न च सदाचारम् विस्मृतवान्। त्वद्भवितव्यतां पश्यन्, यशः रक्षन्, स्नेहेन मृदुचित्तः, अहितम् अपि एतत् कर्म तव हितार्थम् अकरवम्। महाबाहो, एषः विषयः दोषात् माम् अवज्ञातुम् अर्हसि न, अहम् तव हितनिष्ठः।" "शृणु, यः कारणम् येन युद्धे रथम् निवर्तितवान्, तद् वक्ष्यामि—यथा नदी वेगेन प्रत्यावर्त्यते। युद्धक्लेशात् त्वं विश्रान्तः इति पश्यामि, न तु वीर्ये धैर्ये वा किंचित् न्यूनम्। रथस्य अश्वाः च दीर्घकालेन श्रान्ताः, भग्नाः, शोकग्रस्ताः, ऊष्मणा क्लान्ताः, वर्षपीडितधेनुवत्। अस्माकम् अनेकानि अपशकुनानि दृष्टानि, तेषु न शुभानि पश्यामि। देशकाललक्षणचेष्टाः, विषादहर्षश्रमाः, सारथ्यबलाबलानि च विज्ञातव्यानि। भूमेः समता विषमता च, युद्धकालः, शत्रोः चेष्टाः च ज्ञातव्यानि। समीपगमनम्, निवृत्तिः, स्थानप्रत्यास्थानानि च, एतानि सर्वाणि सारथिना विज्ञातव्यानि।" "त्वदीयाय विश्रामाय, अश्वानां च, अहम् अतिक्लेशं परिहृतवान्, यथोचितम् एतत् मया कृतम्। वीर, न मया स्वेच्छया रथः निवर्तितः, त्वत्प्रेम्णा एव एतत् कृतम्। यथेष्टं मां आज्ञापय, रिपुघातिन्, अहम् अनपेक्षया मनसा तत् करिष्यामि।" इति सारथिवचः शृण्वन्, रावणः तेन तुष्टः, तं बहुधा प्रशशंस, युद्धकामः च पुनः वचः उवाच—"सारथे, शीघ्रं रथं राघवस्य समीपम् आनय, रावणः रिपून् जेतुम् विना न निवर्तिष्यते।" इत्युक्त्वा, राक्षसराजः रावणः तस्मै सारथये एकं उत्तमं हस्ताभरणम् अदात्। तद्वचः शृण्वन्, सारथिः रथम् आवर्तयत्। ततः रावणस्य आज्ञया प्रेरितः, सारथिः शीघ्रगामिभिः अश्वैः रथम् प्रावर्तयत्; क्षणेन एव राक्षसेन्द्रस्य महत्तरः रथः रणमुखे रामस्य पुरतः स्थितः। एवम् रावणं युद्धक्लान्तम्, चिन्तायाम् स्थितम्, युद्धाय स्थितम् अपश्यत्। तदा देवाः अपि समागताः, युद्धदर्शनाय समुपविष्टाः। तस्मिन्नेव काले पूज्यः अगस्त्यः रामं समीपम् आगत्य उवाच—"राम, राम, महाबाहो, शृणु पुरातनं रहस्यम्; येन त्वं सर्वान् शत्रून् युद्धे विजेष्यसि। आदित्यहृदयं पुण्यं सर्वशत्रुविनाशनम्, जयावहम्; नित्यम् अनन्तम्, परमं शुभम्, जप।" "सर्वेषां शुभानां श्रेष्ठः, सर्वपापहरः, चिन्ताशोकनाशकः, आयुः प्रबन्धकः। दिवाकरं, देवान् असुरांश्च पूजितं, प्रभाकरं, विश्ववित्, लोकनाथम् उपास्य। सः सर्वदेवतात्मा, तेजस्वी, किरणमयः, स्वतेजसा लोकान्, देवासुरगणांश्च पालयति। सः ब्रह्मा, विष्णुः, शिवः, स्कन्दः, प्रजापतिः, महेन्द्रः, कुबेरः, कालः, यमः, सोमः, वरुणः च। पितरः, वसवः, साध्याः, अश्विनौ, मरुतः, मनुः, वायुः, अग्निः, भूतानि, प्राणः, ऋतुकर्ता, प्रभाकरः स एव।" "आदित्यः, सविता, सूर्यः, खचरः, पूषा, अर्कः, भानुः, हिरण्यगर्भः, दिवाकरः, दिनकर्ता च। हरिताश्वः, सहस्रकिरणः, सप्तसप्तिः, मार्तण्डः, तमोहरः, शुभः, विश्वकर्ता, प्रभाकरः। हिरण्यगर्भः, शिशिरः, तपनः, तमोनाशकः, रविः, अग्निगर्भः, अदितिसुतः, शंखः, शीतनाशनः।" "द्युपतिः, तमोनाशकः, त्रयीविद्याविद्, वर्षकर्ता, जलानाम् मित्रः, विन्ध्यचरः च। तापकर्ता, चक्रवर्ती, मृत्युः, पिङ्गलः, सर्वविनाशकः, ऋषिः, जगत्, महातेजाः, रक्तः, सर्वभूतनिधिः। नक्षत्रग्रहताराणां अधिपः, विश्वकर्ता, तेजस्विनां श्रेष्ठः, द्वादशात्मा, तुभ्यं नमः।" "पूर्वाचलाय, पश्चिमाचलाय, ज्योतिषां गणनाथाय, दिवसाधिपतये नमः। जयाय, जयभद्राय, हयारूढाय, सहस्रकिरणाय, आदित्याय पुनः पुनः नमः। क्रूराय, वीराय, हरिताश्वाय, पद्मप्रबोधनाय, तिव्राय, तुभ्यं नमः। ब्रह्मेशाय, ईशानाय, अच्युताय, प्रभाय, सूर्याय, तेजस्विने, सर्वभक्षाय, उग्ररूपाय नमः।" "तमोनाशकाय, शीतनाशकाय, शत्रुनाशकाय, अप्रमेयात्मने, कृतघ्ननाशकाय, देवाय, ज्योतिषां पतये नमः।" एवं अगस्त्यस्य उपदेशं श्रुत्वा, रामः आदित्यहृदयं स्मृत्वा, आत्मनः बलं पुनराविन्दत्, युद्धाय प्रस्थातुम् उद्यतः।